GOD BLESS POOR AMERICA/ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΕΙ Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

  Η ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ SKID ROW  ΣΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ 

ΩΣ ΤΥΠΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ  ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ

ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ

 

Skid Row, Los Angeles - Wikipedia

Αποκαλυπτικές εικόνες από την σκληρή πραγματικότητα της ζωής των περίπου 20.000 άστεγων στην περιοχή Skid Row του Λος Αντζελες, της, κατά τα άλλα, απαστράπτουσας «πρωτεύουσας» της παγκόσμιας κινηματογραφικής βιομηχανίας, κάνουν τον γύρο του διαδικτύου τα τελευταία 24ωρα.
Το βίντεο έχει γυριστεί ανήμερα τα Χριστούγεννα και δείχνει εξαθλιωμένους ανθρώπους κάθε ηλικίας, ανάμεσά τους και παιδιά, να περιφέρονται στην 5η, 6η και την οδό San Pedro, προσπαθώντας απλώς να βγάλουν ακόμη μία μέρα ζωντανοί.
Στην Skid Row υπάρχουν εννέα τουαλέτες ανά 2.000 άτομα, σύμφωνα με μια έκθεση με τίτλο «No Place to Go», η οποία συντάχθηκε από οργανώσεις και κινήματα αλληλεγγύης στους άστεγους τον περασμένο Ιούνιο.
Πολλοί λίγοι θα βρουν ζεστό φαγητό και ύπνο σε οργανωμένα καταφύγια αλληλέγγυων, αφού η προσφορά μακράν δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες.

Ένα θαυμάσιο νέο για τους λάτρεις της Τέχνης στη Θεσσαλονίκη

Σώθηκε η πρώτη προβλήτα του λιμανιού μας !

 Σε ποιους κατοχυρώθηκαν οι χρήσεις της πρώτης προβλήτας του λιμανιού Θεσσαλονίκης,  σύμφωνα με τη σύμβαση για την παραχώρηση του 67% ΟΛΘ

Προβλέψεις σχετικά με το δημόσιο και πολιτιστικό χαρακτήρα της πρώτης
προβλήτας του λιμανιού -του τμήματος που φιλοξενεί σήμερα μουσεία,
κινηματογράφο και καφέ/εστιατόριο-, υπάρχουν στη σύμβαση παραχώρησης του
 67% του ΟΛΘ.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, με βάση τη σύμβαση η προβλήτα αποδίδεται στους πολίτες με διασφάλιση της συνεχούς, ανεμπόδιστης και πλήρους πρόσβασης των πεζών στους περισσότερους χώρους
 της, με εξαίρεση ελάχιστα σημεία όπως το κρηπίδωμα 3 (σ.σ. μπροστά από τον επιβατικό σταθμό, στην πλευρά της θάλασσας, όπου και σήμερα δεν επιτρέπεται η ελεύθερη διέλευση).

Επιπλέον, βάσει της σύμβασης παραχώρησης ορίζεται κατά τις ίδιες πηγές ότι «ο ΟΛΘ θα διαβουλεύεται με τον δήμο Θεσσαλονίκης και την Αρχή Λιμένος για τη διαμόρφωση πλαισίου υποδοχής και υποστήριξης πολιτιστικών και δημοσίων δράσεων με χρήση χώρων της προβλήτας 1».
Παράλληλα, θα διαβουλεύεται με τον δήμο πριν από την εκτέλεση έργων που σχετίζονται με πολιτιστικές δραστηριότητες.
Ο δε δήμος Θεσσαλονίκης έχει την εξουσία να ασκεί όλα τα δικαιώματα που του παρέχονται με βάση τους εφαρμοστέους νόμους.

Σύμφωνα δε με παράρτημα της σύμβασης, ο κεντρικός δήμος, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης διατηρούν τις υπάρχουσες χρήσεις στα κτίρια της πρώτης προβλήτας, χωρίς την καταβολή τιμήματος.
Αναλυτικότερα, ο δήμος Θεσσαλονίκης διατηρεί τη χρήση -για πολιτιστικούς σκοπούς- των πρώην κτιρίων Ναυτικής Διοίκησης και Βρεφονηπιακού Σταθμού και του κτιρίου στην Πύλη 4, καθώς και της Αποθήκης Δ’.
 
Στην περίπτωση της Αποθήκης Α’ διατηρείται η χρήση ως Μουσείου Φωτογραφίας και Κινηματογράφου με χρήστες το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (ΦΚΘ) και το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
 
 Το ΦΚΘ θα χρησιμοποιεί επίσης την Αποθήκη Γ΄ για σκοπούς του Φεστιβάλ, μια αποθήκη που υπήρξε μεγάλη διαμάχη για το πού θα καταλήξει,
 
 ενώ το ΕΣΜΤ τη Β1 για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
 

Παραμένουν επίσης άνευ τιμήματος, μεταξύ άλλων, οι χρήσεις του Ναυταθλητικού Μουσείου (πρώην αντλιοστάσιο ΕΥΑΘ) και του χώρου του Συλλόγου Συνταξιούχων ΟΛΘ (μέρος του ισογείου του Κτιρίου Διοίκησης ΟΛΘ).

Παράλληλα, διατηρούνται -αλλά με μίσθωμα/εισπρακτέο εισόδημα από τον ΟΛΘ- οι σκοπούμενες/καθορισμένες χρήσης του καφέ στην Πύλη 1 (ανατολικό φυλάκιο εισόδου), του καφέ/εστιατορίου στην Αποθήκη Β2 και του κινηματογράφου στην Αποθήκη 1, με την ύπαρξη υποπαραχωρησιούχου.
Υπενθυμίζεται ότι η Σύμβαση Αγοραπωλησίας Μετοχών (ΣΑΜ) για τη
μεταβίβαση του 67% του ΟΛΘ στην κοινοπραξία DIEP gmBH- Terminal Link
SAS- Belterra Investments Ltd υπεγράφη στις 21 Δεκεμβρίου στα γραφεία
του ΤΑΙΠΕΔ. Εφόσον η συμφωνία -που έχει ήδη «περάσει» το στάδιο του
προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο- λάβει το πράσινο φως
και από την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, θα ακολουθήσει η κύρωση της
σύμβασης παραχώρησης μεταξύ ΟΛΘ και Δημοσίου από τη Βουλή.

Το οικονομικό κλείσιμο της συναλλαγής τοποθετείται χρονικά εντός του
Φεβρουαρίου.

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Σε ποιους κατοχυρώθηκαν οι χρήσεις της πρώτης προβλήτας του λιμανιού από την πώληση Από parallaxi - December 28, 2017 0 Προβλέψεις σχετικά με το δημόσιο και πολιτιστικό χαρακτήρα της πρώτης προβλήτας του λιμανιού -του τμήματος που φιλοξενεί σήμερα μουσεία, κινηματογράφο και καφέ/εστιατόριο-, υπάρχουν στη σύμβαση παραχώρησης του 67% του ΟΛΘ. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, με βάση τη σύμβαση η προβλήτα αποδίδεται στους πολίτες με διασφάλιση της συνεχούς, ανεμπόδιστης και πλήρους πρόσβασης των πεζών στους περισσότερους χώρους της, με εξαίρεση ελάχιστα σημεία όπως το κρηπίδωμα 3 (σ.σ. μπροστά από τον επιβατικό σταθμό, στην πλευρά της θάλασσας, όπου και σήμερα δεν επιτρέπεται η ελεύθερη διέλευση). Επιπλέον, βάσει της σύμβασης παραχώρησης ορίζεται κατά τις ίδιες πηγές ότι «ο ΟΛΘ θα διαβουλεύεται με τον δήμο Θεσσαλονίκης και την Αρχή Λιμένος για τη διαμόρφωση πλαισίου υποδοχής και υποστήριξης πολιτιστικών και δημοσίων δράσεων με χρήση χώρων της προβλήτας 1». Παράλληλα, θα διαβουλεύεται με τον δήμο πριν από την εκτέλεση έργων που σχετίζονται με πολιτιστικές δραστηριότητες. Ο δε δήμος Θεσσαλονίκης έχει την εξουσία να ασκεί όλα τα δικαιώματα που του παρέχονται με βάση τους εφαρμοστέους νόμους. Σύμφωνα δε με παράρτημα της σύμβασης, ο κεντρικός δήμος, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης διατηρούν τις υπάρχουσες χρήσεις στα κτίρια της πρώτης προβλήτας, χωρίς την καταβολή τιμήματος. Αναλυτικότερα, ο δήμος Θεσσαλονίκης διατηρεί τη χρήση -για πολιτιστικούς σκοπούς- των πρώην κτιρίων Ναυτικής Διοίκησης και Βρεφονηπιακού Σταθμού και του κτιρίου στην Πύλη 4, καθώς και της Αποθήκης Δ’. Στην περίπτωση της Αποθήκης Α’ διατηρείται η χρήση ως Μουσείου Φωτογραφίας και Κινηματογράφου με χρήστες το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (ΦΚΘ) και το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Το ΦΚΘ θα χρησιμοποιεί επίσης την Αποθήκη Γ’ για σκοπούς του Φεστιβάλ, μια αποθήκη που υπήρξε μεγάλη διαμάχη για το που θα καταλήξει, ενώ το ΕΣΜΤ τη Β1 για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Παραμένουν επίσης άνευ τιμήματος, μεταξύ άλλων, οι χρήσεις του Ναυταθλητικού Μουσείου (πρώην αντλιοστάσιο ΕΥΑΘ) και του χώρου του Συλλόγου Συνταξιούχων ΟΛΘ (μέρος του ισογείου του Κτιρίου Διοίκησης ΟΛΘ). Παράλληλα, διατηρούνται -αλλά με μίσθωμα/εισπρακτέο εισόδημα από τον ΟΛΘ- οι σκοπούμενες/καθορισμένες χρήσης του καφέ στην Πύλη 1 (ανατολικό φυλάκιο εισόδου), του καφέ/εστιατορίου στην Αποθήκη Β2 και του κινηματογράφου στην Αποθήκη 1, με την ύπαρξη υποπαραχωρησιούχου. Υπενθυμίζεται ότι η Σύμβαση Αγοραπωλησίας Μετοχών (ΣΑΜ) για τη μεταβίβαση του 67% του ΟΛΘ στην κοινοπραξία DIEP gmBH- Terminal Link SAS- Belterra Investments Ltd υπεγράφη στις 21 Δεκεμβρίου στα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ. Εφόσον η συμφωνία -που έχει ήδη «περάσει» το στάδιο του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο- λάβει το πράσινο φως και από την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, θα ακολουθήσει η κύρωση της σύμβασης παραχώρησης μεταξύ ΟΛΘ και Δημοσίου από τη Βουλή. Το οικονομικό κλείσιμο της συναλλαγής τοποθετείται χρονικά εντός του Φεβρουαρίου. ΑΠΕ

