Το παρελθόν ως διηγηματικός ιστός

 

Τριαντάφυλλη Πολίτη

diastixo.gr

Ο τέταρτος όροφος της βιβλιοθήκης είναι σχεδόν άδειος. Το φως του ήλιου μπαίνει άπλετο από τις τζαμαρίες και ζεσταίνει τις περιστρεφόμενες πολυθρόνες με τα φαρδιά́ προσκέφαλα. Έχει μια ανακουφιστική ηρεμία. Κάθεσαι σε μια πολυθρόνα και αφήνεις το σώμα σου να γίνει ένα με αυτή. Σπρώχνεις με τα πόδια σου το πάτωμα και στριφογυρίζεις με την καρέκλα σου μια φορά γύρω από τον εαυτό σου, για να βρεις την κατάλληλη γωνία και μετά βγάζεις από την τσάντα σου ένα τετράδιο και αρχίζεις να γράφεις…

Τι κρύβει άραγε το κυνήγι της ευτυχίας; Χρήμα, δόξα ή μήπως είναι κάτι διαφορετικό; Όπως ας πούμε μια εκδρομή στην εξοχή!

Μέχρι πού θα μπορούσες να φτάσεις για να γίνεις ευτυχισμένη ξανά; Σκέψου τι θα μπορούσε να συμβεί αν πήγαινες στη Βενετία, σε εκείνο το ραντεβού με έναν άγνωστο για να χορέψεις βαλς στην πλατεία του Αγίου Μάρκου…

Έχεις σκεφτεί αν θα μπορούσες να είσαι μετανάστης; Να ψάχνεις τη δική σου άνοιξη σε εκείνο, το άλλο Αιγαίο, στη Μεσόγειο της καρδιάς σου… Θα μπορούσες να αποχωριστείς την πατρίδα σου, τους φίλους σου ή να ζήσεις μακριά από τον σκύλο σου, που τον είχες από κουτάβι και μεγαλώνατε παρέα;

Φοβάσαι περισσότερο τη μοναξιά ή μια σχέση εξάρτησης; Βρέθηκες ποτέ σε παρόμοιο δίλημμα; Θα έκανες άραγε ένα τατουάζ; Μια πεταλούδα, ένα όνομα ή ακόμα και ένα πρόσωπο που αγαπάς;

Πόσο εύκολο είναι να ζει κανείς υπό πίεση και με θέα το παρελθόν; Να κλείνει τις κουρτίνες του δωματίου του γιατί δεν αντέχει να αντικρίσει τον ήλιο. Να μένει καθηλωμένος σε ένα δωμάτιο με μόνη παρέα τις μνήμες του και να γράφει από φόβο μη χαθούν και αυτές.

Μπορεί μια πολυθρόνα να αποκτήσει προσωπικότητα στο πέρασμα του χρόνου; Να γίνει μέρος μιας οικογένειας, κούνια για ένα μωρό, γραφείο για ένα αγόρι και στο τέλος να μη θέλεις να την πετάξεις γιατί θα ξέρεις πως θα σου λείψει;

Υπάρχει αληθινή φιλία και πόσο πιθανό είναι να κρατήσει για πάντα; Μπορεί μια φωτογραφία με τέσσερα ζευγάρια παπούτσια να γίνει το βάλσαμο για την ψυχή κάποιου ανθρώπου;

Έχεις ζήσει ποτέ βραδιές τζαζ; Αν ναι, ίσως συνάντησες και εσύ εκείνον τον μυστήριο μελαχρινό άντρα, που εμφανιζόταν κάθε Παρασκευή στην παμπ του Λουκ μετά τις δώδεκα και καθόταν πάντα στο ίδιο τραπέζι με τη μονή καρέκλα στη δεξιά πλευρά της σκηνής. Ίσως να πέρασες μια νύχτα στη Σκοτία, στο πανδοχείο White Goose, και να ήπιες από το περίφημο ουίσκι του 1820.

Στις ιστορίες αυτές οι ήρωες, δέσμιοι των συναισθημάτων και των επιθυμιών τους, προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να ζήσουν ξανά, διερχόμενοι μέσα από ένα παρελθόν που τους στοιχειώνει, γεμάτο έλλειψη, απώλεια και μοναξιά.

Τελικά τι είναι αυτό που σε τρομάζει πιο πολύ; Η ζωή, ο θάνατος ή τα μυστήρια και τα φαντάσματα;

Αν δεν ξέρεις τι ν’ απαντήσεις σε όλα αυτά, διάβασε αυτό το βιβλίο. Μόλις σου εκμυστηρεύτηκα μέσα από μια σύντομη περιγραφή μερικούς μόνο από τους τίτλους των διηγημάτων που συμπεριλαμβάνει το Βραδιές τζαζ και άλλες ιστορίες με θέα το παρελθόν. Στις ιστορίες αυτές οι ήρωες, δέσμιοι των συναισθημάτων και των επιθυμιών τους, προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να ζήσουν ξανά, διερχόμενοι μέσα από ένα παρελθόν που τους στοιχειώνει, γεμάτο έλλειψη, απώλεια και μοναξιά. Με φόντο τη Μεγάλη Βρετανία, την Ευρώπη αλλά και τον γαλάζιο ελληνικό ουρανό, ο κάθε αναγνώστης γίνεται μάρτυρας αυτής της διαρκούς και επίπονης αναζήτησης της ευτυχίας, πάνω σε έναν πλανήτη που δεν υπόσχεται ποτέ τίποτα.

 

Βραδιές τζαζ και άλλες ιστορίες με θέα το παρελθόν
Τριαντάφυλλη Πολίτη
Εκδόσεις Βακχικόν
σ. 138
ISBN: 978-960-638-265-9
Τιμή: 12,72€

The Evolution of Yuja Wang (9 to 33 years old)/ Η εξέλιξη της Γιούτζα Γουάνγκ (από τα 9 ώς τα 33 της χρόνια)

Η Γιούτζα Γουάνγκ είναι Κινέζα δεξιοτέχνιδα πιανίστα και μία από τις διασημότερες ερμηνεύτριες της σύγχρονης εποχής. Η Γουάνγκ ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές όταν ήταν 6 ετών, ενώ στα 7 εισήχθη στο Κεντρικό Κονσερβατόριο Μουσικής του Πεκίνου και αργότερα στο Ινστιτούτο Μουσικής Κέρτις.

Yuja Wang - Wikipedia

Εριστικός, ιταμός ψεύτης , αναξιοπρεπής και κωλοτούμπας

Γιάννης Οικονόμου: οι παρενέργειες της κατακραυγής

Του Στράτου Βαλτινού

omegapress.gr

 Ο Γιάννης Οικονόμου,  είναι εριστικός, προκαλεί σχεδόν καθημερινά και την κοινή λογική και την πολιτική ορθότητα. Είτε κάνει δηλώσεις για την οικονομία , είτε για την πανδημία, είτε για τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές. Του ανατέθηκε  η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Μια θέση ισορροπιών, με αμυντικά χαρακώματα  στα δύσκολα, αλλά ταυτόχρονα αποδεκτός ρόλος στην πολιτική αντιπαράθεση. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος όμως, έχει παρεξηγήσει τον πολλαπλό και σύνθετο ρόλο του και επιδίδεται σχεδόν καθημερινά σε ύβρεις, ψεύδη συνειδητά και κατεβάζει όλο και πιο βαθιά στην ανυποληψία και τη θέση και την προσωπικότητά του.
Το τερμάτισε όμως με την οργή που προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης να εξαιρέσει την εκκλησία από τα μέτρα . Όταν ξεσηκώθηκε κατακραυγή και εναντίον της κυβέρνησης και εναντίον της εκκλησίας, η μεν εκκλησία έχοντας την τεχνογνωσία έκανε την τούμπα και δέχθηκε να ελέγχονται οι πιστοί επιδεικνύοντας ράπιντ τεστ, η δε κυβέρνηση εκτέθηκε. Και αντί ο πρωθυπουργός και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δηλώσουν ότι έγινε διόρθωση, όπως έχει γίνει και άλλες φορές στο παρελθόν , προτίμησε να κάνει μια αήθη επίθεση στον Τσίπρα(!)  ότι δήθεν ακολουθεί την κυβέρνηση, ενώ η αλήθεια είναι προηγήθηκε και να εξαπατήσει , όποιον θέλει να εξαπατηθεί σχετικά με την κυβερνητική θέση.
Αντί λοιπόν για την απλούστευση του διαλόγου , ο Οικονόμου δήλωσε ότι η εκκλησία δέχθηκε τα ράπιντ τεστ μετά από επικοινωνία του Μητσοτάκη με τον Αρχιεπίσκοπο την Τετάρτη. Και η μεν απόφαση της Ιεράς Συνόδου ελήφθη το μεσημέρι της Τετάρτης, ενώ ο Μητσοτάκης το βράδυ της Τετάρτης 3 Νοεμβρίου έδινε συνέντευξη στο ΜΕΓΚΑ όπου είπε:
«Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι εκκλησίες είναι ανοιχτοί χώροι λατρείας. Ίσως ο κ. Τσίπρας δεν έχει αισθανθεί ποτέ την ανάγκη να μπει σε μια εκκλησία, να ανάψει ένα κερί. Δεν υπάρχει κάποιος στην πόρτα να τον ελέγξει αν θέλει να το κάνει. Λοιπόν, από εκεί και πέρα εάν υπήρχε τρόπος εφαρμογής του μέτρου αυτού θα το συζητούσαμε»
Αυτή είναι η πραγματικότητα Και αντί να την αποδεχθούν κατασκευάζουν την δική τους πραγματικότητα.
Και η εκκλησία ξέρει από κωλοτούμπες. Μόλις αντελήφθη την λαική οργή άλλαξε θέση, ενώ και στο εσωτερικό της προκλήθηκε θύελλα. Γιατί στην αρχή σε συνεννόηση με  την κυβέρνηση εξαιρέθηκε. Έτσι άδειασε την κυβέρνηση, γιατί σε όλη την ιστορία της προέχει το δικό της συμφέρον.

