Παρασκευή, Ιουνίου 25, 2010

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΛΙΓΟΣΤΕΨΕ ΤΟ ΗΘΟΣ

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΛΙΓΟΣΤΕΨΕ ΤΟ ΗΘΟΣ
ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ
ΤΟΝ
Μανόλη Αναγνωστάκη
(1925- 23 Ιουνίου 2005)

ΠΟΙΗΤΙΚΗ

― Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Tην ιερότερη εκδήλωση του Aνθρώπου
Tην χρησιμοποιείτε πάλι ως μέσον, υποζύγιον
Tων σκοτεινών επιδιώξεών σας
Eν πλήρει γνώσει της ζημίας που προκαλείτε
Mε το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.

― Tο τι δ ε ν πρόδωσες ε σ ύ να μου πεις
Eσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Kαι μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
N' ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δε μιλάτε.
Για ποια ανθρώπινα ιερά μάς εγκαλείτε;

Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Έ ναι λοιπόν! Kηρύγματα και ρητορείες.

Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις

Nα μην τις παίρνει ο άνεμος.

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΡΝΑΕΙ!

ΦΟΥΑ ΓΚΡΑ
(FOIE GRAS= ΛΙΠΑΡΟ ΣΥΚΩΤΙ)
Ή
Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ Σ΄ΟΛΟ ΤΗΣ
ΤΟ ΜΑΥΡΟ "ΜΕΓΑΛΕΙΟ"

Πώς η βιομηχανία του κέρδους μετατρέπει τις πάπιες και τις χήνες
σε φρικτά πειραματόζωα,
για να έχουν στο τραπέζι τους
οι πλούσιοι "γκουρμέδες"
και τα "γκόλντεν μπόις"
της άυλης κερδοφορίας
μια από
τις πιο γευστικές "ντελικατέσεν", το φουά γκρα.
Ανατριχιαστικά μυστικά μιας αδίστακτης
"εκτροφικής διαδικασίας", που επιδοτείται από
την Ευρωπαϊκή Ένωση , στηρίζεται
αποκλειστικά
στον αφόρητο πόνο των εκτρεφόμενων πτηνών
και αποφέρει αμύθητα κέρδη στους επιτήδειους .


ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΠΑΧΥΝΣΗΣ

Οι χήνες και οι πάπιες εξαναγκάζονται να τρώνε
μέχρι θανάτου την τροφή τους μέσω ενός σωλήνα, που διαπερνά
το λαιμό
τους και φτάνει ως το στομάχι. Στόχος των αδίστακτων
εκτροφέων
είναι η όσο μεγαλύτερη πάχυνση του συκωτιού τους ,
γι΄αυτό τα ζώα μένουν
συνεχώς όρθια και στην ίδια θέση ,
έτσι ώστε να μην καταναλώνουν ενέργεια
και να μετατρέπουν
όλη την τροφή που δέχονται με βίαιο
τρόπο σε λίπος.
Μένοντας συνεχώς άυπνα , με πόδια πρησμένα από την ορθοστασία
και οπίσθια που έχουν μετατραπεί σε τρομαχτικές πληγές ,τα καημένα
πτηνά διάγουν ένα σύντομο αλλά αφόρητο βίο.
Δείτε το αποκαλυπτικό βίντεο της βιομηχανίας των αδίστακτων
κερδοσκόπων, που στηρίζεται ουσιαστικά στη δική μας αδιαφορία
ή τη σιωπηρή συνενοχή μας, χάρη στη στιγμιαία απόλαυση
μιας "εκλεκτής" λιχουδιάς , που όμως παράγεται από τον πόνο
και το αίμα των αθώων πλασμάτων.

ΕΠΟΧΕΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

ΕΠΟΧΕΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ
Τα αισθήματα και το ύφος των ανθρώπων
σε μιαν εποχή όπου δεν υπήρχαν σύννεφα
απειλής για τη χλωρίδα και την πανίδα του τόπου.

Το ποιηματάκι που αναρτούμε αφορά ένα
από τα πιο γνωστά και αγαπητά πουλιά
της ελληνικής ενδοχώρας, τον κοκκινολαίμη
ή καλογιάννο, που απειλείται σήμερα με εξαφάνιση,
όπως και πάμπολλα είδη του ζωικού βασιλείου.