Read more at: http://parallaximag.gr/thessaloniki/se-poious-katochyrothikan-oi-chriseis-tis-protis-provlitas-tou-limaniou-apo-tin-polisi

Σε ποιους κατοχυρώθηκαν οι χρήσεις της πρώτης προβλήτας του λιμανιού από την πώληση Από parallaxi - December 28, 2017 0 Προβλέψεις σχετικά με το δημόσιο και πολιτιστικό χαρακτήρα της πρώτης προβλήτας του λιμανιού -του τμήματος που φιλοξενεί σήμερα μουσεία, κινηματογράφο και καφέ/εστιατόριο-, υπάρχουν στη σύμβαση παραχώρησης του 67% του ΟΛΘ. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, με βάση τη σύμβαση η προβλήτα αποδίδεται στους πολίτες με διασφάλιση της συνεχούς, ανεμπόδιστης και πλήρους πρόσβασης των πεζών στους περισσότερους χώρους της, με εξαίρεση ελάχιστα σημεία όπως το κρηπίδωμα 3 (σ.σ. μπροστά από τον επιβατικό σταθμό, στην πλευρά της θάλασσας, όπου και σήμερα δεν επιτρέπεται η ελεύθερη διέλευση). Επιπλέον, βάσει της σύμβασης παραχώρησης ορίζεται κατά τις ίδιες πηγές ότι «ο ΟΛΘ θα διαβουλεύεται με τον δήμο Θεσσαλονίκης και την Αρχή Λιμένος για τη διαμόρφωση πλαισίου υποδοχής και υποστήριξης πολιτιστικών και δημοσίων δράσεων με χρήση χώρων της προβλήτας 1». Παράλληλα, θα διαβουλεύεται με τον δήμο πριν από την εκτέλεση έργων που σχετίζονται με πολιτιστικές δραστηριότητες. Ο δε δήμος Θεσσαλονίκης έχει την εξουσία να ασκεί όλα τα δικαιώματα που του παρέχονται με βάση τους εφαρμοστέους νόμους. Σύμφωνα δε με παράρτημα της σύμβασης, ο κεντρικός δήμος, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης διατηρούν τις υπάρχουσες χρήσεις στα κτίρια της πρώτης προβλήτας, χωρίς την καταβολή τιμήματος. Αναλυτικότερα, ο δήμος Θεσσαλονίκης διατηρεί τη χρήση -για πολιτιστικούς σκοπούς- των πρώην κτιρίων Ναυτικής Διοίκησης και Βρεφονηπιακού Σταθμού και του κτιρίου στην Πύλη 4, καθώς και της Αποθήκης Δ’. Στην περίπτωση της Αποθήκης Α’ διατηρείται η χρήση ως Μουσείου Φωτογραφίας και Κινηματογράφου με χρήστες το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (ΦΚΘ) και το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Το ΦΚΘ θα χρησιμοποιεί επίσης την Αποθήκη Γ’ για σκοπούς του Φεστιβάλ, μια αποθήκη που υπήρξε μεγάλη διαμάχη για το που θα καταλήξει, ενώ το ΕΣΜΤ τη Β1 για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Παραμένουν επίσης άνευ τιμήματος, μεταξύ άλλων, οι χρήσεις του Ναυταθλητικού Μουσείου (πρώην αντλιοστάσιο ΕΥΑΘ) και του χώρου του Συλλόγου Συνταξιούχων ΟΛΘ (μέρος του ισογείου του Κτιρίου Διοίκησης ΟΛΘ). Παράλληλα, διατηρούνται -αλλά με μίσθωμα/εισπρακτέο εισόδημα από τον ΟΛΘ- οι σκοπούμενες/καθορισμένες χρήσης του καφέ στην Πύλη 1 (ανατολικό φυλάκιο εισόδου), του καφέ/εστιατορίου στην Αποθήκη Β2 και του κινηματογράφου στην Αποθήκη 1, με την ύπαρξη υποπαραχωρησιούχου. Υπενθυμίζεται ότι η Σύμβαση Αγοραπωλησίας Μετοχών (ΣΑΜ) για τη μεταβίβαση του 67% του ΟΛΘ στην κοινοπραξία DIEP gmBH- Terminal Link SAS- Belterra Investments Ltd υπεγράφη στις 21 Δεκεμβρίου στα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ. Εφόσον η συμφωνία -που έχει ήδη «περάσει» το στάδιο του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο- λάβει το πράσινο φως και από την ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού, θα ακολουθήσει η κύρωση της σύμβασης παραχώρησης μεταξύ ΟΛΘ και Δημοσίου από τη Βουλή. Το οικονομικό κλείσιμο της συναλλαγής τοποθετείται χρονικά εντός του Φεβρουαρίου. ΑΠΕ

Read more at: http://parallaximag.gr/thessaloniki/se-poious-katochyrothikan-oi-chriseis-tis-protis-provlitas-tou-limaniou-apo-tin-polisi

Ο ΑΡΚΑΣ ΠΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΡΑΚΑΣ

 

 ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΕΙ Ο ΑΡΑΚΑΣ,

ΤΟΤΕ,  ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ, ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΕΞΗΓΗΣΕΙ

ΕΓΚΑΙΡΑ ΠΩΣ   ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΜΟΥ

ΦΤΑΙΕΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ  Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ ΣΤΑ ΒΡΑΧΙΑ  ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟ 2009, ΕΦΕΡΕ ΤΟ   ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ  ΝΑ ΜΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΝΑ ΠΟΥΛΑΩ ΤΗ "ΣΧΕΔΙΑ";

O διανοούμενος που έκανε το Κυριακάτικο Βήμα φάρο υψηλού πολιτισμού στις δεκαετίες του 80 και 90

Πάνω από μισό αιώνα στο «Βήμα»

Πέθανε ο δημοσιογράφος Λεωνίδας Ζενάκος*

---

Σε ηλικία 85 ετών άφησε την τελευταία πνοή του στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν ο δημοσιογράφος Λεωνίδας Ζενάκος, στέλεχος επί σειρά ετών στην εφημερίδα «Το Βήμα». Τον τελευταίο καιρό η υγεία του ήταν ταλαιπωρημένη εξαιτίας καρδιολογικών και πνευμονολογικών προβλημάτων.

Ο Λ. Ζενάκος που γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1932 άρχισε να εργάζεται στο «Βήμα» το 1956 μετά τις σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποχώρησε στις αρχές του 2010 έχοντας υπάρξει υπεύθυνος του Πολιτιστικού Τμήματος, Αρχισυντάκτης, Διευθυντής Συντάξεως και Αναπληρωτής Διευθυντής της εφημερίδας.

Σπουδαίος φιλόλογος, ο Ζενάκος υπήρξε επίσης έξοχος μεταφραστής και ποιητής. Ανάμεσα στα έργα που έχει μεταφράσει ανήκουν τα «Ηροδότου ιστορίαι» του Ηρόδοτου (Εκδόσεις Γκοβόστη), «Αχαρνής» του Αριστοφάνη (Σχολή Μωραΐτη, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας) και «Η αρχαία ελληνική τραγωδία» του Φράνσις Μακ Ντόναλντ Κόρνφορντ (Παπαδήμας Δημ.Ν).

Μετέφρασε αρχαίο δράμα για παραστάσεις του Θεάτρου Κουν, ενώ ανάμεσα στις ποιητικές συλλογές που είχε εκδώσει είναι οι «Ταίναρο» και «Πηγές».

Η σύζυγος του Ζενάκου, Αναστασία Ζενάκου, υπήρξε δημοσιογράφος στο «Βήμα» όπου επίσης εργάστηκε και ο γιός του, δημοσιογράφος Αυγουστίνος Ζενάκος.

in.gr

 _______________________________

*Ζενάκος, Λεωνίδας, 1932-2017

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2013)	Εισαγωγή στην ποίηση του Σεφέρη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
(2011)	Συν τοις άλλοις, Ύψιλον
Μεταφράσεις
(1998)	Graves, Robert, 1895-1985, Οι ελληνικοί μύθοι, Κάκτος
(1993)	Kitto, H. D. F., Η αρχαία ελληνική τραγωδία, Παπαδήμας Δημ. Ν.
(1993)	Cornford, Francis MacDonald, Η αττική κωμωδία, Παπαδήμας Δημ. Ν.
(1992)	Ηρόδοτος, Ηροδότου ιστορίαι, Εκδόσεις Γκοβόστη
(1979)	Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ., Αχαρνής, Σχολή Μωραΐτη. Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας
(1972)	Stone, Irving, 1903-1989, Αγωνία και έκσταση, Ίκαρος

____________________________
Αριστοφάνης
Αχαρνής 

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
 Ιούλιος 1976 . 
Μετάφραση : Λεωνίδας Ζενάκος 
Σκηνοθεσία : Κάρολος Κουν 
Βοηθός σκηνοθέτη : Γιώργος Αρμένης 
Σκηνικά - Κοστούμια : Διονύσης Φωτόπουλος 
Μουσική : Χρήστος Λεοντής 
Φωτισμοί : Μίμης Κουγιουμτζής ...

Η αναζήτηση λαϊκών σκηνικών τρόπων οδήγησε τον Κάρολο Κουν στη σημαντική διερεύνηση μορφολογικών στοιχείων που παραπέμπουν σε άμεσα αντιληπτά χαρακτηριστικά μιας συγκεκριμένης εκδοχής τής ελληνικότητας. Οι προθέσεις του Καρόλου Κουν, ο τρόπος προσέγγισης του αρχαίου δράματος και ειδικά της κωμωδίας από το θέατρό του, διατυπώνονται από τον ίδιο σε μια δήλωσή του με την ευκαιρία της παράστασης των Ορνίθων στο Φεστιβάλ των Εθνών: «Η εκλογή λαϊκών στοιχείων δεν είναι τόσο εύκολη γιατί πρέπει κανείς να βρει πράγματα που παντρεύονται, όπως παντρεύεται η μπογιά το ξύλο, κι όχι πράγματα αταίριαστα. Πρέπει να βρει καινούργια στοιχεία που να εναρμονίζονται με τα παλιά, που να έχουν αισθητική, πλαστική ή πνευματική ομοιότητα. Κι εδώ είναι η μεγάλη δυσκολία». Τα στοιχεία αυτά, ορατά ήδη από τις πρώτες απόπειρες του Κουν με τους μαθητές του Κολεγίου Αθηνών, συνδυάστηκαν με τη στοιχειοθέτηση ενός ελληνικού υποκριτικού κώδικα που δημιούργησε την ευδιάκριτη παράδοση του Θεάτρου Τέχνης. Η παράδοση αυτή, που εξελίχθηκε από την ίδρυση του θεάτρου, το 1942, μέχρι τις μέρες μας, στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης ή σε φεστιβάλ θεάτρου στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, εδραίωσε τη διεθνή φήμη του θιάσου και διεύρυνε την αποδοχή του από το κοινό. Καθεμιά από τις παραστάσεις κωμωδίας του Καρόλου Κουν οροθετείται από την προσπάθεια να διερευνηθεί μια έκφραση που χαρακτηρίζει τη συνέχεια στην ιστορία της ελληνικής λαϊκής παράδοσης.