 

Προσοχή : Όσοι/ες δεν έχετε σοβαρό εντερικό πρόβλημα αποφεύγετε να καταναλώνετε προϊόντα που είναι απαλλαγμένα από γλουτένη ( GLUTEN-FREE )

 

Gluten-free: Γιατί να μην   κόψεις τη γλουτένη

Κ. Σώκου

ow.gr 

6-8 λεπτά

---

28.11.2021

Τι είναι η γλουτένη και πόσο επιβλαβής μπορεί να γίνει; Ισχύει ότι η αποφυγή της κάνει καλό σε όλους ανεξαιρέτως; 

Καταναλώναμε γλουτένη για χιλιάδες χρόνια, αλλά μόλις την προηγούμενη δεκαετία μάθαμε το όνομά της. Το «gluten-free» έγινε ξαφνικά της μόδας, γιατί σχετίστηκε με πολλά οφέλη στην υγεία μας. Στις ΗΠΑ, όπου η μόδα μεταφράστηκε σε μια τεράστια οικονομική ευκαιρία για τις εταιρείες παραγωγής τροφίμων, υπολογίστηκε ότι 100 εκατ. άνθρωποι κατανάλωσαν προϊόντα χωρίς γλουτένη το 2015.

Όπως, όμως, συμβαίνει με τις περισσότερες τάσεις, έτσι και αυτή συνδέθηκε με άγνοια και υπερβολές. Πόσο βλαπτική είναι στ’ αλήθεια η γλουτένη; Πρέπει να την αποκλείσουμε όλοι από το διαιτολόγιό μας; Ή, έστω, να την περιορίσουμε; Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. 

Τι είναι η γλουτένη;

Η γλουτένη είναι ένα μείγμα πρωτεϊνών που υπάρχει στους σπόρους των δημητριακών, όπως το σιτάρι, η βρώμη και το κριθάρι, και βρίσκεται στο ενδόσπερμα. Χρησιμεύει ως τροφή για το φυτό κατά τη διάρκεια της βλάστησης. Χρησιμεύει, επίσης, στην αυτοπροστασία του. Έτσι, σε μεγάλες ποσότητες γίνεται τοξική στα έντομα, τα ζώα και τους ανθρώπους που την καταναλώνουν. 

«Σύγχρονες υβριδικές και γενετικές παρεμβάσεις στα φυτά έχουν αυξήσει περαιτέρω τη φυσική τους περιεκτικότητα σε γλουτένη, ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικές οι καλλιέργειες», σημειώνει ο Δρ. Δημήτρης Τσουκαλάς στο βιβλίο του «Πώς να ζήσετε 150 χρόνια με υγεία» (εκδ. Μεταίχμιο). 

Επιπλέον, η γλουτένη χρησιμεύει στις αρτοπαρασκευές, καθώς επηρεάζει την ελαστικότητα της ζύμης. Δρα, δηλαδή, ως συγκολλητική ουσία και συμβάλλει στο φούσκωμά της. Παλιότερα, η διαδικασία της παραδοσιακής και πολύωρης ζύμωσης του ψωμιού πριν από το ψήσιμο επέτρεπε τη διάσπαση αυτών των πρωτεϊνών και έτσι μειωνόταν σημαντικά η όποια τοξικότητα. Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει σήμερα με τις μεθόδους ταχείας παρασκευής. 

ΜΙΑ GLUTEN-FREE ΔΙΑΤΡΟΦΗ, ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΙΛΙΟΚΑΚΗ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗ. 

Δυσανεξία ή ευαισθησία στη γλουτένη;

 «Όταν η γλουτένη φτάνει στα εντερικά κύτταρα των ανθρώπων έχοντας υποστεί ελάχιστη διάσπαση, μπορεί να χαλαρώσει τις συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων, με αποτέλεσμα οι πρωτεΐνες των σιτηρών να εισέρχονται σε περιοχές που δεν έχουν καμία δουλειά. Κατόπιν, σημαίνει συναγερμός στο ανοσοποιητικό σύστημα», αναφέρει η Giulia Enders στο βιβλίο της «Η κρυφή γοητεία του εντέρου» (εκδ. Πατάκης). Εκείνοι που έχουν γενετική δυσανεξία στη γλουτένη, πάσχουν δηλαδή από κοιλιοκάκη, θα παρουσιάσουν έντονα συμπτώματα. 

Τι θα συμβεί, όμως, με τους υπόλοιπους; Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που παραπονιούνται για συμπτώματα όπως τυμπανισμός, φούσκωμα, διάρροια, πόνοι στο έντερο, στο κεφάλι ή και στις αρθρώσεις, τα οποία εξαφανίζονται όταν σταματούν να τρώνε για μικρό διάστημα τροφές με γλουτένη. Ορισμένοι διαπιστώνουν ότι μπορούν και συγκεντρώνονται καλύτερα ή ότι δεν υποφέρουν από εξάντληση. 

Οι γιατροί μόλις πρόσφατα άρχισαν να ασχολούνται με τη μελέτη όσων παρουσιάζουν ευαισθησία στη γλουτένη, η οποία δεν σχετίζεται με κοιλιοκάκη, οπότε τα στοιχεία δεν είναι επαρκή, ώστε να μιλήσουμε με αριθμούς. Το σύνδρομο ονομάζεται Non-Celiac Gluten Sensitivity (NCGS) και οι πάσχοντες εμφανίζουν συμπτώματα. Δεν παρουσιάζονται όμως στον εντερικό βλεννογόνο οι βλάβες των ασθενών με κοιλιοκάκη. Το NCGS σύνδρομο εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες και νεαρούς ενήλικες. Το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι πολλές φορές οι πάσχοντες κάνουν μόνοι τους τη διάγνωση και αποφασίζουν να μπουν σε δίαιτα. 

Άλλοι, πάλι, ακολουθούν δίαιτα «ελεύθερη σε γλουτένη» επειδή θεωρούν ότι θα χάσουν βάρος ή πιστεύουν ότι θα βελτιωθεί η γενική υγεία τους. Σύμφωνα με έρευνα της Mayo Clinic, το 80% των ατόμων που βρίσκονται σε δίαιτα ελεύθερη γλουτένης δεν έχουν διαγνωσθεί με κοιλιοκάκη. 

Γιατί όχι gluten-free;

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η διατροφή ελεύθερη γλουτένης πρέπει να ακολουθείται μόνο από ανθρώπους με επιβεβαιωμένη κοιλιοκάκη, για την οποία η μόνη θεραπεία είναι η εφόρου ζωής αποφυγή της γλουτένης. 

«Πέρα από τη δυσανεξία στη γλουτένη, υπάρχει και η ευαισθησία στη γλουτένη. Αυτή επιτρέπει στα άτομα τη μικρή πρόσληψη τροφών με γλουτένη, χωρίς την παρουσία συμπτωμάτων», σχολιάζει η διαιτολόγος Εύα Τσάκου. «Ο υπόλοιπος πληθυσμός συστήνεται να καταναλώνει γλουτένη κανονικά. Εάν δεν υπάρχει κάποιο παθολογικό ζήτημα, η αποχή από τη γλουτένη φαίνεται από τις έρευνες ότι μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, μπορεί να παρουσιαστούν και γαστρεντερικές διαταραχές. Αυτό συμβαίνει λόγω της απουσίας φυτικών ινών και λόγω του ότι ο μηχανισμός διάσπασης γλουτένης απευαισθητοποιείται μετά από μακρά περίοδο αποχής από τη γλουτένη».

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Η επιλογή gluten-free προϊόντων είναι κάτι που δεν πρέπει να γίνεται απλώς και μόνο με στόχο το αδυνάτισμα, εξηγεί η διαιτολόγος: «Η χρήση αυτού του μοτίβου δίαιτας για τη μείωση βάρους –και όχι λόγω κοιλιοκάκης– δεν ενδείκνυται, καθώς οδηγεί σε μία φτωχότερη ποιοτικά διατροφή. Η όποια μείωση βάρους δεν οφείλεται στη γλουτένη, αλλά στο ότι αφαιρούνται πολλές τροφές από τη διατροφή. Το αποτέλεσμα είναι να τρώει κανείς τελικά λιγότερο! Καταλήγει, δηλαδή, να είναι μία υποθερμιδική δίαιτα αποκλεισμού τροφών». 

Οι ειδικοί ανησυχούν ότι η υιοθέτηση μιας gluten-free διατροφής από άτομα που δεν την χρειάζονται, μπορεί να αποβεί επιβλαβής επειδή: 

• Τα επεξεργασμένα σιτηρά χωρίς γλουτένη είναι χαμηλά σε φυτικές ίνες, σίδηρο, ψευδάργυρο και κάλιο. Μια gluten-free διατροφή μπορεί να προκαλέσει διατροφικές ελλείψεις κυρίως βιταμινών του συμπλέγματος Β, σιδήρου και ιχνοστοιχείων.  
• Τα σιτηρά ολικής άλεσης περιέχουν προστατευτικά αντιοξειδωτικά σε ποσότητες παρόμοιες με εκείνες των φρούτων και των λαχανικών. Καλό είναι να μην λείπουν από τη διατροφή μας. 
• Με τον αποκλεισμό των σιτηρών και των παραγώγων τους μπορεί να μειωθεί και η πρόσληψη διαιτητικού ασβεστίου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μυοσκελετικές παθήσεις και διαταραχές στο νευρικό μας σύστημα. 

