Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2009

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΑΜΠΑΤΟ!



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,
ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΑΜΠΑΤΟ (1933)!
Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΚΟΜΙΣΕΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ...

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΕΜΠΟΡΟΙ ΔΕΡΝΟΥΝΕ ΤΟΥΣ ΕΦΟΡΙΑΚΟΥΣ,
ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΠΙΑΝΟΥΝΕ ΘΕΛΟΥΝ ΕΚ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΟΥΣ.
ΕΓΩ ΜΑΛΑΚΑΣ ΕΜΕΙΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ,
ΝΑ ΤΡΩΩ ΤΟ ΠΙΛΑΦΙ ΜΟΥ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΧΟΙΡΟΜΕΡΙ.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


[...]Το ποσοστό των Ελλήνων που αγοράζουν εφημερίδες είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Η εξήγηση δε βρίσκεται ούτε στην οικονομική κρίση, ούτε στο καλάθι της νοικοκυράς. Βρίσκεται στην έλλειψη κοινού. Η πτώση των πωλήσεων άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του '80, όταν η ιδιωτική τηλεόραση ανέλαβε, προνομιακά χάρη στη φύση της, τη μετάδοση των ειδήσεων γενικού ενδιαφέροντος, αφήνοντας τις εφημερίδες ν' απευθυνθούν σ' έναν πιο «εκπαιδευμένο» κύκλο πολιτών που ενδιαφέρονται για εξειδικευμένες ειδήσεις, αναλύσεις, σχόλια ή έρευνες. Ρεαλιστικά μιλώντας, στην Ελλάδα αυτός ο κύκλος είναι μικρός.
[...................................]
Βεβαίως, το θεμελιώδες ζητούμενο παραμένει άλλο. Πώς οι εφημερίδες θα καταφέρουν να αυξήσουν το κοινό τους, διαμορφώνοντας αναγνώστες ήδη από το περιβάλλον του σχολείου. Εδώ, Πολιτεία, εκδότες, ενώσεις συντακτών επιβάλλεται να συνεργαστούν ενδιάθετα, χωρίς προκαταλήψεις, αλλά με προτάσεις. Δεν υπάρχουν περιθώρια. Το διακύβευμα είναι μεγάλο.

Έγραψε ο Μάκης Βοϊτσίδης στο χθεσινό Αγγελιοφόρο ( 26/06/09)
*******************************

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑΓΑΛΟΥ


Αγαπητέ κύριε Μάκη,

Όλα τα έθιξες στο χρονογραφηματάκι σου, εκτός από ένα.
Το γεγονός της ύπαρξης δεκάδων ρυπαροφυλλάδων
αθλητικού περιεχομένου καταρρίπτει
αυτομάτως
το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν αναγνώστες.
Οι αναγνώστες μάλιστα αυτοί είναι τόσο πολλοί,
που αν ξαφνικά στρέφονταν προς την αγορά
των παραδοσιακών εφημερίδων, τότε αυτές
δε θα αντιμετώπιζαν κανένα πρόβλημα.
Δικαιούμαι , λοιπόν, να υποθέσω ότι το πρόβλημα
της πτώσης της κυκλοφορίας των σοβαρών εφημερίδων
"γνώμης" είναι κατά βάση πρόβλημα μορφωτικό.
Όταν βλέπεις τριαντάρηδες και σαραντάρηδες
να κυκλοφορούν στους δρόμους κρατώντας
υπερηφάνως μία και δύο α(θ)λητοφυλλάδες,
τότε εύκολα βγάζεις το συμπέρασμα για τα
ποιοτικά στάνταρτς των νέων ανθρώπων
ως προς τις αναγνωστικές τους συνήθειες,
με πρώτη και καλύτερη την αγορά
καθημερινά μιας πολιτικής εφημερίδας.

Επομένως , καλή και επαινετέα η πρότασή σου
να δώσετε τη "μάχη" στα σχολεία, με στόχο
το μελλοντικό "εφημεριδοφάγο", αλλά ώσπου
να εμφανιστεί αυτός... "ζήσε Μάη μου, να φας τριφύλλι".
Όπως πάνε τα πράματα,
αγαπητέ κύριε Μάκη,
σε λίγο καιρό
δε θα έχει μείνει στην πιάτσα ούτε ένα σοβαρό έντυπο,
καθότι αυτός ο λαός έχει αποφασίσει
να σκέφτεται ...με τα πόδια.


