Όταν Gerald έγινε Geraldine...

Τι , άραγε, θα συμβεί στη ζωή του  Gerald , 
όταν ένα πρωί θα ξυπνήσει μεταμορφωμένος σε... Geraldine ;

Το φάρμακον κατά της απαθείας των Ελλήνων

Ἄγγλος τις συγγραφεύς, ὁ Swift νομίζω, διηγεῖται ὅτι οἱ κάτοικοι, δέν ἐνθυμοῦμαι τίνος τόπου, εἶναι τοσούτῳ ἀπαθεῖς καί ἀπρόσεκτοι, ὥστε ὁσάκις ἀποτείνεταί τις πρός αὐτούς, πρέπει νά κτυπᾷ ἐκ διαλειμμάτων τήν κεφαλήν των διά ξηρᾶς κολοκύνθης, ἵνα μή ἀποκοιμῶνται, ἐνῶ ὁμιλεῖ. Τοιοῦτόν τι ἀνθυπνωτικόν φάρμακον ἐσκέφθην κἀγώ νά μεταχειρισθῶ κατά τῆς ἀπαθείας τοῦ Ἕλληνος ἀναγνώστου˙ ἐν ἐλλείψει δέ κολοκύνθης ἐπροσπάθησα νά ἐξορκίσω τά χασμήματα καταφεύγων ἀνά πᾶσαν σελίδαν εἰς ἀπροσδοκήτους παρεκβάσεις, ἰδιοτρόπους παρομοιώσεις ἤ ἀλλοκότους λέξεων συγκρούσεις˙περιβάλλων ἑκάστην ἰδέαν δι’ εἰκόνος, οὕτως εἰπεῖν, ψηλαφητῆς, καί αὐτά ἀκόμη τά σοβαρώτερα τῆς θεολογίας ζητήματα στολίζω διά κροσσίων, θυσσάνων καί κωδωνίσκων ὡς ποδιάν Ἱσπανῆς χορευτρίας.

Εμμανουήλ Ροΐδης, Η Πάπισσα Ιωάννα

Η ΚΟΡΦΙΑΤΙΚΗ ΑΣΤΡΟΠΑΡΕΑ

ΚΟΡΦΙΑΤΙΚΕΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ -

                                ΜΙΑ ΑΣΤΡΟΠΑΡΕΑ
Corfu Nightscapes - A Company of Stars, 4Κ-Timelapse, Music: John Miliadis


Μια παρέα αστεριών, σε μια στιγμή του χρόνου ~60.000 φωτογραφίες από μαγικά νυχτερινά τοπία της Κέρκυρας του Βασίλη Μεταλληνού , συναντούν τις μουσικές εμπνεύσεις του Γιάννη Μηλιάδη, σε ένα ταξίδι από το Παλαιό Φρούριο και τις ομορφιές της Κέρκυρας έως την πανσέληνο και τα άστρα!
Εάν σε κάποια πλάνα βλέπετε την Σελήνη ή τον Ήλιο πιο μεγάλα, ενώ σε κάποια άλλα πλάνα πιο μικρά αυτό έχει να κάνει με την μεγέθυνση του τηλεσκοπίου ή του φακού. Στα πλάνα όπου η Σελήνη φαίνεται τεράστια , η απόσταση από το επίγειο στόχο είναι πολύ μεγάλη ~8+χλμ , ενώ οι φωτογραφίες είναι μέσα από το τηλεσκόπιο με εστιακή απόσταση 1000 mm. Όταν βλέπετε την Σελήνη να ανατέλλει πίσω από το Παλαιό Φρούριο , ενώ τα βουνά στο βάθος από πλάνο σε πλάνο αλλάζουν , είναι γιατί η Σελήνη κινείται πάνω στην εκλειπτική ±5°
Στα πλάνα με τα αστρικά ίχνη , μπορείτε να παρατηρήσετε την κίνηση που κάνουν τα αστέρια, όπου ουσιαστικά είναι η Γη αυτή που κινείται γύρω από τον εαυτό της με ταχύτητα 1.674,4 χλμ./ώρα. Για την ακρίβεια η περίοδος περιστροφής της γης γύρω από τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4,09 δευτερόλεπτα και ονομάζεται αστρική ημέρα. Έτσι παρατηρώντας από την Γη τα ουράνια σώματα, η κύρια φαινόμενη κίνησή τους είναι από τα ανατολικά προς τα δυτικά με μία ταχύτητα 15°/ώρα = 15'/λεπτό ή για παράδειγμα μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο ανά δύο
λεπτά.
*******************
A company of stars, ~60,000 images of magical nightscapes of Corfu by Vasilis Metallinos paired with John Miliade's musical creations on a journey from the old Fortress and the beauty of Corfu to the Full Moon and to the Stars!
If in some shots you can see the Moon or the Sun bigger, while in some other shots smaller it has to do with the magnification of the telescope or lens. In shots where the moon looks huge, the distance from the ground target is very large ~ 8+ km , while the photographs is through the telescope with a focal length of 1000 mm. When you see the moon rising behind the Old Fort, while the mountains in the distance of up to up change is because the moon moves along the ecliptic ± 5 °.
In shots with stellar tracks , you can notice the movement that make stars, which essentially is the Earth that revolves around itself with speed 1674.4 km . / Hr. In fact , the rotation period of the Earth around its axis is 23 hours , 56 minutes and 4.09 seconds and called stellar day . Thus observing the Earth from celestial bodies , the main apparent motion is from east to west with a speed of 15 ° / h = 15 ' / min or for example a solar or lunar diameter every two minutes .

Observation Team of Astronomic Society of Corfu -- Ομάδα Παρατήρησης Αστρονομικής Εταιρείας Κέρκυρας
Ιόνιο Πανεπιστήμιο τμήμα Μουσικών σπουδών - Ionian University Music Department

Video Produser Bill Metallinos - Powered by Elpis Metallinou

Photographer Bill Metallinos

Music Composed John Miliadis

Music Orchestration John Miliadis
Music Production John Miliadis

Equipment
ChronoCon dolly slider
Canon eos 40D, Canon eos 400D, Canon eos 30D, Canon eos 700D, Canon eos 5Dmk2,
Ef 100-400 is usm, Ef 100L Macro 100mm, Ef 15mm Fisheye 2.8, Efs 17-55 is usm f2.8, Samyung 8mm Fisheye
SW ED80 600mm f7.5, Takahashi Toa130 1000mm f7.7
Sony Vegas Pro 12
Logic Pro




http://youtu.be/iBP06fkZrBA (http://youtu.be/iBP06fkZrBA)

Με το θυμιατό στο χέρι

 

Με τους υπουργούς ωρκίσθην

από χθες να είμαι φίλος.

Και εις την υπόσχεσίν μου

σταθερός θα μείνω στύλος.

Σ' όσα πράττουσι να στέκω

με το θυμιατό στο χέρι.

Κι' όσα χρήματα με δίδουν

να τα βάλω στο κεμέρι (=πορτοφόλι).