Προτού πάρετε οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με αλλαγές στη διατροφή σας, μιλήστε με έναν διαιτολόγο με άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, ή απευθυνθείτε σε έναν γιατρό.

Η Εύα Τσάκου είναι διαιτολόγος – διατροφολόγος. 

The Hoffman Process/ Η Διαδικασία Χόφμαν: Changing Lives in 7 Days

CHAPTERS 00:00 Parents almighty 00:20 Faulty love 00:38 Reducing friction at a high cost 01:04 The Hoffman Process 01:15 Changing Your Life in 7 Days 01:37 Our protagonists 01:48 Eva, Jay and Tom 02:36 Eva's past 02:56 Jay's past 03:25 Tom's past 03:53 The beginning 04:21 Day 1 04:51 Day 2 05:37 Day 3 05:59 Accusations and understanding 06:38 Day 4 07:02 The Development Plan 07:33 Day 5 08:12 Vindictiveness fades 08: 30 Day 6 09:07 Saboteur sabotaged 09:22 Day 7 09:40 Bob Hoffman's legacy 10:00 Learn more and never stop asking questions 10:24 Our fantastic Patrons 10:33

Σχετικά με τη Διαδικασία Χόφμαν

Ο Μπομπ Χόφμαν δημιούργησε τη Διαδικασία Χόφμαν το 1967, βασιζόμενος σε καθιερωμένες τεχνικές και προσθέτοντας μερικά δικά του ψήγματα. Περισσότερα από 50 χρόνια αργότερα, το έργο του είναι ακόμη πιο επίκαιρο από ποτέ, και το Ινστιτούτο Χόφμαν λειτουργεί πλέον από 17 κέντρα σε 14 χώρες παγκοσμίως. Πολλοί συμμετέχοντες βλέπουν τη Διαδικασία Χόφμαν ως το σημείο μετάβασης μεταξύ της ζωής τους όπως ήταν και της ζωής τους όπως θα ήθελαν να είναι.

Η διαδικασία Hoffman λειτουργεί με βάση ότι ένα έντονο, συμπυκνωμένο βιωματικό πρόγραμμα μπορεί να επιταχύνει το ταξίδι θεραπείας κάποιου και είναι πολύ λιγότερο χρονοβόρο από μήνες ή χρόνια παραδοσιακής θεραπείας μίας συνεδρίας την εβδομάδα.

Η θεωρία του Χόφμαν; η παιδική ηλικία ως πυρήνας

Η πρώιμη ανατροφή μας έχει βαθιά επίδραση στη ζωή μας. Ο Μπομπ Χόφμαν αναγνώρισε ότι ως παιδιά υιοθετούμε ασυνείδητα τις αρνητικές συμπεριφορές, τα συστήματα πεποιθήσεων, τις διαθέσεις, τις στάσεις και τις ανασφάλειες των φροντιστών μας για να μας αγαπούν. Αυτά τα πρότυπα συμπεριφοράς περνούν από γενιά σε γενιά και ο κύκλος μπορεί να σπάσει μόνο όταν τα αναγνωρίσουμε και τα αντιμετωπίσουμε. Ο Bob το ονόμασε αυτό «Σύνδρομο Αρνητικής Αγάπης» (μπορείτε να παρακολουθήσετε μια εισαγωγή στην αρνητική αγάπη σε ένα σύντομο βίντεο από το Hoffman USA παρακάτω).

Η Διαδικασία Χόφμαν μάς διδάσκει πώς να απελευθερώνουμε και να επιλύουμε επίμονα αρνητικά μοτίβα συμπεριφοράς του να νιώθουμε ότι δεν αγαπάμε και δεν αγαπάμε. Εξετάζουμε τις κύριες επιρροές στη ζωή μας, εντοπίζουμε τη ρίζα της υιοθετημένης αρνητικότητας και απελευθερώνουμε κάθε πόνο, θλίψη, θυμό, ντροπή ή δυσαρέσκεια που έχει αποθηκευτεί εκεί.

Ο απώτερος στόχος της Διαδικασίας είναι να βοηθήσει τον καθένα να φτάσει στη συγχώρεση και την αποδοχή για τον εαυτό του και τους άλλους. Αυτό επιτρέπει μια πιο συμπονετική προσέγγιση στις προσωπικές σχέσεις και την οικογενειακή ζωή.

Για να διαβάσετε περισσότερα για την ιστορία της Διαδικασίας και του ιδρυτή της, Μπομπ Χόφμαν, κάντε κλικ εδώ

4 συν 1 προβλήματα σε μια προσεχή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

4 συν 1 προβλήματα σε μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

Γιώργος Κυρίτσης 

 

avgi.gr

 

Η δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει στην οικονομία έχει περιοριστεί και πρέπει να αποκατασταθεί προκειμένου να μπορούν να εφαρμοστούν προοδευτικές αλλαγές

Υπάρχουνε τέσσερα τεράστια προβλήματα με τα οποία θα έρθει αντιμέτωπη η επόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Προβλήματα που κάποια υπερβαίνουν το στενό εθνικό πλαίσιο και κάποια άλλα αφορούν ειδικά την Ελλάδα, όλα τους όμως είναι εξαιρετικά σημαντικά για το μέλλον της χώρας και για τη συνοχή της κοινωνίας. Με τα προβλήματα αυτά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έρθει αντιμέτωπη με τρόπο ώμο και χωρίς την προστατευτική αχλή που δημιουργούν τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα.

Ένας πέμπτος αστάθμητος παράγοντας, που θα επικαθορίζει σχεδόν όλα τα υπόλοιπα, είναι η συνέχιση ή το τέλος της πανδημίας. Η ανακάλυψη, στα μέσα της εβδομάδας, μιας νέας μετάλλαξης του κορωνοϊού στην Αφρική ήταν ικανή να φέρει τις διεθνείς αγορές σε λίμπο και να πανικοβάλει τις κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο. Η Ευρώπη ετοιμάζεται για τα δεύτερα Χριστούγεννα με περιορισμούς. Η βεβαιότητα ότι ξεμπερδέψαμε με την πανδημία διαψεύσθηκε για δεύτερη φορά και παρά την ύπαρξη του εμβολίου. Κανείς δεν μας λέει λοιπόν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είναι Covid free

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και το μπλοκ δυνάμεων που θα τη στηρίξει θα έχει πρώτα απ’ όλα να αναμετρηθεί και να ανατρέψει αυτό το κύμα αντιπολιτικής, σκοταδισμού, θρησκοληψίας, ανορθολογισμού και οπισθοδρόμησης που έχει εισβάλει ανεξέλεγκτο στην κοινωνία. Υπάρχει ένα κόκκινο νήμα που συνδέει μακεδονομάχους, ξενόφοβους, αντεμβολιαστές, αρνητές απογραφής (άλλο και τούτο). Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να δώσει μάχη για να νικήσει αυτήν την επικίνδυνη για την κοινωνία κατάσταση, πολλώ μάλλον που τέτοιες αντιλήψεις βρίσκουν έδαφος στις λαϊκές τάξεις που η Αριστερά εκπροσωπεί πολιτικά.

Το δεύτερο πρόβλημα - μεταβλητή είναι εάν, από το 2023, η Ε.Ε. θα επιστρέψει στα πλεονάσματα και σε μια άγρια δημοσιονομική προσαρμογή για την Ελλάδα που έχει έλλειμμα κοντά στο 10%. Η ανάδειξη του επικεφαλής των Φιλελεύθερων στη θέση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας δίνει φτερά σε όσους πιέζουν για άρση των διευκολύνσεων της πανδημίας και επιστροφή στους παλαιούς δημοσιονομικούς κανόνες. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που θα έχει μπροστά της έλλειμμα - ρεκόρ και διάφορους θεσμούς να ακονίζουν μαχαίρια είναι ένα γνώριμο θέαμα.

Ένα τρίτο πρόβλημα είναι τα τετελεσμένα που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, αλλά και η διείσδυση συγκεκριμένων ξένων ομίλων σε περισσότερους του ενός τομείς της αγοράς, σε κάποιους μάλιστα ηγεμονικά. Η δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει στην οικονομία έχει περιοριστεί και πρέπει να αποκατασταθεί προκειμένου να μπορούν να εφαρμοστούν προοδευτικές αλλαγές. Η παραχώρηση της ΔΕΗ συμπυκνώνει την παραπάνω παράγραφο.

Το τέταρτο τεράστιο πρόβλημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα που αναδεικνύεται σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, σε καταλύτη συντηρητικής αναδίπλωσης των κοινωνιών και σε πεδίο στρατολόγησης δυνάμεων στην Ακροδεξιά. Ο αντιπροσφυγικός οίστρος της Ν.Δ. το 2012-14 και το 2015-19 εκπαίδευσε το ακροατήριό της να μισεί και να θεωρεί χάδι την απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει δύσκολο έργο να παντρέψει τα ανθρώπινα δικαιώματα, το διεθνές δίκαιο και την ανθρωπιά με το προσφυγικό, χωρίς τη στράτευση των προοδευτικών ανθρώπων γενικότερα.

«Η Κανονικοποιήση του Ακροδεξιού Λόγου στην Ελλάδα»: Αποκλειστικά αποσπάσματα του νέου βιβλίου στο tvxs.gr

Ραγκίπ Ντουράν

10-13 λεπτά

---

Το Tvxs.gr δημοσιεύει αποσπάσματα από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο της Ρόζας Βασιλάκη και του Γιώργου Σουβλή που κυκλοφόρησε από το ίδρυμα  Ρόζα Λούξεμπουργκ με τον τίτλο «Η Κανονικοποιήση του Ακροδεξιού Λόγου στην Ελλάδα - Φύλο, ΜΜΕ, Ένοπλες Δυνάμεις, Εκκλησία».