Πέμπτη, Ιουνίου 25, 2009

"Ο ΜΕΤΡ ΚΑΙ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ" [ΜΕΡΟΣ 4 (5/ 5)]

Mikhail Afanasevich Bulgakov

ΓΕΝΝΗΣΗ: 15/5/1891
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ : ΚΙΕΒΟ/ΟΥΚΡΑΝΙΑ
ΘΑΝΑΤΟΣ: 10/3/1940

________________

ΜΙΧΑΗΛ ΜΠΟΥΛΓΚΑΚΟΦ
"Ο ΜΕΤΡ ΚΑΙ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ"
( Για μιαν εμπεριστατωμένη ανάλυση του έργου πατήστε => ΕΔΩ)

Μυθιστόρημα που κινείται στην περιοχή της φιλοσοφίας και του
μαγικού ρεαλισμού, γεμάτο από σκηνές που διακρίνονται
για τον γκροτέσκο αλλά και έντονα δραματικό χαρακτήρα τους,
μία ξεκάθαρη σάτιρα της γραφειοκρατίας και της
σύνθλιψης του ατόμου από το σταλινικό καθεστώς.
Είναι χωρισμένο σε δύο επίπεδα δράσης- το ένα

στη Μόσχα της εποχής του συγγραφέα και το άλλο στην εποχή
του Πόντιου Πιλάτου.
Βασικό πρόσωπο του έργου είναι ο Διάβολος, που παίρνοντας τη μορφή
του καθηγητή Βόλαντ έρχεται στη Μόσχα και επιδίδεται σε ένα ανελέητο
ξεσκέπασμα της υποκρισίας και της διαβολής , που κυριαρχούν στους κόλπους
της Μοσχοβίτικης πνευματικής ελίτ.
Εξίσου σημαντικό πρόσωπο είναι ο καταπιεσμένος Συγγραφέας ( ο Μετρ),
που πασχίζει να ανεβάσει σε ένα ψυχιατρείο ένα έργο που έγραψε για το
το Χριστό.
Η Μαργαρίτα είναι η ερωμένη του Μετρ , στον οποίο έχει δοθεί ολοκληρωτικά
εγκαταλείποντας το σύζυγό της. Συνδυάζει όλα τα προτερήματα που είχαν όλες
οι μεγάλες ηρωίδες της λογοτεχνίας (π.χ. η Μαργαρίτα του Φάουστ)
και του λυρικού θεάτρου με αυτό
το όνομα.
Πίσω όμως από αυτήν κρύβονται οι δύο μεγάλοι έρωτες του

Μπουλγκάκοφ: η πρώτη και η τρίτη γυναίκα του.

"Ο ΜΕΤΡ ΚΑΙ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ"
[ΜΕΡΟΣ 4 (5/ 5)]

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ , ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ,
ΤΟ 1870:


ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ ΤΟΥ ΒΑΓΝΕΡ
"ΒΑΛΚΥΡΙΑ"
.
ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΕΤΟΥΣ
ΤΟ ΕΡΓΟ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ
ΤΟΥ "ΤΡΕΛΟΥ" ΒΑΣΙΛΙΑ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΙΙ
ΤΗΣ ΒΑΥΑΡΙΑΣ
***

Ακούτε/Βλέπετε

Την εισαγωγή της 3ης Πράξης ,

όπου οι Βαλκυρίες περισυλλέγουν
τα πτώματα των στρατιωτών.

Vindum, vindum

vef darraðar,

þars er vé vaða

vígra manna!

Látum eigi

líf hans farask;

eigu valkyrjur

vals of kosti.

(Wind we, wind swiftly

Our warwinning woof.

sword-bearing rovers

To banners rush on,

Mind, maidens, we spare not

One life in the fray!

We corse-choosing sister)


Το απόσπασμα προέρχεται από την ιστορική
παράσταση του «Δαχτυλιδιού των Νιμπελούνκεν»,
που ανεβάστηκε στο Μπαϊρόιτ το 1976,
υπό τη διεύθυνση του Πιερ Μπουλέζ, σε σκηνοθεσία Πατρίς Σερό.

