The Browning version- Η εκδοχή του Μπράουνινγκ (1951)
Ο Andrew Crocker-Harris είναι ένας σχεδόν ηλικιωμένος δάσκαλος σε αγγλικό δημόσιο σχολείο , που αναγκάζεται να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα λόγω της αυξανόμενης κακής του υγείας. Λίγο πριν φύγει από το δημόσιο σχολείο στο οποίο δίδαξε για 18 χρόνια, συνειδητοποιεί την αποτυχία του ως καθηγητή, συζύγου και ανθρώπου.
Η αναγνώριση της "αποτυχημένης" ζωής του ως δασκάλου και συζύγου τον οδηγεί σε μια δύσκολη αλλά απελευθερωτική αυτογνωσία.
Αποδεικνύεται ότι η αυστηρή , αντιπαθητική και ψυχρή του συμπεριφορά ήταν ένας μηχανισμός άμυνας, για να κρύβει τα πραγματικά του αισθήματα από την αδυναμία του να μεταδώσει στους μαθητές του την αγάπη του για το αντικείμενο της διδασκαλίας του αλλά και από την ταπείνωσή του ως άντρα από την άπιστη γυναίκα του . 
Η συγκίνηση από το "δώρο" του μαθητή Τάπλοου είναι το σημείο καμπής για την αλλαγή της ζωής του, η συνειδητοποίηση ότι δεν πήγαν όλα χαμένα. Όταν ο καθηγητής Κρόκερ-Χάρις αφήνει κατά μέρος τις σημειώσεις για τον αποχαιρετιστήριο λόγο του και ζητάει
συγγνώμη δημοσίως από τους μαθητές του για τα λάθη , τη συμπεριφορά και τις παραλείψεις του ως πραγματικού δασκάλου , τότε οδηγείται στην πραγματική λύτρωση.
Ο τίτλος «Η εκδοχή του Μπράουνινγκ» συνδέεται μεταφορικά με τη βαθιά μεταμόρφωση του πρωταγωνιστή, Άντριου Κρόκερ-Χάρις.
Στην ταινία, ο μαθητής Τάπλοου προσφέρει ως δώρο στον καθηγητή του, Κρόκερ-Χάρις ένα αντίτυπο μιας πολύ σπάνιας και ειδικής μετάφρασης της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας
«Αγαμέμνων» του Αισχύλου, που έγινε από τον διάσημο Βρετανό ποιητή
Ρόμπερτ Μπράουνινγκ τον 19ο αιώνα.
Η χειρονομία αυτή αποτελεί τον πυρήνα του σημείου κορύφωσης στην ιστορία, καθώς αυτό το δώρο προκαλεί την πρώτη πραγματική συναισθηματική έκρηξη του πρωταγωνιστή.
Ο τίτλος λειτουργεί ως ισχυρή μεταφορά για τον ίδιο τον Κρόκερ-Χάρις: Η "μεταφραση-εκδοχή" του Μπράουνινγκ συμβολίζει την ίδια του τη ζωή: Ο Μπράουνινγκ είναι πασίγνωστος για τη δύναμη και τη ζωντάνια της ποίησής του. Κρόκερ-Χάρις, αντίθετα, ονομάζεται από τους μαθητές του "ο Κροκόδειλος" για την ψυχρή, άψυχη και κλειστή προσωπικότητά του.
Η συγκριτική αντιπαράθεση δείχνει πόσο μακριά έχει απομακρυνθεί ο ήρωας από την ανθρωπιά και το πάθος, που θα μπορούσε να έχει στη ζωή του.
Το δώρο είναι σημείο καμπής προς τη λύτρωση:Η απλή καλοσύνη του μαθητή τον αγγίζει βαθιά. Αυτή η χειρονομία τον κάνει να συνειδητοποιήσει την αποτυχία και την απομόνωσή του.
Όπως ο Μπράουνινγκ προσπάθησε να μεταφράσει και να δώσει νέα ζωή σε ένα αρχαίο κείμενο, έτσι και ο Κρόκερ-Χάρις πλέον προσπαθεί να "μεταφράσει" ξανά τη δική του ζωή, να την κατανοήσει και να την αλλάξει.
Ο τίτλος ερμηνεύεται τελικά με τον τελευταίο διάλογο της ταινίας: Ο Κρόκερ-Χάρις αποκαλύπτει στον Τάπλοου ότι ο ίδιος εργάζεται σε μια νέα, δική του μετάφραση του «Αγαμέμνονα».
Αυτό συμβολίζει ότι έχει αρχίσει πλέον να ζει τη δική του "εκδοχή" ζωής , να αναλαμβάνει την ευθύνη για τη ζωή του και να φέρνει μια πιο αυθεντική, ανθρώπινη έκφανση στο μέλλον του.
Εν ολίγοις, ο τίτλος δεν είναι απλώς περιγραφικός. Είναι το κλειδί για την καρδιά της ταινίας: μιλάει για την αποξένωση, την αναζήτηση της αληθινής ταυτότητας και τη δύναμη της ανθρώπινης καλοσύνης να ξαναζωντανέψει ένα ψυχρό έως τώρα προσωπικό σύμπαν.
ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
2 Βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών:
Καλύτερου Ηθοποιού (Michael Redgrave)
Σεναρίου (Terence Rattigan)
2 Βραβεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου:
Βραβείο Κοινού
Χρυσή Άρκτος Καλύτερης Δραματικής Ταινίας
2 υποψηφιότητες για Βραβεία BAFTA:
Καλύτερης Ταινίας
Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας
The Browning Version (1951 film)
ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Θεατρικό κείμενο από την παράσταση που ανέβηκε στο θέατρο Εμπορικόν το 2013.
Η εκδοχή του Μπράουνινγκ, αν και βασίζεται σ’ ένα περιστατικό των μαθητικών χρόνων του συγγραφέα στο κολέγιο Χάροου, αντανακλά το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Ράττιγκαν αναγκαζόταν να καταπνίγει τα πραγματικά του συναισθήματα. Πλασμένη με μιαν εξαίσια όσο και ανεπαίσθητη καλλιτεχνία, διαπραγματεύεται την κατάπνιξη των συναισθημάτων, το ψέμα, την αποτυχία και τον έρωτα μέσα σε μία μόλις ώρα κι ένα τέταρτο, με τρόπο εξαιρετικά πυκνό κι όμως απολύτως επαρκή. Η πλοκή του έργου, χάρη στην οποία ο Ράττιγκαν βρίσκει αφορμή να καταπιαστεί με τόσο σημαντικά ζητήματα, ενώ διατηρεί τον απολύτως πειστικό νατουραλιστικό χαρακτήρα της και το χαρακτηριστικό εγγλέζικο, συγκρατημένο αν και δηκτικό ύφος της, είναι απατηλά απλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου