Δευτέρα, Φεβρουαρίου 27, 2023

Μήπως ήρθε η ώρα να ξυπνήσει το κοινό και να πετάξει στα σκουπίδια τους influencers ;

@mikaylanogueira THESE ARE THE LASHES OF MY DREAMS!! @lorealparisusa never lets me down 😭 #TelescopicLift #LorealParisPartner #LorealParis @zoehonsinger ♬ original sound - Mikayla Nogueira

 


De-influencing: Είναι αυτό η αρχή του τέλους για τους influencers;

Σίντυ Χατζή

Έχει πάρει τελευταία το μάτι σας δεκάδες αρνητικές κριτικές αγαπημένων viral προϊόντων στα social media; Προϊόντα που μέχρι πριν λίγες εβδομάδες μας έλεγαν ότι δεν πρέπει να λείπουν από το καλάθι των αγορών μας, τώρα κρίνονται υπερεκτιμημένα (over-hyped το λένε οι νέοι). Το de-influencing είναι η νέα ιντερνετική τάση, η οποία πάει κόντρα στο γνωστό modus operandi των influencers. Εκεί που οι influencers για χρόνια μας πρότειναν τι προϊόντα να αγοράσουμε, τώρα το Tiktok, το Instagram και άλλα social media έχουν γεμίσει με βίντεο που μας προτρέπουν να μη ξοδέψουμε τα λεφτά μας ή έστω να επιλέξουμε πιο οικονομικές εναλλακτικές. Η τάση αυτή θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν αντίδοτο στον υπερκαταναλωτισμό εν όψει της κρίσης ακρίβειας που διανύουμε. «Είμαι εδώ για να σας αποτρέψω», ξεκινά ένα viral βίντεο της Estefany Teran Rodriguez, προτού απαριθμήσει όλα τα προϊόντα που δεν αξίζει να αγοράσετε: το Ultra Mini Ugg Boot, το Dyson Airwrap, το Charlotte Tilbury Wand.

Πρόσφατα, στη γωνιά του beauty/skincare του ίντερνετ είχαν παίξει δύο μίνι σκάνδαλα (πολύ μίνι σε σχέση με το τι έχουμε δει κατά καιρούς όσοι συχνάζουμε σε αυτή τη γωνιά – βλ. sistergate). Φαινομενικά και τα δύο «σκάνδαλα» ακούγονται γελοία, παρόλαυτα τροφοδότησαν ακόμη περισσότερο την αποστροφή του κοινού προς τους influencers και την τάση του de-influencing. Το πρώτο σκάνδαλο αφορούσε τη γνωστή influencer, Mikayla Nogueira, ένα από τα μεγαλύτερα ιντερνετικά ονόματα στον χώρο του μακιγιάζ. Έγινε γνωστή σχεδόν εν μία νυκτί, το μαρτυρικό 2020 και πλέον ακολουθείται από 14 εκατομμύρια στο Tiktok. Με την πιο βαριά προφορά της Μασαχουσέτης, η Mikayla λάμβανε συχνά δωρεάν προϊόντα από διάφορες μεγάλες μάρκες, τα οποία τα πρότεινε στο κοινό της. Με το που πρότεινε ένα προϊόν αυτό γινόταν αμέσως viral και μέσα σε λίγες μέρες ή ώρες ήταν out of stock από όλα τα καταστήματα. Μέχρι που τις προάλλες πρότεινε στο κοινό της μια μάσκαρα, δείχνοντας μας πώς ήταν οι βλεφαρίδες της «πριν» και πόσο πυκνές τις έκανε η μάσκαρα «μετά». Μόνο που στο «μετά» ήταν ξεκάθαρο σε όλους ότι φορούσε ψεύτικη βλεφαρίδα (ναι, έχω πλήρη επίγνωση του πόσο γελοία ακούγονται όλα αυτά, ειδικά για κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει το μακιγιάζ). Εξοργισμένο το κοινό ζητούσε να την κάνουν cancel, λέγοντας πως η συγκεκριμένη ψεύτικη κριτική είχε κλονίσει την εμπιστοσύνη τους. Κι αν οι influencers υπάρχουν για να μας προτείνουν προϊόντα τι να τους κάνεις όταν δεν μπορούν να το κάνουν αυτό με διαφάνεια και ειλικρίνεια; Όταν ένας celebrity του ίντερνετ αρχίζει να αποκτά φήμη και οικονομική ασφάλεια, έρχεται η στιγμή που πρέπει να επιλέξει: να κλείνει όσες περισσότερες συμφωνίες με εταιρείες-κολοσσούς ή να παραμείνει πιστός στους θαυμαστές του κι ας κλείνει λιγότερες δουλειές. Δεν είναι καθόλου περίεργο, λοιπόν, που το κοινό της ένιωσε προδομένο. 

Το δεύτερο «σκάνδαλο» ήρθε τον Ιανουάριο, όταν η εταιρεία Tarte Cosmetics πραγματοποίησε ένα brand trip στο Ντουμπάι. Τα brand trips είναι μια στρατηγική μάρκετινγκ κατά την οποία μια εταιρεία στέλνει διάφορους influencers σε υπερπολυτελή ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Κατά τη διάρκεια της διαμονής τους οι influencers παράγουν μαζικά υλικό σε όλα τους τα social media, διαφημίζοντας και ευχαριστώντας την εκάστοτε εταιρεία. Το τελευταίο αυτό brand trip πυροδότησε συζητήσεις και αντιδράσεις στο διαδίκτυο. Προ πανδημίας, τέτοια ταξίδια ήταν πολύ συνηθισμένα στον κόσμο των beauty gurus και οι εταιρείες ξόδευαν κυριολεκτικά εκατομμύρια δολάρια για να τους προσφέρουν πολυτελείς εμπειρίες. Αλλά στο πλαίσιο μιας οικονομικής κρίσης και των τεράστιων οικονομικών ανισοτήτων που προκύπτουν, αυτές οι εξωφρενικές επιδείξεις πλούτου φαίνονται όλο και πιο εκτός τόπου και χρόνου και η διάθεση του κοινού απέναντί ​​τους έχει αλλάξει.

Άλλο ένα στοιχείο που δείχνει ότι οι influencers μπορεί να χάνουν τη λάμψη τους, είναι ο αγώνας των brands για επιβίωση στην αγορά της ομορφιάς και του skincare. Παρά τα εκατομμύρια  ακολούθους τους, η Addison Rae και ο Hyram Yarbro δεν κατάφεραν να μεταφράσουν αυτούς τους αριθμούς σε πωλήσεις και να πείσουν το κοινό να ξοδέψει τα λεφτά τους για να αγοράσουν τα προϊόντα τους. Αυτή η αποτυχία των influencers να επηρεάζουν μπορεί να αποδοθεί στη δυσπιστία του καταναλωτικού κοινού, η οποία καλλιεργείται από μια υπερκορεσμένη αγορά, όπου κυριαρχεί η έλλειψη αξιοπιστίας. Οι καταναλωτές δεν αγοράζουν πλέον ό,τι εγκρίνουν οι influencers. Μάλιστα, όταν ένας celebrity ή influencer λανσάρει μια δική του σειρά με προϊόντα, συχνά το κοινό βαφτίζει τα νέα αυτά εγχειρήματα ως «cash grabs», δηλαδή προϊόντα σχεδιασμένα αποκλειστικά για κέρδος, χωρίς ιδιαίτερη χρησιμότητα. Στο γενικότερο κλίμα δυσπιστίας κι αποκαθήλωσης, έρχονται να προστεθούν όλα εκείνες οι κρυφές διαφημίσεις, όπου οι influencers τεχνηέντως αποφεύγουν να αναφέρουν τους χορηγούς στα βίντεό τους, όλες οι κριτικές προϊόντων ομορφιάς, όπου χρησιμοποιούν φίλτρα και ειδικό φωτισμό κι όλοι εκείνοι οι λογαριασμοί που γίνονται φίρμες με ψεύτικους followers (σύμφωνα με το Forbes, 1/4 των influencers αγόρασε followers το 2022).[.............................................................]

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

De-influencing: Είναι αυτό η αρχή του τέλους για ... - OLAFAQ

 __________________________________

 

Τι ειναι influencer; - ti-einai.gr

Πόσο χρήσιμος είναι στο digital marketing ένας influencer

************************

DE-INFLUENCING: popular Tiktok items I regret buying!

Κρίνοντας τη λειτουργία των δύο ανώτατων δικαστικών σωμάτων , με βάση τις αποφάσεις τους

 

Προσοχή, ο Αρειος Πάγος γλιστρά

Προσοχή, ο Άρειος Πάγος γλιστρά

Κώστας Βαξεβάνης

Με την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης ισχύει ό,τι και με την προσωπική ευτυχία. Αν ακούς κάποιον να τη διαφημίζει πολύ, μάλλον περιγράφει το έλλειμμά της. Κανένας άνθρωπος πραγματικά ευτυχισμένος δεν αισθάνεται την ανάγκη να δηλώνει πόσο ευτυχισμένος είναι. Ο ευτυχισμένος αισθάνεται απλώς την ανάγκη να ζήσει ευτυχισμένος, αντί να κάνει δηλώσεις περί ευτυχίας.

Το ίδιο ισχύει και με τη Δικαιοσύνη: αν υπάρχει και λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτό είναι ορατό από όλους. Δεν χρειάζονται ούτε οι ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών οργάνων των παραγόντων της Δικαιοσύνης για να το διαβεβαιώσουν ούτε πονηρές πολιτικές δηλώσεις που το διαφημίζουν.

Η συνεχής επίκληση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης είναι μια από τις αποδείξεις ότι δεν υπάρχει. Όπου ακούς πολλά κεράσια, ρώτα να μάθεις ποιος πουλάει καλάθια. Όποιος επιμένει ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και αυτό δεν χρειάζεται καμία απόδειξη επειδή είναι αξίωμα, κάτι σαν θεϊκή πρόβλεψη, προσφέρει στη Δικαιοσύνη τις χειρότερες υπηρεσίες. Ή μάλλον στη διαφθορά που υπάρχει στη Δικαιοσύνη και στους διεφθαρμένους. Η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι ανεξάρτητη και οφείλει να το αποδεικνύει κάθε μέρα, όχι όποτε τη συμφέρει, μέσα από τη λειτουργία κάθε παράγοντά της.

Στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι η δικαστική εξουσία είναι εξαρτημένη από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, πράγμα το οποίο αποδεικνύεται από τις στατιστικές που αφορούν την ατιμωρησία για τα εγκλήματα του λευκού κολάρου. 

Υπάρχει ακόμη μια σκοτεινή πλευρά. Η διάκριση των εξουσιών καταστρατηγείται όχι μόνο επειδή η εκτελεστική εξουσία παρεμβαίνει στη δικαστική κατά τον παραδοσιακό τρόπο, αλλά επειδή έχει δημιουργηθεί ένα επικίνδυνο πλέγμα, στο οποίο τμήμα της Δικαιοσύνης παίζει τον ρόλο του νομοθέτη και του λάθρα πολιτικού. 

Δηλαδή η δικαστική εξουσία αντί να ελέγχει για την τήρηση των νόμων, αναλαμβάνει η ίδια να νομοθετεί έμμεσα, να εμποδίζει την προώθηση πολιτικών αλλαγών ακυρώνοντας νόμους ή να μεταφράζει με πολιτική ερμηνεία όσα έχουν ψηφιστεί στη Βουλή.

Ο τρόπος που λειτουργεί το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι ίσως η πιο έκδηλη λειτουργία παραβίασης της διάκρισης των εξουσιών. Το ΣτΕ, επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει συνταγματικό δικαστήριο, έχει αναλάβει να αποφαίνεται έπειτα από προσφυγές για τη συνταγματικότητα νόμων και γενικότερα πολιτικών αποφάσεων. Καθ’ όλη τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το ΣτΕ ακύρωσε νόμους της κυβέρνησης και παρεμπόδισε πρακτικά το νομοθετικό έργο, κρύβοντας τις πολιτικές του προτιμήσεις και ότι εργαλειοποιείται υπέρ της ΝΔ ως βαριά συνταγματικότητα. Όπως έλεγε γλαφυρά σύμβουλος επικρατείας την εποχή που το δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό άρθρο του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες: «Εγώ είμαι το σύνταγμα γιατί εγώ μπορώ να το ερμηνεύω και να το παρερμηνεύω».

Φυσικά, δεν είναι μόνο το ΣτΕ σε τέτοιο ρόλο. Το έτερο ανώτατο δικαστήριο, ο Αρειος Πάγος, όλο και συχνότερα γίνεται ο έτερος νομοθέτης διά της ερμηνείας, φροντίζοντας να εξυπηρετεί την παρούσα κυβέρνηση όταν βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Όταν η κυβέρνηση Μητσοτάκη φρόντισε για την ατιμωρησία των τραπεζιτών ψηφίζοντας νόμο που πρακτικά τους απάλλασσε από κάθε ευθύνη για το φαγοπότι του δημόσιου (τραπεζικού) χρήματος πολλά δικαστήρια έκριναν τον νόμο αντισυνταγματικό. Τότε ανέλαβε ο Αρειος Πάγος, παρά την καταφανή αντισυνταγματικότητα που προέβλεπε ατιμωρησία, να κρίνει τον νόμο συνταγματικό, παίρνοντας ουσιαστικά μια πολιτική απόφαση. Αν δεν το έκανε αυτό, τότε η Βουλή θα έπρεπε να νομοθετήσει διαφορετικά. Ετσι, νομοθέτησε αντί της Βουλής ο Αρειος Πάγος, εξυπηρετώντας τον Μητσοτάκη και τους εγκληματίες με τα κουστούμια.

Τον περασμένο Δεκέμβριο ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος, αφού επιχείρησε να σταματήσει τον έλεγχο που έκανε η ΑΔΑΕ στους παρόχους κινητής τηλεφωνίας για να διαπιστώσει αν υπήρχαν παρακολουθήσεις πολιτών, στη συνέχεια γνωμοδότησε για το παράνομο της έρευνας. Ανέλαβε και μάλιστα παράτυπα και προκλητικά να «νομοθετήσει» εξυπηρετώντας τον Μητσοτάκη. Η νομοθέτηση έγινε πάλι διά της ερμηνείας και παρερμηνείας των νόμων.

Πιο προκλητική όμως περίπτωση είναι η απόφαση της ολομέλειας του Αρειου Πάγου με την οποία το ανώτατο δικαστήριο δίνει τη δυνατότητα να προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί 700.000 ακινήτων. Ο Αρειος Πάγος κλήθηκε να απαντήσει αν είναι νόμιμο να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς τα funds μέσω των servicers, εταιρειών δηλαδή των οποίων αμφισβητούνταν η νομική υπόσταση στους συγκεκριμένους πλειστηριασμούς. Ο Αρειος Πάγος προχώρησε στην απόφαση βγάζοντας μια καθαρά πολιτική απόφαση. Απεφάνθη δηλαδή ότι αν δεν προχωρούσαν οι πλειστηριασμοί, τότε το δημοσιονομικό κόστος θα ήταν μεγάλο και θα οδηγούσε σε κατάπτωση των κρατικών εγγυήσεων του προγράμματος «Ηρακλής». Κατά τη συζήτηση μάλιστα της υπόθεσης στην ολομέλεια ακούστηκαν επιχειρήματα περί τζαμπατζήδων και νέων μνημονίων.

Το ανώτατο δικαστήριο αντί να αποφασίσει τι ήταν νόμιμο και συνταγματικό, αποφάσισε τι είναι αποδεκτό πολιτικά. Αν υπήρχε απόφαση κατά των funds, έπρεπε η Βουλή να νομοθετήσει εκ νέου με ευθύνη της κυβέρνησης. Ο Αρειος Πάγος ανέλαβε ρόλο και νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, Βουλής και κυβέρνησης, για να εξυπηρετηθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Αυτά συμβαίνουν στις ανώτατες βαθμίδες της Δικαιοσύνης. Στις κάτω από αυτές λειτουργούν οι κλασικές μέθοδοι εξυπηρέτησης της πολιτικής, που οδηγούν και πάλι στην καταστρατήγηση της διάκρισης των εξουσιών. Πάρτε για παράδειγμα την Εισαγγελία Δίωξης του Οικονομικού Εγκλήματος, η οποία εξ αντικειμένου χειρίζεται τις μεγάλες υποθέσεις που εφάπτονται του «κυριλέ» εγκλήματος. Η συγκεκριμένη εισαγγελία αρχειοθέτησε τις έρευνες του Αδωνη Γεωργιάδη και του Δημήτρη Αβραμόπουλου για τη Novartis παρότι βρήκε εκατομμύρια ευρώ στους λογαριασμούς τους, χαρακτηρίζοντάς τα «αδιευκρίνιστα». Δεν είχαμε μια βολική ερμηνεία, αλλά μια εφεύρεση όρου σε συνεργασία με τους ελεγκτές που διενήργησαν τον έλεγχο. Αφού βάφτισαν αυτοί «αδιευκρίνιστα» τα ύποπτα, ήρθε η εισαγγελία για να αποδεχθεί τον όρο, αντί να ασκήσει διώξεις επειδή ακριβώς τα χρήματα ήταν αδιευκρίνιστα.