Οι Αχαρνείς (Ἀχαρνῆς στην Αττική διάλεκτο) είναι η τρίτη κωμωδία που γνωρίζουμε ότι έγραψε ο Αριστοφάνης και η αρχαιότερη που σώζεται ακέραια. Διδάχθηκε στα Λήναια του 425 π.Χ., όταν ο Αριστοφάνης ήταν περίπου 20 ετών και πήρε το πρώτο βραβείο. Έχει ως κεντρικό ήρωα έναν Αθηναίο πολίτη, τον Δικαιόπολη, ο οποίος, απηυδισμένος από τον πολυετή Πελοπονησιακό πόλεμο, αποφασίζει να κλείσει ιδιωτική συμφωνία ειρήνης με τους Σπαρτιάτες. Με αφορμή αυτό το εύρημα, ο Αριστοφάνης υμνεί τα αγαθά της ειρήνης, στηλιτεύει (στο πρόσωπο του στρατηγού Λάμαχου) τους φιλοπόλεμους συμπολίτες του και δεν παραλείπει να σατιρίσει ακόμα και τον Ευριπίδη.

Κριτική για ένα μόλις βραβευμένο μυθιστόρημα για σύγχρονους νέους

"Μια ανάσα μόνο" – Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική (για το βιβλίο που βραβεύθηκε εχθές) 

ΓΙΩΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥΠηγή: culturenow.gr  

Είμαι από τους ανθρώπους -και τους αναγνώστες- εκείνους που δεν τους αρέσει να περιμένουν. Ειδικά όταν μιλάμε για την κυκλοφορία ενός βιβλίου που αποτελεί συνέχεια της ιστορίας που γνωρίσαμε μέσω ενός άλλου βιβλίου και το οποίο αγαπήσαμε τρελά και με πάθος. Μια τέτοια περίπτωση είναι και το βιβλίο του Πολυχρόνη Κουτσάκη, «Καιρός για ήρωες», το οποίο διάβασα τον Νοέμβριο του 2013 και που περίμενα μέχρι τώρα να πάρω την πολυπόθητη συνέχειά του στα χέρια μου. Και παρά που η αναμονή μου φάνηκε τεράστια κι επίπονη, και παρά που πολλές φορές ένιωσα να χάνω την υπομονή και να είμαι ένα βήμα πριν από το να αρχίσω να γίνομαι από εκείνες τις ενοχλητικές αναγνώστριες που ρωτάνε νύχτα-μέρα «που είναι η συνέχεια;», διαβάζοντας το «Μια ανάσα μόνο«, όχι μόνο με έκανε να σκεφτώ πως άξιζε τον κόπο, αλλά να μείνω χωρίς ανάσα η ίδια.
Έχοντας περάσει ένα φρικτό καλοκαίρι, ο Γιώργος Δάντης ξεκινάει τη νέα και τελευταία του σχολική χρονιά νιώθοντας πιο μόνος και απογοητευμένος από ποτέ άλλοτε. Πλέον, δεν είναι μαζί με την Ρέα, την οποία και δεν έχει πάψει να αγαπάει σαν τρελός παρά που υποκρίνεται το αντίθετο, ο κολλητός του Νικ έχει εξαφανιστεί στον Καναδά χωρίς να έχει διατηρήσει την παραμικρή επικοινωνία μαζί του, ενώ οι γονείς του συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει, έχοντας ωστόσο περιορίσει τις ελευθερίες του μετά τα γεγονότα της προηγούμενης χρονιά που πήραν μεγαλύτερη διάσταση απ’ όσο ο ίδιος περίμενε, ενώ το μέλλον του μάλλον προβλέπεται δυσοίωνο απ’ όποια οπτική σκοπιά και αν το κοιτάξει. Κι εκεί που πιστεύει πως τα πράγματα δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα, η Νίκη, συμμαθήτριά του και η πρώτη κοπέλα που είχε ποτέ του εξαφανίζεται και εκείνος βρίσκεται μπλεγμένος στο παιχνίδι της αναζήτησής της που κρύβει δεκάδες μυστικά και που επιβεβαιώνει πως ο παλιός του εχθρός, ο Ευγένιος, όχι μόνο δεν έχει βγει από το παιχνίδι, αλλά ότι παραφυλάει στα σκοτάδια περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία να εκδικηθεί.
Ένα βιβλίο, όσο καλογραμμένο κι αν είναι, αν δεν καταφέρει να κερδίσει το συναίσθημα του αναγνώστη, θα είναι πάντοτε ένα αποτυχημένο βιβλίο. Το «Μια ανάσα μόνο» δεν είναι απλά καλογραμμένο, αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης κατέχει μια ιδιαίτερη λογοτεχνική μαεστρία, έχει ένα αφηγηματικό ύφος ολότελα δικό του που όχι μόνο τον κάνει να ξεχωρίζει αλλά για μένα, τον κατατάσσει ανάμεσα στους καλύτερους Έλληνες συγγραφείς που έχει η χώρα μας να επιδείξει αυτή τη στιγμή. Όμως, αυτό από μόνο του, δεν θα ήταν αρκετό για να μας κάνει να αγαπήσουμε τον συγγραφέα πίσω από την ιστορία. Για να φτάσουμε να αγαπήσουμε τον άνθρωπο που κρατάει την πένα, πρέπει να αγαπήσουμε τους ήρωές του, την ιστορία που αφηγείται, τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει πρόσωπα και καταστάσεις, τον τρόπο με τον οποίο τα κατευθύνει ώστε να φτάσουν στην καρδιά μας προκαλώντας μας θυμό, συγκίνηση, αγωνία, ελπίδα, απελπισία, έρωτα, αγάπη. Και ναι, ο Πολυχρόνης τα καταφέρνει και μας συγκινεί κάθε φορά, και ερωτευόμαστε τα κείμενά του, την ιστορία του, τους ήρωές του και πάλι από την αρχή.
Τα Χανιά αποτελούν για μια ακόμη φορά το υπέροχο σκηνικό μιας ακόμα περιπέτειας του Γιώργη και των φίλων του. Μια πόλη πανέμορφη, γεμάτη φαντάσματα, θρύλους, ιστορία, ανθρώπους που πέρασαν στο Χρόνο αλλά ακόμα κι αν χάθηκαν, άφησαν πίσω τους το σημάδι τους θυμίζοντάς μας πως κάποτε περπάτησαν σε εκείνα τα σοκάκια όπως περπατάνε οι ήρωές μας σήμερα, αφήνοντας πίσω την δικιά τους ιστορία, το δικό τους στίγμα στον τόπο που τους γέννησε, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουν. Κι ακόμα κι αν δεν έχετε επισκεφτεί ποτέ τα υπέροχα Χανιά, η πένα του Πολυχρόνη Κουτσάκη τα ζωντανεύει μπροστά στα μάτια σας και σας συστήνει γνωστές αλλά και μυστικές γωνιές αυτής της μυστήριας και γοητευτικής πόλης. Μας συστήνει ανθρώπους, πρόσωπα, γεύσεις, αρώματα, εικόνες που πλάθονται μπροστά στα μάτια μας και δεν αποτελούν μέρος ενός φανταστικού σκηνικού, αλλά μιας πραγματικότητας ρεαλιστικής που γεννιέται στο χαρτί και μεγαλώνει μέσα από τα μάτια μας. Αυτό, είναι συγγραφική Τέχνη, φίλοι μου, και είναι από τις πιο σπουδαίες μορφές της που μπορεί κανείς να γνωρίσει.
Επιπλέον, ο Πολυχρόνης Κουτσάκης, όντας άνθρωπος που ζει στο σήμερα και που δεν κλείνει τα μάτια του μπροστά στην χειρότερη μορφή της αλήθειας, θίγει μέσα από την ιστορία του αυτή δεκάδες κοινωνικά ζητήματα, δίνοντας τροφή για σκέψη και προσφέροντάς μας δημιουργικό προβληματισμό. Θέματα όπως η εμπορία ναρκωτικών, ο ρατσισμός, οι γονικές αξιώσεις που οδηγούν τα παιδιά σε λάθος αποφάσεις και παρεμβατικές συμπεριφορές, η ανεργία, η οικονομική κρίση, η ελευθερία του ατόμου και μέχρι που αυτή πρέπει να φτάνει, είναι μόλις μερικά από εκείνα που θίγονται μέσα από τις σελίδες του «Μια ανάσα μόνο» που, παρά το αστυνομικό του προφίλ και την μυστηριώδη ιστορία του που αποτελεί τον κορμό όλων των εν εξελίξει νημάτων, στον οποίο κορμό προστίθεται και μια γοητευτική νότα μεταφυσικού που δένει υπέροχα με την μαγεία των Χανίων, είναι ένα μυθιστόρημα ανθρωποκεντρικό, ψυχογραφικό, ένα μυθιστόρημα που μιλάει για το μεγαλύτερο και πιο ισχυρό συναίσθημα που υπάρχει στον κόσμο, την αγάπη, αλλά και το μίσος. Γιατί, μπορεί να είναι διαφορετικά στην έκφραση, είναι ίδια όμως στην ένταση και η πηγή τους, τις περισσότερες φορές, δεν είναι τόσο διαφορετική όσο πιστεύουμε. Και, ναι, αγωνιώ από τώρα για το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς, με τον Γιώργη να έχει κλέψει την τελευταία μου ανάσα που θα μείνει δέσμιά του μέχρι να μου προσφέρει την λύτρωση.
Το βιβλίο του Πολυχρόνη Κουτσάκη, Μια ανάσα μόνο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Τα κρατικά βραβεία Παιδικού  και Εφηβικού/Νεανικού Βιβλίου 2016

Ανακοινώθηκαν από το Τμήμα Γραμμάτων, Βιβλίου & Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού

Πηγή: left.gr

Από το Τμήμα Γραμμάτων, Βιβλίου & Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού ανακοινώνονται τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2016, που αφορούν στις εκδόσεις έτους 2015, στα οποία κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου από τις βραχείες λίστες των υποψήφιων προς βράβευση έργων, μετά από επανειλημμένες συνεδρίες και μακρές συζητήσεις.