Άμποτε, να είχε, φίλοι

η ωραία μας πατρίς,

Σαν αυτούς και άλλους τρεις.

Σοφοκλής Καρύδης, Εφημερίς "Φως", 2/2/1860 , Αθήνα

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Η καθημερινή εφημερίδα "Φως" κυκλοφόρησε το 1860 ,

εποχή κατά την οποία κυριαρχούσαν οι τυραννικές

Οθωνικές κυβερνήσεις και η φαυλοκρατία.

Ήταν τετρασέλιδη , πολιτικοσατιρική κατά βάση,

χωρίς όμως να αποκλείονται οι εσωτερικές και εξωτερικές ειδήσεις.

Ο εκδότης της Σοφοκλής Καρύδης διώχθηκε και φυλακίστηκε

επανειλημμένα για την οξεία πολεμική που ασκούσε

στις διεφθαρμένες ανακτορικές κυβερνήσεις.

Οι στίχοι που παραθέτουμε

δημοσιεύτηκαν στο δεύτερο φύλλο της εφημερίδας

και αποτελούν την απάντηση του μαχητικού δημοσιογράφου

στις απειλές υπουργών της κυβέρνησης Μιαούλη,

που εξοργίστηκαν από τη σκληρή κριτική που

τους ασκούσε στο πρώτο φύλλο.

Διαβάστε: Μια προτομή για τον Σοφοκλή Καρύδη…

Tι φοβερές φυλακές΄τι κρύο και άψυχο κτίριο

 

 

Ανδρέα Καρκαβίτσα

ΑΙ ΦΥΛΑΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

[περιοδικό ΕΣΤΙΑ, τχ.16, 1892, σελ.241-245]

Μέρος 3ο

Οι κατάδικοι μου έφεραν καφέ.
- Σαν κ' ήρθες μια φορά σ το κελί μας, είπαν, κάτι να σε φιλέψουμε.
Μου έβαλαν ένα σκαμνί κ' εκάθισα. Εμαζεύθησαν πολλοί, άλλοι γονατιστοί άλλοι όρθιοι, γύρω μου. Άρχισαν τα παράπονά τους. Πόσα μου είπαν και τι άκουσα δεν λέγεται. Γραμματαλλαγή με τους δικούς των δύσκολα ημπορούν να κρατήσουν. Να παραπονεθούν διά κάθε τι που τους λείπει, διά το ψωμί που είναι φαρμάκι μοναχό, διά τον επιστάτην που ούτε τους κυττάζει, ούτε φαίνεται καθόλου, πώς να το κάμουν; Άλλη αρχή από τους στρατιωτικούς δεν βλέπουν εμπρός τους. Αναφορά να κάμουν πρέπει να την δώσουν εις τον επιστάτη. Κι' ο επιστάτης βέβαια δεν θα είναι κουτός να φέρη ο ίδιος το κατηγορητήριό του. Μπάζει και την φρουρά και τους αρχίζει στο ξύλο. Πολλοί εζήτησαν με τα έξοδά των να μεταφερθούν εις φυλακάς πλησίον του τόπου των, να βλέπουν κάποτε κανένα δικό τους , την μάνα, τον πατέρα, τους συγγενείς των΄να τους πλένουν, να τους βρίσκωνται διά κάθε τι ως να περάση αυτή η άχαρη ζωή τους΄δεν ακούσθησαν. Βέβαια χρειάζεται ν' ακούση κανείς τοιαύτα τέρατα. Αχ! σκληρότερη κι' από εμέ αν είχε καρδιά καθένας θα έκλαιγεν αν άκουε ό,τι άκουσα και είδα!...
- Ε, ωρέ παιδιά΄αφίστε τ' αυτά τα μυρολόγια. Οι γυναίκες μονάχα μυρολογούνε΄τους έκοψα έξαφνα για να κρύψω τον πόνο μου. Αυτά 'χει ο παληόκοσμος. Ποιος παίζει καλλίτερα μπουζούκι;
- Να το βαρέσουμε΄μου είπεν ο Σπανός, με το λόγο κάμνων και κίνημα κατεβατό του και χαμογελών.
- Αμ ' τι , θα σκάσουμε; είπεν άλλος.
Έστειλε κ' εφώναξεν έναν απ' έξω πως τον ήθελεν ο μπάρμπα Βαγγέλης. Ήλθε΄ήτο ψηλός Λιδωρικιώτης, πριν λοχίας των Ευζώνων. Άμα του είπε ο μπάρμπα Βαγγέλης επήρε από μέσα το μπουζούκι του κ' ήλθε κ' εκάθισε εις το πεζούλι της θύρας και άρχισε να το κουρδίζη.
- Να ειπής ένα της φυλακής΄του είπα.
- Θα πω τον κατάδικο΄μου απάντησε με χαμόγελο.
Και άρχισε σύνωρα να παίζη το μπουζούκι και να τραγουδή:Όποιος με βλέπει και γελώ λέει πίκρα δεν έχω,
Μα 'γω 'χω πίκρα ς' την καρδιά και πίκρα μέσ' ς' τα χείλη.
Δεν έχω φίλο να το πω και να το μολογήσω.
Να σας το ειπώ ψηλά βουνά φοβούμαι μη ραγίστε.
Εμένα μ' εδικάσανε ς' τα σίδερα να λυώσω.
Δε με δικάσαν ξάμηνο δε με δικάσαν χρόνο,
Μον με δικάσαν 'πιζωής ς' τα έρημα μπουντρούμια.
Παρακαλώ την Παναγιά και το Θεό δοξάζω,
Να γιάνη το κορμάκι μου και το δεξί μου χέρι,
Να κάμω τρία γράμματα πικρά, φαρμακωμένα,
Τώνα να πάη ς' τη μάνα μου, τάλλο ς' την αδερφή μου,
το τρίτο το πικρότερο ς' τη δόλια μου γυναίκα
Να μην αλλάξη τη Λαμπρή και βγη ς' το μισοχώρι,
Γιατ' έχ' οχθρούς και χαίρονται και φίλους και λυπούνται...Όλοι ήσαν με κατεβασμένα μούτρα όταν ετελείωσε. Ποια καρδιά να τ' ακούση και να μη ραγίση αυτό το παράπονο;