ΣτΕ, Αρειος Πάγος, Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος σε ένα επικίνδυνο πλέγμα αποφάσεων που εργαλειοποιούν τη Δικαιοσύνη ευνοώντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη και εγκληματίες του λευκού κολάρου: από την ατιμωρησία των τραπεζιτών και τους «αδιευκρίνιστους» της Novartis μέχρι τις παρεμβάσεις Ντογιάκου στην ΑΔΑΕ, την ολομέλεια υπέρ κοράκων στους πλειστηριασμούς και το εξυπηρετικό αφήγημα της Σοφίας Νικολάου

Η ίδια εισαγγελία εξυπηρέτησε και την ειδική επί των εις βάρος μας αναθέσεων Σοφία Νικολάου. Η κ. Νικολάου μετά την αποκάλυψη του πορίσματος του ΣΔΟΕ από το Documento, το οποίο επιβεβαιώνει ότι έκανε αναθέσεις που στοίχισαν 2 εκατ. ευρώ επιπλέον στο δημόσιο, χρησιμοποίησε την Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος για να δημιουργήσει σύγχυση. Επισκέφθηκε τον επικεφαλής εισαγγελέα Χρήστο Μπαρδάκη και αφού εξήλθε της εισαγγελίας μετέφερε ότι ο εισαγγελέας είχε χαρακτηρίσει «πρώιμο» το πόρισμα του ΣΔΟΕ και άσκησε δίωξη εναντίον των υπαλλήλων του ΣΔΟΕ. Πώς χαρακτήρισε το πόρισμα ο εισαγγελέας δεν γνωρίζουμε, αλλά ήταν αδύνατο να ασκήσει δίωξη αμέσως μόλις κατέθεσε μήνυση η Νικολάου. Όπως και να ’χει, όμως, η Νικολάου χρησιμοποίησε την εισαγγελία για να δημιουργήσει εντυπώσεις αθωότητας. Και τι έκανε ο εισαγγελέας Μπαρδάκης, του οποίου το όνομα χρησιμοποιήθηκε και η εισαγγελία εκτέθηκε; Εξέδωσε ανακοίνωση; Ενημέρωσε τα μέσα ενημέρωσης ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα; Όχι, αντιθέτως άφησε να δημιουργηθεί το εξυπηρετικό αφήγημα από τη Νικολάου για πολιτική χρήση.

Επειδή ίσως κάποιοι πουν «μα δεν είναι δουλειά του εισαγγελέα να διαψεύδει», να διευκρινίσω ότι η Ελλάδα είναι «κατηγορούμενη» στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί στις δικαστικές και αστυνομικές αρχές δεν λειτουργούν τμήματα επίσημης ενημέρωσης των δημοσιογράφων. Οι εισαγγελίες είναι υποχρεωμένες να κάνουν επίσημη ενημέρωση και όχι να αφήνουν να δημιουργούνται ψευδείς εντυπώσεις από παραπληροφόρηση. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε χώρες που οι εξουσίες είναι διακριτές και η δημοκρατία προστατευμένη.

ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ / «Νερό στο μύλο του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του ουδείς δικαιούται να ρίχνει και μάλιστα λίγες ημέρες πριν και την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Όσοι επιβάλλουν προσωπική ατζέντα μένουν εκτός»

 

Με απόφαση του Αλέξη Τσίπρα τη θέση του Παύλου Πολάκη ως τομεάρχη Διαφάνειας αναλαμβάνει ο Γιάννης Ραγκούσης, ενώ κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος αναλαμβάνει ο Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την ερχόμενη Τρίτη 28 Φεβρουαρίου «θα συνεδριάσει το Εκτελεστικό γραφείο του κόμματος σε διευρυμένη σύνθεση, όπου ο Αλέξης Τσίπρας θα ζητήσει τη παραπομπή του Παύλου Πολάκη στην Επιτροπή Δεοντολογίας αναφορικά με τη στάση της συστηματικής παραβίασης από πλευράς του των κανόνων συλλογικότητας και δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος».

Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία τονίζει ότι «πάντοτε λειτουργούσε συλλογικά και έτσι διαμόρφωνε και διαμορφώνει την πολιτική του. Η πολιτική σύγκρουση με το καθεστώς Μητσοτάκη και με όσους το εκπροσωπούν δεν γίνεται με όρους προσωπικής σταυροφορίας αλλά με σχέδιο, θεσμική σοβαρότητα και αποφασιστικότητα. Δεν είναι ατομική υπόθεση αλλά συλλογικό καθήκον και στρατηγική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία θέλει και μπορεί με ενότητα, σοβαρότητα και ψυχραιμία να διασφαλίσει το πρόσωπο και την καθαρότητα της πολιτικής του.

Νερό στο μύλο του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του ουδείς δικαιούται να ρίχνει και μάλιστα λίγες ημέρες πριν και την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου» καταλήγει η αξιωματική αντιπολίτευση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ATYS - Lully "Venez tous dans mon temple"/Ελάτε στο ναό μου

Venez tous dans mon temple, et que chacun revere

    le sacrificateur dont je vais faire choix :

    je m' expliqueray par sa voix,

    les voeux qu' il m' offrira seront seurs de me

    plaire.

    Je reçoy vos respects ; j' aime à voir les honneurs

    dont vous me presentez un éclatant hommage,

    mais l' hommage des coeurs

    est ce que j' aime davantage.

    Vous devez vous animer

    d' une ardeur nouvelle,

    s' il faut honorer Cybele,

    il faut encor plus l' aimer.

Les Choeurs:

    nous devons nous animer

    d' une ardeur nouvelle,

    s' il faut honorer Cybele,

    il faut encor plus l' aimer.

-----------------------------------------

Direction musicale: William CHRISTIE 

Mise en scène: Jean-Marie VILLÉGIER 

 Costumes: Patrice Cauchetier 

 Autre(s) intervenant(s) 

Anna REINHOLD , Chanteur Élodie FONNARD , Chanteur Rachel REDMOND , Chanteur Sophie DANEMAN , Chanteur Callum THORPE , Chanteur Benjamin ALUNNI , Chanteur Arnaud RICHARD , Chanteur Marc MAUILLON , Chanteur Bernard DELETRÉ , Chanteur Nicolas RIVENQ , Chanteur Jaël AZZARETTI , Chanteur Paul AGNEW , Chanteur Cyril AUVITY , Chanteur Reinoud VAN MECHELEN , Chanteur Francisco FERNANDEZ-RUEDA , Chanteur Stéphanie D’OUSTRAC , Chanteur Emmanuelle DE NEGRI , Chanteur Bernard RICHTER , Chanteur Réalisateur François Roussillon

Τα νέα "Μεζεδάκια" του Σαραντάκου : Από το μωρό που πρέπει να "πεταχτεί άμεσα" , την "πορτοκαλική ετυμολογία" του ζατρικίου του Ελεύθερου Τύπου , την ανεκδιήγητη... "βασιλομήτωρ" στην LIFO και το απολαυστικό προφίλ του ChatGPT για τον Νίκο Σαραντάκο

 

Μεζεδάκια πριν φάμε τη λαγάνα

Μεζεδάκια σαρακοστιανά, θα πείτε. Όχι απαραίτητα, αφού σήμερα έχουμε ακόμα Σάββατο -κι έτσι κι αλλιώς η λαγάνα, λένε, κοντεύει να καταντήσει απλησίαστη.

Τέλος πάντων, το σημερινό πολυσυλλεκτικό άρθρο είναι το τελευταίο της Απόκριας οπότε παίρνει αυτόν τον τίτλο, έστω κι αν τα μεζεδάκια της πιατέλας δεν έχουν σχέση ούτε με την Απόκρια ούτε με τα Κούλουμα.

Και ξεκινάμε με ένα μεζεδάκι που μάλλον θα το ξέρετε ήδη, διότι κυκλοφόρησε ευρύτατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρέπει να μου το έστειλαν ίσαμε πέντε φίλοι, μπορεί και περισσότεροι, άλλος με μέιλ, άλλος στο Μέσεντζερ και ούτω καθεξής.

Eννοώ τον τίτλο είδησης αριστερά:

Αν έχετε βρέφος, πετάξτε το άμεσα - Ο ΕΟΦ αποσύρει ψηφιακό θερμόμετρο υπερύθρων

Ευτυχώς ή δυστυχώς έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια από τότε που είχαμε βρέφος στην οικογένεια, κι έτσι δεν κινδύνεψα να εκπαραθυρώσω ό,τι πολυτιμότερο έχω.

Ούτε νομίζω πως κανείς θα μπερδεύτηκε τι από τα δύο να πετάξει, το βρέφος ή το ψηφιακό θερμόμετρο, αφού μάλιστα είναι γνωστό ότι το βρέφος το πετάμε, αν το πετάμε, μαζί με τα βρόμικα νερά του μπάνιου του, σύμφωνα με τη γνωστή (ξενόφερτη πάντως) παροιμιώδη φράση, όχι μαζί με θερμόμετρο.

Αλλά βέβαια έχει πολλή πλάκα η φράση, είτε έγινε από απροσεξία είτε από κλικοθηρία, από τήρηση του άγραφου κανόνα των ειδήσεων στην εποχή μας που θέλει να προτάσσουμε το πιο εντυπωσιακό.

Για να πω και μια κακία, σκέφτηκα κι έναν διάλογο:

-- "Αν έχετε βρέφος πετάξτε το άμεσα", λέει. Μα καλά, δεν προσέχουν τι γράφουν, οι άσχετοι;
-- Καλά λες. Όλοι ξέρουν ότι το σωστό είναι "Αν έχετε βρέφος, πετάξτε το αμέσως".

* Φίλη μού στέλνει είδηση από κρητικόν ιστότοπο. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι η θάλασσα ξέβρασε σάκους με χασίς, και:

Ανωτέρω συσκευασίες οι οποίες ήταν εμποτισμένες με θαλασσινό νερό, περισυλλέγησαν  από αστυνομικούς του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών της Διεύθυνσης Αστυνομίας Ρεθύμνου και κατασχέθηκαν για περαιτέρω εργαστηριακή εξέταση.

