Ο σουρεαλισμός στα δημόσια οικονομικά από τους μαθητευόμενους μάγους μας: στο πρόγραμμα δημόσιου δανεισμού για το 2026 είναι εγγεγραμμένα 13 δισ., δηλαδή όσα πάμε να αποπληρώσουμε πρόωρα . Αυτό σημαίνει ότι αποπληρώνουμε τώρα πρόωρα παλαιά δάνεια που έχουν επιτόκιο 1,5%, αλλά παίρνουμε καινούρια δάνεια με ...4%! Και πανηγυρίζουμε. Φασκελοκουκούλωστα!...
Ο ιταλός Enrico Caruso (25 Φεβρουαρίου 1873 – 2 Αυγούστου 1921) υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους τραγουδιστές στην ιστορία της όπερας. Το μέταλλο , η δύναμη και η εκφραστικότητα της φωνής του τον έχουν καταστήσει ανυπέρβλητο σημείο αναφοράς για κάθε καλλιτέχνη του λυρικού θεάτρου. Ο Caruso υπήρξε από τους πρωτοπόρους της διάδοσης της όπερας μέσω της δισκογραφίας , τιμήθηκε δε όσο κανένας άλλος τραγουδιστής στη σύντομη ζωή του.
1975. Στη Γερμανία 1.000.000 Έλληνες ξεγελούν τον πόνο της ξενιτιάς και των σκληρών συνθηκών της δουλειάς στις φάμπρικες πίνοντας τα βράδια ρετσίνα και τραγουδώντας Καζαντζίδη. Την ίδια χρονιά ο νεαρός γερμανός τραγουδιστής Udo Jürgens σημειώνει τεράστια επιτυχία με το "Ελληνικό κρασί" του, μια ρομαντική μπαλάντα που μιλάει για τη νοσταλγία της "δικής του πατρίδας", μπαίνοντας στη θέση των εκατομμυρίων μεταναστών που έχουν αφήσει πίσω τα σπίτια, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, με αντάλλαγμα μια θέση στην ξένη αγορά εργασίας . Το ύφος και το ήθος μιας εποχής, που φαντάζει μεν μακρινή, αλλά τελικά είναι τόσο κοντά μας, αν σκεφτούμε πόσα εκατομμύρια άνθρωποι βιώνουν παρόμοιες συνθήκες σε ξένες πατρίδες.
Es war schon dunkel, als ich durch Vorstadtstrassen heimwärts ging. Da war ein Wirtshaus, aus dem das Licht noch auf den Gehsteig schien. Ich hatte Zeit und mir war kalt, drum trat ich ein.
Da saßen Männer mit braunen Augen und mit schwarzem Haar. Und aus der Jukebox erklang Musik, die fremd und südlich war. Als man mich sah, stand einer auf und lud mich ein.
Griechischer Wein ist so wie das Blut der Erde. Komm schenk dir ein, Und wenn ich dann traurig werde, liegt es daran, Daß ich immer träume von daheim, du mußt verzeihen.
Griechischer Wein und die alt vertrauten Lieder, Schenk nochmal ein, Denn ich fühl die Sehnsucht wieder, in dieser Stadt, Werd ich immer nur ein Fremder sein und allein.
Und dann erzählten sie mir von grünen Hügeln, Meer und Wind. Von alten Häusern und jungen Frauen, die alleine sind. Und von dem Kind, das seinen Vater noch nie sah.
Sie sagten sich immer wieder, irgendwann geht es zurück. Und das Ersparte genügt zu Hause für ein kleines Glück. Und bald denkt keiner mehr daran, wie es hier war.
Griechischer Wein ist ... Griechischer Wein und ...
"Θα φύγω , -είπε εκείνη- θα φύγω. Δε μπορώ΄αυτός ο αέρας..." Ο άλλος πέταξε τα τραπουλόχαρτα. Ακούστηκαν βήματα στη σκάλα. Άνοιξε η πόρτα. Ένα κομμάτι φως εχτύπησε στο πάτωμα. Τότε η γυναίκα μάζεψε από χάμω τα χαρτιά και του τα 'δωσε με μια χειρονομία σα να επέστρεφε μετά από χρόνια. Ύστερα πήγε ν' αλλάξει το νερό στα λουλούδια. Μονάχα εκείνη η πρώτη φράση της γύριζε μες στην κάμαρα σα μια μύγα κλεισμένη στο βόμβο της, στις αρχές του χειμώνα.