Του Μουσείου τα παράξενα


Με αφορμή το άνοιγμα του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στο κοινό, Τα Νέα (24.06.2009) παρουσιάζουν τα παράξενα νέα εκθέματά του

Ένα καινούργιο κεφάλαιο που ανοίγει το Νέο Μουσείο Ακρόπολης στην έκθεση των ευρημάτων από τον Ιερό Βράχο είναι τα εκατοντάδες κεραμικά έργα από τα αφιερώματα, τα μικρότερα ιερά και τα σπίτια, τα οποία συμπληρώνουν τη γνώση της Ακρόπολης των θεών με κάτι που έλειπε, τα τεκμήρια της Ακρόπολης των ανθρώπων. Υπήρχαν τουλάχιστον εκατό μεγάλα μπρούντζινα αγάλματα αφιερωμένα στην Ακρόπολη. Δεν σώθηκε κανένα. Εκατοντάδες μικρά μπρούντζινα αφιερώματα όμως καλύπτουν το κενό, με μικροσκοπικούς ιππείς, αθλητές, πολεμιστές, ζώα και κυρίως τη μορφή της Αθηνάς Προμάχου.

Ας δούμε τί βλέπουμε για πρώτη φορά:

* Στην επικληνή ράμπα, εκτίθενται πλήθος από αφιερώματα, μαρμάρινα και πήλινα, με μάτια, πόδια, χέρια, που ανατίθεντο από τους Αθηναίους στο ιερό του Ασκληπιού, όπως τα σημερινά τάματα στους αγίους.
* Στο πίσω μέρος της ράμπας, μπροστά στη σκάλα, υπάρχει το παγκάρι του έρωτα. Δύο ιερά της Αφροδίτης είχε η Ακρόπολη: ένα της Πανδήμου Αφροδίτης (προστάτιδας όλων των Δήμων) κι ένα της Ουρανίας (προστάτιδας της ερωτικής ένωσης και του γάμου). Από το ιερό της τελευταίας προέρχεται το μαρμάρινο παγκάρι που κλείδωνε με λουκέτο, στο οποίο οι ερωτευμένοι κα οι νεόνυμφοι έριχναν στη θεά μια δραχμή εις ευόδωσιν των πόθων τους.
* Στην ανατολική πτέρυγα, στη στάθμη των αρχαϊκών, βρίσκεται ο πιο διάσημος επισκέπτης της Ακρόπολης, ο Μέγας Αλέξανδρος. Είναι γνωστό ότι επισκέφθηκε την Αθήνα σε ηλικία 17 ετών - σε διπλωματική αποστολή - προκειμένου να φροντίσει για την επιστροφή των οστών χιλίων και πλέον Αθηναίων που είχαν πέσει στη Μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. Η κάπως εξιδανικευμένη απόδοση της μορφής έχει αποδοθεί στον γλύπτη Λεωχάρη ή τον Λύσιππο.
* Στην ράμπα της ανόδου, αριστερά,βρίσκονται οι λουτροφόροι. Τα κομψά ψηλόλιγνα αγγεία χρησιμοποιούνταν για το λουτρό της νύφης και του γαμπρού πριν από τον γάμο. Οι φίλοι των νεόνυμφων έφερναν το νερό στο σπίτι και μετά το λουτρό άφηναν το αγγείο στο ιερό της Νύμφης. Ανάλογο είναι το περιεχόμενο των ζωγραφικών παραστάσεων με σκηνές από τη γαμήλια τελετή και τους θεούς να ευλογούν την ένωση. Οι λουτροφόροι των γυναικών έχουν δύο λαβές, ενώ των ανδρών έχουν και μία τρίτη. Τα πολυτελή αγγεία βρέθηκαν κατά εκατοντάδες στο ιερό της Νύμφης που ανασκάφηκε λίγο μετά το 1950. Μέχρι τώρα φυλάσσονταν στο παλιό Φετιχέ Τζαμί στην Πλάκα και εκτίθενται τώρα για πρώτη φορά.
* Στις αίθουσες των αντίστοιχων μνημείων υπάρχουν επιγραφές. Πρόκειται για τις μαρμάρινες 'αποδείξεις' για τις δαπάνες κατασκευής των ναών και των γλυπτών, που τοποθετούνταν σε δημόσια θέα. Τα στοιχεία στήλης που βρέθηκε το 1862 επιτρέπουν να υπολογισθεί το κόστος του χρυσελεφάντινου αγάλματος της θεάς Αθηνάς στον Παρθενώνα. Στις επιγραφές του Ερεχθείου μαθαίνουμε για τις αμοιβές των γλυπτών. Στον Ναό της Νίκης καταγράφεται σε επιγραφή ο μισθός της ιέρειας: 50 δραχμές τον χρόνο και κρέας από όλες τις δημόσιες θυσίες.
* Στο δάπεδο μετά τα εισιτήρια βρίσκεται το αρχαίο εγκαίνιο, που ανακαλύφθηκε στα θεμέλια κατοικίας του 3ου π.Χ. αιώνα στις ανασκαφές για τη θεμελίωση του Νέου Μουσείου. Η τελετή περιελάμβανε θυσία, σπονδές υγρών και στερεών, καύση ζώων και πτηνών μέσα σε λάκκο και κατάθεση λυχνών, μυροδοχείων και αγγείων ελαίου. Μετά την τελετή, ο χώρος σφραγιζόταν. Το έθιμο επιβίωσε ως τις μέρες μας με τον αγιασμό και το σφάξιμο του κόκορα κατά τη θεμελίωση κτιρίων.
* Στον εξώστη της δεύτερης στάθμης βλέπουμε την άγνωστη πίσω όψη των Καρυάτιδων. Το κρυφό στήριγμα τους είναι οι βαριές πλεξίδες που πέφτουν σαν καταρράκτης στον αυχένα και ενισχύουν το λεπτό λαιμό στο δύσκολο έργο του: τη στήριξη του βαρύτατου 'καλαθιού' που φέρουν πάνω στο κεφάλι τους εν είδη κιονόκρανου που έφερε τη στέγη του Ερεχθείου, βάρους μερικών τόνων. Αυτή την όψη, που διατηρείται καλύτερα γιατί δεν ήταν εκτεθειμένη στις καιρικές μεταβολές και στους πολέμους, τη βλέπουμε για πρώτη φορά στο νέο Μουσείο.
e-paideia.net

"ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ" ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ 152 ΕΤΩΝ!

Ο Μποντλέρ το 1855, σε φωτογραφία του Φελίξ Ναντάρ.
Σαν σήμερα, δύο χρόνια μετά, θα εκδώσει
το κορυφαίο ποιητικό έργο "Τα άνθη του κακού"
και θα ξεσηκώσει μεγάλο σάλο. Έξι ποιήματα
της συλλογής θα θεωρηθούν από γαλλικό δικαστήριο
εξόχως άσεμνα και θα ζητηθεί η άμεση αφαίρεσή τους,
ενώ όλο το έργο κρίνεται προσβλητικό για το γαλλικό λαό
ως "θίγον την δημοσίαν ηθικήν και τα χρηστά ήθη".


************************************************************************


La Mort des pauvres

C'est la Mort qui console, hélas! et qui fait vivre;
C'est le but de la vie, et c'est le seul espoir
Qui, comme un élixir, nous monte et nous enivre,
Et nous donne le coeur de marcher jusqu'au soir;

À travers la tempête, et la neige, et le givre,
C'est la clarté vibrante à notre horizon noir
C'est l'auberge fameuse inscrite sur le livre,
Où l'on pourra manger, et dormir, et s'asseoir;

C'est un Ange qui tient dans ses doigts magnétiques
Le sommeil et le don des rêves extatiques,
Et qui refait le lit des gens pauvres et nus;

C'est la gloire des Dieux, c'est le grenier mystique,
C'est la bourse du pauvre et sa patrie antique,
C'est le portique ouvert sur les Cieux inconnus!
*****************************

Ο θάνατος των φτωχών

Ζωής πηγή είν' ο Θάνατος, κι η ελπίδα μας η μόνη΄
Σκοπός του βίου μονάκριβος κι αλί! η παρηγοριά μας,
Κι ως να βραδιάσει σφίγγεται να κρατηθεί η καρδιά μας
Το δυνατό αυτό πίνοντας, που μας μεθάει, αφιόνι.

Μέσα στη βαρυχειμωνιά, την πάχνη και το χιόνι,
Η λάμψη είν' η παλλόμενη στο μαύρο ορίζοντά μας΄
Ξενοδοχείο περίφημο γραμμένο στα χαρτιά μας,
Που τρώει και κάθεται κανείς, ξαπλώνεται και υπνώνει.