Η φίλη διερωτάται για τον τύπο "περισυλλέγησαν". Τον βρίσκω λιγάκι παράταιρο, σαν να φοράς σμόκιν με σαγιονάρες. Ο λόγιος τύπος τη θέλει την εσωτερική αύξηση, περισυνελέγησαν. Αλλιώς, περισυλλέχτηκαν, μια χαρά είναι.

(Παράταιρο θα ήταν και το "περισυνελέχτηκαν", μαγιό με λουστρίνια).

* Φαιδρά πορτοκάλια στη σκακιστική σελίδα του Ελεύθερου Τύπου.

Σύμφωνα με τον συντάκτη, η λέξη "ζατρίκιο" είναι ελληνική και σημαίνει "τελική νίκη", διότι ετυμολογείται από το επιτακτικό "ζα" (όπως λέμε ζάπλουτος, λέω εγώ) και το ρήμα "τριάσσω" που θα πει "νικώ".

Ρήμα "τριάσσω/τριάζω" υπάρχει πράγματι αν και είναι σπάνιο, και σημαίνει καταβάλλω τον αντίπαλο στην πάλη, διότι στους αγώνες για να ανακηρυχθεί κάποιος νικητής έπρεπε να ρίξει τρεις φορές κάτω τον αντίπαλό του.

Ωστόσο, αυτή η πορτοκαλική ετυμολογία είναι εντελώς αστήρικτη. Όχι μόνο το ρήμα "τριάσσω" είναι σπάνιο, αλλά δεν έχει δώσει ουσιαστικό με τη σημασία "νίκη". Το ζατρίκιο είναι δάνειο από το περσικό satrang, σατράντζ, που με τη σειρά του προέρχεται από το ινδικό chaturanga, σανσκριτική λέξη που μαρτυρείται από τον 6ο αιώνα και σημαίνει 'στράτευμα'. Βλέπουμε δηλαδή ότι είναι εντελώς απίθανο να προέρχεται η λέξη από τα ελληνικά. ('Εχουμε βέβαια άρθρο για το σκάκι, που κάποτε πρέπει να το αναδημοσιεύσουμε).

Αντιθέτως, είναι σωστή η πληροφορία για την παραλλαγή που παιζόταν σε κυκλική σκακιέρα, αν και δεν ξέρουμε και πολλά για αυτό το παιχνίδι ούτε υπάρχουν, απ' όσο ξέρω, αναφορές σε βυζαντινές πηγές.

MAΡΝΙ (1964): απολαυστικός Χίτσκοκ

 https://www.filmy.gr/wp-content/uploads/2021/11/Marnie-1964-50.jpg

Η Μάρνι, μια κλεπτομανής ψεύτρα, αρχίζει να εργάζεται για λογαριασμό του Μαρκ και αποπειράται να τον ληστέψει. 

Αφού παντρεύεται τη βασανισμένη καλλονή, ο παρορμητικός Μαρκ προσπαθεί να ανακαλύψει τους λόγους της ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς της. 

Όταν ένα τρομερό ατύχημα σπρώχνει τη σύζυγό του στα άκρα, ο Μαρκ υποχρεώνει τη Μάρνι να αντιμετωπίσει τις φοβίες και το παρελθόν της.

Σκηνοθεσία:

Alfred Hitchcock

Κύριοι Ρόλοι:

Tippi Hedren … Margaret ‘Marnie’ Edgar-Rutland

Sean Connery … Mark Rutland

Diane Baker … Lil Mainwaring

Martin Gabel … Sidney Strutt

 

Μάρνι - Βικιπαίδεια

Κυριακή, Φεβρουαρίου 26, 2023

Η γλυπτική μέσα από τα μάτια του Θεόδωρου Παπαγιάννη

«Minima Moralia» του Θεόδωρου Παπαγιάννη στην Αθήνα 


Έργα της τελευταίας πενταετίας εκθέτει ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης από τις 27 Ιανουαρίου έως 28 Φεβρουαρίου στη Γκαλερί «Εικαστικός Κύκλος» στην Αθήνα, στην οδό Βασιλέως Αλεξάνδρου 2, πίσω από την Εθνική Πινακοθήκη.

«Minima Moralia» την ονόμασε ο ιστορικός τέχνης και ομότιμος καθηγητής Ε.Κ.Π.Α Μάνος Στεφανίδης, που είναι ο κιουρέιτορ της έκθεσης.
Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης παρουσιάζει έργα σε διάφορα υλικά, με βασικό υλικό την κεραμική της τελευταίας πενταετίας. Στην έκθεση θα παρουσιαστεί και το βιβλίο για τη δουλειά του «Μύθοι και Σύμβολα» των εκδόσεων Νίκα .
Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης γεννήθηκε το 1942 στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Σπούδασε υπότροφος στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι, στα νεότερα υλικά της γλυπτικής. Με sabbatical έζησε στη Νέα Υόρκη. Έχει πραγματοποιήσει 50 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τον ανώτερο ταξιάρχη του Φοίνικα. Από την Ακαδημία Αθηνών με το αργυρό μετάλλιο. Το 10ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων φέρει το όνομά του. Είναι επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Δίδαξε για 39 χρόνια στην Α.Σ.Κ.Τ Αθηνών. 

Σήμερα είναι Ομότιμος Καθηγητής Α.Σ.Κ.Τ. Το 2009 ίδρυσε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Ελληνικό Ιωαννίνων. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Θόδωρος Παπαγιάννης - Βικιπαίδεια

Ιστοσελίδα του Γλύπτη Θεόδωρου Παπαγιάννη

Συνέντευξη του Θεόδωρου Παπαγιάννη με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης του: “Minima Moralia”

Απόσπασμα από τα εγκαίνια της έκθεσης του Θεόδωρου Παπαγιάννη "Minima Moralia" 

Η γλυπτική μέσα από τα μάτια του Θεόδωρου Παπαγιάννη

Με την καταδίκη του Νίκου Παππά : "Οι ανώτατοι »δικαστές» της χώρας, μας έδειξαν για ακόμα μια φορά γιατί η Ελλάδα απομακρύνεται ταχύτατα από την Ευρώπη και κάθε μέρα που περνάει μοιάζει όλο και περισσότερο με μεταοθωμανική επαρχία"

 

anoixtoparathyro.gr

Ο Παπάς αθωώθηκε από την πραγματικότητα


Του Διογένη Λόππα

Οι ανώτατοι »δικαστές» της χώρας, μας έδειξαν για ακόμα μια φορά γιατί η Ελλάδα απομακρύνεται ταχύτατα από την Ευρώπη και κάθε μέρα που περνάει μοιάζει όλο και περισσότερο με μεταοθωμανική επαρχία.  Οι χώρες στις οποίες η έννοια της δικαιοσύνης δεν είναι ανεξάρτητη, αλλά θεωρείται βραχίονας ενός προσωποπαγούς καθεστώτος, χωρίς κανένας να ενοχλείται σοβαρά από αυτό, προφανώς δεν έχει καμία θέση στο φιλελεύθερο δυτικό κόσμο.

Κανένας δεν κατάλαβε γιατί καταδικάστηκε ο κ. Παππάς.  Ούτε η εισαγγελέας, η οποία ήταν και η πλέον αρμόδια να κρίνει από τη στιγμή που αυτή ήταν ο κατήγορος και τον αθώωσε, ούτε οι »δικαστές», αφού το σκεπτικό τους κακοποιεί τη λογική και εδράζεται στο υπερφυσικό, ούτε ακόμα και η ίδια η κυβέρνηση, που έστησε αυτή την παρωδία, αφού πανηγυρίζει για την καταδίκη ενός πολιτικού αντιπάλου ο οποίος, κατά την ίδια, κινήθηκε παρανόμως για να χειραγωγήσει την ελεύθερη ενημέρωση υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν όμως κάποιος κάνει τον κόπο να ψάξει πώς αυτή η »ελεύθερη ενημέρωση» κινήθηκε πριν, κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά την προοδευτική διακυβέρνηση, θα διαπιστώσει ότι αυτή ουδέποτε χειραγωγήθηκε από κάποιο πολιτικό κόμμα, πόσω μάλλον από την προοδευτική παράταξη, αλλά αντίθετα βιάζεται συστηματικά από έναν στενό κύκλο της οικονομικής ελίτ, ο οποίος απλά συμμαχεί με τις κυβερνήσεις εκείνες που δέχονται να συνεταιριστούν μαζί του στην εξουσία.

Οι πρωθυπουργοί της μεταπολίτευσης που αρνήθηκαν να μοιραστούν την εξουσία με τους νονούς της »ελεύθερης ενημέρωσης» ήταν μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού:  Ο κ. Τσίπρας, ο Ανδρέας και οι Καραμανλήδες.  Ο νεότερος Καραμανλής είχε μάλιστα το σθένος να τους κατονομάσει και από τότε απαντούν στο όνομα »Νταβατζήδες».

Συνεπώς, η κόντρα του ελληνικού κράτους με τους προστάτες του είναι διακομματική, καθώς και τα τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα έχουν νιώσει στο πετσί τους τα αντίποινα, όταν αρνούνται να πληρώσουν λύτρα.   