Παράλληλα, όπως επιτάσσει η νέα νομοθεσία που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας (Ν. 3905/2010), δίνεται στη δημοσιότητα το σκεπτικό βράβευσης της αρμόδιας Επιτροπής για κάθε κατηγορία (αναλυτικά παρακάτω).

Το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Κώστα Πούλο για το έργο του με τίτλο Παππού; εκδόσεις Μεταίχμιο 2015

Το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στην εικονογράφο Ίριδα Σαμαρτζή και στον συγγραφέα Σωτήρη Τριβιζά για το έργο τους με τίτλο Ο μαγικός κόσμος του Φεδερίκο, ένα παραμύθι βασισμένο στον Λόρκα, εκδόσεις Διάπλαση 2015

Το Κρατικό Βραβείο Εφηβικού – Νεανικού βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Πολυχρόνη Κουτσάκη για το έργο του με τίτλο Μια ανάσα μόνο, εκδόσεις Πατάκη 2015

Το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά απονέμεται κατά πλειοψηφία στην Κατερίνα Σέρβη για το έργο της με τίτλο Στη μάχη του Μαραθώνα, εκδόσεις Πατάκη 2015

Οι  βραχείες λίστες υποψήφιων προς βράβευση (για έργα εκδοθέντα το έτος 2015), από τις οποίες επελέγησαν οι ανωτέρω βραβευθέντες είναι οι ακόλουθες  :  

ΒΡΑΧΕΙΕΣ ΛΙΣΤΕΣ 2016 (ΕΚΔΟΣΕΙΣ 2015)

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 

1.     Κεσόγλου Σταμάτης  συγγραφέας,  Η Γη της Λόρνας,  εκδ. Πατάκη 2015

2.     Μπαμπέτα Ιωάννα συγγραφέας, Τίκκου Φωτεινή εικονογράφος, Διακοπές στην Βεράντα, εκδ. Μεταίχμιο 2015

3.     Πούλος Κώστας συγγραφέας, Ντούτσουλη Σταματίνα εικονογράφος,Παππού; εκδ. Μεταίχμιο 2015

4.     Στρούτση Λέλα  συγγραφέας και εικονογράφος Η ( μια και μοναδική) Μαύρη Θρούμπα, εκδ. Κέδρος 2015

5.     Τσόγκα Μαίρη συγγραφέας, Γρίβας Βασίλης εικονογράφος, Διάβασέ μου κι άλλο, εκδ. Μεταίχμιο 2015

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 

1.     Γεωργέλλη Κλαίρη εικονογράφος, Φαλκονάκη Άλισον συγγραφέας, Αλέξη μη φοβάσαι! εκδ. Μεταίχμιο 2015

2.     Δεληβοριά Μυρτώ εικονογράφος, Τσιλινίκος Δημήτρης συγγραφέας,Πιρούνια και μαχαίρια... στα μαχαίρια! και άλλες χιουμοριστικέςιστορίες, εκδ. Πατάκη 2015

3.     Παυλίδης Βαγγέλης εικονογράφος, Γαλανοπούλου Γεωργία συγγραφέας, Ο Βόρακας, ο Κόρακας και η Σονάτα της Φανής,  εκδ. Πατάκη 2015

4.     Σαμαρτζή Ίριδα εικονογράφος, Τριβιζάς Σωτήρης συγγραφέας, Ο μαγικός κόσμος του Φεδερίκο , ένα παραμύθι βασισμένο στον Λόρκα,  εκδ. Διάπλαση 2015

5.     Σαμαρτζή Ίριδα εικονογράφος, Παπαϊωάννου Θοδωρής συγγραφέας,Απέναντι, εκδ. Ίκαρος 2015

6.     Τουλιάτου Σοφία εικονογράφος, Παπαθεοδούλου Αντώνης συγγραφέας, Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; εκδ. Παπαδόπουλος 2015

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΦΗΒΙΚΟΥ – ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

1.     Δαρλάση Αγγελική, Όταν έφυγαν τ’ αγάλματα, εκδ. Μεταίχμιο 2015

2.     Δεληβοριά Μάγια, Ένας άγγελος στο ταβάνι μου, εκδ. Κέδρος 2015

3.     Κουτσάκης Πολυχρόνης, Μια ανάσα μόνο, εκδ. Πατάκη 2015

4.     Παναγιωτάκης Γιώργος Κ., Αλάστρα, το βιβλίο των δυο κόσμων, εκδ. Πατάκη 2015

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

1.     Αγγελίδου Μαρία, Η ζώνη της Ιππολύτης, εκδ. Μετάιχμιο 2015

2.     Κατσέλης Γιώργος, Ο θησαυρός του Θεόφιλου, εκδ. Χριστάκη 2015

3.     Μπίνιου Αθηνά, Η κυρά της Αιξωνής, εκδ. Πατάκη 2015

4.     Πούλος Κώστας, Λαβύρινθος και Μινώταυρος, εκδ. Μεταίχμιο 2015

5.     Σέρβη Κατερίνα και Πέτρου Θανάσης, Στη μάχη του Μαραθώνα, εκδ. Πατάκη 2015

Υπενθυμίζεται ότι η σύνθεση της αρμόδιας επιτροπής έχει ως εξής:   

1.        Αλέξιος Κυριτσόπουλος του Νικολάου

Εικονογράφος , Πρόεδρος

2.        Αναστασία Οικονομίδου του Στυλιανού

Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Επιστημών της Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Αντιπρόεδρος

3.        Τασούλα Τσιλιμένη του Δημητρίου

Επίκουρη Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, συγγραφέας , Μέλος

4.        Γιώργος Θεοχάρης του Χαραλάμπους

Συγγραφέας, Μέλος

5.        Νέαρχος Ντάσκας του Αποστόλου

Εικονογράφος, Μέλος

6.        Κατερίνα Δερματά του Ιωάννου

Κριτικός, Μέλος

7.        Αγγελική Γιαννικοπούλου του Αναστασίου

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδικής Λογοτεχνίας του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μέλος

8.        Μένη Κανατσούλη του Δημητρίου, Καθηγήτρια του Αριστοτελείου

Πανεπιστημίου  Θεσσαλονίκης, Μέλος ΔΕΠ, Μέλος   

9.        Χρυσούλα Κουράκη του Γεωργίου, Κριτικός, Μέλος

ΕΚΘΕΣΗ – ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ

Η Επιτροπή Απονομής Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου 2016  (εκδόσεις 2015) ανακοίνωσε επίσης το σκεπτικό βράβευσης των βιβλίων που διακρίθηκαν, ανά κατηγορία:

Κατηγορία Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου

Κώστας Πούλος, Παππού;, εκδόσεις Μεταίχμιο 2015  

Η τρυφερή σχέση παππού και εγγονού, μέσα από τα απλά, καθημερινά πράγματα και συνήθειες  που μοιράζονται, όπως η εκμάθηση των αριθμών, το κρυφτό, η αγάπη για τα φυτά. Μια σχέση που αναπτύσσεται φυσικά, όπως αναπτύσσεται και η Κίκα (αγαπημένο φυτό και των δύο). Το δέσιμο των δυο τους μεγάλο και η αγάπη τους προσεγγίζει το άπειρο, το οποίο αποτελεί και αναζήτηση του μικρού πρωταγωνιστή. Η απώλεια της γιαγιάς στέκεται παράμερα στην αφήγηση ως σκιά, αλλά χωρίς έντονους συναισθηματισμούς και υπενθυμίζει το αναπόφευκτο. Το αναπόφευκτο, δηλαδή ο θάνατος του παππού, χωρίς να ανακοινώνεται άμεσα από την αφήγηση, αφήνεται ως υπονοούμενο στο τέλος του βιβλίου, όπου κάθε αναγνώστης μπορεί να κάνει τις δικές του σκέψεις και συνειρμούς, αφήνοντας ένα σχεδόν ανοιχτό τέλος μέσα από μια ερώτηση αναζήτησης «παππού;». Η εικόνα του τέλους αποτελεί ένα παράλληλο κείμενο που συμπληρώνει αλλά και νοηματοδοτεί εκ νέου το λεκτικό κείμενο. Παράλληλα με το βασικό θέμα του βιβλίου, αξιοποιείται η λαϊκή παράδοση αλλά και στίχοι από δημοφιλή τραγούδια μιας παλαιότερης εποχής, στοιχεία που εμπλουτίζουν διακειμενικά την αφήγηση.

Η επιτροπή συζήτησε ακόμη το βιβλίο Διακοπές στη βεράντα  (συγγραφέας Ιωάννα Μπαμπέτα, εκδόσεις Μεταίχμιο 2015), το οποίο με απέριττη, άμεση, τρυφερή και εύστοχη γραφή διαπραγματεύεται ένα θέμα επίκαιρο. Δυο παιδιά που δεν πάνε διακοπές,  που δε γνωρίζονται, αλλά έχουν ανάγκη για επικοινωνία και παρέα, βρίσκουν ένα σωρό τρόπους για να γνωριστούν, να επικοινωνήσουν και να παίξουν έστω και από απόσταση. Σαΐτες, πίνακες, τηλεκατευθυνόμενα ελικόπτερα, ένα κόκκινο μάλλινο κουβάρι και σαπουνόφουσκες επιστρατεύονται για να εξυπηρετήσουν την ανάγκη της φιλίας και της συντροφικότητας, αλλά και να καλύψουν το κενό της ρουτίνας και της μοναξιάς. Δυο παιδιά που ζουν τον πρωτόγνωρο ρομαντισμό της σχέσης των δύο φύλων. Δυο παιδιά που κατορθώνουν να μετατρέψουν το πιο βαρετό καλοκαίρι σε μια μοναδική εμπειρία.