Κάρολος ο τρισμέγιστος

ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΟΡΕΣΤΕΙΑ

Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ (Κάρολος Κουν - Βικιπαίδεια) και το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, στην μακρόχρονη παρουσία τους στα θεατρικά δρώμενα της Ελλάδας, παρουσίασαν θεατρικές αποδόσεις κειμένων του αρχαίου, νεοελληνικού, αλλά και παγκόσμιου δραματολογίου. Μια από αυτές είναι η παρουσίαση της Τριλογίας «ΟΡΕΣΤΕΙΑ» του ΑΙΣΧΥΛΟΥ στο Αρχαίο Θέατρο της ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ. Η πορεία του οίκου των Μυκηνών μετά την επιστροφή του ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ είναι το νήμα που συνδέει και τα τρία μέρη. Η φρυκτωρία του ΑΡΑΧΝΑΙΟΥ μεταδίδει το μήνυμα της πτώσης της ΤΡΟΙΑΣ, η ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ ετοιμάζεται για την επιστροφή του βασιλιά και συζύγου της. Οι πολίτες του ΑΡΓΟΥΣ ανησυχούν και αυτοί με τη σειρά τους. Ο ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑΣ επιστρέφει θριαμβευτής, φέρνοντας μαζί του ως έπαθλο και την ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ. Το σχέδιο της ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑΣ ενεργοποιείται και, σε πολύ λίγο, ο ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑΣ και η ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ είναι νεκροί. Η βασίλισσα θριαμβολογεί. Για εκείνη και τον ΑΙΓΙΣΘΟ το τέλος είναι πολύ κοντά. Τα παιδιά της και παιδιά του ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ, ΗΛΕΚΤΡΑ και ΟΡΕΣΤΗΣ, σχεδιάζουν και πραγματοποιούν την τιμωρία. Το μητροκτόνο ΟΡΕΣΤΗ καταδιώκουν οι ΕΡΙΝΥΕΣ. Η λύτρωσή του έρχεται όταν ο θεός ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ αναλαμβάνει την ευθύνη της πράξης και η θεά ΑΘΗΝΑ τον αθωώνει στο νεοσύστατο δικαστήριο του ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ.

Διεύθυνση Παραγωγής:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΩΝ

Θεατρική σκηνοθεσία:
ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ

Τηλεοπτική σκηνοθεσία:
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ

Μετάφραση:
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ

Μουσική:
ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ

Σκηνικά-Κουστούμια:
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ηθοποιοί:
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΡΑΚΩΝΣΤΑΝΤΟΓΛΟΥ: ΦΡΟΥΡΟΣ
ΜΑΓΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΑΝΗΣ: ΚΗΡΥΚΑΣ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ
ΚΑΤΙΑ ΓΕΡΟΥ: ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗΣ: ΑΙΓΙΣΘΟΣ
ΜΙΜΗΣ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ: ΟΡΕΣΤΗΣ
ΧΑΡΗΣ ΣΩΖΟΣ: ΠΥΛΑΔΗΣ
ΡΕΝΗ ΠΙΤΤΑΚΗ: ΗΛΕΚΤΡΑ
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΡΑΚΩΝΣΤΑΝΤΟΓΛΟΥ: ΔΟΥΛΟΣ
ΟΛΓΑ ΔΑΜΑΝΗ: ΚΥΛΙΣΣΑ
ΒΑΝΑ ΠΑΡΘΕΝΙΑΔΟΥ: ΠΥΘΙΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗΣ: ΑΠΟΛΛΩΝ
ΛΥΔΙΑ ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ: ΑΘΗΝΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΗΓΑΣ: ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ

ΧΟΡΟΣ:
(ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ-ΧΟΗΦΟΡΕΣ-ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ)
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΑΝΗΣ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΓΑΪΤΗΣ
ΧΑΡΗΣ ΣΩΖΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΗΓΑΣ
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΡΑΚΩΝΣΤΑΝΤΟΓΛΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΤΑΚΗΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ
ΚΩΣΤΗΣ ΚΑΠΕΛΩΝΗΣ
ΛΥΔΙΑ ΚΟΝΙΟΡΔΟΥ
ΒΑΝΑ ΠΑΡΘΕΝΙΑΔΟΥ
ΚΑΤΙΑ ΓΕΡΟΥ
ΟΛΓΑ ΔΑΜΑΝΗ
Ρ. ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΝΙΚΑΙΤΗ ΚΟΝΤΟΥΡΗ
ΤΖΕΝΗ ΣΑΜΠΑΝΗ
ΜΕΛΙΝΑ ΒΑΜΒΑΚΑ
Β. ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ
ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΝΗΣ
Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΑΡΙΑ ΓΑΛΑΤΗ
ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΙΑΔΑΚΗ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΕΤΟΥΣΗ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΦΟΥ
Γ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΚΤΩΡ ΚΑΛΟΥΔΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΞΥΣΤΡΑΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΜΠΙΚΙΔΗΣ
ΑΛ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Μ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Λ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Κ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
Γ. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Μάσκες:
ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΟΝΑΤΣΟΣ

Tι φοβερές φυλακές΄τι κρύο και άψυχο κτίριο

ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ
Το ντοκουμέντο που ακολουθεί φέρει την υπογραφή του Ανδρέα Καρκαβίτσα , πρωτοπόρου δημοτικιστή και κορυφαίου εκπροσώπου του ηθογραφικού διηγήματος, στα τέλη του 19ου αιώνα.
Αρχικά, με την ιδιότητα του γιατρού στα πλοία και από το 1896 ως ιατρού στο στρατό ξηράς επισκέφθηκε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας , συλλέγοντας πληροφορίες και ερχόμενος σε επαφή με ανθρώπους του λαού, η σκληρή και βασανισμένη ζωή των οποίων τον συγκινούσε ιδιαίτερα .
Καρπός των επαφών αυτών είναι πάμπολλα κείμενα : ταξιδιωτικές εντυπώσεις, διηγήματα, νουβέλες, ,πολιτικοκοινωνικά και λαογραφικά άρθρα.
Ο Καρκαβίτσας επισκέφθηκε τη διαβόητη φυλακή βαρυποινιτών του Ναυπλίου και συγκλονίστηκε από την αθλιότητα των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων. Στο ρεπορτάζ που δημοσίευσε ευθύς αμέσως στο εβδομαδιαίο περιοδικό Εστία περιγράφει , βαθιά συγκινημένος, τις εντυπώσεις του.
Το κείμενο του Καρκαβίτσα, που θα αναρτήσουμε σε συνέχειες , δίνει μια σαφέστατη εικόνα της κατάστασης στην οποία βρισκόταν το σωφρονιστικό σύστημα στην Ελλάδα, στα τέλη του 19ου αιώνα.
Σκοπός του συστήματος αυτού δεν ήταν η τιμωρία των εγκληματιών και η επανένταξή τους στην κοινωνία μετά την έκτιση της ποινής τους , αλλά η πλήρης και μέχρι εκμηδενισμού καταρράκωση της προσωπικότητάς τους.
Οι φυλακισμένοι του Μιλτιάδη δεν αντιμετωπίζονταν ως άνθρωποι αλλά ως υπάνθρωποι . Η μεταχείριση αυτή συγκίνησε βαθύτατα τον εικοσιεπτάχρονο συγγραφέα και τον ώθησε να γράψει το γεμάτο συμπόνια
για τα φυλακισμένα ερείπια της ζωής.
Η μεταγραφή του κειμένου έγινε από τον συντάκτη του Blog , που διατήρησε τους ορθογραφικούς κανόνες του Καρκαβίτσα ως τεκμήριο της γλωσσικής ταυτότητας ενός εκ των πρωτοπόρων δημοτικιστών.
Για λόγους τεχνικούς, τα πνεύματα και οι τόνοι παραλείφθηκαν.