Η έκβαση της δίκης της Χρυσής Αυγής τον Οκτώβριο του 2020 ολοκλήρωσε τη διαδικασία απονομιμοποίησής της που είχε αρχίσει ήδη, σε επίπεδο κοινωνίας, κάποια χρόνια πριν. Ολόκληρο, σχεδόν, το πολιτικό φάσμα επικρότησε την καταδίκη της και oι πρακτικές της χαρακτηρίστηκαν πλέον εγκληματικές.

Ποια είναι όμως τα ιδεολογικά μοτίβα στα οποία στηρίχθηκε η Χρυσή Αυγή και ως ποιον βαθμό συνεχίζουν να  υφίστανται και να αποτυπώνονται στην κοινωνία ακόμη και μετά το πέρας της δικαστικής της καταδίκης; Ποια είναι η αντανάκλαση των ιδεών της στις αντιλήψεις του κοινωνικού συνόλου και ποιες οι ιδεολογικές προσλήψεις τους; Και, τελικά, μέχρι ποιόν βαθμό διαπερνά ο λόγος της άκρας δεξιάς την καθημερινότητα και εμφιλοχωρεί σε στάσεις και απόψεις που σταδιακά κανονικοποιούνται;

Η μελέτη της Ρόζας Βασιλάκη και του Γιώργου Σουβλή καταπιάνεται με ένα εξαιρετικά κρίσιμο και επίκαιρο θέμα το οποίο είναι η κανονικοποίηση του λόγου της ακροδεξιάς τόσο από επίσημους θεσμούς του Ελληνικού κράτους όσο και από την ίδια την κοινωνία των πολιτών. Η ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης έρευνας συνίσταται στο ότι τα κεφάλαια που περιέχονται σε αυτήν έχουν συγκροτηθεί με αναφορά τους ίδιους τους λόγους των ανθρώπων που στελεχώνουν τους θεσμούς υπό εξέταση.

Ακολουθούν αποσπάσματα από το βιβλίο «Η Κανονικοποιήση του Ακροδεξιού Λόγου στην Ελλάδα - Φύλο, ΜΜΕ, Ένοπλες Δυνάμεις, Εκκλησία»

Η Νέα Άκρα Δεξιά

«Η νέα Άκρα Δεξιά οικειοποιείται τον δικαιωματικό λόγο αντιστρέφοντας τα πρόσημα (για παράδειγμα, "η πλειοψηφία απειλείται από τις μειονότητες" που θα έπρεπε να είναι σιωπηλές και αόρατες, "τα δικαιώματα των ανδρών") εργαλειοποιώντας έτσι τις πολιτικές ταυτότητας (αλλά και δείχνοντας τα όρια και τους κινδύνους αυτών των πολιτικών), αναγνωρίζοντας επιλεκτικά ορι- σμένα δικαιώματα (για παράδειγμα, η περίπτωση του "ροζ ξεπλύματος" με τη μερική και υπό όρους αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ διεκδικήσεων) και στρέφοντάς τα εναντίον άλλων περιθωριοποιημένων κοινοτήτων (για παράδειγμα, "οι μετανάστες ή οι μουσουλμάνοι που απειλούν την ελευθερία των γυναικών στη Δύση ή και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων").

Η κοινή συνισταμένη όλων αυτών των στοιχείων, τα οποία χρησιμοποιούνται χρησιμοθηρικά και κατά το δοκούν στα διαφορετικά εθνικά συγκείμενα που εκδηλώνονται, είναι η επίκληση μιας "κρίσης αξιών" και η αντισυστημικότητα: Η νέα Άκρα Δεξιά παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως θεματοφύλακας μιας εθνικής παράδοσης, η οποία απειλείται από την πολυπολιτισμικότητα και τα αιτήματα της συμπεριληπτικότητας που εκφράζουν οι περιθωριοποιημένοι, και ταυτόχρονα ως λόγος αντίστασης, ως λόγος αμφισβήτησης μιας υποτιθέμενης κυριαρχίας αυτών ακριβώς των περιθωριοποιημένων ομάδων οι οποίες διεκδικούν αναγνώριση, κοινωνική ένταξη και ισονομία.

Η νέα Άκρα Δεξιά, η "εναλλακτική Δεξιά (Alt-right)", όπως έχει γίνει γνωστή, δεν προκρίνει αποκλειστικά και κατά προτεραιότητα βίαιες μεθόδους και αποτρόπαιες επιθέσεις εναντίον των εχθρών της. Η στρατηγική της έχει στραφεί στη διάβρωση των ίδιων των κρατικών θεσμών, στη συστηματική διάδοση των ιδεών της και, υπ’ αυτή την έννοια, σε ένα σχέδιο μακροπρόθεσμης ιδεολογικής ηγεμονίας μέσω της κανονικοποίησης των ιδεών της (Αχμάντ, 2021)».

Ο φεμοεθνικισμός και η ταυτότητα της Νέας Ακροδεξιάς στην Ευρώπη

«Μελετώντας την κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου στο ελληνικό συγκείμενο, ενδεχομένως να φαντάζει ανορθόδοξο ότι η έννοια του φύλου μελετάται μεταξύ των θεσμών που εξετάζει η παρούσα έρευνα, ως μια αναλυτική διάσταση που μπορεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του συγκεκριμένου φαινομένου. Πράγματι, το φύλο δεν αποτελεί θεσμό, όπως η θρησκεία, ο στρατός και τα ΜΜΕ, αλλά μια κατηγορία ανάλυσης. Είναι εύλογο, επομένως, να διερωτηθεί κανείς με ποιο τρόπο εξυπηρετεί τη βαθύτερη κατανόηση ακροδεξιών ρητορικών και λόγων, που εμφανίζονται στην Ελλάδα την τελευ- ταία δεκαετία.
Το φύλο αποτελεί προνομιακό πεδίο άσκησης εξουσίας και παραγωγής ιδεολογίας.

Στο στίβο του φύλου συγκροτούνται ιδεολογικές ταυτότητες και πολιτικές θέσεις, ενώ σημαντικές πτυχές της δυτικής ταυτότητας αναδιαμορφώνονται τα τελευταία είκοσι χρόνια στη βάση των "έμφυλων ζητημάτων". Ειδικότερα, από τους πολέμους απελευθέρωσης "καταπιεσμένων" γυναικών στο Αφγανιστάν μέχρι τους πολιτισμικούς πολέμους για τις "καταπιεσμένες" μαντηλοφορεμένες στην Ευρώπη, το φύλο καθίσταται θεμελιακή όψη του τρόπου με τον οποίο η Δύση –και ειδικότερα η Ελλάδα αναφορικά με τη δική μας έρευνα– αναπροσδιορίζει την ταυτότητά της κατά την τελευταία εικοσαετία. Αυτοπροσδιοριζόμενη ως γενέτειρα και αρωγός των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της χειραφέτησης, η Δύση έχει μονοπωλήσει το λόγο περί ισότητας και ελευθερίας, με το φύλο να αποτελεί πλέον προνομιακό πεδίο, επί του οποίου διεξάγονται οι συγκρούσεις για το νόημα των εννοιών αυτών.

Δεν θα ήταν ίσως υπερβολή να ισχυριστούμε ότι ο ευρωπαϊκός πολιτικός στίβος ανασυστήνεται συνολικά πάνω στο λόγο περί φύλου, περί έμφυλων ταυτοτήτων και των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Ενώ παραδοσιακά τα κόμματα της Αριστεράς ήταν αυτά που αποκλειστικά προέβαλλαν φεμινιστικές και 
ΛΟΑΤΚΙ διεκδικήσεις ή ταυτίζονταν με αυτές, ολοένα και περισσότερα κόμματα της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη ενσωματώνουν τις πολιτικές ταυτότητας στο λόγο τους.

Την ενσωμάτωση και την εργαλειοποίηση των πολιτικών ταυτότητας από τη Δεξιά και την Ακροδεξιά αλλά και τη στροφή γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ υποκειμένων προς τα κόμματα του χώρου αυτού αποτυπώνουν δύο φαινόμενα: ο φεμοεθνικισμός και ο ομοεθνικισμός. Στο ευρωπαϊκό παράδειγμα η χρήση του λόγου περί έμφυλων δικαιωμάτων χρησιμο- ποιείται εργαλειακά από την πολιτική. Αφενός, μέσω της προβολής της θεμελίωσης δικαιωμάτων και επίτευξης ισότητας, η Ευρώπη κατασκευάζει το προφίλ της ως προοδευτικό, και αφετέρου, αντιδιαστέλλεται ως προς τους πολιτικούς και ιδεολογικούς της Άλλους. Η διχοτόμηση αυτή θεμελιώνεται κυρίως στην αντιπαραβολή της Δύσης έναντι του μουσουλμανικού κόσμου, όπου τα δικαιώματα αυτά δεν έχουν ακόμα θεσπιστεί με όρους της δυτικής νεωτερικότητας».

Η επιρροή των Ευρωπαϊκών προτύπων στην Δεξιά της Ελλάδας

«Όπως προκύπτει και από τη συγκεκριμένη έρευνα, η σχέση των λόγων για το φύλο με την Ακροδεξιά –στην Ελλάδα με τη Δεξιά– αποτελεί ένα σημαίνον στοιχείο που φωτίζει τους νέους τρόπους κατασκευής των πολιτικών μορφωμάτων. Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η Δεξιά αλλά και η Ακροδεξιά έχουν αναδιαμορφώσει το προφίλ τους και έχουν πλέον συμπεριλάβει τους λόγους περί των έμφυλων ζητημάτων, άλλοτε αμιγώς εργαλειοποιώντας τα και άλλοτε ενσωματώνοντάς τα ως θεμελιακό στοιχείο της ταυτότητάς τους.