Κατηγορία Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου

Ίρις  Σαμαρτζή (εικονογράφηση), Σωτήρης Τριβιζάς (συγγραφή)  - Ο μαγικός κόσμος του Φεδερίκο. Ένα παραμύθι βασισμένο στο Λόρκα, εκδόσεις Διάπλαση 2015

Ένα ιδιαίτερο βιβλίο,  βασισμένο στο έργο του Λόρκα, με μια εξαιρετική εικονογράφηση που αποδίδει το ονειρικό και το περιπετειώδες με ποικιλία χρωμάτων και εικόνων. Το βιβλίο αναπαριστά με ποιητικό ή παραμυθικό τρόπο ένα μέρος της παιδικής ηλικίας του Λόρκα που σχετίζεται με τη ζωή του στο χωριό. Όμορφες εικόνες λόγου που συγκινούν, επιδιώκοντας να εξοικειώσουν το παιδικό κοινό με την ποίηση και τους συνεχείς συμβολισμούς. Το πάντρεμα διαφορετικών λογοτεχνικών ειδών, με τον εγκιβωτισμό ποιημάτων του Λόρκα στην αφήγηση και το δέσιμο με μια εικονογράφηση ονειρική, που λειτουργεί και ως ένα παράλληλο κείμενο με τις δικές του σημασιοδοτήσεις, το κάνει ένα πολύ ξεχωριστό βιβλίο.

Η επιτροπή συζήτησε ακόμη δυο βιβλία:

Το βιβλίο Απέναντι  (εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή, συγγραφή Θοδωρής Παπαϊωάννου, εκδόσεις Ίκαρος 2015), για την καλαίσθητη εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή που, σε συνδυασμό με ένα λιτό κείμενο, δημιούργησαν ένα ενδιαφέρον και ελκυστικό picturebook για μικρούς αναγνώστες.

Το  βιβλίο Ο Βόρακας, ο Κόρακας, και η Σονάτα της Φανής (εικονογράφηση Βαγγέλης Παυλίδης, συγγραφή Γεωργία Γαλανοπούλου, εκδόσεις Πατάκη 2015), μια ιστορία με τη μορφή παραμυθιού ή καλύτερα τοπικού θρύλου για μεγαλύτερα παιδιά, γραμμένη σε στίχο, με δυνατούς συμβολισμούς για την απληστία, την πλεονεξία, την απώλεια της λογικής σκέψης και του σεβασμού, με ιδιαίτερη εικονογράφηση, που δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα για την ανάδειξη του θέματος.

Κατηγορία Εφηβικού – Νεανικού Βιβλίου

Πολυχρόνης Κουτσάκης, Μια ανάσα μόνο, εκδόσεις Πατάκη 2015

Το βιβλίο αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που ξεκίνησε με το βιβλίο Καιρός για ήρωες. Με σκηνικό δράσης την πόλη των Χανίων, ο συγγραφέας διαμορφώνει μια μοντέρνα, αστυνομικού τύπου περιπέτεια, με στοιχεία κινηματογραφικής δράσης - που δικαιολογούν ίσως και κάποιες υπερβολές στην διαχείριση καταστάσεων-, με έξυπνο χιούμορ και στοιχεία μεταφυσικά. Στην πλοκή ενσωματώνονται διεφθαρμένα κυκλώματα, ακροδεξιές οργανώσεις στο χώρο του σχολείου, διακίνηση ναρκωτικών, απαγωγές κ.ά. Όλα τα παραπάνω καθιστούν πυκνή και απαιτητική την αφήγηση των γεγονότων. Δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για το είδος και κάνουν το βιβλίο ελκυστικό για τους εφήβους, θίγοντας θέματα που τους απασχολούν χωρίς την αίσθηση της απαισιοδοξίας και της παραίτησης. Παρά το γεγονός πως το βιβλίο αποτελεί συνέχεια προηγούμενου  βιβλίου, μπορεί να σταθεί και αυτόνομα, χωρίς να κουράζει αφηγηματικά. Στα δυνατά του σημεία επίσης, η ολοκληρωμένη ανάπτυξη πολλών χαρακτήρων – ηρώων, που ο καθένας έχει ξεχωριστή συμβολή στην εξέλιξη της ιστορίας.

Η επιτροπή συζήτησε ακόμη το βιβλίο Ένας άγγελος στο ταβάνι μου (συγγραφή Μάγια Δεληβοριά, εκδόσεις Κέδρος 2015), το οποίο πραγματεύεται με πρωτότυπο τρόπο, αμεσότητα και χιούμορ το θέμα της απώλειας, της κατάθλιψης, την αναζήτηση της προσωπικής δύναμης και του νοήματος της ζωής. Ένα βιβλίο με δεμένη πλοκή, με στοιχεία ρεαλιστικά και μεταφυσικά ταυτόχρονα, με ανεπτυγμένους και πειστικούς χαρακτήρες, που διαβάζεται με αμείωτο ενδιαφέρον από τον έφηβο αναγνώστη.

Κατηγορία Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά

Κατερίνα Σέρβη,  Στη μάχη του Μαραθώνα, εκδόσεις Πατάκη 2015

Ένα graphic novel, που επιχειρεί να φέρει το νεαρό αναγνώστη κοντά στην ιστορία με τρόπο ζωντανό, άμεσο και διαφορετικό από τα συνηθισμένα βιβλία ιστορίας. Με το εύρημα των μυθοπλαστικών χαρακτήρων των παιδιών ανιχνευτών, τα οποία βρίσκονται στο πλευρό των ιστορικών προσωπικοτήτων, ο αναγνώστης βρίσκεται παρών στα ίδια τα γεγονότα, παρακολουθεί τη μάχη σαν να ήταν εκεί, ενώ μέσα από τους διαλόγους πληροφορείται για τα ιστορικά  γεγονότα που προηγήθηκαν της μάχης και οδήγησαν σε αυτήν. Το βιβλίο φωτίζει θέματα όπως το θάρρος, η ανδρεία, αλλά και τα ανθρώπινα συναισθήματα των ηρώων όπως ο φόβος, ενώ ταυτόχρονα γίνονται σχόλια για την κοινωνική ζωή (π.χ. τη θέση της γυναίκας) και δίνονται στοιχεία της διαφορετικής οπτικής των δύο αντιπάλων σε έναν πόλεμο. Το χιούμορ και οι αναχρονισμοί -που κάνουν την Ιστορία πιο ζωντανή και οικεία- καθώς και οι αναφορές στο έργο του Αριστοφάνη, συμπληρώνουν τον αφηγηματικό χαρακτήρα του κειμένου. Το βιβλίο καθορίζεται από τις εικόνες του Θανάση Πέτρου, οι οποίες χωρίς εικαστικές φλυαρίες αποδίδουν συναισθήματα, γεγονότα και όλη την ατμόσφαιρα της εποχής.     Ακόμη ένα στοιχείο που καθιστά το βιβλίο "ξεχωριστό" είναι το παράρτημα, όπου και πάλι με τη μορφή κόμικ  δίνονται αλήθειες και μύθοι για την ιστορία, θίγονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ιστορικός ερευνητής, το θέμα της ύπαρξης αντικειμενικής ιστορικής αλήθειας και η σύγκρουση επιστημονικών απόψεων των ιστορικών για ένα ζήτημα. Επίσης αναφορά γίνεται στον Ηρόδοτο και το έργο του, ενώ ίσως για πρώτη φορά σε ένα βιβλίο για παιδιά η συγγραφέας διερωτάται αν τελικά υπάρχει απάντηση στο μεγάλο ερώτημα της ιστορίας: "Τι θα είχε συμβεί αν...". Μια εναλλακτική, πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση μελέτης της ιστορίας. 

Το παρασκήνιο με τη ΣΕΚΑΠ και τα «καρφιά» στη Δικαιοσύνη

| 

Γιάννης Σιδηρόπουλος

Πηγή: tvxs.gr

27 Δεκεμβρίου 2017

H υπόθεση της ΣΕΚΑΠ συνεχίζει να αποτελεί κεντρικό πολιτικό ζήτημα και περνά σε νέα φάση όπως μαρτυρά η ανακοίνωση της εταιρίας  του Ιβάν Σαββίδη για την πιθανότητα αναγκαστικής πτώχευσης. Το παρασκήνιο όμως είναι ιδιαίτερα έντονο και έρχεται όλο και περισσότερο στην επιφάνεια.
Μετά την επικύρωση του προστίμου των 38 εκατ. ευρώ και το μπλοκάρισμα του Τελωνείου Ξάνθης στη διακίνηση των προϊόντων στην εσωτερική αγορά, ο ομογενής επιχειρηματίας πιέζει πολιτικά  καθώς υπάρχουν ευθύνες αλλά και σκοτεινά σημεία γύρω από την υπόθεση της πώλησης και του προστίμου σε βάρος της καπνοβιομηχανίας.
Τα πολιτικά συμπεράσματα δεν σταματούν στην διάψευση των κατηγοριών της ΝΔ για φωτογραφική τροπολογία της κυβέρνησης που θα διέγραφε το πρόστιμο, αλλά φτάνουν πολύ παραπέρα.
Η διαδικασία πώλησης, στο πλαίσιο διεθνούς διαγωνισμού το 2013 ολοκληρώθηκε χωρίς ποτέ ο τότε ειδικός εκκαθαριστής της ΑΤΕ ή ο σύμβουλος πώλησης να γνωστοποιήσουν στους υποψήφιους αγοραστές το επίμαχο πρόστιμο που «έτρεχε» από το 2009.  Αν υπήρξε κάποια προφορική διαβεβαίωση, θα πρέπει να απαντηθεί ξεκάθαρα από τον πρώην Πρωθυπουργό Α. Σαμαρά, τον οποίο κατονόμασε ο Ιβάν Σαββίδης, μαζί με άλλα στελέχη, πως τον παρακάλεσαν να αποκτήσει την εταιρία για «εθνικούς λόγους», παρότι άκομψο για ένα διεθνή διαγωνισμό.
Όμως η ΝΔ δέχεται κριτική και για ένα άλλο λόγο καθώς το επίμαχο πρόστιμο για τη λαθρεμπορία προκύπτει την περίοδο  που μια δική της κομματική διοίκηση ήλεγχε την εταιρία. Το είδος της διοίκησης που ασκούσαν σε ένα τέτοιο οικονομικό κολοσσό ένας τραυματιοφορέας ως Πρόεδρος και διάφοροι τύπο στερούμενοι στοιχειωδών γνώσεων στο  Δ.Σ., δείχνει πως αντιμετώπισε ο παλιός δικομματισμός τις συνεταιριστικές επιχειρήσεις και εξηγεί γιατί όλες χρεοκόπησαν.

  Νίκος Παππάς, ο αμαρτωλός πρόεδρος της ΣΕΚΑΠ και κουμπάρος του Ε. Στυλιανίδη, όταν  διασκέδαζε στα μπουζούκια τη διάλυση της ΣΕΚΑΠ. Σημειωτέον ότι ο Παππάς ήταν τραυματιοφορέας και  υποψήφιος  της ΝΔ στην Καρδίτσα.