Ανδρέα Καρκαβίτσα
ΑΙ ΦΥΛΑΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ
ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

[περιοδικό ΕΣΤΙΑ, τχ.16, 1892, σελ.241-245]

 

ΜΕΡΟΣ 2ο

  Α. Καρκαβίτσα, " Μιλτιάδης" , αι φυλακαί του Ναυπλίου ( Εστία,1892) Μέρος 2ο.

Εστάθην να ερωτήσω τον εαυτόν μου. Μ' εντροπήν μου τ' ομολογώ ότι η καρδιά μου είνε πατσαβούρα. Ούτε εύκολα συγκινείται ούτε εύκολα θλίβεται. Όπου και αν ευρεθή μένει πάντοτε ωσάν την πλάκα κρύα, που δέχεται ατάραχη το χαλάζι του χειμώνα και τον ήλιο του καλοκαιριού΄της άνοιξης την υγρή πνοή και τα μαραμένα φύλλα του φθινοπώρου, χωρίς ούτε να ραγισθή ποτέ ούτε να χορταριάση. Μα φαίνεται τόσο θλιβερή ήτο η εικόνα που είχα εμπρός μου ώστε κι' αυτή συμπόνεσε.
- Όχι, είπα΄ευχαριστώ.
Κ' έφυγα σύνωρα μακρυά με ανατριχίλα και φόβο, μήπως με πάρουν διά της βίας και με χώσουν εκεί.*Όμως έπειτ' από ολίγο η καρδιά μου αφήκε τες παιδιάτικες αυτές αδυναμίες. Μέσα εις το Ναύπλιον όπου εγύριζα κ' έσφιγγα το χέρι του Αμοιραδάκη κ' εδοκίμαζα το πικρό ψωμί των καταδίκων του Βουλευτικού, και άκουγα αδάκρυτος τα φουσκωμένα λόγια των θεατρίνων του Τζαμιού, τα ερωτικά τερτίπια και τα ξυλοκοπήματα του Στοιχειού, κ' έβλεπα αλλοίμονο! τα περασμένα νειάτα της κυρά Γλυκερίας, ήλθα πάλιν εις τον εαυτόν μου. Η πλάκα έγεινε πάλι πλάκα. Και η δίψα μονάχα , η δίψα να ιδώ και να τ' ακούσω όλα, ό,τι ήτο και ακόμη ό,τι δεν ήτο εύκολο, μ' εκυρίευσε με διαβολική ενέργεια. Διατί τάχα μόνον να τους ιδώ; Διατί να μην ομιλήσω και με τον Σπανό και με τον Ντερβίση και με τους άλλους κακούργους. Να μην ιδώ πώς ζουν, τι τρώγουν, πώς κοιτάζονται;
Το επήρα απόφασι και μίαν αυγή ετράβηξα ίσα διά το Παλαμήδι. Ανέβην πάλι τα σκαλοπάτια του, κ' ευρέθηκα εις του Μιλτιάδη.
-Καλώς ώρισες΄έλ' απάνου΄μου φώναξεν ο αξιωματικός.
- Όχι΄θαμπώ μέσα.


Δεν ήθελα να πάγω εις την γέφυρα από φόβο μήπως πάθω τα ίδια. Ένας σκοπός μ' άνοιξε μία χονδρή θύρα και την εμαντάλωσε πίσω μας.
Αλλά δεν ήμουν εις την αυλή παρά εις τον τοίχο, μέσα εις τα σωθικά του τοίχου, ανάμεσα εις δύο θύρες σιδερένιες. Βαθύ σκοτάδι΄νέκρα και κρύο΄τάφος σωστός! Αλλοίμονο κι' αν έμενα μίαν ώρα μοναχός εκεί μέσα! Τι θέλετε παραμύθια; να τα σπίτια της Λάμιας που είχε δασκαλεμένες τες θύρες της και άμα επάταγε το κατώφλι τους κανένας άμοιρος διαβάτης, έκλειναν μονάχες σύνωρα, σαν σαγονιές φοβερού θεριού κ' η Λάμια τους εμαρμάρωνεν. Ο Μιλτιάδης είνε φοβερώτερη Λάμια΄δεν τους μαρμαρώνει εκείνους που πέσουν εις τα βρόχια του΄τους ρουφά αργά αργά το αίμα ΄τους σκάφτει σαν επίβουλο σαράκι τα κόκκαλα, τους λύνει ένα ένα τους αρμούς΄τους παίρνει το φως, τα νειάτα , την υγεία και εις το τέλος ή τους δίνει εις τα χέρια του Αμοιραδάκη, είτε τους ρίχνει πάλιν εις τον κόσμο, άνοστα πλέον κουφάρια!
Ως τόσο άνοιξε η άλλη θύρα κ' εβγήκα έξω εις την αυλή. Με το πρώτο βήμα εστάθηκα κ' έρριξα βλέμμα περίγυρα. Με όλη μου την απάθεια ενόμισα πως δεν ήμουν μέσα εις τους συνόμοιους μου παρά εις άλλους είδους ανθρώπους. Και όμως δεν ήσαν παρά σωστοί άνθρωποι όπως εμείς, όπως εκείνοι που έχομε καθημέρα πλάγι μας, που συντυχαίνομεν εις κάθε δρόμο. Και κάπου μακρυά μαλλιά, κάπου μεγάλα μουστάκια και γένεια. Αλλά ούτε άγρια πρόσωπα, ούτε ματωμένα χέρια , ούτε κόκκινα μάτια. Και όμως όλοι είχαν κάμει ληστείες, σκωτομούς, μύρια κακά! ερήμαξαν σπίτια, ωρφάνεψαν παιδιά, έντυσαν γυναίκες εις τα μαύρα! Και τόρα εγύριζαν εκεί μέσα με σκοτωμένο χρώμα όλοι, με κόκκινα ματόφυλλα και άσπρα μάτια, με λερά ρούχα , ανήμποροι και αθάρρετοι.
-Γειά σου΄είπα εις τον πρώτο που ευρέθηκε κοντά μου και του άπλωσα το χέρι.
- Γειά σου΄μου είπε κι' αυτός κ' έπιασε το χέρι μου , ανόρεξα.
-Πώς σε λεν;
- Βαγγέλη. Και μου χαμογέλασεν.
Από το όνομα και το ταπεινόν εξωτερικό του εσχημάτισα αμέσως την ιδέαν ότι θα ήτο κανένας απ' εκείνους οι οποίοι από στραβού διαβόλου σκοτόνουν και φυλακίζονται κ' ήμουν έτοιμος ν' αναζητήσω άλλον.
- Είν' ο Σπανός΄μού εσφύριξεν άξαφνα εις το αυτί άλλος φυλακισμένος.