Λύτρα, τα οποία νιώθει στο πετσί του ο μέσος Έλληνας, όταν αυτά πληρώνονται στο ακέραιο από φαύλους κυβερνήτες.  

Ο κ. Παππάς, είχε τη λαμπρή ιδέα όχι μόνο να μην πληρώσει τα λύτρα, αλλά να απαιτήσει να πληρώσουν αυτοί για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις δημόσιες συχνότητες.   Είναι σαν να πηγαίνει κάποιος επίσκεψη στο Δον Κορλενόνε και όχι μόνο να μην του φιλάει το χέρι και να του δίνει τα συμφωνηθέντα μετρητά, αλλά να απαιτεί επιπλέον και πληρωμή για τις υπηρεσίες του.  

Όσοι τώρα έχουν κάποιες σχέσεις με την »αστική Αθήνα», γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα.  Γνωρίζουν ας πούμε ότι οι ανώτατοι »δικαστές» είναι μέλη της εν λόγω κάστας και συχνά σιτίζονται από αυτήν με έμμεσους τρόπους.  Γνωρίζουν επίσης ότι η Οικογένεια είναι ο βασικός ρυθμιστής της κάστας αυτής και ότι οι επιθυμίες της γίνονται πάντα σεβαστές πριν ακόμα εκφραστούν.

Όταν ο κ. Σαμαράς αποφάσιζε να στηρίξει την εκλογή Μητσοτάκη, το έκανε με κρύα καρδιά.  Γνώριζε ότι παρέδιδε το κόμμα στον χειρότερο εχθρό του, πλην όμως γνώριζε και ότι θα απολαύσει μια διαρκή ασυλία για αυτόν και τους στενούς συνεργάτες του, την ώρα που στο FBI κελαηδούσαν πουλάκια για τη Novartis.  

Όταν ένας καλός εφοπλιστής αποφάσιζε να βάλει όλα τα αυγά στο καλάθι της Οικογένειας, γνώριζε ότι η υπόθεσή του που κακοφόρμιζε στη δικαιοσύνη, θα τύχαινε ευνοϊκού τέλους, παρά τη στιβαρότητα των στοιχείων ενοχής.

Τη μοναδική φορά που ο κ. Μητσοτάκης εμφανίσθηκε αγανακτισμένος με τις παράλογες απαιτήσεις των συνεταίρων του και προσπάθησε να τους βάλει στη θέση τους, ένας εξ αυτών άρχισε ξαφνικά να διαρρέει μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει, στοιχεία και ρεπορτάζ για τις υποκλοπές.

Σε χρόνο ρεκόρ, τα εν λόγω στοιχεία εξαφανίστηκαν και τα συγκεκριμένα ΜΜΕ δεν ξαναενόχλησαν το καθεστώς.  Η διαμάχη κράτησε τόσο, όσο ο κ. Μητσοτάκης χρειάστηκε για να διευθετήσει κάτι που προφανώς δε θα μάθουμε ποτέ.

Μέσα σε αυτό το βόθρο, που δηλητηριάζει τις ζωές μας σε κοινή θέα, κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο κ. Παππάς σχεδίαζε την υπαγωγή της »ελεύθερης ενημέρωσης» στις υπηρεσίες της Κουμουνδούρου.  Ή ‘ότι ο κ. Τσίπρας, που εκ συνειδήσεως αρνήθηκε τις υπηρεσίες της γάτας Ιμαλαΐων και την κωλοτούμπα Πρετεντέρη, είχε βάλει στόχο να μετατρέψει τους κατά Καραμανλή Νταβατζήδες σε ελληνική Πράβντα.

Αντίθετα, όλοι γίναμε μάρτυρες του τρόπου με τον οποίο η »ελεύθερη ενημέρωση» αντιμετώπισε την προοδευτική διακυβέρνηση σε κρίσιμες διαπραγματεύσεις για τη χώρα, όπως με το δημοψήφισμα, το κλείσιμο των τραπεζών ή την προσπάθεια να στηριχθούν οι συντάξεις, που τότε διοχετεύονταν σε όλη τη μέση ελληνική οικογένεια, σώζοντας κόσμο από την αυτοκτονία.

Γίναμε επίσης μάρτυρες του τρόπου με τον οποίο το σύστημα αυτό αντιμετώπισε την προοδευτική παράταξη ως αντιπολίτευση.  Δηλαδή με μια απλή πρακτική: Για ό,τι δυσάρεστο ερχόταν στην επικαιρότητα, έφταιγαν οι παραλείψεις ή η νομοθεσία του ΣΥΡΙΖΑ.  Για όποιο σκάνδαλο ερχόταν στην επικαιρότητα, απόλυτη σιωπή.  

Αφού βέβαια θα ήταν αδύνατον ο κ. Παππάς να αθωωθεί από τη συγκεκριμένη σύνθεση του δικαστηρίου, καθίσταται σαφές ότι είναι αθώος στις συνειδήσεις όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων, αφού η πορεία της πραγματικότητας είναι αυτή που τελικά τον αθώωσε, καθώς όλες οι κατηγορίες που κατά καιρούς του αποδόθηκαν, κατέρρευσαν από τα πεπραγμένα και από το προφανές που ο καθένας βλέπει στις οθόνες και γύρω του.

Έτσι ο εκτρωματικός νόμος Βενιζέλου που αφενός αθωώνει βρώμικους πολιτικούς αν κερδίζουν τις εκλογές και αφετέρου σπιλώνει έντιμους αντιπάλους με μόνο κριτήριο την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, νομίζω πως σήμερα έπιασε πάτο στο βόθρο και είναι καιρός να τον ξεφορτωθούμε.

Μια καλή ιδέα θα ήταν να σηκωθούμε από τον καναπέ, να ψηφίσουμε οτιδήποτε προοδευτικό επιθυμεί ο καθένας και να απαιτήσουμε ως πλειοψηφία, μαζί με την ευνόητη αποκατάσταση Παππά, το οριστικό τέλος των διατάξεων »περί ευθύνης υπουργών» και, επιτέλους, να ακολουθήσουμε τις πρακτικές της υπόλοιπης Ευρώπης και οι πολιτικοί να αντιμετωπίζουν κανονικά τη δικαιοσύνη, ως κανονικοί πολίτες που είναι.

Τέλος, μετά το τρία στα τρία, δηλαδή την εθνομηδενιστική απόφαση για τους πλειστηριασμούς, την καταδίκη Παππά και την προαναγγελθείσα καταδίκη Παπαγγελοπουλου, είναι καιρός η προοδευτική παράταξη που αντιπροσωπεύει και την κοινωνική πλειοψηφία της χώρας στις διάφορες εκφάνσεις της, να βρει τρόπο ώστε να κοπεί διά παντός ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τους ανώτατους »δικαστές» με την Οικογένεια.

Georges Matthieu (1921-2012)

https://uploads3.wikiart.org/images/georges-mathieu.jpgGeorges Mathieu
Born: January 27, 1921; Boulogne-sur-Mer, France  
Died: June 10, 2012; Boulogne-Billancourt, France  
Nationality: French
Art Movement: Art Informel, Tachisme, Abstract Art
Genre: abstract
Field: painting

https://www.artranked.com/images/6b/6bf5e1b4bfdcaa97fa8f65f60dccac14.jpeg

 Georges Mathieu is a French painter and theorist known for launching the movement of lyrical abstraction and informal art in post-World War II Paris. He published several manifestos emphasizing the beliefs of lyrical abstraction important in the creation of paintings: priority to the primacy of speed, refusal of references and an ecstatic state of mind. His work is characterized by a particular calligraphy and rhythmic quality akin to the so-called dripping works of Jackson Pollock. He often goes to French television sets to create paintings, “the most important moments are when I paint in public,” he says. “It is the joy of communion with the other. A bit like in love. What defines love is this tension between two people who share the same interest. Born on January 27, 1921 in Boulogne-sur-Mer, France, Mathieu pleads for the improvement of the design of everyday objects and the disavowal of the culture produced by the mass media. His works can be found in the Guggenheim Museum in New York and the Art Institute of Chicago, among others.

 

Georges Mathieu | Artnet

https://www.thetimes.co.uk/imageserver/image/%2Fmethode%2Ftimes%2Fprodmigration%2Fweb%2Fbin%2F42390e52-397a-3ddb-a7fb-7d8f4b3d21ea.jpg?crop=1500%2C1000%2C0%2C0

--------------------------

https://a.1stdibscdn.com/georges-mathieu-prints-works-on-paper-abstract-symbols-original-lithograph-mourlot-1965-for-sale/a_4643/a_78054821617008076687/DSC03486_master.JPGSoundtrack:
Edward MacDowell
 Piano Concerto No. 1 In A Minor, Op. 15,
I. Maestoso; Allegro Con Fuoco
II. Andante Tranquilo
III. Presto
 Derek Han (piano),
 Chicago Sinfonietta,
Paul Freeman (conductor)

Εσείς διαβάζετε βιβλία που διάβασαν άλλοι/ες και σας προτείνουν από το Διαδίκτυο;

 

"Πώς τα social media επηρεάζουν τα... βιβλία που διαβάζουμε"

Νίκος Γκάγιας

Μπορεί όλοι να χρησιμοποιούν τα social media – κυρίως για διασκέδαση – όμως υπάρχει και μία άλλη πλευρά που πολλοί αγαπούν. Οι διάφορες συζητήσεις γύρω από τον μαγικό κόσμο των βιβλίων είναι ένα ζήτημα που απασχολεί πολλούς. Εκείνους που διαβάζουν ήδη και ανακαλύπτουν νέα βιβλία, τους άλλους που τώρα ξεκινάνε να ανακαλύπτουν το τι τους αρέσει αλλά ακόμα και όσους διαβάζουν περιστασιακά.