Του απόκληρου είναι ο θησαυρός, η αρχαία γενέτειρά του΄
Είν' ο Άγγελος που των φτωχών και των γυμνών την κλίνη
Στρώνει, και στα μαγευτικά τα λιανοδάχτυλά του,

Τα όνειρα τα εκστατικά , του ύπνου τα δώρα κλείνει΄
Των θεών η δόξα, ο μυστικός είναι σιτοβολώνας΄
Ο διάπλατος, στους ουρανούς τους άγνωστους, πυλώνας!

Μετάφραση: Τάκης Μπαρλάς.
Περιοδικό Νέα Εστία, τόμος κα΄(1937). Σελ 575.

***********************************
The Death of the Poor

It's Death that comforts us, alas! and makes us live;
It is the goal of life; it is the only hope
Which, like an elixir, makes us inebriate
And gives us the courage to march until evening;

Through the storm and the snow and the hoar-frost
It is the vibrant light on our black horizon;
It is the famous inn inscribed upon the book,
Where one can eat, and sleep, and take his rest;

It's an Angel who holds in his magnetic hands
Sleep and the gift of ecstatic dreams
And who makes the beds for the poor, naked people;

It's the glory of the gods, the mystic granary,
It is the poor man's purse, his ancient fatherland,
It is the portal opening on unknown Skies!

— William Aggeler, The Flowers of Evil
(Fresno, CA: Academy Library Guild, 1954)

DOLCE FAR NIENTE...


Το σχολείο "δεν μας κάνει"...


Παιδιά με ιδιαιτερότητες, η βία που ορισμένοι μαθητές ασκούν πάνω σε άλλους, προσωπικές απόψεις ή δυσαρέσκειες με την προσφερόμενη γνώση στα σχολεία οδηγούν πολλές οικογένειες στο να επιλέγουν την κατ' οίκον εκπαίδευση των παιδιών τους, αναφέρει το εκπαιδευτικό Τμήμα του BBC News (23.06.2009).

Ο Κάλουμ, ο οποίος έχει κάποια δυσκολία στην επικοινωνία και δεν μπορεί πάντα να καταλάβει τί ακριβώς του ζητούν να κάνει, υπέστη την κοροϊδία των συμμαθητών του, στο δημοτικό, όπου πηγαίνει. ΄Οπως λέει η μητέρα του, το σχολείο δεν μπόρεσε να υποστηρίξει το παιδί της με τον τρόπο που έπρεπε. Το άγχος της οικογένειας ήταν καθημερινό καθώς το παιδί έκλαιγε και άρχισε να μην πηγαίνει στο σχολείο έως ότου πήραν την απόφαση ότι αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί. ΄Ετσι, τώρα παρακολουθεί μαθήματα στο σπίτι, με βάση λεπτομερές πρόγραμμα που του δόθηκε από το σχολείο.

Στο Μπέντφορντ, μία ομάδα που ασχολείται με την διδασκαλία κατ'οίκον ήταν η πρώτη που έλαβε κρατική επιχορήγηση. Σε συνεργασία με ένα τοπικό γυμνάσιο, χρησιμοποιεί το πρόγραμμα του σχολείου αλλά κρατά την αυτονομία της σε ό,τι αφορά την διδασκαλία κατ' οίκον.

Σε ένα σχολείο όπου μόνο το 8% των μαθητών έχει ικανοποιητική βαθμολογία και σχεδόν οι μισοί από αυτούς έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, η Κα Ο' Τούλ κατάλαβε ότι το σχολείο δεν ήταν το πλέον κατάλληλο για να προοδεύσει το παιδί της. Μη μπορώντας να βρουν άλλο σχολείο, η ίδια και άλλοι γονείς που βρέθηκαν στην ίδια θέση, αποφάσισαν ότι τα παιδιά τους θα πρέπει να παρακολουθήσουν κατ' οίκον διδασκαλία - και κατάφεραν να πάρουν επιχορήγηση από το νομαρχιακό συμβούλιο γι αυτό.

Πολλοί είναι πλέον οι γονείς αλλά και οι μαθητές που καταλήγουν σε αυτή την επιλογή, στην Μεγάλη Βρετανία.
e-paideia.net

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΤΡΙΕΣ!


Α, Γ΄,Δ, Ε΄ ΕΛΜΕ-ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
23 /6/09


ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ ΤΩΡΑ
ΟΙ ΟΚΤΩ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΤΡΙΕΣ!