Και τω όντι ήτον αυτός ο Σπανός, ο οποίος από τα 54 άρχισε τες ληστείες του, πρώτα με άλλους, έπειτα με τον Νταβέλη, κ' ύστερα έκαμε ιδικό του μπουλούκι κ' έπραξε τόσα εις όλην την Ρούμελη και άλλα τόσα μολογούνται εις όλην την Ελλάδα. Όμως άλλον τον φαντάζεται κανείς και άλλον τον βλέπει΄φαίνεται από τα 74 όταν αμνηστεύθη από τους τούρκους εφρονίμεψε, υπανδρεύθη και ησύχαζεν , όπως και όλοι οι άλλοι. Αλλά και αυτόν και τους άλλους μίαν ημέραν, άδικα και παράλογα τους συνέλαβαν αι αρχαί μας και τους έκλεισαν εκεί και ωρφάνεψαν πάλιν τας νέας οικογενείας των, έτσι δίχως καμμίαν αιτία, παρά όπως χαλούν τες φωλιές των αγριμιών από φόβο μήπως ξαναγυρίσουν!
Ο Σπανός μ' έμπασεν εις το κελί του, είς έν' από τα πέντε δωμάτια τα οποία έχει η αυλή και εις τα οποία κοιτάζονται από εικοσιπέντε τριάντα φυλακισμένοι. Τα δώματα είναι στενά και μακρυά με καμαρωτήν οροφή, με τοίχους μαύρους και ξυλοστρωμένον έδαφος. Εμπρός εις την θύρα είνε δύο βαρέλια με νερό τα οποία τους γεμίζουν από κάτβ μία φορά την ημέραν. Εις την μέσην των τοίχων καρφωμένα είτε δεμένα με σχοινιά είναι κουτιά ξύλινα όπου αποθέτουν τα ρούχα τους. Εις την μία γωνιά ένα παληχράμι ριχμένο κρύβει την βρωμερή βούτα΄σιμά της χάμω ξαπλωμένοι πέντε δέκα κατάδικοι παίζουν τα ζάρια' εμπρός 'ς την θύρα δύο άλλοι κόβουν και ράβουν και σιδερώνουν, επιδιορθώνοντες με μικρή πληρωμή τας στολάς των στρατιωτών. Εις την γωνιάν επάν' απ' το στρογγυλό παραθύρι δύο εικονίσματα με μια φουντίτσα βάγια ξερά, μένουν άφωνοι αλλά καλοί μάρτυρες της γύμνιας , της βρώμας και της φρικτής ταλαιπωρίας των τόσων εκεί ανθρωπίνων υπάρξεων. Να τα ευλαβούνται άρα γε αυτά οι κατάδικοι; Ω ναι, μυριάκις ναι΄διότι μόνοι των τα επρομηθεύθησαν. Πόσες φορές να εκοιμήθησαν με τα μάτια του νου και της ψυχής προσηλωμένα εις τα ιλαρά πρόσωπά των! Πόσες φορές να εμπιστεύθησαν την ζωήν, τας ελπίδας, τα όνειρά των, όλα των τα μυστικά εις εκείνα μονάχα, αφού δεν έχουν κανένα άλλον! Ποιος το ξεύρει; Πολλές φορές όμως το έκαμαν. Τόσα καλά να μου χαρίση ο Θεός!...***


Επήγα κ' εγύρισα όλα τα δώματα. Παντού η ίδια θλιβερά εντύπωσις. Επήγα και εις το παραθύρι των κρατουμένων εις τον Αράπη. Ήλθαν και οι τρεις εμπρός΄τρεις λεβέντες με μαύρα μαλλιά και γένεια, έως τριάντα τριανταπέντε χρονών καθένας΄ήσαν ψηλοί μελαχρινοί, Μανιάτες , φυλακισμένοι διά τα αυστηρά της πατρίδος των έθιμα. Και αν μείνουν ένα μήνα μέσα εκεί πάνε και μαύρα μαλλιά και νειάτα και λεβεντιά΄παράκαιρα θα γεράσουν, οι δύστυχοι! Αν ο Μιλτιάδης όλος είνε Λάμια, εκείνη εκεί η άκρη του είνε το φρικτό δώμα που είχε η ανθρωποφάγα Κυρά εις το σπίτι της, ψηλά εις τον οντά, γεμάτο ξουράφια και καρφιά και νιστέρια, όπου εγίνοντο λιανά κομμάτια οι άσπονδοι εχθροί της.
Δέκα βήματα μέσα δεν ημπορούν να κάμουν εις τον Αράπη. Πρώτα θ' απαντήσουν λάσπες, έπειτα νερά κ' έπειτα άνοιγμα βαθύ σκοτεινό, και κάτω λίμνη νερού που σταλάζει χειμώνα καλοκαίρι μέσ' από τα πλευρά του βράχου. Και δεν φθάνει ό,τι τους κάμνει η φύσις΄οι άνθρωποι έγειναν χειρότεροι. Μισό το ψωμί τους, λιγώτερο το νερό τους, κόψιμο το ψωμοεπίδομα, το οποίον δίνουν κάθε μήνα εις τους καταδίκους. Πού θα κοιτασθούν, πώς θα πλυθούν, πώς θα ξεμουδιάσουν; Ξέρω κ' εγώ. Ποιος φροντίζει δι' αυτά τα τέρατα; Διατί να πιασθούν;
Αλλά και πώς να μη πιασθούν, λέγω κ' εγώ. Είνε μάλιστα ν' απορή κανείς πώς καμμιά ημέρα δεν αποφασίζουν, όλοι μαζί μ' ό,τι έχει καθένας να πετσοκοπούν συνατοί τους, να πετάξουν τοιαύτη ζωή κατάμουτρα όλων των αρμοδίων του ανθρωπισμού των. Τόρα απεδείχθη φως φανερόν η μεγάλη αλήθεια. Ο άνθρωπος δεν πλάττεται κατά τη μάνα και τον πατέρα του. Ο τόπος μέσα εις τον οποίον ζη΄ο αέρας , ο ήλιος, ο ουρανός, η αρμονία , τα χρώματα , πάσα κουβέντα και κάθε κελάδημα, όλος ο ορατός και αόρατος κόσμος που είνε περίγυρα, αυτός του βάζει την ανάλογη σφραγίδα εις το πρόσωπό του. Και όχι εις το πρόσωπό του μόνον αλλά και εις το αίμα και εις τα νεύρα και εις αυτήν την ψυχή του ακόμη. Τι νεύρα λοιπόν και τι ψυχή ζητείτε καλήτερη από ανθρώπους που χρόνια ολόκληρα δεν έχουν παρά επάνω στο κεφάλι τους τες λόγχες των στρατιωτών, γείτονά τους τον Αμοιραδάκη, επιστάτη τους κλέφτη και πουθενά θεό; Όποιον μεγαλόκαρδο και αν βέλετε εκεί μέσα ο αυτός και χειρότερος θα γένη. Ο Χριστός , τρομώ και λέω, αν έμεν' ένα ξάμηνο εκεί, βέβαια θα ξέχανε το "αγαπάτε αλλήλους".

*

[συνεχίζεται...]