Έτσι μέσα από το Instagram και το TikTok έχουν αναδειχθεί άνθρωποι, οι οποίοι πάντα αγαπούσαν τα βιβλία, απλώς τώρα διατυπώνουν τις σκέψεις και τις προτάσεις τους στους προσωπικούς τους λογαριασμούς.

Άλλωστε στην εποχή των trend, όλοι έχουμε δει σίγουρα κάπου το #BookTok ή #Bookstagram, τα οποία έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία μεγάλη κοινότητα, η οποία έχει ως κύριο αντικείμενο της τα βιβλία.

O Στέφανος Αλεξιάδης και η Μαρία Μπρέντα είναι δύο άνθρωποι που χρησιμοποιούν τους λογαριασμούς τους στα social media για να μιλήσουν για όσα βιβλία έχουν διαβάσει και έχουν ξεχωρίσει. Πάμε να τους γνωρίσουμε καλύτερα.


Ο Στέφανος είχε ανέκαθεν μία αγάπη προς τα βιβλία. Η λογοτεχνία πάντοτε τον συνάρπαζε και γι’ αυτό αποφάσισε να ακολουθήσει και τη Φιλολογία. Ακριβής σχετικά με το πρώτο βιβλίο που διάβασε μόνος του δεν μπορεί να είναι αλλά θυμάται τον εαυτό μου να ξεροσταλιάζω έξω από το βιβλιοπωλείο για να του πάρει η μητέρα του τον κύριο Γαργαλίτσα, από τη γνωστή σειρά μικρών κύριων και κυριών. Στην δύσκολη ερώτηση «ποιο βιβλίο δεν θα βαρεθεί ποτέ να διαβάζεις;», ο Στέφανος δεν απαντήσω το κλισέ του «Μικρού Πρίγκιπα»,  μολονότι όντως δεν θα βαρεθεί ποτέ να το διαβάσει αλλά θα πει τον «Ένα γιο» του Αλεχάντρο Παλόμας. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους.

Η Μαρία επίσης διαβάζει βιβλία από τότε που θυμάται τον εαυτό της, χωρίς αυτά νιώθει πως η ζωή της είναι άδεια. Για εκείνη είναι το καταφύγιο της, μία συνήθεια που την βοηθάει να αποβάλλει το άγχος της καθημερινότητα και ταυτόχρονα να περνάει καλά. Ακόμη από το νηπιαγωγείο μόλις έμπαινε στην τάξη έτρεχε προς τη βιβλιοθήκη. Ανυπομονούσε να χαθεί στις σελίδες των βιβλίων και να ζήσει φανταστικές περιπέτειες σαν αυτές των ηρώων τους. Το πρώτο βιβλίο που διάβασε μόνη της, αν θυμάται καλά ήταν «Τα τρία μικρά λυκάκια» του Ευγένιου Τριβιζά, ένα βιβλίο που μιλάει για τη συμφιλίωση, την κατανόηση και την ειρήνη. Εκείνη με ευκολία θα πει πως το βιβλίο που δε θα βαρεθεί ποτέ να διαβάζει είναι το «Φλόγα, ο άνθρωπος που άναψε στην καρδιά μου μια φωτιά» του Ανδρέα Κονάνου. Ένα βιβλίο που σε συνταράσσει και σε κάνει να αγαπήσεις τη ζωή, τους ανθρώπους που έχεις στη ζωή σου και να δεις την καθημερινότητά σου μέσα από μια άλλη ματιά!

Τόσο ο Στέφανος όσο και η Μαρία θεωρούνται book influencers. Έτσι αν ψάξεις τα profile τους στα social media θα βρεις περιεχόμενο σχετικά με βιβλία καθώς και οι δύο έχουν δημιουργήσει μία μεγάλη παρέα, στην οποία συζητούν, προβληματίζονται, μαθαίνουν και εξελίσσονται.

«Σε όποιον έλεγα ότι θέλω να αναρτώ τα βιβλία που διαβάζω, έβλεπα μια δυσπιστία. Όχι επειδή είχαν τη διάθεση να με αποθαρρύνουν αλλά επειδή δεν ήξερα πώς αυτό το πράγμα μπορεί να γίνει αντικείμενο συζήτησης διαδικτυακά. Εγώ αγνόησα τη δυσπιστία που έβλεπα και αποφάσισα να μοιράζομαι με την πολύ μικρή τότε κοινότητα τα βιβλία που διάβαζα την εκάστοτε περίοδο. Ήθελα να επηρεάσω όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους σε μια εποχή που όλα πλέον γίνονται ψηφιακά», αναφέρει ο Στέφανος.

Σε γενικές γραμμές ο ίδιος ζορίζεται με τον όρο «Book Influencer» και γενικά με έννοιες, όπως αυτή του influencer. 

«Εγώ αυτό που κάνω είναι να ανεβάζω τα βιβλία που αγάπησα λίγο ή πολύ προκειμένου να παρακινήσω όποιον με ακολουθεί να ξεκινήσει αυτό το ωραίο ταξίδι που λέγεται ανάγνωση. Ασκώ influence; Ας είναι! (γελάει). Η αλήθεια είναι πως και το #BookTok και το #Bookstagram είναι ισχυρές κοινότητες που καταφέρνουν να επηρεάσουν λίγο ή πολύ. Θα έλεγα πως στις αρχές τους ήταν ακόμα πιο ειλικρινή τα πράγματα. Τώρα έχουν μπει στο εμπόριο και οι πλατφόρμες αυτές. Αν και παρακολουθώ όλες τις νέες κυκλοφορίες, λίγες θα είναι οι φορές που θα επηρεαστώ. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν έχω αγοράσει κανένα βιβλίο απλά και μόνο επειδή το είδα να προβάλλεται»

Από την πλευρά της η Μαρία εξηγεί πως άρχισε να ανεβάζει περιεχόμενο σχετικά με τα βιβλία το 2015.

«Δημιούργησα το δικό μου blog με κύριο σκοπό να εκφράζω την άποψή μου για βιβλία που έχω διαβάσει. Έμπνευση αποτέλεσε ένα εφηβικό βιβλίο που διάβαζα τότε, στο οποίο η πρωταγωνίστρια είχε ανοίξει το δικό της ανώνυμο blog και το χρησιμοποιούσε σαν ημερολόγιο για να αποτυπώνει τις σκέψεις της. Έκτοτε, δεν συνέχισα να γράφω στο blog μου αλλά έχω ανοίξει το δικό μου κανάλι στο Youtube με κύρια θεματολογία τα βιβλία, αρθρογραφώ στη στήλη του βιβλίου ενός υπέροχου site και συνεργάζομαι με τους πιο γνωστούς ελληνικούς και ξένους εκδοτικούς οίκους τα τελευταία 8 χρόνια»

Για εκείνη στόχος ενός book influencer πιστεύει πως είναι να αφυπνίσει το κοινό του να διαβάζει περισσότερο, να δώσει προτάσεις για όλα τα γούστα και φυσικά να βοηθήσει συγγραφείς να ανελιχθούν. 

«Σε μια εποχή που τα social media αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, είναι όμορφο να βλέπεις το βιβλίο να προβάλλεται σε όλες τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Όσο οξύμωρο κι αν φαίνεται, θα έλεγε κανείς πως τα social media μας έκαναν όλους να κλείσουμε τις οθόνες και να ανοίξουμε ένα βιβλίο»

Αναφορικά με το Booktok η Μαρία επισημαίνει πως έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας και αυτό είναι λογικό καθώς το βιβλίο, πλέον, προβάλλεται σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Θα ήταν ψέμα αν έλεγα πως δεν επηρεάζει τις αναγνωστικές μου επιλογές. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία τα οποία επέλεξα γιατί πολύ απλά “πουλούσαν”. Πάντα έχω την περιέργεια να μάθω τι έχει το εκάστοτε βιβλίο και είναι τόσο αγαπητό στο κοινό. Κάποιες φορές όντως αξίζουν τον ντόρο κι άλλες πάλι όχι. Ας μην ξεχνάμε, όμως, πως οι book influencers επιτελούν κι έναν συγκεκριμένο σκοπό: να διαβάσουν πολλά και διαφορετικά βιβλία για να δίνουν πολλές και διαφορετικές προτάσεις στο κοινό τους. Επομένως, δεν ξέρω αν θα διάβασα όλα αυτά τα βιβλία αν δεν ήμουν book influencer.