Η νέα συμπερίληψη των λόγων για το φύλο και από το δεξιό και από το ακροδεξιό φάσμα σηματοδοτεί έναν ανασχηματισμό όλου του πολιτικού σκηνικού, όπως
το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Οι πολιτικές ταυτότητες, κερδίζοντας όλο και  περισσότερο έδαφος, μοιάζουν να αποτελούν πλέον μια κανονικότητα και να αναπαράγονται από όλο και περισσότερους πολιτικούς χώρους.

Κρίνουμε ότι στα επόμενα χρόνια και η Ελλάδα θα ακολουθήσει αυτή τη γραμμή και θα αναδειχτεί, ενδεχομένως, και μια Ακροδεξιά που θα ενσωματώσει το λόγο για το φύλο στην ατζέντα της. Για την ώρα, διαμέσου της αναδιαμόρφωσης της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς, τα φαινόμενα του φεμοεθνικισμού και του ομοεθνικισμού κάνουν τη δειλή εμφάνισή τους, κανονικοποιώντας τους έμφυλους λόγους σε κάποιο βαθμό, μετατοπίζοντας την ετερότητα από τον έμφυλο στον μουσουλμάνο Άλλο και εντάσσοντας –ως καθοριστική συνθήκη για την ανάδυση των φαινομένων εξαρχής– τα έμφυλα υποκείμενα στο εθνικό "ανήκειν". Αυτές οι πολιτικές εξελίξεις ανοίγουν ένα ερευνητικό πεδίο ανάλυσης, που θεωρούμε ότι χρήζει παρακολούθησης και περαιτέρω μελέτης τα επόμενα χρόνια».

Τα ΜΜΕ και ο ρόλος τους στην ρητορική της Ακροδεξιάς την περίοδο της κρίσης

«Σε μια περίοδο που και τα ίδια τα ΜΜΕ βρίσκονταν σε κρίση, ανέλαβαν με γλωσσικά και εικονικά σχήματα να νοηματοδοτήσουν τα γεγονότα που δημιούργησαν άγχος, ανασφάλεια και φόβο σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας την περίοδο της δημοσιονομικής αλλά και κοινωνικοπολιτικής κρίσης, καθώς φάνηκε να κλονίζονται και να απειλούνται οι κανονιστικές αρχές και αξίες της (Coman, 2005).

Η δραματοποίηση της είδησης σε συνδυασμό με την αναζήτηση μιας "εύπεπτης" πληροφόρησης καθιέρωσαν την παραγωγή ενός λόγου που χρησιμοποίησε γλωσσικές-σημειωτικές κατασκευές για να δημιουργήσει νοήματα και να παραγάγει ηγεμονικές αναπαραστάσεις και ερμηνείες. Σύμφωνα με τον Φέρκλαφ (Fairclough, 1992, σελ. 87), "οι ιδεολογίες που είναι ενσωματωμένες στο λόγο (“discourse”) είναι πιο αποτελεσματικές όταν καταφέρνουν να φυσικοποιηθούν και να αποκτήσουν το status της κοινής λογικής".

Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι γείτονές μας κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας και όσοι συντέλεσαν σε αυτή τους τη μετονομασία αποτέλεσαν ομάδες-στόχους, γύρω από τις οποίες αρθρώθηκε ένας λόγος που τις διαχώρισε από το εθνικό κοινωνικό σώμα και τις συνέδεσε με τα δεινά του ελληνικού λαού την περίοδο της κρίσης. Ήταν ένας λόγος μίσους που λειτούργησε ως αρχή κοινωνικής οργάνωσης, παράγοντας κοινωνικοπολιτικά αποτελέσματα (Ahmed, 2004).

Η αντιπαγκοσμιοποιητική στάση των ΜΜΕ και η η συμβολική αναβίωση του εμφύλιου τραύματος

«Φαινομενικά ουδέτερα ΜΜΕ ταυτίστηκαν με εκείνα που ανήκουν στον δεξιό χώρο, ως μέρος μια ευρύτερης τάσης στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, όπου κεντρώοι πολιτικοί σχηματισμοί μετατοπίζονται προς τα δεξιά, σε μια προσπάθεια να ανταποκριθούν στα αιτήματα των αγορών. Ο εξτρεμισμός αυτός του Κέντρου ικανοποιεί το αίτημα του νεοφιλελευθερισμού για ένα μονοκομματικό κράτος που εξυπηρετεί και προβάλλει τα συμφέροντα του καπιταλισμού προκρίνοντας την ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς (Ali, 2015).

Αν και φάνηκε να εξαφανίζεται η ειδοποιός διαφορά της Αριστεράς με την Δεξιά μετά την υπογραφή της μνημονιακής σύμβασης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, τον Ιούλιο του 2015, και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσε κατά το διάστημα της θητείας της, ο αντικυβερνητικός λόγος συνέχισε να κυριαρχεί στα ΜΜΕ, αποκτώντας πλέον μια αντιπαγκοσμιοποιητική διάσταση με εθνικιστικά χαρακτηριστικά και μια προτροπή επιστροφής στην παράδοση ως μόνη διέξοδο από την κρίση. Συχνά επιχειρήθηκε μέσα από την επίκληση μιας απωθημένης μνήμης η συμβολική αναβίωση του εμφύλιου τραύματος (Δεμερτζής, 2011)».

Philippe Sly: The complete "The house of life" (Vaughan Williams)

The house of life (1903):

 I. Love-sight 00:00 

II. Silent noon 04:43 

 III. Love's minstrels 08:34 

 IV. Heart's haven 13:59 

V. Death in love 16:50 

 VI. Love's last gift 21:11 

 

Vaughan Williams, Ralph (1872-1958) -composer

Ραλφ Βον Ουίλιαμς - Βικιπαίδεια

 

Philippe Sly -baritone

Philippe Sly (1988/89) - Wikipedia

 Michael McMahon -piano

 Playlist: "The art of British song: Elgar, Somervell, Williams, Finzi..": https://www.youtube.com/playlist?acti... Score: http://conquest.imslp.info/files/imgl... 

 In the first few years of the twentieth century, Vaughan Williams set quite a lot of verse by Dante Gabriel Rossetti to music (he also set a few poems by Rossetti's younger sister, Christina).

ROSSETTI FAMILY, 1863. The Rossetti family circle Dante Gabriel, Christina, Mrs. Rossetti, and William Michael. Photographed in 1863 by Lewis Carroll.

The most ambitious of these settings are the cantata for voice and piano Willow-Wood of 1903, and the song cycle The House of Life, which was first performed in London on December 2, 1904 by soprano Edith Clegg and pianist Hamilton Harty. Vaughan Williams's other song cycle of 1904, Songs of Travel, was premiered at this same concert. 

Despite the interest of composers like Vaughan Williams and Claude Debussy, the poetry of Rossetti isn't the most conducive to musical settings. While the rhythms and, as one critic would have it, the "voluptuousness" of the poetry are more than interesting enough from a composer's standpoint, there is little imagery that might lend itself to musical imitation. 

This might explain the slightly self-conscious quality of The House of Life, especially as compared to the more robust settings of Robert Louis Stevenson in Songs of Travel. 

The cycle opens with "Love-Sight"; in an easy triple meter, it builds to a big climax with "The ground-whirl of the perished leaves of Hope, / The wind of Death's imperishable wing." 

The song closes with a lovely piano postlude. "Silent Noon" calmly evokes the imagery of a lazy summer's day "when twofold silence was the song of love." 

Perhaps the most ambitious song of the set is "Love's Minstrels," with its rhythmic freedom, its passionate arpeggios accompanying the second verse, and the solo piano's prologue and epilogue. 

Both "Heart's Haven" and "Death in Love" are rather grandiose -- perhaps too large of gesture for the intimacy of the poetry. Vaughan Williams fans can, however, hear certain anticipations, particularly in the latter song, of A Sea Symphony, on which he was starting work at about this time. 

The cycle ends on a restrained note with "Love's Last Gift." While the song is on the conventional side, there is a nice evocation of the "warm sea," and some interesting and unusual harmonies for "those worse things the wind is moaning of."

Έρευνα στις ΗΠΑ "χτυπά καμπανάκι" για τους εμβολιασμένους άνω των 65 και όσους έχουν υποκείμενα νοσήματα

 

Ποιοι εμβολιασμένοι νοσούν και νοσηλεύονται από COVID-19;Έρευνα στις ΗΠΑ "χτυπά καμπανάκι" για τους άνω των 65 και όσους έχουν υποκείμενα νοσήματα

Πηγή Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο

• Αν και οι μη εμβολιασμένοι συμπολίτες μας αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των νοσηλευόμενων με COVID-19, παρατηρείται τελευταία αυξανόμενος αριθμός νοσηλειών στα Νοσοκομεία με εμβολιασμένα άτομα που δεν έχουν λάβει την ενισχυτική δόση. Το ερώτημα σχετικά με το ποιοι εμβολιασμένοι νοσούν και νοσηλεύονται είναι καίριο. Πρόσφατα, πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη σχετική δημοσιογραφική έρευνα στις ΗΠΑ.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής.

Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν ιατρικά δεδομένα από 21 εκατομμύρια πλήρως εμβολιασμένων ανθρώπων. Συνολικά, από τα πλήρως εμβολιασμένα άτομα παρουσιάστηκαν 1,89 εκατομμύρια περιπτώσεις COVID-19, 72.000 χρειάστηκαν νοσηλεία, ενώ 20.000 απεβίωσαν στις ΗΠΑ το τελευταίο έτος που είναι διαθέσιμα τα εμβόλια. Διαπιστώθηκε ότι μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων ανθρώπων, αυτοί που είναι πιο πιθανό να νοσηλευτούν λόγω COVID-19 είναι οι ηλικιωμένοι και εκείνοι με υποκείμενες ιατρικές παθήσεις.

Διαπιστώθηκε ότι άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, νεφρική νόσο ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα διατρέχουν διπλάσιο περίπου κίνδυνο σε σύγκριση με τα εμβολιασμένα άτομα χωρίς τέτοια νοσήματα. Μεταξύ των πλήρως εμβολιασμένων ατόμων χωρίς υποκείμενες παθήσεις μόνο το 7,5% των περιπτώσεων χρειάστηκε νοσηλεία, ενώ μεταξύ των ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο για παράδειγμα 25% από αυτούς νοσηλεύτηκαν. Οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι, επειδή με το γήρας αποδυναμώνεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Περίπου το 80% των θανάτων σε περιπτώσεις νόσησης μετά από πλήρη εμβολιασμό είναι σε άτομα 65 ετών και άνω.

Τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν τη σημασία της ενισχυτικής δόσης, αλλά και την υψηλή ευαισθησία που πρέπει να δείχνει η ιατρική κοινότητα και η πολιτεία σε ηλικιωμένα άτομα και σε άτομα με υποκείμενα ιατρικά προβλήματα.

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ -Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΡΙΜ ΜΠΕΝΖΕΜΕΜΑ

 ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ -Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΡΙΜ ΜΠΕΝΖΕΜΕΜΑ

 

Η είδηση έρχεται από τη Γαλλία , μια χώρα όπου η Δικαιοσύνη δε χαρίζεται στους επώνυμους, αντίθετα  με όσα τραγικά συμβαίνουν στη χώρα μας . Η περίπτωση της καταδίκης του πρώην πανίσχυρου Προέδρου Νικολά Σαρκοζί  για διαφθορά αποτελεί ένα παράδειγμα του πώς αντιμετωπίζουν οι Γάλλοι δικαστές, γεγονός όμως που προκάλεσε κύματα συμπάθειας και υποστήριξης  στη συντηρητική παράταξη.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τον ποδοσφαιριστή της Ρεάλ Μπενζεμά που καταδικάστηκε με ποινή φυλάκισης ενός έτους με αναστολή και πρόστιμο 75.000 ευρώ   για υπόθεση εκβιασμού με ροζ βίντεο του συμπαίκτη του  Βαλμπουενά , ο οποίος παίζει τώρα στον Ολυμπιακό.

Αλγεινή εντύπωση κάνει η υποστήριξη κορυφαίων παραγόντων της Εθνικής Ομάδας της Γαλλίας στον ποδοσφαιριστή Μπενζεμά,   που έσπευσαν να δηλώσουν ότι η απόφαση δε θα επηρεάσει τη θέση του ποδοσφαιριστή στην  Εθνική. Ο  πρόεδρος  μάλιστα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας ξεκαθάρισε αδιάντροπα  ότι ο ποδοσφαιριστής θα συνεχίσει να παίζει κανονικά στην ομάδα έστω κι ως καταδικασμένος. 

Φαίνεται ότι η καταδίκη του  διαβόητου Coco δεν έφτασε στα αφτιά της  UEFA , που κόπτεται για την υπεράσπιση των ηθικών αξιών και κρατάει τη ρομφαία της κάθαρσης σε φαινόμενα  ήσσονος σημασίας.

Θυμίζουμε ότι Γάλλος διεθνής της Ρεάλ Μαδρίτης που έχει δώσει αφορμή στη Γαλλική Δικαιοσύνη να ασχοληθεί πολλές φορές με τον γκρίζο  βίο και τη ύποπτη  πολιτεία του, που περιλαμβάνει εμπλοκή σε υποθέσεις πορνείας ανηλίκων  , διακίνησης ναρκωτικών και ξέπλυμα μαύρου χρήματος  κλπ

Μπενζεμά: Η Ριάνα, το κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών, οι συμμορίες και το σεξ με ανήλικη ιερόδουλη

Ελληνική εξωτερική πολιτική: απαιτείται καλά σχεδιασμένη στρατηγική και όχι απλώς κινήσεις τακτικής

 

Τα γεωπολιτικά ρήγματα που προκαλεί η Τουρκία και η ελληνική πλάνη

Του Σωτήρη Σιδέρη

 

omegapress.gr 

5-6 λεπτά

---

Η Τουρκία διατηρώντας την πολιτική των αντιθέσεων με πολλές δυτικές , αλλά και μουσουλμανικές χώρες απαιτώντας να της συμπεριφέρονται ως ισότιμη  δύναμη και να της αναγνωρίσουν αντίστοιχο ρόλο, κινείται παράλληλα σε όλα τα δυνατά επίπεδα ανάδειξης του γεωπολιτικού της ρόλου και αυτό φέρνει αποτελέσματα. Μέσα σε μία νύχτα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσήλθαν στην Άγκυρα, και παρά τις τεταμένες μεταξύ τους σχέσεις  υπέγραψαν συμφωνίες ύψους 10 δις ευρώ.  Δεν ξέρουμε ακόμη τα εύρος των ανταλλαγμάτων, αλλά είναι βέβαιο ότι το κλίμα αλλάζει.  Σίγουρα η κατάσταση στην Τουρκία είναι εκρηκτική, αλλά τώρα τουλάχιστον δεν απειλεί τα γεωπολιτικά της σχέδια. Η Σερβία ζητά συχνά την παρέμβαση της Άγκυρας στη Βοσνία –Ερζεγοβίνη όπου επηρεάζει τους μουσουλμάνους. Η Αρμενία , ιστορική αντίπαλος της Τουρκίας ζήτησε τη μεσολάβηση της Μόσχας για να αποκαταστήσει σχέσεις με την Άγκυρα. Παράλληλα η ΕΕ προτιμά να συνομιλεί και να συνεργάζεται με την Τουρκία σε πλήθος θεμάτων, παρά να επιβάλλει κυρώσεις . Υπό αυτή την οπτική η μόνη κυβέρνηση στον κόσμο  που συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι η Τουρκία είναι απομονωμένη, δημιουργώντας την επικίνδυνη πλάνη ότι δεν είναι αναγκαίο να διαπραγματευθεί με την  Άγκυρα, γιατί κάποιοι άλλοι θα λύσουν τα προβλήματα ή η γειτονική χώρα θα καταρρεύσει κάποια στιγμή, είναι η ελληνική…

Η οικονομική κρίση της Τουρκίας είναι γνωστή  και δεν είναι σημερινή. Σίγουρα έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα αλλαγής με τον Ερντογάν να βρίσκεται σε δύσκολη θέση και να βιώνει για πρώτη φορά τέτοιας έκτασης αμφισβήτηση. Η τουρκική αντιπολίτευση εμφανίζεται ενωμένη και αποφασισμένη να νικήσει. Ακόμη όμως και αν ο Ερντογάν ηττηθεί ή αποσυρθεί, η Τουρκία θα  έχει την ίδια εξωτερική πολιτική, γιατί το δόγμα Ερντογάν το έχουν ήδη ασπασθεί όλοι στην Τουρκία. Αλλά μέχρι να συμβεί αυτό, οι σχέσεις με την Άγκυρα διακρίνονται από ένταση που δεν θα κοπάσει, ούτε υπάρχει δύναμη αυτή την στιγμή που θα αναγκάσει ή θα πείσει την Άγκυρα να αναδιπλωθεί από την πολιτική της έναντι της Ελλάδας. Γιατί η σημερινή εξωτερική πολιτική είναι ένα σχέδιο που εφαρμόζεται επί δεκαετίες, άρα είναι εδραιωμένο πλέον σε όλο το πολιτικό σύστημα.

Ο μύθος της απομόνωσης

Προς το παρόν όμως η Τουρκία, όχι μόνο δεν είναι απομονωμένη, αντίθετα αναβαθμίζεται γεωπολιτικά συνεχώς. Προβλήματα έχει, πολλούς ενοχλεί, αλλά οι ενοχλημένοι, δεν κατάφεραν ή δεν ήθελαν να απομονώσουν την Τουρκία.
Αν λάβουμε σοβαρά υπόψη μας τις τελευταίες εξελίξεις, δηλαδή την κίνηση των Εμιράτων και της Αρμενίας , θα καταλήξουμε στο ανησυχητικό συμπέρασμα ότι η Ελλάδα είναι αυτή που πρέπει να αναπτύξει την στρατηγική των συμμαχιών της και όχι η Τουρκία. Οι δύο προαναφερθείσες χώρες έχουν σταθερά εχθρικές σχέσεις. Η Αρμενία , όχι μόνο για ιστορικούς λόγους, αλλά και γιατί η Άγκυρα στήριξε με διπλωματία και με οπλικά συστήματα το Αζερμπαιτζάν στον πρόσφατο πόλεμο. Τα Εμιράτα  είναι εξοργισμένα και ήταν δικά τους αεροσκάφη που πριν από ένα χρόνο βομβάρδισαν εγκαταστάσεις της Τουρκίας στην Λιβύη, ενώ συμμετέχει και στον άξονα με την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο. Ταυτόχρονα και η Αίγυπτος και τα Εμιράτα έχουν σφοδρή αντιπαλότητα με την Άγκυρα γιατί ο Ερντογάν στηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους , μια πολιτική όμως που φαίνεται ότι αλλάζει και οι σχέσεις και με τα δύο αυτά κράτη, είναι θέμα χρόνου να αποκατασταθούν.