Όμως, αξιοπερίεργο είναι ότι ο τότε Πρόεδρος Ν. Παπάς, πολιτευτής της ΝΔ, και όλοι οι συγκατηγορούμενοι αθωώθηκαν για τις ποινικές ευθύνες ενώ τα απίστευτα πρόστιμα για τη λαθρεμπορία επιβλήθηκαν στην εταιρία και επικυρώθηκαν από  τα διοικητικά δικαστήρια.
Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο ερωτηματικό της υπόθεσης που έχει να κάνει με το ρόλο της Δικαιοσύνης στη Θράκη . Πολλοί  παράγοντες στο δημόσιο βίο έχουν εκφράσει αρκετές φορές ερωτηματικά για τον τρόπο που ενεργεί η δικαιοσύνη στην περιοχή, σε ακραίες περιπτώσεις ακόμη και για παραδικαστικό κύκλωμα, συνδέοντας μια σειρά από υποθέσεις που μοιάζουν αν έχουν κοινά στοιχεία στο παρασκήνιο. Με λίγα λόγια, στη Θράκη παρατηρείται μια ολοένα και αυξανόμενη αμφισβήτηση της δικαιοσύνης σε πολλά επίπεδα.
Τα ερωτήματα δεν αφορούν μόνο στη ΣΕΚΑΠ, αλλά έχουν να κάνουν με την οικονομική διαχείριση όλων των συνεταιριστικών εργοστασίων και εταιριών δημοσίου συμφέροντος της ευρύτερης περιοχής και την απαλλαγή όλων των διοικήσεων από τις ποινικές τους ευθύνες με δικογραφίες που τέθηκαν στο αρχείο ή «λιμνάζουν» για χρόνια. Αποκορύφωμα η εταιρία ΣΕΒΑΘ, μέτοχος της ΣΕΚΑΠ, η οποία δανειοδοτήθηκε με 35 εκατ. ευρώ από την ΑΤΕ ενώ είχε δρομολογηθεί το κλείσιμό της, τα χρήματα αναζητούνται, οι σκληροί δίσκοι εξαφανίστηκαν ενώ μετά από μηνυτήρια αναφορά πρώην Υπουργού στον Άρειο Πάγο, η τύχη της δικογραφίας παραμένει άγνωστη 9 χρόνια μετά το κλείσιμο της επιχείρησης. Ίσως δεν είναι εντελώς άσχετη η πρόσφατη υπόθεση της περιβόητης δικογραφίας μετά από μήνυση της Χ.Α. στην Κομοτηνή, ούτε ίσως κάποιες μετακινήσεις δικαστικών από τη Θράκη. Πάντως οι ψίθυροι τείνουν να μετατραπούν σε δημόσια συζήτηση.
Οι κυβερνητικοί παράγοντες  της περιοχής μιλούν για τη ΣΕΚΑΠ κάνοντας λόγο για «έγκλημα χωρίς εγκληματίες» και αφήνουν αιχμές όχι μόνο για τις δικαστικές αποφάσεις αλλά και τη διαδικασία πώλησης. Είναι μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή του 2013 ενώ τα τοπικά στελέχη της ΝΔ στη περιοχή έχουν έρθει σε δύσκολη θέση και διαφοροποιούνται από τη στάση του κόμματός τους, αφού διακυβεύεται η λειτουργία μιας βιομηχανίας με πολυσχιδή συμβολή στην τοπική οικονομία, στην πώληση της οποίας είχαν πρωταγωνιστήσει.
Όσον αφορά το μπλοκάρισμα του Τελωνείου Ξάνθης στη διακίνηση των προϊόντων φαίνεται μια αναγκαστική εξέλιξη μετά την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, αν και κύκλοι της εταιρίας κάνουν λόγο για υπερβάλλοντα ζήλο. Οι 170 εργαζόμενοι από την πλευρά τους αγωνιούν και όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του ενός σωματείου Κ. Γαβριηλίδης «έχουμε ένα οδηγό που πέρασε με κόκκινο το 2008, πούλησε το ΙΧ του το 2013, και βεβαιώθηκε το πρόστιμο στο νέο ιδιοκτήτη το 2017!».
Η υπόθεση δεν είναι απλώς επιχειρηματική αλλά κυρίως πολιτική. Η εμπλοκή του ομογενή επιχειρηματία, με το ποδόσφαιρο και, προσφάτως και με τα ΜΜΕ, έχει διαταράξει ισορροπίες και έχει προσδώσει πολιτική βαρύτητα σε όλη του τη δραστηριότητα. Σε δύσκολη θέση βρέθηκε η ηγεσία της ΝΔ που άνοιξε μια ακατανόητη κόντρα ενώ στο μικροσκόπιο μπαίνει και η Δικαιοσύνη. Σε ό,τι αφορά τη ΣΕΚΑΠ, η εταιρία μετά την εξαγορά της «αναστήθηκε» και κινείται σε άλλο προσανατολισμό.

Πηγή: Η Καθημερινή

  25.12.2017 

Ενα εικοσιτετράωρο με τη συγγραφέα και πανεπιστημιακό Λένα Διβάνη*

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΗΝΑΚΗΣ

• 

Λένα Διβάνη: Οι μέρες των μαθημάτων είναι οι καλύτερες, γιατί μπαίνεις μέσα σε μια αίθουσα με δεκαοκτάχρονα με μάτια και αυτιά ανοικτά, έτοιμα να ταξιδέψουν μαζί σου στον χωροχρόνο.

10.00 - 11.00
Μην κράζετε, αδέλφια. Ολοι έχουμε ελαττώματα. Εγώ αδυνατώ να ξυπνήσω το πρωί. Δεν φταίω εγώ, ο βιορρυθμός μου φταίει, έχω και εντολή γιατρού να μη διαταράσσεται ο ύπνος μου παρά μόνο σε περίπτωση επίθεσης από γείτονα χώρα. Επιπλέον, δεν σηκώνομαι ποτέ αμέσως. Κολυμπάω για λίγο στο μισοξύπνιο, στην ονειρική εκείνη ζώνη όπου γεννήθηκαν όλα τα βιβλία μου, όλοι οι ήρωές μου. Στον λόγο τιμής μου, λέω την αλήθεια και μόνο την αλήθεια: Αν δεν πεταχτείς αμέσως από το κρεβάτι και αφεθείς για λίγο στη ζώνη των κυμάτων Α, θα βρεις όλες τις λύσεις στα ερωτήματά σου.
11.10
Αφού λύσω τα λογοτεχνικά μου θέματα με τη βοήθεια των κυμάτων Α, κάνω λίγη ενεργειακή γυμναστική του Θιβέτ για να φιξάρω το τσι μου. Μετά ανοίγω το ραδιόφωνο (ένα τρανζιστοράκι που κουβαλάω μαζί μου από δωμάτιο σε δωμάτιο) και σηκώνομαι ζωηρή σαν την πρώτη μέρα της άνοιξης να αδράξω τη μέρα. Υπήρξαν φορές βέβαια που με άδραξε η μέρα και με χτύπησε από κάτω σαν χταπόδι, αλλά τι να κάνεις…
11.20
Ετοιμάζω το ωραιότερο γεύμα της μέρας, το πρωινό μου. Συνήθως αβοκάντο με τζίντζερ τουρσί α λα γιαπωνέζικα (φτιαγμένο από τα χεράκια μου, όπως όλα), καρύδια και μια καλή γραβιέρα. Ακολουθεί καπουτσίνο περιποιημένο με σκόνη πραγματικής σοκολάτας. Μερικές φορές έχω τσουρέκι ή κέικ σοκολάτα και τότε κάνω πάρτι.
11.30
Αφού έχω ατμίσει μερικά τσιγάρα και έχω πιει τον μισό καφέ διαβάζοντας τα μέιλ μου, ανοίγω όλες τις εφαρμογές: Facebook, Twitter, WhatsApp, τα πάντα. Παίρνω, στέλνω, βρίζω, γελάω, τελειώνω. Μερικές φορές, η διαδικασία connecting people κρατάει λίγο παραπάνω. Μια - δυο φορές κράτησε και όλη τη μέρα, γιατί οι people ήταν ζοχαδιασμένοι και βρίζανε. Συνήθως όμως αγαπιόμαστε, οπότε τα λέμε σύντομα και πάμε για δουλειά.
12.00
Αν έχω μάθημα στη σχολή, πλένομαι, ντύνομαι και την κάνω τρέχοντας γιατί πρέπει να πετύχω το Α7, που περνάει κάθε δίσεκτο έτος από την Κηφισίας. Περιμένοντας στη στάση, βρίζω από μέσα μου το υπουργείο Συγκοινωνιών, το Μαρούσι και τον δήμαρχό του – συχνά και την κυρία δημάρχου με τα στρας. Το πρόβλημά μου είναι ότι έχω εμμονή με την ακρίβεια και δεν θέλω να στήνω κανέναν – πολλώ μάλλον τους φοιτητές μου. Από την άλλη μεριά, αν εξαιρέσουμε το Α7, οι μέρες των μαθημάτων είναι οι καλύτερες γιατί μπαίνεις μέσα σε μια αίθουσα με δεκαοκτάχρονα με μάτια και αυτιά, ανοικτά έτοιμα να ταξιδέψουν μαζί σου στον χωροχρόνο. Μπαίνεις μπαφιασμένος και βγαίνεις καινούργιος από την αίθουσα! Γι’ αυτό λέω και ξαναλέω (μολονότι με ακούει το υπουργείο και του βάζω ιδέες) ότι αυτήν τη δουλειά, το καθηγητιλίκι, θα την έκανα και εντελώς δωρεάν! Αν δεν έχω μάθημα, πάλι, δεν ντύνομαι. Διατηρώ την πιτζαμούλα και το γουνάκι ρομπ ντε σαμπρ, φτιάχνω ένα γιγάντιο δεύτερο καφέ και στρώνομαι να γράψω. Εντάξει, ευτυχία. Ο κόσμος έξω μπορεί να καίγεται, ο Τραμπ να βαφτίζει πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, λ.χ., αλλά εγώ ανακατεύω τα υλικά για να κατασκευάσω τον δικό μου κόσμο, έναν άλλο κάθε φορά, όποιον τραβάει η όρεξή μου, όπως τραβάει η όρεξή μου, με τους κατοίκους που τραβάει η όρεξή μου. Κάθε τόσο σηκώνομαι, βγαίνω στο μπαλκόνι και απευθύνω ευχαριστίες στον Μεγαλοδύναμο, το σύμπαν, την αμίτα μόσιον, σε όποιον είναι υπεύθυνος για το ριζικό μας τέλος πάντων, που δεν με έστειλε σε κανένα γραφείο του ΙΚΑ να βαράω σφραγίδες σε πηγμένους πολίτες, αλλά μου ’δωσε τις λέξεις να παίζω και να ζω.
19.00 - 20.00
Σ’ αυτό το σημείο κάνω ένα διάλειμμα. Επειδή δεν διαθέτω πρόχειρη μαμά ή υπηρετικό προσωπικό, πρέπει να ψωνίσω εγώ τα προς το ζην. Πάω, λοιπόν, τρέχοντας συνήθως, μην κλείσουν στο σούπερ μάρκετ, στον αγαπημένο τυρά και τέλος στον υπερκουτσομπόλη και πολύ αστείο μανάβη μας για καλλιτεχνική ενημέρωση και πορτοκάλια.
20.00 - 3.00
Αυτή είναι η διακεκαυμένη ζώνη. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Καταλαβαίνετε. Εξω η ζωή είναι πολύχρωμη και the night belongs to lovers and friends. Ευτυχείτε!
​​Το ταξιδιωτικό βιβλίο της Λένας Διβάνη «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο» κυκλοφόρησε προ ολίγων ημερών από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