Εκδικάζεται την Τρίτη 30 Ιουνίου 2009 στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο του ΥΠΕΣΔΔΑ η ένσταση που κατέθεσαν οι οκτώ βαθμολογήτριες του μαθήματος των Αγγλικών στις Εισαγωγικές Εξετάσεις του 2007 κατά των ποινών προσωρινής παύσης και στέρησης μισθού που τους επέβαλαν, διαφωνούντων των αιρετών του κλάδου, τα ΠΥΣΔΕ-Πειθαρχικά Συμβούλια Θεσσαλονίκης με την κατηγορία της «νόθευσης δημοσίων εγγράφων κατά συρροή».

Τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

• μετά την ομόφωνη, πανηγυρική αθώωση των οκτώ βαθμολογητριών από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης
• την ομολογία τμηματάρχη του ΥΠΕΠΘ-υπεύθυνου τότε της Κεντρικής Επιτροπής Ειδικών Μαθημάτων ότι η πρόεδρος του Βαθμολογικού Κέντρου δεν ενήργησε αυτοβούλως, αλλά κατόπιν «προφορικής οδηγίας» στελεχών του ΥΠΕΠΘ.

καλούμε
το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο

Α) σύμφωνα με το άρθρο 143 του Υπαλληλικού Κώδικα, να εναρμονιστεί προς την αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και να προχωρήσει στην απαλλαγή των συναδελφισσών από τις κατηγορίες και τη διαγραφή των ποινών που τους επιβλήθηκαν, καθώς και στην υπηρεσιακή και μισθολογική αποκατάστασή τους, όπως αυτό προβλέπεται.
Β) να απορρίψει τις ενστάσεις που κατέθεσαν κατά των πειθαρχικών ποινών των ΠΥΣΔΕ Θεσσαλονίκης ο τέως υπουργός Παιδείας κ. Ε. Στυλιανίδης και ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζής, επειδή τις έκριναν «υπερβολικά επιεικείς»(!)

καλούμε τον κ. υπουργό Παιδείας

• να τοποθετηθεί δημόσια υπέρ της απαλλαγής των βαθμολογητριών

καλούμε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

• να κηρύξει στάση εργασίας και να καλέσει συγκέντρωση συμπαράστασης προς τις δικαζόμενες στο ΥΠΕΣΔΔΑ καθηγήτριες

Για τα Δ.Σ.
Οι πρόεδροι

Ν.ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΥ
ΤΡ. ΤΡΑΝΟΣ
Γ. ΔΡΟΥΤΣΑΣ
ΑΘ. ΦΥΛΑΚΗΣ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ;

ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ;


1. Οι αποδοχές 4 μόνο στελεχών της Διοίκησης του ΟΠΑΠ
και τα bonus λίγων εκλεκτών συμβούλων υπερβαίνουν
το συνολικό πόσο των 2.000.000 ευρώ ετησίως!

2. Τα "χρυσά" αυτά παιδιά παίρνουν επιπλέον ως bonus
ποσό που ισούται με το 90% των ετήσιων αποδοχών τους,
εφόσον ο ΟΠΑΠ σημειώσει κέρδη άνω του 8%.

3. Φέτος ο ΟΠΑΠ θα ξεπεράσει κατά πολύ το στόχο του 8%
μόνο από την αύξηση κατά 50% της τιμής της στήλης
στα περισσότερα από τα τυχερά παίγνιά του.

ΔΥΟ ΕΠΙΤΟΙΧΙΑ

1.

ΤΟ 'ΠΕ , ΤΟ 'ΠΕ Η ΚΑΡΑΚΛΙΟΥΜΗ,
Ο ΤΣΟΥΚΑΤΟΣ ΗΠΙΕ ΒΟΤΚΑ, ΗΠΙΕ ΡΟΥΜΙ!

****


2

ΚΑΠΟΤΕ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ,
ΤΩΡΑ ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΝΕ , ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΟ.
ΑΧ! ΕΡΗΜΕ , ΠΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕΣ, ΘΕΟΔΩΡΕ ΤΣΟΥΚΑΤΟ,
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΣΕ ΚΑΝΑΝΕ ΣΤΟΧΟ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΟ.

H ATAKA ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ



"Μια αχτίδα, τόση δα, που σε προσμένει, αξίζει
χιλιάδες ήλιους που περνούν και δε σε ξέρουν."



Κύπρος Χρυσάνθης
(Λευκωσία: 1915- Λευκωσία:1998)
«Αποσπάσματα».Κυπριακή ανθολογία.
Alvin Redman Hellas, 1965. Σελ. 399.