Στους έρωτές μας

 A Nos Amours:

Tes rêves on a vendus
Tes poings ont trop
Serrer les clous
A quoi tu penses?
A nos amours

Ces choses que t'as perdues
Au loin le couteau
Lancé vers le vide immense
A nos amours

Le siècle est mort
Mais puisque brûlent encore
Les soleils aux couleurs du sang
De nos amours

Au coin du feu
De tes yeux je me pose
Au gré des proses en testament
Pour nos amours

A nos amours

Quand le ciel s'est éteint à bruler trop
Quand les alcools mènent la danse
De nos amours

Quand la sève a quitté la terre
Les sanglots noyés les quais des métros
De nos amours

Quand les tambours fatigués ne battent plus
Que l'arrivée d'une autre guerre
D'un autre amour

A nos fragiles aux horizons pleurantes
Il parait que l'océan chante
Pour nos amours
Pour nos amours

A nos amours

Tes yeux ont trop mouillé ces navires fous
Qui ne savent plus où jeter l'ancre
De nos amours

Perdu le nord cherche les ports
Perdu le temps et les amis d'avant
Avant les amours

Des miettes bouffées pour des coeurs trop grands
Des navires fous sur l'océan
De nos amours

A nos peines à nos joies
A nos discours
A nos solitudes à nos rires
A nos amours

A nos guerres
Aux fragiles de nos contours
A nos sueurs sur les tambours
A nos amours

A nos étendards
A nous à nos tristes
A la force d'aimer toujours
A nos amours

A Dieu à tes yeux
Au brulant du feu
A nos tragiques à nos adieux
A nos amours

Νέριτ : η αδέσμευτη... σκλάβα

Υπό κυβερνητικό έλεγχο η ΝΕΡΙΤ, σύμφωνα πλέον και με την EBU!

Αναδημοσίευση από την έντυπη έκδοση του “Π” που βρίσκεται στα περίπτερα

Το πλήρες κείμενο της επιστολής με την έντονης διαμαρτυρίας της EBU προς τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για το νέο νομικό πλαίσιο που επιτρέπει στην κυβερνητική πλειοψηφία να ελέγχει τη συγκρότηση του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ, και κατ΄ επέκταση τη λειτουργία του φορέα, δημοσιεύει σήμερα το «Π». Η επιστολή εστάλη στον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, με ημερομηνία 12 Αυγούστου, λίγες ημέρες μετά την τροπολογία αλλαγής της διαδικασίας επιλογής του Εποπτικού Συμβουλίου στη ΝΕΡΙΤ και κοινοποιήθηκε στον πρόεδρο της Βουλής, Ευάγγελο Μεϊμαράκη και την αρμόδια υφυπουργό Επικρατείας, Σοφία Βούλτεψη.
Ο πρόεδρος της EBU, Jean-Paul Philippot και η Γενική Διευθύντρια, Ingrid Deltenre, δηλώνουν την έκπληξή του για την αλλαγή του νόμου και ζητούν από την Πρωθυπουργό την άμεση παρέμβασή του για την αλλαγή του τρόπου επιλογή των μελών του Εποπτικού Συμβουλίου, ώστε να μην υπάρχει ο άμεσος έλεγχος από την κυβέρνηση. Θυμίζουν δε, πως η πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, όπου κατά πλειοψηφία εγκρίθηκε η πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης για το κλείσιμο της ΕΡΤ, στηρίζεται ακριβώς σε αυτές τις ασφαλιστικές δικλείδες. Η EBU χαρακτηρίζει κυνικά τα όσα ακούστηκαν στη Βουλή για τη ΝΕΡΙΤ από την κυβέρνηση και θεωρεί πως πλέον η πορεία της ΝΕΡΙΤ είναι σε κρίσιμο σημείο.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής με την έντονη διαμαρτυρία της EBU προς τον ίδιο τον Πρωθυπουργό