Αν θα άλλαζα κάτι στο Facebook, θα ήταν να προβάλλουμε περισσότερα βιβλία που διαβάσαμε και μας άρεσαν πραγματικά και λιγότερα βιβλία που μάθαμε κι εμείς στο Booktok. Καταλαβαίνω ότι το περιεχόμενο που παράγει, ακολουθεί ένα κυκλικό μοντέλο αλλά στο τέλος καταλήγουμε όλοι να διαβάζουμε τα ίδια με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ποικιλία. Ωστόσο, οι απόψεις των αναγνωστών ακόμη και για τα πιο δημοφιλή βιβλία ποικίλλουν κι αυτό είναι ευχάριστο γιατί αποτελεί αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό. Μάλιστα, ας μην ξεχνάμε πως ο χώρος του βιβλίου πέρασε μια πολύ μεγάλη κρίση λίγο πριν την καραντίνα και τα social media βοήθησαν πολύ στο να ανασυνταχθούν πολλοί εκδοτικοί οίκοι. Το Booktok ήταν ένα από αυτά που βοήθησε και βοηθά σημαντικά στην προώθηση του βιβλίου μέχρι και σήμερα»

Ο Στέφανος εξομολογείται πως ποτέ δεν έχει προτείνει βιβλίο που δεν του άρεσε στην πραγματικότητα. 

«Έχω την τύχη κάποιοι εκδοτικοί να με εμπιστεύονται και να μου στέλνουν τις νέες τους κυκλοφορίες, επειδή γνωρίζουν πως η προβολή θα είναι μεγάλη. Ωστόσο έχω ξεκαθαρίσει πως αν ένα βιβλίο δεν ικανοποιεί εμένα, δεν πρόκειται να το προτείνω σε όσους εμπιστεύονται την άποψή μου. Δε μου αρέσει να προδικάζω και να χαρακτηρίζω ένα βιβλίο ως καλό ή κακό σε αντιστοιχία με τη δημοφιλία του δημιουργού του. Ψάχνω, μελετώ, δίνω ευκαιρίες και έπειτα εκφράζω τις σκέψεις μου. Προτείνω τα βιβλία που μου αρέσουν. Αν δε μιλήσω για κάποιο βιβλίο που γνωρίζει ο κόσμος πως διάβασα, σημαίνει πως δε μου άρεσε. Ωστόσο, σέβομαι τον δημιουργό, μιας και γνωρίζω το άγχος από πρώτο χέρι λόγω της ιδιότητάς μου ως συγγραφέα. Προτιμώ να μην πω τίποτε. Και η σιωπή ορισμένες φορές λειτουργεί ως απάντηση»

Από την άλλη πλευρά η Μαρία επιλέγει να εκφέρει την άποψη της για κάθε βιβλίο που διαβάσει είτε της αρέσει είτε όχι. 

«Έχω το θάρρος της γνώμης μου και τολμώ να την εκφράσω με ευγένεια και σεβασμό απέναντι σε εκδότες και συγγραφείς όταν έχω επιχειρήματα γι’ αυτό που υποστηρίζω. Και λέω “τολμώ” γιατί ο χώρος των social media είναι σκληρός ακόμη και στα βιβλιοφιλικά μέσα. Ο περιορισμός των λέξεων στα post, ή του χρόνου γυρίσματος σ’ ένα βίντεο, σε συνδυασμό με τη βιασύνη του κόσμου να κατηγορήσει και όχι να κατανοήσει τα όσα γράφονται οδηγούν πολλές φορές σε εσφαλμένες εντυπώσεις. Η υγιής ανταλλαγή απόψεων και η γόνιμη συζήτηση είναι αυτά που έχουν πραγματικό νόημα»

Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο Στέφανος ο κόσμος δεν είναι πρόβατα για να ακολουθεί ό,τι του πλασάρει ο καθένας. Η επιρροή είναι μεγάλη και η διαφήμιση που γίνεται παίζει σημαντικό ρόλο στο να γίνει ευρέως γνωστό ένα βιβλίο. Αναμφίβολα για εκείνον το «ξέρω το εξώφυλλο γιατί το έχω δει παντού» απέχει πολύ από το «αγόρασα το βιβλίο και το διάβασα»

Η Μαρία θεωρεί πως κάθε ένας book influencer ξεχωριστά είναι δύσκολο να καθορίσει τι θα διαβάσει ένα μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού. Όμως, οι book influencers μπορούν να επηρεάσουν συλλογικά τις αναγνωστικές προτιμήσεις του κοινού.

«Οι αναγνώστες, σήμερα, φαίνεται πως επιλέγουν τα βιβλία που θα διαβάσουν έπειτα από αρκετό ψάξιμο και έρευνα, συνεπώς δεν νομίζω πως μία ολόκληρη μερίδα αναγνωστών θα αλλάξει το είδος προτίμησης της επηρεαζόμενη από έναν και μόνο book influencer», προσθέτει.

Μάλιστα η νεαρή book influencer πιστεύει πως υπάρχουν δημιουργοί που συζητούν και προτείνουν βιβλία μόνο και μόνο επειδή οι συγγραφείς ή τα ίδια βιβλία είναι εμπορικά τη δεδομένη στιγμή.

«Όπως προείπα, οι book influencers αποσκοπούν στο να ενημερώνουν το κοινό τους για οτιδήποτε συμβαίνει στο χώρο του βιβλίου γενικότερα. Συνεπώς, είναι λογικό κι επόμενο να μιλούν και για τα βιβλία που είναι εμπορικά τη δεδομένη στιγμή. Αρκεί να μην μιλάμε μόνο γι’ αυτά. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες βιβλία εκεί έξω για κάθε γούστο και απαίτηση. Θα ήταν κρίμα αν προωθούσαμε μόνο τα δημοφιλή κι ευπώλητα βιβλία. Εγώ προσπαθώ να κρατώ μια ισορροπία σε αυτό. Ενημερώνομαι για νέες κυκλοφορίες και best sellers, διαβάζω πολλά από αυτά αλλά δεν ξεχνώ να διαβάσω και βιβλία που δεν είναι δημοφιλή αλλά έχουν τις προοπτικές να γίνουν. Σε αυτό ακριβώς αποσκοπώ και μέσα από το κανάλι μου στο Youtube»

Σχετικά με τους ακόλουθους τους, τόσο ο Στέφανος όσο και η Μαρία αναφέρουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του κοινού τους είναι νέοι άνθρωποι.

«Είναι οι χρήστες που ενημερώνονται καθημερινά για τα νέα του χώρου του βιβλίου γιατί πολύ απλά είναι εξοικειωμένοι με τα social media και τα έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους. Το γεγονός μάλιστα πως μια συνομήλική τους, όπως εγώ, προτείνει το εκάστοτε βιβλίο δημιουργεί μια γέφυρα εμπιστοσύνης γιατί συμμεριζόμαστε λίγο πολύ τις ίδιες απόψεις, σκέψεις και συνήθειες άρα θα έλεγε κανείς πως καταλαβαινόμαστε και ταυτιζόμαστε εύκολα ακόμη και στις επιλογές βιβλίων», δηλώνει η Μαρία.

«Αν με ρωτούσες παλιότερα, μπορεί να απαντούσα πως είναι δύσκολο να επηρεάσεις τον κόσμο ώστε να αρχίσει την ανάγνωση, γιατί είναι άλλο να επηρεάσεις τον κόσμο ώστε να αρχίσει την ανάγνωση, γιατί είναι άλλο να επηρεάσεις κάποιον να διαβάσει ένα βιβλίο – ενώ διαβάζει ήδη- και άλλο να επηρεάσεις κάποιον να αρχίσει τώρα αυτό το «άθλημα». Είμαι στην πολύ ευχάριστη θέση να σου πω ότι τα τελευταία χρόνια μου έχουν στείλει δεκάδες άνθρωποι για να μου πουν πως ξεκίνησαν τη λογοτεχνία είτε με αφορμή το δικό μου βιβλίο είτε με αφορμή το δικό μου βιβλίο είτε με αφορμή τις διαφορές προτάσεις που κάνω κατά καιρούς», αναφέρει ο Στέφανος.

Αστέρια του σύγχρονου χορού

 

Eleonora Sevenard Future Prima Ballerina of the Bolshoi Ballet 2023

LA VIE EN ROSE -Ζωή σαν τριανταφυλλο (2007) / Η ζωή της θρυλικής τραγουδίστριας Εντίθ Πιαφ με την υπέροχη ερμηνεία της Μαριόν Κοτιγιάρ

Ζωή σαν ΤριαντάφυλλοH συναρπαστική βιογραφία μιας από τις μεγαλύτερες φωνές του αιώνα μας, της Εντίθ Πιαφ: από τις φτωχογειτονιές του Παρισιού, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε την πορεία της στο τραγούδι έως την απόλυτη αναγνώριση και την τραγική της μοίρα πολλές δεκαετίες μετά. 

Τα πρώτα χρόνια της φτώχειας, η διαδρομή από την Μπελβίλ στη Νέα Υόρκη, η άνοδος και η δόξα, οι παθιασμένες ερωτικές σχέσεις της, όπως αυτή με τον Ζαν Κοκτό, οι μακρόχρονες και έντονες φιλίες της, όπως αυτή με την Μάρλεν Ντίτριχ, χρωματίζουν το πορτρέτο μιας μεγάλης καλλιτέχνιδας, της Εντίθ Πιαφ που το όνομά της είναι συνώνυμο του πάθους.