«Ποια πιστεύετε ότι είναι τα κίνητρα των δύο καταγγελουσών καθηγητριών» ήταν το «επιμετρικό» ερώτημα που υπέβαλλε στους μάρτυρες ο διενεργήσας την Ένορκη Διοικητική Εξέταση για την αλλοίωση της βαθμολογίας σε γραπτά του μαθήματος των Αγγλικών. Αν και ορισμένες απαντήσεις εξαντλούνταν στο στερεότυπο «δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω», το ίδιο το ερώτημα, από τη φύση του, έριχνε βαριά σκιά υποψίας για την ποιότητα των «ελατηρίων» των δύο συναδελφισσών που κατήγγειλαν την «ανυπόστατη», υποτίθεται, νοθεία της βαθμολογίας. Μήπως είναι «βαλτές» για να φθείρουν προεκλογικά την κυβέρνηση; Μήπως τις «πλήρωσαν» όσοι απεργάζονται το κακό της Δημόσιας Εκπαίδευσης και «θέλουν να μας πάρουν τις εξετάσεις»; Πού ακούστηκε σε μια εποχή που όλα αγοράζονται και πουλιούνται, να υπάρχουν άγρυπνες συνειδήσεις που δεν συνεργούν στην αδικία; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν συνδικάτα που χαλούν την «ομερτά» της εξουσίας με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό και τα οποία «δασκαλεύουν» τα μέλη τους να μην υπακούουν στις «προφορικές» ή «γραπτές» σκοπιμότητες των εκάστοτε κυβερνώντων; Οι δύο συναδέλφισσες δεν έκαναν λοιπόν καθόλου «κακή εκτίμηση όσον αφορά τους φορείς στους οποίους έκαναν την καταγγελία – τις ΕΛΜΕ-Θ, προφανώς - και το θέμα έλαβε πολιτικές διαστάσεις». Ούτε «σπιλώθηκε άδικα των αδίκων ο κλάδος των Αγγλικών», σύμφωνα με ισχυρισμό που περιλαμβάνεται στο πόρισμα της Ε.Δ.Ε. Ένα «προαναγγελθέν» πόρισμα που αφήνει στο «απυρόβλητο» την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ, «αδειάζοντας», στην κυριολεξία, τη φερόμενη ως «ηθική αυτουργό» πρόεδρο του Βαθμολογικού Κέντρου. Ακόμη κι αν δεχθούμε τον ισχυρισμό του ΥΠΕΠΘ ότι οι υφιστάμενοί του «παρανόησαν τις πάγιες οδηγίες του ενόψει των Εισαγωγικών Εξετάσεων», οι βαθμολογητές «παγιδεύτηκαν και εξαπατήθηκαν», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε μια από τις μαρτυρικές καταθέσεις. Δεν είναι λοιπόν καθόλου «ανέρειστος» -απλοελληνικά, αστήριχτη- η κριτική προς τις «υπερκείμενες αρχές» – διάβαζε Κυβέρνηση – που ασκήθηκε από τον οργανωμένο κλάδο και τα ΜΜΕ. Οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, πλην των Πανεπιστημιακών, 33 χρόνια, παρακαλώ, μετά την πτώση της Χούντας (!), εξακολουθούν να λειτουργούν υπό τη δαμόκλειο σπάθη ενός αντιδημοκρατικού Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα και χωρίς πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Έτσι, ακόμα και αιρετοί του κλάδου διώκονται, γιατί «διαφώνησαν» με αποφάσεις ή «άσκησαν ανέρειστη κριτική» στα υπό κυβερνητικό έλεγχο Υπηρεσιακά Συμβούλια! Αν οι συναδέλφισσες βαθμολογήτριες περιέπεσαν, κατά το πόρισμα της ΕΔΕ, σε «νομική πλάνη», «πλανώνται πλάνην οικτράν» όσοι πασχίζουν να σώσουν τη χαμένη τιμή των ανθρωποβόρων Εισαγωγικών Εξετάσεων, υπακούοντας στις «εντολές των κατά νόμον προϊσταμένων τους». Ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ–ΑΤΕΙ εδώ και τώρα!
1. Στροφή Επταπυργίου- Έξοδος προς περιφερειακή. Η αφίσα με το δημοφιλή καλλιτέχνη ενημερώνει, προκλητικώς και ανενδοιάστως για το παράνομον του πράγματος, τους εξερχόμενους οδηγούς για τη LIVE συναυλία του. 2. Το φοβερό και τρομερό όμως δεν είναι η καραμπινάτη παράνομη αφισοκόλληση, αλλά η πλήρης κάλυψη του φωτεινού σηματοδότη από την παράνομη αφίσα. Ο σηματοδότης είναι ορατός μόνον όταν ο οδηγός φτάσει τρία μέτρα από αυτόν! Καταλαβαίνετε ασφαλώς τι σημαίνει αυτό... Το ερώτημα είναι πόσες καραμπόλες έγιναν έως τώρα στο σημείο αυτό , πόσοι οδηγοί τραυματίστηκαν και ποιος θα πληρώσει το ...μάρμαρο; Ασφαλώς όχι το Κοσμοράδιο ούτε οι οργανωτές της συναυλίας και, πολύ περισσότερο, η εταιρεία που ανέλαβε την αφισοκόλληση. Στον κόσμο της προκλητικής ανευθυνότητας μόνο από τύχη ζούμε, φίλες και φίλοι ...