“Όπως πιθανόν  γνωρίζετε, η EBU (ἐδειξε εντονότατο ενδιαφέρον ως προς την περσινή προσπάθεια για την ανασύσταση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, και με τις κινήσεις μας από τότε η EBU  απέδειξε περίτρανα την υποστήριξή της για αυτή την προσπάθεια, αν και προκάλεσε την διάλυση ενός από τα ιδρυτικά μέλη της EBU, της ΕΡΤ. Από την άλλη πλευρά, από τα τραυματικά γεγονότα του Ιουνίου του 2011, προσπαθούμε να στηρίξουμε τη ΝΕΡΙΤ καθώς ωριμάζει, με την ελπίδα ότι θα καταφέρει αργότερα μέσα στη χρονιά να αιτηθεί να γίνει μέλος της EBU.
Αποτέλεσε βαθύτατη ανησυχία για το μέλλον της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, η πληροφορία για την νέα διαδικασία σύγκλισης του Εποπτικού Συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ, η οποία υιοθετήθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο στις 5 Αυγούστου του 2014.
Όπως γνωρίζετε, το περσινό κλείσιμο της ΕΡΤ, έφερε στο φως πλήθος ανησυχίες, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όσον αφορά στην δημόσια ραδιοτηλεόραση ως υπηρεσία, αλλά ανέσυρε και ζητήματα που είχαν να κάνουν με την ελευθερία και τον πλουραλισμό στα οπτικοακουστικά μέσα στην Ελλάδα. Οι ανησυχίες αυτές μετριάστηκαν λόγω της άμεσης σύστασης ενός ενδιάμεσου φορέα και λόγω της δέσμευσης ότι ο νέος σταθμός δεν θα χαλιναγωγείται από τις εκάστοτε κυβερνητικές δυνάμεις. Πράγματι, ο περσινός νόμος (Ν. 4173/2013)  που αφορούσε στη ΝΕΡΙΤ, εισήγαγε έναν αριθμό ασφαλιστικών δικλείδων ώστε να προστατεύσουν τη δημόσια ραδιοτηλεόραση από την κυβερνητική επιρροή. Ένα από τα σημαντικότερα μέτρα ήταν οι κανόνες που αφορούσαν στη σύγκληση του Εποπτικού Συμβουλίου. H πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία γίνεται αποδεκτή η κοινή υπουργική απόφαση για το κλείσιμο της ΕΡΤ, ήταν μερικώς στηριγμένη σε αυτή τη δέσμευση. Στo κυρίως μέρος (παράγραφος 17), το Δικαστήριο κάνει ξεκάθαρη αναφορά σε όσα προέβλεπε ο Ν. 4173/2013 που διασφάλιζε ότι η σύγκληση των μελών της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης θα ήταν ανεξάρτητα από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.
Είμαστε έκπληκτοι και βαθιά απογοητευμένοι που οι νόμοι αυτοί άλλαξαν ξαφνικά, χωρίς τον πρέποντα δημόσιο διάλογο και χωρίς κανέναν σεβασμό στις Ευρωπαϊκές πρακτικές που προέβλεπαν διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της πλουραλιστικής σύνθεσης των ιθυνόντων της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Παρά το γεγονός ότι η σύγκληση και η σύσταση του Εποπτικού Συμβουλίου ήταν κάτι σύνθετο και χρονοβόρο σύμφωνα με όσα προέβλεπε ο νόμος, αισθανόμαστε ότι η νέα διαδικασία στερείται νομικών ασφαλιστικών δικλείδων για την ανεξαρτησία και τον πλουραλισμό, καθώς η σύνθεση του ΕΣ καθορίζεται από τη διάσκεψη των βουλευτών, με απλή πλειοψηφία που βασίζεται στις προτάσεις του αρμόδιου για την δημόσια ραδιοτηλεόραση υπουργού.
Είναι προφανές ότι η διασφάλιση της πολιτικής ανεξαρτησίας της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από την Ευρωπαϊκή Συμβούλιο  [και κυρίως με τις συστάσεις της επιτροπής
R (1996) 10 που αφορά στην εγγύηση της ανεξαρτησίας των δημόσιων ΜΜΕ και R (2012)1] που αναφέρεται στη διοίκηση των δημόσιων αυτών φορέων, δεν είναι θέμα  έλλειψης ασφαλιστικών δικλείδων ασφάλειας απλώς, αλλά και τεράστια πολιτική ευθύνη.
Απευθυνόμαστε λοιπόν σε εσάς για να κάνετε ό,τι περνά από το χέρι σας ώστε όσα συμφωνήθηκαν, τουλάχιστον αυτά που σχετίζονται με την ανεξαρτησία και τον πλουραλισμό στη σύσταση του ΕΣ να εφαρμοστούν,, ώστε η ΝΕΡΙΤ να μπορεί να προσφέρει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα της Ελλάδας, απαγκιστρωμένη από τις πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην εξουσία.
Πρέπει να γνωρίζετε ότι η Ευρώπη έχει το βλέμμα της στραμμένο στο Ελληνικό κοινοβούλιο, την κυβέρνηση αλλά και τη διοίκηση της ΝΕΡΙΤ. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει ούτως ώστε να εκπληρωθεί η αρχική δέσμευση, Η σύσταση και σύγκληση του ΕΣ να γίνει με τρόπο ισορροπημένο ώστε το διοικητικό προσωπικό της ΝΕΡΙΤ να είναι δημοσιογραφικά και πολιτικά ελεύθερο. Αν ακολουθηθεί άλλος δρόμος τότε όσα κυνικά ακούστηκαν για τη σύσταση της ΝΕΡΙΤ θα επαληθευτούν και οι αποφάσεις της περασμένης βδομάδας θα είναι ένα τρομερό βήμα προς τις παλιές τακτικές πολιτικής επιρροής και διείσδυσης. Βρισκόμαστε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο, όπου αν ληφθούν οι σωστές αποφάσεις, θα αποκατασταθεί η δημόσια γνώμη για τη ΝΕΡΙΤ και θα καθησυχάσει όσους φοβούνται ότι η ΝΕΡΙΤ θα γίνει όργανο της κυβέρνησης.
Η ΕΒU  είναι έτοιμη να στηρίξει την ίδρυση και την εξέλιξη της ΝΕΡΙΤ ως ενός ανεξάρτητου και έγκυρου δημόσιου φορέα με στόχο την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.
Με εκτίμηση
Jean-Paul Philippot
Πρόεδρος EBU
Ingrid Deltenre
Γενική Διευθύντρια

Γυμναστήρια: φυτώρια πορτιέρηδων και μπράβων

Γυμναστήρια:  φυτώρια πορτιέρηδων και μπράβων. Ο "σκοτεινός" κόσμος των αναβολικών που δεν συγχωρεί.

inShare

Share

Η επικίνδυνη μόδα των νέων στα γυμναστήρια, οι ουσίες που δίνουν σε ταύρους και άλογα πριν τις κούρσες. Ο σκληρός κόσμος των αναβολικών, με αφορμή τη διπλή δολοφονία στη Μεσσηνία 

Πηγή: news247, Αύγουστος, 24, 2014 

 

Τα δελτία παραγγελίας φαρμακευτικών σκευασμάτων που βρέθηκαν στο σπίτι του ενός από τα θύματα του διπλού φονικού στη δυτική Μάνη, βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Αστυνομίας.

Πρόκειται για δελτία που δείχνουν, σύμφωνα με πηγές που επικαλείται ο Τύπος της Κυριακής, την αγορά σκληρών αναβολικών, όμοιων με αυτά που διακινούνται σε διάφορα γυμναστήρια.
Οι αστυνομικοί φοβούνται, ότι τα ίδια σκευάσματα μπορεί να καταναλώνονται και από άλλους νεαρούς, ακόμα και από ανήλικους, στην Καλαμάτα και για τον λόγο αυτόν ερευνούν με προσοχή το ενδεχόμενο έμμεσης ή άμεσης εμπλοκής κάποιου κυκλώματος διακίνησης παράνομων ουσιών.
Αυτό που αναζητείται, είναι η διαδρομή που ακολουθούν τα σκευάσματα για να φτάσουν στους παραλήπτες, στους οποίους μπορεί να παρουσιάζονται ως "καθαρά" και ασφαλή για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Οι δύο 19χρονοι που κατηγορούνται για το έγκλημα στη Μάνη φέρονται να έκαναν χρήση συμπληρωμάτων διατροφής, αλλά και αναβολικών. Το πάθος τους για το bodybuilding ήταν το κοινό σημείο με τα δύο μεγαλύτερης ηλικίας θύματα. Τον 26χρονο Σγούρο τον γνώριζαν από γυμναστήριο της Καλαμάτας, όπου πήγαιναν και οι ίδιοι. Ο φίλος του, Γιάννης Κομμάτης, επίσης είχε ασχοληθεί με τα συμπληρώματα διατροφής και μάλιστα, είχε γνωστοποιήσει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, την πρόθεσή του, σύντομα να ανοίξει κατάστημα πώλησης τέτοιου είδους σκευασμάτων στον τόπο καταγωγής του, στη Σάμο.
"Υπόσχονται σώμα σε χρόνο ρεκόρ"
"Υπόσχονται ότι θα χτίσεις σώμα σε χρόνο ρεκόρ. Ότι θα βγάζεις άπειρα σετ στην μπάρα και ότι όση ώρα είσαι στο γυμναστήριο, θα είσαι στην τσίτα. Εσύ "ψήνεσαι" και παίρνεις τα σκευάσματα. Ορισμένα είναι ίδια με αυτά που δίνουν σε ταύρους και στα άλογα που τρέχουν σε κούρσες. Αυτά είναι που δεν ελέγχονται από κανέναν. Αν δεν προσέξεις, σε στέλνουν στον αγύριστο. Ο κόσμος μας είναι σκοτεινός και τα λάθη δεν συγχωρούνται", δηλώνει στην εφημερίδα ο 30χρονος Γιώργος, πρώην αθλητής του bodybuilding στην Αθήνα.
"Όσοι ασχολούνται ενεργά με το bodybuilding, κάνουν και χρήση αναβολικών. Θεωρείται αυτονόητο. Αν δεν ξέρεις όμως, πώς να τα χρησιμοποιήσεις, σου χαλάνε τη ζωή. Υπάρχουν παρενέργειες στην ψυχολογία σου. Έχεις νεύρα. Πολλά νεύρα. Σοκαρίστηκα, όταν άκουσα, ότι οι δύο 19χρονοι έφτασαν στο σημείο να δολοφονήσουν τον Κωνσταντίνο Σγούρο και τον Γιάννη Κομμάτη", προσθέτει.
Γυμναστήρια φυτώρια "χτισμένων" σωμάτων υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα και τα όρια πολλές φορές ανάμεσα στους φουσκωτούς και τους μπράβους γίνονται δυσδιάκριτα.
Το πιο ανησυχητικό σύμφωνα με ιδιοκτήτες γυμναστηρίων, είναι ότι τα 17χρονα και 18χρονα παιδιά που ζητούν την κρεατίνη και άλλες ουσίες, είναι πολλά και έτοιμα να προσφέρουν πολύ χρήμα.