Μαριόν Κοτιγιάρ και «Ζωή σαν Τριαντάφυλλο» - TVXS

ΚΚΕ: το κόμμα των δεινοσαύρων...

 

Αυτόν τον υποψήφιο θέλετε εκεί στο ΚΚΕ;

Θα περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση της διαγραφής του κ. Ρούση μετά από τον σεξιστικό και όχι μόνο οχετό που ανάρτησε
Θα περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση της διαγραφής του κ. Ρούση μετά από τον σεξιστικό και όχι μόνο οχετό που ανάρτησε INTIME NEWS

O καθηγητής Γιώργος Ρούσης Γιώργος Ρούσης: Η μόνη μη χαμένη ψήφος είναι η ψήφος στο ΚΚΕ | Ημεροδρόμοςέκανε μια τοξική ανάρτηση με στόχο να επιτεθεί στους Μητσοτάκη, Τσίπρα και Ανδρουλάκη. Στην πραγματικότητα στοχοποίησε κοινωνικές ομάδες, αναπαράγοντας τα πιο χυδαία κλισέ των "κυρ Παντελήδων".

Η είδηση.

Ο υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Ρούσης έκανε στα σόσιαλ μια εξόχως τοξική ανάρτηση. Δημοσίευσε μια φωτοσοπαρισμένη φωτογραφία των Μητσοτάκη, Τσίπρα, Ανδρουλάκη• μια φωτογραφία που γλαφυρότατα επεξηγεί γιατί ο άνθρωπος αυτός επανήλθε στη δημοσιότητα για όλους τους λάθος λόγους: απεικονίζει τους τρεις αρχηγούς κομμάτων ντυμένους με σέξι ρούχα. Μίνι, σκισίματα, ντεκολτέ - όλα όσα τέλος πάντων εξυπηρετούν το κλισέ των επαγγελματιών σεξεργατών.

Η ελεεινή αυτή δημοσίευση έχει λεζάντα της ντροπής.

«Ανοίγουμε καινούργιο μπουρδέλο και σάς περιμένουμε».

Το σχόλιο του υποψηφίου του ΚΚΕ είναι ανάλογης ποιότητας με όλο το κόνσεπτ να το πω; Ξεφτίλα να το πω;

Γραφει ο κ. Ρούσης.

«Όλοι τους και μόνοι μας.

Υποδοχή του νατοϊκού αεροπλανοφόρου G.W. Bush στον Πειραιά από το ΚΚΕ και το λαό της πόλης.

Και υποδοχή του από τους αρχηγούς των αστικών κομμάτων».

Η μετάφραση της είδησης

Σε απλά ελληνικά, η συγκεκριμένη ανάρτηση πρώτον στοχοποιεί κοινωνικές ομάδες και δεύτερον προσβάλλει συλλήβδην μια πόλη ολόκληρη, μια μεγαλούπολη που την ταυτίζει με την Τρούμπα της δεκαετίας του ‘60.

Μα δεν έχει αφήσει και τίποτα όρθιο: άλλοι είναι σεξιστες, άλλοι ρατσιστές, άλλοι ομοφοβικοί. Η φωτογραφία  αυτή τα έχει όλα και συμφέρει.

Χλευάζει τις γυναίκες που - με βάση την απεικόνιση - περιμένουν με τα σκέλια ανοιχτά τα ναυτάκια τα ζουμπουρλουδικά σε μις ιστορική αναγωγή του 6ου Στόλου στο Καλώς ήρθε το δολάριο.

Αφήνει στο φλου το φύλο των τριών αρχηγών, Είναι άντρες; Γυναίκες; Διεμφυλικά άτομα; Δεν το διευκρινίζει.

Υποτιμά και περιφρονεί - ως άνδρας παλαιάς κοπής να υποθέσω - τους σεξεργάτες και τις σεξεργάτριες. Η εικόνα παρουσιάζει άτομα τύπου "ξέκωλα", ντιρλα από το μεθύσι και τις ουσίες. Εργαλεία, δηλαδή. Δοχεία κι όχι ανθρώπους με υπόσταση και αξιοπρέπεια που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ για να κερδίσουν το ψωμί τους.

Ο κ. Ρούσης αποτυπώνει με ανατριχιαστική λεπτομέρεια την κλισέ νοοτροπία που έχει ο "αστός νοικοκυραίος" - αυτός τον οποίο και καλά μάχεται, ντε - για τα εκδιδόμενα άτομα. 

Παλιακό.

Αντιδραστικό.

Συντηρητικό ως ράσο ηγουμένης.

Στο ΚΚΕ όλα αυτά.

Όλοι τους.

Και μόνοι μας.

Η ταυτότητα του υποψηφίου

Ο Γιώργος Ρούσης είναι καθηγητής Πανεπιστημίου. Ήταν ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλιότερα, και ΚΚΕ πριν από αυτό. Γενικώς όμως, η σχέση του με το ΚΚΕ υπήρξε τρικυμιώδης.

Να θυμίσουμε εδώ το σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 24 Μαίου 2012 με τίτλο «Τα κροκοδείλια δάκρυα του κ. Ρούση», με αφορμή τη δήλωση του ότι «το ΚΚΕ αρνείται το διάλογο με την αριστερά και οδηγείται σε απομονωτισμό».

Απαντά ο Ριζοσπάστης:

«Ο κ. Γιώργος Ρούσης, επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές της 6ης Μάη, σε γραπτό του («επιστολή» το ονομάζει) χύνει δάκρυα - τα οποία περισσότερο με κροκοδείλια μοιάζουν με βάση τα γραφόμενά του - γιατί, λέει, βλέπει μια «συρρίκνωση της εκλογικής δύναμης» του ΚΚΕ.

Η αλήθεια, βεβαίως, είναι ότι η γνώμη του κ. Ρούση για την πολιτική του ΚΚΕ δε διαμορφώθηκε εξαιτίας του αποτελέσματος της 6ης Μάη.

Αντίθετα, ο ίδιος έχει έρθει επανειλημμένα, σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τη γραμμή του ΚΚΕ, έχει πρωτοστατήσει σε επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ με μόνιμη στήλη σε αστική εφημερίδα.

Μάλιστα, ενώ το ΚΚΕ κατά την προεκλογική περίοδο δεν επέλεξε την ανοιχτή αντιπαράθεση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο κ. Ρούσης στην κεντρική ομιλία στην προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιτέθηκε με σφοδρότητα κατά του ΚΚΕ. Σήμερα, απλώς αξιοποιεί το εκλογικό αποτέλεσμα, για να τεκμηριώσει τη δεδομένη άποψή του ότι το ΚΚΕ «έχει λάθος γραμμή».

Και καταλήγει η επίσημη εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.

«Ο κ. Ρούσης, στο κείμενό του, δεν πρωτοτυπεί. Συστρατεύεται και αυτός με την ενορχηστρωμένη προσπάθεια αποδυνάμωσης του ΚΚΕ. Προσπάθεια που έχει στόχο είτε με «φιλικά λόγια» να το συνετίσουν, για να μετατραπεί σε ακίνδυνο τμήμα του αστικού πολιτικού συστήματος, είτε με την ανοιχτή επίθεση, τη συκοφαντία και τη διαστρέβλωση να το βάλουν στη γωνία».

Μέχρι τώρα, το ΚΚΕ δεν έχει αντιδράσει.

Δεν έχει καταδικάσει.

Δεν έχει διαγράψει τον υποψήφιο βουλευτή Επικράτειας από τα ψηφοδέλτια του κόμματος.

Τίποτα.

Λέξη.

Επί προσωπικού.

Όταν αποκάλεσα το ΚΚΕ "ομοφοβικό" - με αποδείξεις απτές τόσο από την αρθρογραφία τους όσο και από τις ομιλίες βουλευτών του στη Βουλή, έπεσαν πάνω μου να με ξεσκίσουν. Ούτε οι ακροδεξιοί δεν έφτασαν αυτό το επίπεδο χυδαιότητας (λέμε τώρα). Αποπειράθηκαν ανεπιτυχώς μια ανελέητη δολοφονία χαρακτήρα ανελέητη με αισχρούς χαρακτηρισμούς πεζοδρομίου. Μέχρι τον Χίο και το μακελειό επιστράτευσαν ως επιχειρήματα εναντίον μου. Το χορό έσυραν τα κομματικά τους έντυπα κι ακολούθησαν γεμάτοι δηλητήριο οι ψηφοφόροι τους.

Ο πιο φαιδρός χαρακτηρισμός τους ήταν «αντικομουνίστρια».

Αντικομμουνιστής είναι κάποιος που, χρόνια τώρα, αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Ζήσαμε να το ακούσουμε κι αυτό.

Το επιμύθιο

Θα περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση της διαγραφής του κ. Ρούση μετά από τον σεξιστικό και όχι μόνο οχετό που ανάρτησε.

Αλλιώς θα μιλήσουμε για δυο μέτρα και δυο σταθμά.

Αλλιώς θα μιλήσουμε για υποκρισία.

Και δεν το θέλουμε.

Δεν το θέλουμε γιατί σεβόμαστε βαθύτατα τους αγώνες και το αίμα που έχει χύσει το ΚΚΕ για την Ελευθερία αυτού του τόπου.