Η Μόσχα επιβεβαίωσε ότι το Ερεβάν  απευθύνθηκε στο Κρεμλίνο από το οποίο ζήτησε να  διαμεσολάβηση για την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας . Η ρωσική κυβέρνηση  εξέφρασε την προθυμία της να την παράσχει, σύμφωνα με την επίσημη εκπρόσωπο του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα.
Η ελληνική κυβέρνηση κινείται σε πολλά επίπεδα με χώρες της περιοχής, αλλά αποδεικνύεται ότι απαιτείται στρατηγική και όχι απλά τακτικές κινήσεις. Ας σημειωθεί για παράδειγμα ότι στην πρόσφατη τετραμερή συνάντηση Ελλάδας –Κύπρου, Αιγύπτου –ΗΑΕ, δεν υπήρχε η παραμικρή αναφορά στον αγωγό East Med για χάρη του οποίου η ένταση δεν υποχωρεί και το πλοίο Nautical GEO συνεχίζει να κινείται στην περιοχή για την χάραξη υποτίθεται του εν λόγω αγωγού.

Το ίδιο σκηνικό επικρατεί και στην ΕΕ όπου η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει μια χαώδη πολιτική. Και ταυτόχρονα ενώ διαρκώς αυτές οι συμμαχίες υφίστανται ρήγματα , στρατόπεδα αλλάζουν και συμφέροντα επικρατούν, η ελληνική κυβένηση είναι πλήρως αποστασιοποιημένη από την εκλογίκευση της πολιτικής της , δηλαδή δεν εργάζεται για συνομιλίες με την Τουρκία ώστε να δοθεί τώρα μια λύση, γιατί σε λίγα χρόνια το σκηνικό ίσως να είναι ακόμη πιο δυσμενές για τη χώρα μας.

Δημοτικό τραγούδι: Τραγούδια της Ρούμελης (Official Audio)

Η Ρούμελη, η χώρα των Ρωμιών δηλαδή, μαζί με την Πελοπόννησο είναι οι κοιτίδες της νεώτερης Ελλάδας. Είναι οι περιοχές που άνθισε και καρποφόρησε ο αγώνας για την ανεξαρτησία, όπου έγιναν οι περισσότερες και σημαντικότερες μάχες όπου έζησαν οι θρυλικότεροι ήρωες της επανάστασης. Είναι φυσικό λοιπόν να συναντάμε την πιο πλούσια, ίσως σε παγκόσμια κλίμακα, λαϊκή δημιουργία με τα περισσότερα παραδοσιακά, ιστορικά και κλέφτικα τραγούδια. 

Τα χρόνια της σκλαβιάς μοναδική διέξοδο για όσους δεν μπορούσαν να ζουν σκλαβωμένοι πρόσφεραν τα δύσβατα Ελληνικά βουνά, τα οποία σιγά - σιγά γέμιζαν με ομάδες ενόπλων παλικαριών που αργότερα ονομάστηκαν κλέφτες και αρματολοί. 

Στα χρόνια της επανάστασης οι μάχες, ηρωικά κατορθώματα και άλλα ιστορικά γεγονότα θα δώσουν έμπνευση στη λαϊκή μούσα που θα δημιουργήσει χιλιάδες τραγούδια. Τα Ρουμελιώτικα τραγούδια διακρίνονται σε αργούς καθιστικούς σκοπούς της τάβλας, πατινάδες ή δρομικά και σε χορευτικά. 

Ξακουστό πανηγύρι της Ρούμελης είναι του Αη Συμιού. Εκεί παλιότερα μαζευόντουσαν όλες οι καλές ζυγιές για να δείξουν την τέχνη τους. Έτσι το πανηγύρι συνέβαλε στη διατήρηση και διάδοση της αυθεντικής παραδοσιακής Ρουμελιώτικης μουσικής. 

Τα όργανα έχουν αρκετή ποικιλία. Η πλέον αυθεντική Ζυγιά που την αποτελούσαν ζουρνάδες και νταούλι, έχει αντικατασταθεί με την συνηθισμένη λαϊκή ορχήστρα, δηλαδή κλαρίνο, βιολί, λαούτο, σαντούρι και κρουστό, στερώντας τα Ρουμελιώτικα τραγούδια από το χαρακτηριστικό χρώμα τους. Τέλος ένα μεγάλο μέρος των τραγουδιών λεγόταν αποκλειστικά με το στόμα. 

Άλλοι χοροί αγαπητοί στη Ρούμελη είναι ο Τσάµικος µε τις παραλλαγές του (κλέφτικος κ.α.). Οι συρτοί χοροί όπως αυτός ""στα τρία" που εδώ χορευόταν και σε μια παραλλαγή όπου οι άνδρες σε ορισμένα σημεία περιστρεφόντουσαν με πηδήματα ( συρτοκούνητος).

 Άλλος συρτός, ο γνωστός συρτοκαλαματιανός σε μέτρο 7/8 ο οποίος στην Ανατολική Ρούμελη παραλλάσσεται στο "καγκέλι", γυρίζοντας με "τσάκισμα" σε μέτρο 4/4. 

Δεν Θα πρέπει να παραλείψουμε και την ύπαρξη "αστικής" μουσικής ήδη από την αρχή του 19ου αιώνα σε μεγάλα αστικά κέντρα κυρίως λιμάνια που βρισκόντουσαν σε επικοινωνία με τη Σμύρνη. την Πόλη ή τα Επτάνησα. 

Στο δίσκο περιλαμβάνονται μερικά από τα πιο αγαπητά και διαδεδομένα Ρουμελιώτικα και Πανελλήνια τραγούδια. ------------------------------------------------------------------------------------------------------ Εξώφυλλο Αράχωβα. Νυφική φορεσιά με λεπτά κεντήματα και αρμονικό συνδυασμό των υλικών κατασκευής. Η κόκκινη μεταξοκέντητη ποδιά δένεται με χρυσό ποδιόσκοινο και το κεφάλι καλύπτει η γάζα στολισμένη ολόγυρα με μικρές φούντες. ------------------------------------------------------------------------------------------------------

 01▶00:00 Συννέφιασε ο Παρνασσός - Κώστας Μετζελόπουλος

 02▶03:15 Να ήμουν στην Αράχωβα - Ευγενία Βέρρα 

03▶07:08 Στ’ απόσκια του βασιλικού - Κώστας Μετζελόπουλος

 04▶10:18 Ο πλάτανος - Ανδρέας Ανδριόπουλος 

05▶12:44 Η ματζουράνα - Κική Φραγκούλη

 06▶17:32 Γιάνναινα Γιαννάκαινα - Ευγενία Βέρρα

 07▶20:22 Κάτω στου βάλτου τα χωριά - Ανδρέας Ανδριόπουλος 08▶24:27 Η Θήβα έχει όμορφες - Ανδρέας Ανδριόπουλος

 09▶26:05 Η άμαξα - Ανδρέας Ανδριόπουλος 

10▶27:51 Κατακαημένη Αράχωβα - Κώστας Μετζελόπουλος

 11▶31:33 Ποιος έχει δυό αγαπητικές - Θεοδοσία Στίγκα 

12▶35:12 Τα Ρίτσα - Ευγενία Βέρρα 

13▶38:14 Τ’ Ανδρούτσου η μάνα χαίρεται - Κώστας Μετζελόπουλος 

14▶41:47 Ο Λιούλιος - Κική Φραγκούλη 1

5▶44:52 Μαρία Πενταγιώτισσα - Κική Φραγκούλη

 16▶48:08 Έφταιξα συμπάθησέ με - Ανδρέας Ανδριόπουλος 

17▶49:46 Βρέχει απόψε και χιονίζει - Ανδρέας Ανδριόπουλος 

18▶51:29 Μαράθηκε το χειλάκι μου - Κική Φραγκούλη

" Οι γυναίκες της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821"

Λαμπρινή Κουφάκη: " Οι γυναίκες της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821"

Κώστας Στοφόρος

edromos.gr 

7-9 λεπτά

---

Μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες εκδόσεις για την Επανάσταση του 1821 είναι «Η συμβολή των γυναικών της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821» της Λαμπρινής Κουφάκη. Ένα βιβλίο που φωτίζει άγνωστες πτυχές του Αγώνα και δίνει χώρο σε γυναίκες συχνά λησμονημένες, λες κι η Επανάσταση ήταν μια καθαρά «αντρική» υπόθεση. Προϊόν σημαντικής έρευνας με συγκεντρωμένες πληροφορίες που δημιουργούν μια εξαιρετική σκιαγραφία του ρόλου των γυναικών αλλά και της θυσίας τους.