Για περισσότερα στοιχεία , δείτε:
Κοκκινολαίμης (Erithacus rubecula)

******
Ο ΚΟΚΚΙΝΟΛΑΙΜΗΣ
Στο περιβόλι μας πετάει,
Άμα γλυκοξημερώσει΄
Καμιά κάμπια κυνηγάει
Είτε σιταριού σπυρί,
-

Κι άμα την κοιλιά γεμίσει,
Το τραγούδι αρχινάει.
Χόρτασε; - Θα ξεφαντώσει,
Θα πηδήσει, θα χαρεί.
-
Το φτωχό πουλάκι μοιάζει
Πως για μένα τραγουδά,
Πως εμένα μου φωνάζει:
"Μπα κοιμάσαι;- Ξύπνα!"
-
Σαν αυτόν, μικρό πουλάκι
Αν μπορούσα να γενόμουν
Με βαμμένο λαιμουδάκι
με φωνή γλυκιά, γλυκιά,
-
Άμα χάραζε θα 'ρχόμουν
Στο δικό σου περβολάκι,
Θα πηδούσα , θα καθόμουν
Πάνω στη βερικοκιά,
-
Εις το τζάμι θα χτυπούσα
Με την άκρη του φτερού
Και θε να σου τραγουδούσα!
-Ξύπνα, ξύπνα , υπναρού!


"Μοδίστρα", Περιοδικόν "Μη Χάνεσαι", αριθ. 19 (1880)

Η (ΤΙ ΄ΧΕΣ , ΓΙΑΝΝΗ, ΤΙ ΄ΧΑ ΠΑΝΤΑ) ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΛΕΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ!


"Πολύ καλά , σύμφωνοι σ΄ό,τι λέτε. Δεν υπάρχει Κράτος. μα και ποιος φρόντισε ποτέ να φτιάξει Κράτος για να το κλαίει σήμερα που το βλέπει να χάνεται; Οι Υπουργοί μας; Οι βουλευτάδες μας; Οι δημοσιογράφοι μας; Εμείς οι ίδιοι, ο Λαός δηλαδή; Κάθε άλλο. Ικανοί για τέτοια δουλεία δεν είμαστε. Ικανοί είμαστε να χαλνούμε Κράτος, και θαν το χαλνούσαμε μια χαρά, αν βρισκότανε ένας χριστιανός να μας το ΄χει σήμερα φτιασμένο. [.........................................................................................]

Μα ΄δω, μια και δεν έχουμε Κράτος, δεν μπορούμε να ΄χουμε
και Νόμο. Ή κι αν έχουμε, έτσι για τα μάτια, για να κοροϊδευόμαστε, δεν αξίζει κάλπικο παρά, αφού ο βρομερότερος κουμπουράς μεταχειρίζεται το χαρτί του Νόμου για να γιομίζει την κουμπούρα του κι ο προστυχότερος τσολιάς, φτάνει να ΄χει βουλευτή προστάτη, σου τόνε δένει αμέσως το Νόμο, σαν παλιοτενεκέ, στου σκυλιού του την ουρά.
*
Σήμερα όλοι πέρα πέρα, με δαρμούς και με κλάματα, σα χήρες απαρηγόρητες, φωνάζουμε πως δεν υπάρχει Κράτος και πως το Ρωμαίικο μοιάζει με χιλιοτρυπημένο καράβι που θαλασσοδέρνεται δίχως τιμόνι στη μανιασμένη θάλασσα της πολιτικής εξαχρείωσης και της αδιάντροπης απειθαρχίας.

*
Σήμερα το λέμε αυτό. Αύριο όμως που θα ξεχαστεί το κακό, θ΄αρχινήσουμε πάλι να τα βλέπουμε όλα, σαν χασισοποτισμένοι κλεφτοκοτάδες, τριανταφυλλένια και θα γλυκολέμε πως ένα Κράτος υπάρχει πάνου στη γης, το Ρωμαίικο, και τ΄αξίζει να το πάρει όλος ο ντουνιάς για μοντέλο. Να μας ζήσει και να το χαιρόμαστε. Και είναι προδότης όποιος αποκοτήσει και πει αύριο πως δεν υπάρχει Κράτος [..................]

Δημήτρης Ταγκόπουλος
Περιοδικό "Ο Νουμάς", τχ. 186 , έτος 1906.

Πέμπτη, Ιουνίου 24, 2010

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΟΤΑΝ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΡΤΙ ΣΤΗΣ... ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ

Έλληνες πολίτες παρατηρούν ανήσυχοι το
κτήριο όπου στεγάζεται το

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΚΑΙ... ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΖΩΩΝ

Έχουν απόλυτο δίκιο!
Πώς μπορούν να νιώθουν ασφαλείς,
όταν έχουμε έναν υπουργό που δεν είναι
σε θέση να προστατεύσει ούτε το "σπίτι" του;
"Το όνομά μου είναι Χρυσοχό, Μάικλ Χρυσοχό!
Είμαι ο Chief του Εβδόμου Ορόφου και παίρνω Μηδέν!"