*Λένα Διβάνη - Βικιπαίδεια

Του μετ-έρωτα τα πάθη

 Μετά από μια πετυχημένη πορεία στις μικρού μήκους, *ο Στέργιος Πάσχος σκηνοθετεί το «Άφτερλωβ»*, την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους. Κεντρικό της θέμα η συνάντηση ενός νεαρού ζευγαριού, που έχει πρόσφατα χωρίσει και η προσπάθεια του άνδρα να μάθει γιατί η σχέση τους τελείωσε. *Στους δύο ρόλους συναντάμε τον Χάρη Φραγκούλη και την Ηρώ Μπέζου*. Μια πρώτη γεύση από τη σχέση του ζευγαριού, είχαμε πάρει στην ταινία μικρού μήκους «Ο Έλβις είναι νεκρός». Η υπόθεση έχει ως εξής: Είναι καλοκαίρι, η Αθήνα βράζει, αλλά ο τριαντάχρονος Νίκος δροσίζεται στα βόρεια προάστια, πίνοντας κοκτέιλ δίπλα στην πισίνα. Η πισίνα δεν είναι δική του, αλλά του Σταύρου, που έχει ζητήσει από τον Νίκο να προσέχει το σπίτι και τη Λέιλα,τον σκύλο του, για το καλοκαίρι. Η ευκαιρία μοιάζει μοναδική στον άφραγκο μουσικό, που αποφασίζει να καλέσει εκεί την πρώην κοπέλα του, Σοφία, για ολιγοήμερες διακοπές στην πόλη. Όταν όμως η ανυποψίαστη Σοφία καταφτάνει, οι διακοπές στον παράδεισο βγαίνουν εκτός τροχιάς. Ο Νίκος την κλειδώνει στο στούντιο του σπιτιού, αποφασισμένος να μην την αφήσει να φύγει, αν δεν μάθει τους λόγους για τους οποίους χώρισαν. Γιατί; Επειδή ακόμα δεν έχει καταλάβει. Κι αν δεν την καταλάβει, πώς θα την ξεπεράσει; Εγκεφαλικά. Γιατί ερωτικά την έχει ξεπεράσει.

1.  Τραγούδι για την  ταινία του Στέργιου Πάσχου Άφτερλωβ ,  που βγήκε στους κινηματογράφους στις 18 Μαΐου του 2017.
Γραφιστικά εικόνας: Νίκος Πάστρας
 Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουλιέρης

2. Melentini - Βασιλης Δοκακης
Άλλο ένα τραγούδι είναι από την ταινία Αφτερλωβ .

Όταν η ελληνική σάτιρα συνάντησε τον Εμπενίζερ

Ο Eμπενίζερ Siemens και τα φαντάσματα των Χριστουγέννων

Μπρέγιαννη Κατερίνα

Δημοσίευση:avgi.gr (Η Αυγή)

 24 Δεκεμβρίου 2017 

 

Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Εμπενίζερ Siemens δούλευε ασταμάτητα. Μετρούσε και ξαναμετρούσε τα δάνεια της Ν.Δ. και πάλι δεν έβγαιναν. Στο κρύο δωμάτιο αυτός και το ανομολόγητο πόθεν έσχες…

Παραμονή Χριστουγέννων. Ο Εμπενίζερ Siemens δούλευε ασταμάτητα. Μετρούσε και ξαναμετρούσε τα δάνεια της Ν.Δ. και πάλι δεν έβγαιναν. Στο κρύο δωμάτιο αυτός και το ανομολόγητο πόθεν έσχες…
«Θείε, Καλά Χριστούγεννα» ακούστηκε η φωνή του Κωστάκη στο τηλέφωνο. Του το έκλεισε κατάμουτρα. Ο πορφυρογέννητος της Αγίας Οικογενείας του Τάγματος των Πολιτικών που ανέτρεφε για δεκαετίες αυτή η μικρή χώρα δεν είχε καμιά όρεξη για ανίψια που εποφθαλμιούν τη θέση του. Αυτή την παραμονή ξάπλωσε νωρίς. Ήταν κουρασμένος. Οι φίλτατες ομάδες των συμβασιούχων απολυμένων του Δημοσίου επέμεναν να του ψάλλουν τα κάλαντα. Ας όψεται το μη ταξικό πρόσημο της ταξικότητάς του… Έκανε πέτρα την καρδιά του και τις δέχτηκε…
Η Αγία Οικογένεια ήταν ολόκληρη στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Εκείνος, όμως, είχε ανάγκη από λίγη ξεκούραση. Αποκαμωμένος στο τέλος μιας δύσκολης χρονιάς, με λασπωμένα ακόμη τα παπούτσια από τη Μάνδρα, όταν έψαχνε για ώρες τους τροχονόμους των νερών, που ποτέ δεν ήρθαν... Αποκαρδιωμένος από ένα συνέδριο που καμάρωσε την ομοψυχία του ηγέτη του και τον μετεωρισμό της στρατηγικής του. Παρακολούθησε το κανάλι της καρδιάς του ξαναδιαβάζοντας τις αγαπημένες του δημοσκοπήσεις…
Όμως, καθώς ο ύπνος βάραινε τα κουρασμένα του βλέφαρα, μια τεράστια σκιά εισέβαλε ξαφνικά στο δωμάτιό του. Τρόμαξε. Νόμιζε πως ο Επίτιμος ήρθε να τον επιπλήξει που δεν κατάφερε να ρίξει ακόμα τον Τσίπρα. Μια φωνή ακούστηκε να μονολογεί. «Εμπενίζερ;». Κάτω οι σύνεδροι, ο Αντώνης, ο Κώστας, ο Βαγγέλης… το συνέδριο της Ν.Δ. και εκείνος στο βάθρο…
Η φωνή συνέχιζε… «Εμπενίζερ… πώς θα σε φτιάξουμε ηγέτη;».  «Δεν φτάνει που με σπρώχνεις στα πολιτικά τάρταρα να σου κουβαλάω καφέδες, αρνείσαι τον ρόλο που ο Πατέρας με τόσο κόπο διαφύλαξε για σένα;». Η αδελφή του στα μαύρα άρχισε να θρηνεί γοερά... «Τα χρήματα που είχα παρκάρει στο εξωτερικό θα τα φέρει όλα πίσω, λέει ο Κοτζιάς. Τι θα απογίνουμε; Οι δικαστές αντιστέκονται, αλλά το πόθεν έσχες της Μαρέβα θα βγει στη φόρα… Εμπενίζερ… ξύπνα. Mε πήρε τηλέφωνο και ο Γιωργάκης, ο ξάδερφος… και αυτός στα Paradise... Καήκαμε. Κάνε κάτι. Παρ’ τον Γιάννη, τώρα… Μόνο ένα τέταρτο Μνημόνιο μπορεί να μας σώσει… Τ’ ακούς;».
Το δεύτερο φάντασμα ήταν ακόμα χειρότερο… Κρατούσε πίνακες, κουνούσε ομόλογα, spreads και δείκτες. Αράδιαζε νούμερα και ποσοστά… ΕΛΣΤΑΤ, ανεργία, επενδύσεις, κοινωνικά μερίσματα, επιδόματα, προσλήψεις συμβασιούχων στην Τ.Α. Ο Ευκλείδης και οι 10 πληγές του έπεσαν κατά ριπάς πάνω στον κοιμισμένο Εμπενίζερ.
Τα φιλότιμα «συντρόφια» του ΣΚΑΙ έκαναν μάταιες προσπάθειες να σώσουν ό,τι μπορούν. Έστηναν αναχώματα με «πλειστηριασμούς», «Τούρκους», «Σκόπια», «τι θα συμβεί στις τσέπες μας έχει σημασία», «δεν ενδιαφέρουν τον πολίτη αυτά που λέτε», «εκλογές στα τέλη του 2018», «κατακρεουργείται τα επιδόματα», «εξανδραποδισμός» κ.ά.
Έντρομος προσπάθησε ξανά να κοιμηθεί, μάταια όμως. Ένας αναμαλλιασμένος ασπρομάλλης τον σήκωσε σαν πούπουλο στον αέρα. Όταν κοίταξε γύρω του, βρίσκονταν στην αίθουσα διαλέξεων του Χάρβαρντ. Όλοι οι παλιοί συμφοιτητές του ήταν εκεί, όλοι οι αγαπημένοι του δάσκαλοι. Χαρούμενος πήγε να τους μιλήσει, εκείνοι όμως ούτε ματιά. Την αριστεία πολύ αγάπησαν, τον έκπτωτο άριστο ουδείς.
«Δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία… και για το σύμπαν έχω κάποιες αμφιβολίες», το τρίτο φάντασμα ακούστηκε να μονολογεί. Κάθονταν σκεφτικό σε μια γωνιά του δωματίου ζωγραφίζοντας Ε=mc^2. «Τέτοια λογοκλοπή δεν την περίμενα ποτέ, από έναν άριστο» γύρισε ξάφνου, προς το μέρος του αγριεμένα.
«Εμπενίζερ;». «Κανείς ποτέ δεν σου είπε αυτό που όλοι γνωρίζουν; Όταν δανείζεσαι κάτι, πρέπει να το επιστρέφεις σε αυτόν που το είπε και όχι σε αυτόν που θα ήθελες να το έχει πει. Με τον Αρκά, τα τουίτ του Άδωνι και τον Θεοδωρικάκο, καμιά σωτηρία δεν έχεις». «Είσαι καταδικασμένος» ακούστηκε να λέει το τρίτο φάντασμα και μια μαύρη τρύπα άνοιξε στα πόδια του, να τον καταπιεί… «Αϊνστάιν, Αϊνστάιν, θα διασταυρώνω την πηγή, στο υπόσχομαι» φώναζε ξυπνώντας κάθιδρος στο πάτωμα…
«Μπάμπη, αχ Μπάμπη μου! Το έλεγες εσύ από την προηγούμενη βδομάδα!» παραμιλάει. Πανικόβλητος σηκώνει το ακουστικό: «Γιάννη, γρήγορα… κάνε ό,τι μπορείς. Τέταρτο Μνημόνιο, Γιάννη. Τώρα. Πες για τέταρτο Μνημόνιο. Μόνο αυτό μπορεί να μας σώσει, μόνο αυτό»…
Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία είναι φανταστική και όποια ομοιότητα με πραγματικούς χαρακτήρες είναι αποκλειστική ευθύνη των καλικάντζαρων.
Χρόνια Πολλά!

