Κυριακή, Αυγούστου 14, 2011

ΕΤΣΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ;





Ειδύλλιον ανδρογύνου

Σαν πρωτογνωριστήκανε
-τι ερωτικό καμίνι!-
μιλούσε εκείνος τρυφερά
και άκουεν εκείνη.
Και σαν αρραβωνιάστηκαν
-τι γλύκα η κάθε φράση!-
μιλούσ' εκείνη κι άκουεν
εκείνος εν εκστάσει.
Μ' αφότου παντρευτήκανε
-ω, βάσανα και ω, πόνοι!-
μιλούνε και οι δυο μαζί
κι ακούνε ... οι γειτόνοι!...

Κωνσταντίνος Σκόκος
(1854-1929)
Από τη συλλογή: Τα Επιγραμματικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Il faut que je m'en aille/ Πρέπει να φύγω: ένα τραγούδι αποχαιρετισμού των είκοσί μας χρόνων

Το «Πρέπει να φύγω» (γνωστό και ως «Ας πιούμε μια τελευταία φορά») είναι ένα διάσημο γαλλικό τραγούδι που ερμήνευσε, έγραψε και συνέθεσε ο ...