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Franz von Stuck
(1863-1928)

Γερμανός ζωγράφος, γλύπτης,
χαράκτης και αρχιτέκτονας.

Το έργο του είναι γεμάτο συμβολισμούς από
την αρχαιοελληνική μυθολογία.
Αποθέωσε το γυναικείο κορμί
αναδεικνύοντας το διάχυτο ερωτισμό
μυστηριωδών κυριών σε μια εποχή
όπου η γυναίκα έψαχνε να βρει τον εαυτό της.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ , ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ


  • Παρουσίαση βιβλίου

    Το Σάββατο 26 Ιουνίου και ώρα 1 το μεσημέρι οι εκδόσεις Αρμός και το Πολύεδρο (Κανακάρη 147, Πάτρα) παρουσιάζουν το βιβλίο του Πάνου Τσεπενέκα "Μικρός Οδηγός Ζωής! Η διαθήκη ενός συνηθισμένου ανθρώπου".

  • Παρουσίαση βιβλίου

    Το Πολύεδρο παρουσιάζει το βιβλίο του Δημοσθένη Δαββέτα "Έρωτας Δαίμονας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική. Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010, ώρα 8.30 μ.μ

  • Λογοτεχνικές ιστοσελίδες

    Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) στο πλαίσιο των αφιερωμάτων σε μεγάλους Έλληνες συγγραφείς που οργανώνει κάθε χρόνο, έχει δημιουργήσει μια σειρά από επετειακούς λογοτεχνικούς ιστότοπους.

  • Έκθεση: "Ακριθάκης-Σαχτούρης ποιος είναι ο τρελός λαγός;"

    Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 15 χρόνων από τον θάνατο του Αλέξη Ακριθάκη και 5 χρόνων από το θάνατο του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη, εγκαινιάστηκε στις 18 Ιουνίου στο Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ύδρας, μία παράλληλη αφιερωματική, πρωτότυπη έκθεση, με τον αινιγματικό τίτλο "Ακριθάκης-Σαχτούρης ποιος είναι ο τρελός λαγός;" Την επιμέλεια του όλου προγράμματος έχει αναλάβει η ιστορικός τέχνης Μαρία Κοτζαμάνη. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 31 Ιουλίου 2010.

  • 35ο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας της Αυστραλίας

    Η Εταιρεία Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας της Αυστραλίας ανακοινώνει ότι το 35ο ετήσιο συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο του Queensland, στις 4-7 Ιουλίου 2010. Το θέμα του συνεδρίου είναι: "Μελλοντικές κατευθύνσεις στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία: Τοπικές και διεθνείς προοπτικές".

ΤΟ ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ

Βιθυνίς Κυθέρη με τεής ανεθήκατο, Κύπρι,
μορφάς είδωλον λύγδινον ευξαμένα.
αλλά συ τη μικκή μεγάλην χάριν αντιμερίζου
ως έθος, αρκείται δ' ανδρός ομοφροσύνα.

ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ Ο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΥΣ, VI 209

Εμένα, Αφροδίτη, το μαρμαρένιο άγαλμα της μορφής σου,
με αφιέρωσε η Κυθέρη από τη Βιθυνία μαζί με τις ευχές της.
Και συ, όπως το συνηθίζεις, δώσε μεγάλο αντίδωρο στο
φτωχό της τάμα: της αρκεί να ζει αγαπημένα με τον άντρα της.

ΟΧΙ ΣΤΟ "ΚΟΥΝΟΥΠΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ"


Συμβούλιο της Ευρώπης:
Οχι στο «κουνούπι» του πόνου για νέους!


Ο λόγος για μια συσκευή που εκπέμπει έναν υψίσυχνο ήχο, αντιληπτό μόνο από παιδιά και νέους, και χρησιμοποιείται για ν' αποτρέψει τη συγκέντρωση μεγάλων ομάδων «ενοχλητικών» νεαρών έξω από σπίτια και καταστήματα αναφέρει η Ελευθεροτυπία (20/6/2010).

Το Συμβούλιο της Ευρώπης παίρνει σαφή θέση εναντίον αυτού του μέτρου κάνοντας λόγο για μια συσκευή που οδηγεί σε «διακρίσεις και εξευτελισμό» των νέων και τονίζοντας ότι η χρήση της είναι παράνομη βάσει της διεθνούς νομοθεσίας που απαγορεύει τα βασανιστήρια και την απάνθρωπη μεταχείριση.

Όπως αναφέρει στη σχετική έκθεση που συντάχτηκε κατόπιν έρευνας, «η επιβολή ακουστικού πόνου σε νεαρά άτομα είναι επιβλαβής και εξαιρετικά προσβλητική (...), ενδέχεται να συνιστά κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και δεν είναι ούτε πολιτικώς αποδεκτή ούτε συμβατή με την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Για τους λόγους αυτούς πρέπει να ληφθούν νομοθετικά μέτρα σε όλη την Ευρώπη κατά της κυκλοφορίας τέτοιων συσκευών και να απαγορευτεί η χρήση τους σε δημόσιους χώρους».

Το «κουνούπι» πρωτοκυκλοφόρησε το 2006 και χρησιμοποιείται σε περίπου 8.500 σημεία σε όλη την Ευρώπη, εκ των οποίων τα 3.500 στη Βρετανία. Εκπέμπει έναν παλμό στα 16-18,5 kiloherz τέσσερις φορές το δευτερόλεπτο για διάστημα μέχρι 20 λεπτών. Το αποτέλεσμα είναι ένας πολύ ενοχλητικός ήχος που μπορούν να ακούσουν μόνο τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι μέχρι 20-25 ετών. Λειτουργεί δηλαδή σαν τις ειδικές συσκευές για την απομάκρυνση τρωκτικών και εντόμων. Και φυσικά ενοχλεί όλα τα νεαρά άτομα που βρίσκονται στην εμβέλειά του, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς τους.

Η αξίωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την απαγόρευση της συσκευής είναι πιθανόν να υιοθετηθεί από την ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου αυτή την εβδομάδα στο Στρασβούργο.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

File:FIFA World Cup 2010 Brazil North Korea 3.jpg
Οι φανέλες της παράνοιας*
[*Αφιερωμένες εξαιρετικά από τον Γεροντάκο
στα παιδιά του ΠΑΜΕ που, ονειρευόμενα
τον κομουνιστικό Παράδεισο, κάνουν
τη ζωή πολλών Ελλήνων πολιτών Κόλαση]

Η οµάδα που παρακολουθώ µε περισσότερο ενδιαφέρον στο Μουντιάλ είναι η Βόρεια Κορέα. Βλέπω τους ποδοσφαιριστές της να τρέχουν µε αυταπάρνηση, να µη διαµαρτύρονται ποτέ, να µη µιλούν σε ποδοσφαιριστή της αντίπαλης οµάδας, να µην ανταλλάσσουν τις φανέλες στο τέλος του µατς. Για να µην καταλήξουν σε κάνα ανακριτικό γραφείο. Είδα τα χλωµά τους πρόσωπα όταν έχασαν 7-0 από την Πορτογαλία και ένιωσα ένα σφίξιµο στην καρδιά. Γιατί δεν σκέφτονταν την ήττα όσο την τιµωρία που τους περιµένει για την «ατίµωση του έθνους και του κοµµουνισµού».

Η παράνοια της Βόρειας Κορέας µού είναι τόσο οικεία. Είναι η ίδια µε αυτήν που έζησα στην Αλβανία του Εµβέρ Χότζα. Την αναγνωρίζω ακόµα και στο κούρεµα των παικτών. Στον παράδεισο της δικτατορίας του προλεταριάτου τα µακριά µαλλιά και το µούσι απαγορεύονται. Θεωρούνται έκφυλες αστικές συνήθειες που υπονοµεύουν την πρόοδο του κοµµουνισµού και το πολεµικό πνεύµα του λαού. Φαντάζοµαι τους Βορειοκορεάτες να βλέπουν ίσως στον τοίχο του κουρείου. όπου αναγκαστικά κουρεύονται κάθε δεκαπέντε µέρες, τη φωτογραφία του Μαρξ, µε τη µούρη βυθισµένη στο πυκνό µούσι και τα µακριά µαλλιά. Αλλά κανείς δεν θα τολµήσει να ρωτήσει: «Ο πατέρας του κοµµουνισµού που είχε τόσες τρίχες δεν ήταν καλός κοµµουνιστής;». Αν θέλει να µην καταλήξει σε γκουλάγκ. Στην Αλβανία, η ενασχόληση του καθεστώτος µε τις τρίχες του ανθρωπίνου σώµατος ήταν ένα βαρόµετρο για τις αυξοµειώσεις της παράνοιάς του. Κάθε φορά που ασχολιόταν έντονα µε τα µαλλιά σήµαινε περισσότερες εξορίες, φυλακίσεις, εκτελέσεις. Το ίδιο συµβαίνει σήµερα στη Βόρεια Κορέα. Βλέποντας την «κοµµουνιστική κόµµωση» των παικτών της Β. Κορέας σκέφτοµαι πως η πολιτική ιστορία αυτού του κόσµου είναι έτσι φτιαγµένη ώστε συχνά µια τρίχα χωρίζει την ελευθερία από την τυραννία, την αξιοπρέπεια από την ταπείνωση, την κωµωδία από την τραγωδία.