Τα νταμάρια πάνω απ' το Ασβεστοχώρι. Που όλο φεύγουν και όλο επιμένουν να ροκανίζουν το περιβάλλον και να υποσκάπτουν την υγεία μας... Προς δόξαν του ιδιωτικού μας ωχαδελφισμού και της κρατικής υποκριτικής αμεριμνησίας! Όχι, παίζουμε...
"αρνείται τον έρωτα Μελισσιάς, αλλά το σώμα κέκραγεν ως βελέων δεξάμενον φαρέτρην, και φάσις αστατέουσα και άστατος άσθματος ορμή και κοίλαι βλεφάρων ιοτυπείς βάσιες. αλλά, Πόθοι, προς μητρός ευστεφάνου Κυθερείης, φλέξατε την απιθή, μέχρις ερεί΄"Φλέγομαι".
Ρουφίνος (1ος-2ος αιώνας)
***
Αρνείται πως είναι ερωτευμένη η Μελισσιάς, αλλά το σώμα της φωνάζει πως έχει δεχτεί ολόκληρη φαρέτρα (ερωτικών ) βελών. Το ίδιο δείχνουν η ακανόνιστη ομιλία , η λαχανιαστή αναπνοή και οι μελανιασμένοι κύκλοι των φλεβάρων της. Για χάρη της καλλιστέφανης μητέρας σας Κυθέρειας Αφροδίτης, ελάτε , Πόθοι , και βάλτε φωτιά στην ατίθασση, ώσπου ν' αναφωνήσει "Φλέγομαι!".
"Όποιος νομίζει πως μπορεί να ζήσει χωρίς να έχει την ανάγκη κανενός, είναι πολύ γελασμένος. Είναι όμως πιο πολύ γελασμένος, αν νομίζει πως ο κόσμος δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτόν!"
François VI, duc de la Rochefoucauld, (1613-1680), σπουδαίος γάλλος συγγραφέας , ηθικολόγος και απομνημονευματογράφος.
*** "Αυτό να το έχουν υπόψη τους όσοι νομίζουν ότι είναι αναντικατάστατοι, για να μην πάθουν κατάθλιψη , όταν αποχωρήσουν από μία θέση..."
Δημήτριος Κόκκος (1856-1891) Ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, δημιουργός των κωμειδυλλίων Ο μπαρμπα-Λινάρδος(1890) και Η λύρα του γερο-Νικόλα(1891).
Η ΧΗΡΑ
Έτσι μια μέρα έγραψε για μας τους δυο η μοίρα, εγώ να είμαι ορφανός και συ να είσαι χήρα!... ΄Ελα λοιπόν να σμίξομε κι ο κόσμος ας σφυρίζει, υπέρ χηρών και ορφανών κανένας δεν φροντίζει!
***
[ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ]
Αντιπολιτευόμενος ο μακαρίτης ήτο, είχ' ευγενή αισθήματα, αρχάς και πεποιθήσεις και υπό τούτων πάντοτε αγνώς ενεφορείτο΄ αλλ' όμως ...τον κατέβαλον στομαχικαί παθήσεις. Απέθανε φιλόπατρις και ομιλών και γράφων΄ με άλλους λόγους, νηστικός κατήλθεν εις τον τάφον.
A sequel to the Mack the Knife Chorus Line, featuring some versions of the original German song. A Μoritat was a medieval murder ballad sung by German minstrels. The German version of the song is darker than its English counterpart, describing Macheath as not only a murderer and robber, but a rapist and an arsonist as well.
[Σημείωση Γεροντάκου: Το τραγούδι έγινε γνωστό από το έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ "Η όπερα της πεντάρας", που ανέβηκε για πρώτη φορά το 1931. Τη μουσική των τραγουδιών του έργου έγραψε ο αχώριστος συνεργάτης του Μπρεχτ, Κουρτ Βάιλ, και πολλά από αυτά έγιναν διάσημα χάρη στην εκπληκτική φωνή της Λότε Λένια.]