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συμβολή των γυναικών της Ρούμελης στην Επανάσταση του 1821;
Η Επανάσταση του 1821 είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής ιστορίας. Κατά τη γνώμη μου αποτελεί το ορόσημο της δικής μας νεωτερικότητας. Δυστυχώς είναι συνυφασμένη με κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα και τόπους. Η δική μου επιθυμία ήταν να ρίξω φως σε αθέατες και άγνωστες πτυχές αυτού του σπουδαίου γεγονότος. Αφετηρία στάθηκε η ανάγνωσή μου ενός άρθρου για τις γυναίκες της Πίνδου κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν ξέρω γιατί, αλλά εκείνη τη στιγμή ο νους μου έκανε σύγκριση τις γυναίκες της Πίνδου με τις γυναίκες του Εικοσιένα. Μιλάμε ότι αυτό το περιστατικό που σας αναφέρω έγινε το 2019, μια δροσερή φθινοπωρινή ημέρα. Τότε σκέφτηκα ότι σε δυο χρόνια θα είχαμε την επέτειο του Αγώνα της Ανεξαρτησίας μας και έτσι αναλογίστηκα ότι θα ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να γραφεί ένα βιβλίο για τις γυναίκες της Ρούμελης και τη συμβολή τους στον Αγώνα. Δυο ολόκληρα χρόνια έκανα την έρευνα και η κατάληξη είναι το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας. Είναι κοινή αλήθεια ότι η Στερεά Ελλάδα έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην Επανάσταση. Ο αγώνας για την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό δεν ήταν μόνο ανδρική υπόθεση. Πίσω από τον κάθε ήρωα, τον κάθε πολεμιστή υπάρχει μια μάνα, μια αδερφή, μια σύζυγος, που και αυτή πολεμούσε και αν δεν πολεμούσε, βοηθούσε στις προετοιμασίες. Δεν πρέπει να λησμονούμε λοιπόν αυτές τις γυναίκες. Οι μάνες, γυναίκες ηρώων και γυναίκες καπετάνισσες που έδωσαν τη ζωή τους για την Εθνική Ανεξαρτησία, συνέβαλαν, τόσο προεπαναστατικά όσο και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, στη δημιουργία ενός ελεύθερου κράτους.

Ποια από τις γυναίκες αυτές ξεχωρίζετε και γιατί;
Αυτή είναι πραγματικά μια πολύ δύσκολη ερώτηση… Για κάθε γυναίκα που φιλοξενείται και καταγράφεται στο βιβλίο μου αφιέρωσα πολύ χρόνο για να συλλέξω υλικό και να παρουσιάσω με όσο το δυνατόν πιο παραστατικό τρόπο τη ζωή και τα κατορθώματά τους. Όσο διάβαζα το υλικό που συνέλεγα, τόσο τις θαύμαζα. Ένιωθα συγκίνηση και δέος. Χωρίς να αδικήσω τις άλλες γυναίκες, μια μικρή «αδυναμία» έχω στις γυναίκες του Μεσολογγίου. Αυτές οι υπερήφανες, πνευματικές αρχόντισσες ενέπνευσαν τον Διονύσιο Σολωμό όταν τις αντίκρισε σιωπηλές στη Ζάκυνθο να ζητούν βοήθεια για τους κλεισμένους στο Μεσολόγγι, λίγο πριν τη μεγάλη Έξοδο.

Το βιβλίο σας λοιπόν δίνει έμφαση –δικαίως– στις γυναίκες του Μεσολογγίου και περιλαμβάνει και αναλυτικό κατάλογο. Ποια ήταν η τύχη των γυναικών που σώθηκαν κατά την Έξοδο;
Μετά τα δραματικά γεγονότα της Εξόδου άρχισε η οδύσσεια των διασωθέντων γυναικόπαιδων. Διαμοιράστηκαν σαν λάφυρα μεταξύ Αιγυπτίων, Τούρκων και Αλβανών και σκορπίστηκαν σε όλο το τότε Οθωμανικό Κράτος. Βρέθηκαν να πωλούνται στα σκλαβοπάζαρα της Φιλιππούπολης, της Άρτας, της Πρέβεζας, του Τεπελενίου, της Σκόδρας, των Σερρών, των Γρεβενών, της Κωνσταντινούπολης, της Σμύρνης, της Μεθώνης, της Αλεξάνδρειας, του Καΐρου, των Ιωαννίνων και σε πολλά άλλα μέρη. Η αλήθεια είναι ότι η πλειοψηφία των γυναικών είχε κακή κατάληξη… Όμως ξέρετε η ζωή παίζει τα δικά της παιχνίδια. Κάποιες γυναίκες βρέθηκαν τη σωστή στιγμή στο σωστό σημείο και τότε άλλαξε η ζωή τους. Κάποια νεράιδα με το μαγικό ραβδάκι της μετέτρεψε τον πόνο τους σε ευτυχία και χαρά προσφέροντάς τους μια άνετη ζωή. Παρ’ όλ’ αυτά πάντα υπήρχε στις καρδιές τους και στο μυαλό τους φωλιασμένος ο νόστος για την πατρίδα τους την Ελλάδα και για τον τόπο τους το Μεσολόγγι.

Είσαστε ικανοποιημένη από τον τρόπο που γιορτάστηκε η επέτειος των 200 χρόνων από την Επανάσταση;
Το 1821 δεν είναι μια απλή ημερομηνία. Είναι ένας σταθμός για τη χώρα μας. Όπως σας είπα στην αρχή, με την Επανάσταση αυτή ανοίγει θεωρώ η αυλαία της ελληνικής νεωτερικότητας. Δεν είναι μόνο ότι αποτινάξαμε τον οθωμανικό ζυγό, αλλά κυρίως δείξαμε στην τότε εχθρική απέναντί μας Ευρώπη ότι μια μικρή χώρα μπορεί ισάξια με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες να διεκδικήσει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της ελευθερίας.

Η πρώτη μεγάλη επέτειος της Επανάστασης σημειώθηκε το 1871, με τη συμπλήρωση πεντηκονταετίας από την έναρξη του Αγώνα. Η περίσταση τιμήθηκε κυρίως με την ανέγερση στην πρόσοψη του κτιρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών των ανδριάντων των δύο μεγάλων εθνομαρτύρων, του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ και του Ρήγα Βελεστινλή. Επρόκειτο για μια πρωτοβουλία μεγάλης συμβολικής σημασίας, που κατόπτριζε την ευρύτερη προσπάθεια καλλιέργειας της εθνικής ενότητας. Αντίστοιχο ιδεολογικό στόχο υπηρετούσαν και οι ανδριάντες του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και του κυριότερου ιδεολογικού επικριτή του, του Αδαμαντίου Κοραή, που τοποθετήθηκαν στον κήπο μπροστά στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου. Η πεντηκονταετηρίδα της παλιγγενεσίας λοιπόν λειτούργησε κατ’ εξοχήν ιδεολογικά για να υπηρετήσει την εθνική ενότητα και να αμβλύνει τις αντιθέσεις στη νέα κοινωνία που αναζητούσε ακόμη τον εαυτό και την ταυτότητά της.

Η δεύτερη μεγάλη επέτειος σηματοδοτήθηκε από την εκατονταετηρίδα του Αγώνα το 1921. Η συμπλήρωση ενός αιώνα από την Επανάσταση συνέπεσε με την απέλπιδα απόπειρα της Ελλάδος να πραγματοποιήσει τη Μεγάλη Ιδέα με την εκστρατεία στη Μικρά Ασία. Λόγω του πολέμου και της υπέρτατης προσπάθειας πέραν του Αιγαίου, ο εορτασμός της εκατονταετηρίδας του Αγώνα αναβλήθηκε για ευθετότερο χρόνο.

Η τρίτη επετειακή καμπή ήταν εκείνη της συμπλήρωσης το 1971 εκατόν πενήντα ετών από την Επανάσταση. Η επέτειος συνέπεσε με τη δικτατορία της 21ης Απριλίου και οι δικτάτορες βεβαίως έσπευσαν να εκμεταλλευθούν την ευκαιρία για να καρπωθούν ιδεολογικά οφέλη για το στρατιωτικό καθεστώς.

Οι εορτασμοί που οργανώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο με τις παρελάσεις των αρμάτων και αναπαραστάσεις σκηνών από την ελληνική ιστορία, στη διαδοχή των οποίων φυσικά εντασσόταν και η «εθνοσωτήριος επανάστασις» των συνταγματαρχών, συνέτειναν αποφασιστικά στον διασυρμό της επετείου αλλά και στον εξευτελισμό των πολλαπλών συμβολισμών της.

Αυτή η προϊστορία των αναμνηστικών εορτασμών της Ελληνικής Επανάστασης προσέδωσε στη διακοσιετηρίδα βαρύνουσα σημασία γιατί ήταν ουσιαστικά η πρώτη φορά που η επέτειος μπορούσε να εορταστεί ελεύθερα, χωρίς τη σκιά ποικίλων καταναγκασμών, ιδεολογικών και άλλων, και συνεπώς εμφανιζόταν ως η κατάλληλη στιγμή μιας απροκατάληπτης εορτής, για να τιμήσουμε, να αναστοχαστούμε κριτικά, αλλά, γιατί όχι, και να χαρούμε τον συλλογικό μας εαυτό, την εθνική μας κληρονομιά και τη θέση μας στην κοινωνία των ελεύθερων λαών.
Παρότι η πανδημία του Covid-19 οδήγησε αναπόφευκτα σε αναδιοργάνωση των αρχικών σχεδίων, θέλω να πιστεύω ότι «το ταμείο» που κάναμε στο τέλος ήταν θετικό. Στην Επανάσταση του 1821 κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα μπορεί να αναγνωρίσει ένα κομμάτι όχι μόνο της συλλογικής αλλά και της ατομικής του ταυτότητας. Έτσι, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η παλιγγενεσία μπορεί να τιμηθεί με ξεχωριστούς τρόπους από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, οι οποίες προσλαμβάνουν και αφηγούνται τα ιστορικά γεγονότα μέσα σε διαφορετικό πλαίσιο. Θα ευχόμουν, όμως, στο τέλος της ημέρας οι εορτασμοί να έχουν συνεισφέρει στην κατανόησή μας όσον αφορά το σπουδαιότερο γεγονός της νεότερης ιστορίας μας, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό να επιτευχθούν ατομικές και συλλογικές υπερβάσεις, ώστε να ενδυναμωθεί η συλλογική εθνική ταυτότητα.