Εµείς στην Αθήνα βλέπουµε ζωντανά τους αγώνες της Βόρειας Κορέας. Οι ίδιοι οι Βορειοκορεάτες δεν έχουν αυτό το δικαίωµα. Δεν βολεύουν οι ώρες. Στη Βόρεια Κορέα είναι βαθιά µεσάνυχτα όταν διεξάγονται οι αγώνες και ο «νέος άνθρωπος» τη νύχτα πρέπει αναγκαστικά να κοιµάται. Οπως συνέβαινε και στην Αλβανία. Στις ένδεκα η ώρα η παρουσιάστρια της κρατικής τηλεόρασης έλεγε «καληνύχτα». Με ένα απειλητικό ύφος. Το καθεστώς, άλλωστε, δεν µετέδιδε ποτέ ζωντανά τους αγώνες της Εθνικής Αλβανίας στο εξωτερικό. Φοβόταν µήπως συµβεί κάτι απρόβλεπτο. Οταν η Εθνική έχανε, καµία εικόνα δεν έφθανε σε µας. Οταν κέρδιζε, οι εφηµερίδες έγραφαν: «Η νίκη της εθνικής µας οµάδας αποδεικνύει την υπεροχή του σοσιαλιστικού συστήµατος έναντι του καπιταλιστικού». Οπως συµβαίνει τώρα στη Βόρεια Κορέα. Η οµάδα της εθνικής ποδοσφαίρου όταν ταξίδευε στο εξωτερικό συνοδευόταν πάντα από χαφιέδες, για να αποτρέψουν αποδράσεις ποδοσφαιριστών και να παρακολουθούν κουβέντες. Το ίδιο συµβαίνει µε την οµάδα της Βόρειας Κορέας. Η µόνη διαφορά είναι οι φίλαθλοι. Κανένας Βορειοκορεάτης δεν µπορεί να περάσει τα σύνορα. Ετσι το καθεστώς του Αγαπηµένου Ηγέτη Κιµ Γιονγκ - Ιλ νοίκιασε είκοσι Κινέζους για να υποδύονται τους φιλάθλους της Βόρειας Κορέας. Στην εποχή της παγκοσµιοποίησης, για κοµµουνιστές και καπιταλιστές, οι Κινέζοι είναι πλέον η πιο βολική λύση... Οι φανέλες της παράνοιας
ΓΚΑΣΜΕΤ ΚΑΠΛΑΝΙ
ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Τετάρτη, Ιουνίου 23, 2010

...ΟΣΟ ΤΡΕΜΩ ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ


Ου μοι Πληϊάδων φοβερή δύσις θαλάσσης
ωύον στυφελώ κύμα περί σκοπέλω,

ούδ΄όταν αστράπτη μέγας ουρανός ως κακόν άνδρα

ταρβώ και μύθων μνήμονας υδροπότας.

Αντίπατρος Θεσσαλονικεύς, "Παλατινή Ανθολογία", ΧΙ 31


Δε με τρομάζει τόσο
η δύση των Πλειάδων με άγρια φουρτούνα
ούτε τ΄αφρισμένο κύμα γύρω απ΄τους θαλασσόβραχους
ούτε οι αστραπές του ουρανού,
όσο τρέμω τον κακό άνθρωπο
και όλους τους ξενέρωτους που θυμούνται τα λόγια μας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΦΗΛΙΑ

LAERTES
Alas, then, she is drown'd?

QUEEN GERTRUDE
Drown'd, drown'd.

LAERTES
Too much of water hast thou, poor Ophelia,
And therefore I forbid my tears
: but yet
It is our trick; nature her custom holds,
Let shame say what it will: when these are gone,
The woman will be out. Adieu, my lord:
I have a speech of fire, that fain would blaze,
But that this folly douts it.
William Shakespeare, Hamlet (4-VII)

Για την Οφηλία , την τραγική σεξπιρική ηρωίδα

ο χρωστήρας μεγάλων ζωγράφων