1. Slut - 2006? 2. The Doors - 1968 (the only part of their version of Mack the Knife that had anything to do with the actual song was the part I included) 3. Lotte Lenya - 1928 (the wife of composer Kurt Weill, her name is included in the English lyrics as one of Macheath's victims) 4. Olmalandro - ? (it's in Portuguese) 5. Liberace - ? (a strange gay piano player) 6. Blake Lewis - 2007 (American Idol runner-up) 7. Kevin Spacey - 2004 (I know he's an actor, not a singer, but he sang the song for a movie he did about Bobby Darin) 8. Wayne Newton - ? 9. Frank Sinatra again 10. Westlife - 2004
German Lyrics:
Und der Haifisch, der hat Zähne Und die trägt er im Gesicht Und Macheath, der hat ein Messer Doch das Messer sieht man nicht An 'nem schönen blauen Sonntag Liegt ein toter Mann am Strand Und ein Mensch geht um die Ecke, Den man Mackie Messer nennt Und Schmul Meier bleibt verschwunden Und so mancher reiche Mann Und sein Geld hat Mackie Messer Dem man nichts beweisen kann Jenny Towler ward gefunden Mit 'nem Messer in der Brust Und am Kai geht Mackie Messer, Der von allem nichts gewußt Und die minderjährige Witwe Deren Namen jeder weiß Wachte auf und war geschändet Mackie welches war dein Preis? Refrain Und die einen sind im Dunkeln Und die anderen sind im Licht Doch man sieht nur die im Lichte Die im Dunkeln sieht man nicht Doch man sieht nur die im Lichte Die im Dunkeln sieht man nicht
***
Literal English Translation:
And the shark, he has teeth And he wears them in his face And Macheath, he has a knife But the knife you don't see On a beautiful blue Sunday Lies a dead man on the Strand And a man goes around the corner Whom they call Mack the Knife And Schmul Meier stays missing As do some rich men And his money has Mack the Knife, On whom they can't pin anything. Jenny Towler was found With a knife in her chest And on the wharf walks Mack the Knife, Who knows nothing about all this. And the minor-aged widow, Whose name everyone knows, Woke up and was violated Mack, what was your price? And some are in the darkness And the others in the light But you only see those in the light Those in the darkness you don't see But you only see those in the light Those in the darkness you don't see
1η Αυγούστου 1619. Ένα ολλανδικό δουλεμπορικό πλοίο φτάνει , σχεδόν τυχαία, στις ακτές της Βιρτζίνια και αποβιβάζει τους πρώτους αφρικανούς δούλους σε αμερικανικό έδαφος.
Έκτοτε θα ακολουθήσουν χιλιάδες μεταφορές, μια και οι απέραντες φυτείες του καπνού, του ρυζιού, του ζαχαροκάλαμου και του βαμβακιού χρειάζονται φτηνά εργατικά χέρια. Το 1860 , παραμονές δηλαδή του εμφυλίου πολέμου, οι δούλοι στις ΗΠΑ ανέρχονταν σε 4.500.000 άτομα. Ο θεσμός της δουλείας στη νεότερη εποχή είναι άρρηκτα δεμένος με την ιστορία της αποικιοκρατίας. Ισπανοί, Πορτογάλλοι, Άγγλοι, Γάλλοι και Ολλανδοί αναδείχθηκαν σε πρωταθλητές του είδους. 15.000.000 συνολικά αφρικανοί αποσπάστηκαν βίαια από τα πάτρια εδάφη τους και μεταφέρθηκαν στις χώρες των "πολιτισμένων" λευκών, για να χρησιμοποιηθούν στις πιο βαριές εργασίες ή για να παίξουν το ρόλο του ανέξοδου υπηρετικού προσωπικού.
Δουλέμποροι συνελάμβαναν αφρικανούς και των δύο φύλων και τους αντάλλασσαν με αλκοόλ, ντουφέκια , βαμβακερά και διάφορα μπιχλιμπίδια. Στη συνέχεια, οι δούλοι μεταφέρονταν από την ενδοχώρα στα πολυάριθμα εμπορεία της Ακτής των Σκλάβων(slave coast) κατά μήκος της ακτής του κόλπου της Γουινέας.
Εκεί επιβιβάζονταν στα δουλεμπορικά και , στοιβαγμένοι σαν τα ζώα, μεταφέρονταν στις χώρες προορισμού. Οι έλλειψη νερού και τροφής αλλά και οι άθλιες υγειονομικές συνθήκες αποδεκάτιζαν τους άτυχους ανθρώπους. Το 1/4 από αυτούς άφηναν την τελευταία τους πνοή στα αμπάρια του πλοίου, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
Εργάτες γης φωτογραφίζονται έξω από ένα παράπηγμα-σταύλο , που χρησίμευε ως ομαδική κατοικία. Βλοσυρά πρόσωπα , απουσία του χαμόγελου, κουρασμένες εκφράσεις...
Μικέλης Άβλιχος