«Η γενοκτονία ξεκινά με τη σιωπή του κόσμου»

 

As Jewish survivors and descendants of survivors and victims of the Nazi genocide we unequivocally condemn the massacre of Palestinians in Gaza and the ongoing occupation and colonization of historic Palestine. We further condemn the United States for providing Israel with the funding to carry out the attack, and Western states more generally for using their diplomatic muscle to protect Israel from condemnation. Genocide begins with the silence of the world.
We are alarmed by the extreme, racist dehumanization of Palestinians in Israeli society, which has reached a fever-pitch. In Israel, politicians and pundits in The Times of Israel and The Jerusalem Post have called openly for genocide of Palestinians and right-wing Israelis are adopting Neo-Nazi insignia.
Furthermore, we are disgusted and outraged by Elie Wiesel’s abuse of our history in these pages to justify the unjustifiable: Israel’s wholesale effort to destroy Gaza and the murder of more than 2,000 Palestinians, including many hundreds of children. Nothing can justify bombing UN shelters, homes, hospitals and universities. Nothing can justify depriving people of electricity and water.
We must raise our collective voices and use our collective power to bring about an end to all forms of racism, including the ongoing genocide of Palestinian people. We call for an immediate end to the siege against and blockade of Gaza. We call for the full economic, cultural and academic boycott of Israel. “Never again” must mean NEVER AGAIN FOR ANYONE!

Φωνή οργής κατά του Ισραήλ απο 327 Εβραιους επιζώντες του Ολοκαυτώματος

για τη σφαγή στη Γάζα

Με μία ανοιχτή επιστολή στους New York Times 327 επιζώντες του Ολοκαυτώματος καταδικάζουν την στρατιωτική επιχείρηση «Προστατευτική Παρυφή» των ισραηλινών Δυνάμεων Ασφαλείας που ξεκίνησε στις 8 Ιουλίου με την χερσαία επέμβαση στην Λωρίδα της Γάζας.

Αφορμή για την συγγραφή της επιστολής ήταν κείμενο που έγραψε ο βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης για την προσφορά του στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και συγγραφέας, Ελί Βιζέλ, ο οποίος κατηγόρησε τη Χαμάς ότι θυσιάζει παιδιά και συνέκρινε την οργάνωση με τους Ναζί.

Oι υπογράφοντες κατηγορούν τον Βιζέλ ότι κακοποιεί την ιστορία με σκοπό να δικαιολογήσει τις ενέργειες του Ισραήλ στην Λωρίδα της Γάζας.

Επισημαίνουν, δε, πόσο οργισμένοι είναι μαζί του καθώς με τον τρόπο αυτό επιχειρεί να δώσει άφεση αμαρτιών στους Ισραηλινούς.

Την ίδια στιγμή, οι επιζώντες κατηγορούν τις ΗΠΑ που ενισχύουν το Τελ Αβίβ στην επιχείρηση του κατά των Παλαιστινίων, άλλα και τις χώρες της Δύσης καθώς προστατεύουν το Ισραήλ από την αποδοκιμασία.

«Η γενοκτονία ξεκινά με τη σιωπή του κόσμου», τονίζουν στην επιστολή τους οι 327 πολίτες εβραϊκής καταγωγής, ενώ ολοκληρώνουν την επιστολή διαμαρτυρίας τους λέγοντας πως το σύνθημα πρέπει να είναι: «ποτέ ξανά».

Ολόκληρη η επιστολή:

«Οι Εβραίοι επιζώντες και οι απόγονοι των επιζώντων του Ολοκαυτώματος και των θυμάτων της γενοκτονίας των Ναζί ομόφωνα καταδικάζουμε τη σφαγή των Παλαιστινίων στη Γάζα, την κατοχή και τους εποικισμούς στην ιστορική Παλαιστίνη. Επιπλέον, καταδικάζουμε τις ΗΠΑ που χρηματοδοτούν το Ισραήλ για να συνεχίσει την επίθεση και τις δυτικές χώρες που χρησιμοποιούν τη διπλωματία για να προστατεύσουν το Ισραήλ από την αποδοκιμασία. Η γενοκτονία ξεκινά με την σιωπή από τον κόσμο.

Εχουμε θορυβηθεί από την ακραία, ρατσιστική υποβάθμιση της ανθρώπινης αξίας των Παλαιστινίων από την ισραηλινή κοινωνία, που έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της. Στο Ισραήλ, οι πολιτικοί και οι αυθεντίες των Times of Israel και της Jerusalem Post κατηγόρησαν τους Παλαιστινίους για γενοκτονία, ενώ οι δεξιοί Ισραηλινοί υιοθετούν μία νεοναζιστική νοοτροπία.

Επιπλέον, είμαστε αηδιασμένοι και εξοργισμένοι από την κακοποίηση της ιστορίας από τον (νομπελίστα) Ελί Βεζέλ, ο οποίος επιχειρεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα: δηλαδή την προσπάθεια του Ισραήλ να καταστρέψει τη Γάζα και να δολοφονήσει πάνω από 2.000 Παλαιστινίους, εκ των οποίων εκατοντάδες παιδιών.

Τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει τους βομβαρδισμούς καταφυγίων του ΟΗΕ, νοσοκομεία, πανεπιστήμια. Τίποτα δε μπορεί να δικαιολογήσει την στέρηση των ανθρώπων από τον ηλεκτρισμό και το νερό.

Πρέπει να ακουστεί η φωνή μας και να χρησιμοποιήσουμε τη δύναμή μας ώστε να τερματιστεί ο ρατσισμός σε όλες του τις μορφές, συμπεριλαμβανομένης και της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού. Ζητούμε την άμεση άρση του αποκλεισμού στη Γάζα. Ζητούμε το πλήρες οικονομικό, πολιτιστικό και ακαδημαϊκό μποϊκοτάζ του Ισραήλ. "Ποτέ ξανά", πρέπει να σημαίνει "ποτέ ξανά για κανέναν"».