Το κονσέρτο για... 40 χέρια!

Ομάδα 20 μαθητών δημοτικών σχολείων και γυμνασίων στο Σαράγεβο της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης κατέγραψαν νέο παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες, καθώς έπαιξαν ένα κομμάτι σε πιάνο ταυτόχρονα όλοι μαζί.

Οι 20 μαθητές τεσσάρων μουσικών σχολείων του Σαράγεβο (του Κροατο-Μουσουλμανικού τμήματος) και του ανατολικού Σαράγεβο (του τμήματος της Σερβικής Δημοκρατίας) επέλεξαν να παρουσιάσουν το «Gallop-Marche» του Γάλλου συνθέτη, Aλμπέρ Λαβινιάκ, κάλυψαν με τα σώματά τους το πιάνο και κατάφεραν να καταρρίψουν το προηγούμενο ρεκόρ.

Την ερμηνεία «για 40 χέρια» και «100 δάχτυλα» προσάρμοσε ο καθηγητής τους, συνθέτης Τζόρτζε Γιόβαντσιτς.
«Ήταν μεγάλη πρόκληση» δήλωσε ο Γιοβάντσιτς στο BIRN.
«Ήταν περισσότερο μαθηματικά από τέχνη, γιατί έπρεπε να προσθέσω όλα τα πλήκτρα στο πιάνο και όλα τα δάχτυλα και έπειτα να υπολογίσω τον χώρο στο πληκτρολόγιο, ώστε όλοι να μπορούν να κινηθούν και να παίξουν» είπε.
«Το μεγαλύτερο μήνυμα αυτής της επιτυχίας, είπε, είναι ότι μαθητές της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και των τριών εθνοτήτων το πέτυχαν μαζί. Οι μαθητές έκαναν εξάσκηση επί τρεις μήνες για να φτάσουν στο στόχο τους» πρόσθεσε.
Το ρεκόρ κατείχε μέχρι τώρα ομάδα 18 Ιταλών μαθητών της καθηγήτριας μουσικής αγωγής Άγγελα Μοντεμούρο. Τον Οκτώβριο του 2014, στο Μπάρι επίσης σε ένα πιάνο εκτέλεσαν και πάλι το ίδιο μουσικό κομμάτι του Λαβινιάκ.
Στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη τον στόχο κατάρριψης του ρεκόρ έθεσε η οργάνωση Tattile για την προώθηση της μουσικής παιδείας στη χώρα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Reuters

ΕΝΑ ΚΛΑΣΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΥΟ ΠΟΛΕΩΝ

Charles Dickens

Εκδ. Εξάντας, 1989

 Λονδίνο - Παρίσι μεταξύ 1775 και 1793.
Εποχή που θα συμβούν συγκλονιστικά γεγονότα για την παγκόσμια ιστορία, με αποκορύφωμα τη Γαλλική Επανάσταση. Ο άξονας του μυθιστορήματος  περιστρέφεται γύρω από τις περιπέτειες μιας σειράς ανθρώπων, που βρίσκονται στη δίνη των καιρών και περνούν μεγάλες δοκιμασίες . Πέρα από  τις ενοχές που κρύβουν οικογενειακές αμαρτίες , εμπλέκονται και σε υποθέσεις που έχουν να κάνουν με θέματα κατασκοπίας και εθνικής προδοσίας.

Βασικά πρόσωπα του μυθιστορήματος είναι :

1.  Η Λούσι Μανέτ: δεκαοχτάχρονη  νεαρή που μεγάλωσε  ως ορφανή στο Λονδίνο 

2. Ο γιατρός πατέρας της Λούσι , έγκλειστος στις φυλακές της Βαστίλης, για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε,ο οποίος εισβάλλει ξαφνικά στη  ζωή της.

3.  Ο Τσαρλς Ντάρνι,  σύζυγός της Λούσι:   Γάλλος αριστοκράτης , που έχει  αποποιηθεί την ευγενή καταγωγή του  και ζει αυτοεξόριστος στην Αγγλία.

4.  Ο Σίντνεϊ Κάρτον , δικηγόρος μεν  στο επάγγελμα , στην ουσία όμως ένα άχρηστο υποκείμενο, που πολιορκεί ερωτικά τη Λούσι.

Τα πρόσωπα αυτά περνούν τη Μάγχη και εγκλωβίζονται στη Γαλλία σε μία στιγμή που η χώρα συγκλονίζεται από  αιματηρά γεγονότα που παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας . Πλήθος ανθρώπων εμπλέκεται στη ζωή τους αποκαλύπτοντας διαφορετικούς χαρακτήρες και αβυσσαλέα πάθη ,με κυρίαρχα το προσωπικό και το ταξικό  μίσος .

Ο Ντίκενς αποτυπώνει πειστικά  χαρακτηριστικές επαναστατικές φιγούρες και  σκηνές της  τυφλής βίας εκ μέρους του όχλου και των φανατικών ινστρουκτόρων του, αλλά θεωρεί απόλυτα κατανοητή τη βία εκ μέρους ενός λαού που έως τότε θεωρούνταν χειρότερος και από τα ζώα εκ μέρους  των διεφθαρμένων και άπληστων αριστοκρατών. 

Παράλληλα, ο συγγραφέας αναρωτιέται αν η θεραπεία ενός κοινωνικού κακού μπορεί να γίνει με τη χρήση ενός άλλου κακού και καταλήγει στο (σοσιαλιστικής εκδοχής) συμπέρασμα ότι ο προτιμότερος δρόμος για την επανάσταση ενός λαού είναι ο δρόμος των ειρηνικών μεταρρυθμίσεων και όχι της φριχτής γκιλοτίνας.

______________________

 H IΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΛΕΩΝ ΜΕΤΑΦΕΡΜΕΝΟ ΣΕ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΚΙΤΣΑ

__________________________________

 H IΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΛΕΩΝ ΜΕΤΑΦΕΡΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ 
-ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η  ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

A Tale of Two Cities (1958 film) - Wikipedia

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ

Το Ουράνιο Τόξο είναι μια ελαιογραφία του Αμερικανού καλλιτέχνηGeorge Inness, που βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολη στην Ιντιάνα. Απεικονίζει ένα ουράνιο τόξο κατά μήκος του ουρανού μετά από καταιγίδα.^[1]


ΠΗΓΗ: el.wikipedia.org

Περιγραφή

Στο έργο "Το Ουράνιο Τόξο", ο Ίνες μεταθέτει χρονικά τη φύση για να την εμποτίσει με μια αίσθηση θεϊκής παρουσίας. Δημιούργησε μια έντονη ατμοσφαιρική αντίθεση που κινείται από την καταιγίδα στα αριστερά, στον χαρούμενο προάγγελο του ουράνιου τόξου στα δεξιά. Την ίδια στιγμή, η βουκολική απεικόνιση των βοσκοτόπων στο προσκήνιο αντιπαρατίθεται έναντι μιας απροσδιόριστης πόλης στο παρασκήνιο. Αυτές οι αντιθέσεις γεμίζουν την εικόνα με αυξημένη συναισθηματική φόρτιση.^[2] Ξεκινώντας το 1875, ο Ίνες άρχισε να περιλαμβάνει μια λωρίδα γκρι χρώματος κατά μήκος του ορίζοντα που θολώνει τη σύγκλιση του ουρανού με την πεδιάδα. Χρησιμοποίησε αυτό το τέχνασμα εδώ και θα συνεχίσει να το χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1880, αν και η ανάμειξη της γης και του ουρανού απέτυχε να ενοποιήσει τα δύο μισά της σύνθεσης.^[3]

Ιστορικές πληροφορίες

Ο Ίνες δημιούργησε μια σειρά από δραματικές σκηνές με καταιγίδες στα τέλη της δεκαετίας του 1870. Πλησίασε διάφορες πηγές για να διαμορφώσει και να ενημερώσει αυτή τη σειρά, συμπεριλαμβανομένου του "Hudson River School" και του μυστηριακού Emanuel Swedenborg. Ο Swedenborg πίστευε ότι υπήρχε αντιστοιχία μεταξύ των αντικειμένων στη φυσική σφαίρα και τον παράλληλο κόσμο του πνεύματος, ενώ οι καλλιτέχνες του Hudson River School πίστευαν ότι το τοπίο αντιπροσώπευε τον Θεό. Έτσι, μια τοπογραφία θα μπορούσε να φέρει τους θεατές πιο κοντά στην νομιμότητα. Ο ίδιος ο Ίνες που ήταν αφιερωμένος στην τοπιογραφία, αποτύπωνε τη Θεία αίσθηση που έβλεπε στη φύση. Συχνά ζωγράφιζε ουράνια τόξα γιατί, για τον Ίνες, συνόψιζαν την πνευματικότητα.^[4]

Απόκτηση

Το Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολη (ΙΜΑ) απέκτησε "Το Ουράνιο Τόξο" το 1944, ύστερα από δωρεά του Τζώρτζ Ε. Χουμ προς το "Herron School of Art". Σήμερα βρίσκεται κρεμασμένο στο Paine Early American Painting Gallery με αριθμό καταχώρησης 44.137.^[1]

Παραπομπές

1. «The Rainbow». Indianapolis Museum of Art. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2
2. Day, Holliday T. (1988). Indianapolis Museum of Art Collections Handbook. Ινδιανάπολη: Indianapolis Museum of Art. ISBN 0936260203.
3. DeLue, Rachael Ziady (2008). George Inness and the Science of Landscape. Σικάγο: University of Chicago Press. ISBN 0226142302.

4. Lee, Ellen Wardwell. Robinson, Anne (2005). Indianapolis Museum of Art: Highlights of the Collection. Ιντιανάπολη: Indianapolis Museum of Art. ISBN 0936260777.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• IMA page.