Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: ένα εργαλείο στα χέρια της δικαιοσύνης των νικητών

 

Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο: Αδικαιολόγητο, ανύπαρκτο, πάντα με το “δίκαιο” των νικητών

Ο Βρετανός πρώην πρέσβης Κρεγκ Μάρεϊ γράφει για το πώς η Δικαιοσύνη “κουκούλωσε” τα εγκλήματα των Βρετανών στο Ιράκ. Λένα Χουρμούζη

 

Λένα Χουρμούζη

kosmodromio.gr 

13-16 λεπτά

---

Διπλωμάτης καριέρας, πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ουζμπεκιστάν από το 2002 έως το 2004. Ο Κρεγκ Μάρεϊ διάβασε την έκθεση των 184 σελίδων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις στο Ιράκ με την ελπίδα να κατανοήσει πώς το δικαστικό όργανο έφτασε στην περάτωση της προκαταρκτικής του έρευνας και στο διά παντός κλείσιμο της υπόθεσης.

“Ήταν το τελειωτικό χτύπημα για μένα. Είναι πλέον πασιφανές ότι το ΔΠΔ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εργαλείο στα χέρια της δικαιοσύνης των νικητών. Προσωπικά άλλαξα εντελώς γνώμη για την αξία του θεσμού”, γράφει ο Βρετανός διπλωμάτης στο ιστολόγιό του. Συνεχίζει πιάνοντας παράγραφο – παράγραφο το ξεσκέπασμα της συγκάλυψης των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στο Ιράκ για τα οποία ο ιρακινός λαός δεν θα δει ποτέ να αποδίδεται δικαιοσύνη.

Η κήρυξη του πολέμου στο Ιράκ

Η ίδια η κήρυξη του πολέμου στο Ιράκ ήταν από μόνη της ένα από τα πιο σοβαρά εγκλήματα πολέμου που διαπράχτηκαν αυτό τον αιώνα. Ο Κρεγκ Μάρεϊ υποστηρίζει ότι το ΔΠΔ βολεύτηκε με πρόσχημα το Καταστατικό της Ρώμης βάσει του οποίου θεσπίστηκε το δικαστικό σώμα.  Στην παράγραφο 35 της έκθεσής του το ΔΠΔ εξηγεί ότι εκείνη την περίοδο δεν συμπεριλαμβανόταν στη λίστα των εγκλημάτων πολέμου η έννοια της επιθετικής εγκληματικής ενέργειας. “Κι όμως το έγκλημα του επιθετικού πολέμου ήταν ήδη αναπόσπαστο κομμάτι του διεθνούς εθιμικού δικαίου και η ίδια η βάση της δίκης της Νυρεμβέργης. Επομένως το ΔΠΔ μπορούσε να ασκήσει διώξεις χωρίς να χρειαστεί να επικαλεστεί τη Συνθήκη της Ρώμης”, σημειώνει ο Βρετανός.

ΔΠΔ, παρ. 35: “Εν κατακλείδι, σχετικά με τις καταγγελίες για την απόφαση των βρετανικών αρχών να συμμετάσχουν στις ένοπλες συγκρούσεις,  το Γραφείο (σ.σ. της εισαγγελίας) δεν παίρνει θέση απέναντι στη νομιμότητα του πολέμου δεδομένης της μη εφαρμογής του εγκλήματος της επιθετικότητας την περίοδο των πραγματικών περιστατικών. 

Η παράγραφος 36 στην έκθεση του ΔΠΔ αναφέρεται στην αφορμή του πολέμου στο Ιράκ. Παρουσιάζει την απόφαση των ΗΠΑ και της Βρετανίας να εισβάλουν στη χώρα ως μια ιστορική αλήθεια, σαν να ήταν ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Το γεγονός ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν επικύρωσε ποτέ το ψήφισμα 699 του 1991 που έδωσε την έγκριση για την εισβολή του 2002 είναι κάτι που το ΔΠΔ προσπερνά σαν να μην ήταν το πιο πολυσυζητημένο ζήτημα στο διεθνές δίκαιο εκείνη την εποχή. Την ίδια ώρα με χειρουργικό τρόπο και σοφιστεία αντιμετωπίζεται η έκθεση των επιθεωρητών για την ύπαρξη όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. Απροκάλυπτα αγνοείται το βασικό συμπέρασμα της έρευνας των επιθεωρητών: δηλαδή ότι δεν βρήκαν στοιχεία για όπλα μαζικής καταστροφής, ότι η συνεργασία τους με τις ιρακινές αρχές είχε βελτιωθεί και ότι ζήτησαν περισσότερο χρόνο και πόρους για να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους. Ο Κρεγκ Μάρεϊ θεωρεί ακόμα πιο σοκαριστική τη στάση του ΔΠΔ να συμπεριλάβει στις υποσημειώσεις της  έκθεσής του τον διαβόητο “φάκελο” της βρετανικής κυβέρνησης για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ. “Δεν προβληματίστηκε αν και γνώριζε ότι επρόκειτο πλέον για ένα εντελώς απαξιωμένο έγγραφο”.

ΔΠΔ παρ.36.: Μετά τον πόλεμο του Κόλπου το 1991, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα, στο οποίο περιγράφονταν οι όροι της εκεχειρίας, όπως η παύση παραγωγής όπλων μαζικής καταστροφής και η παρουσία επιθεωρητών στο ιρακινό έδαφος. Τον Σεπτέμβριο του 2002, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριξαν ότι το Ιράκ παραβίαζε τους όρους του ψηφίσματος και πως επιδίωκε την παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής. Οι επιθεωρητές όπλων του ΟΗΕ μπορεί να μην βρήκαν κάποιο οπλοστάσιο στο Ιράκ, αλλά επισήμαναν ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση για τη μη ύπαρξη αποθεμάτων ή ενεργειών σε άλλες εγκαταστάσεις, υπέργειες, υπόγειες ή σε κινητές μονάδες’. Οι ΗΠΑ συγκέντρωσαν μια συμμαχία 48 χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, προκειμένου να αναζητήσουν, εντοπίσουν και να καταστρέφουν τα φερόμενα όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ.

Ο Βρετανός διπλωμάτης παρατηρεί ότι το κείμενο του εισαγγελέα του ΔΠΔ για την κήρυξη του πολέμου στο Ιράκ είναι σαν να έχει γραφτεί από το ίδιο το Φόρεϊν Όφις. “Υποψιάζομαι ότι όχι μόνο θα μπορούσε να έχει συνταχθεί από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά ότι μάλλον αυτό ακριβώς έγινε. Δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν άλλο, ούτε καν την τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ, που θα θεωρούσε αυτήν την παράγραφο μια δίκαιη ή λογική εξήγηση για την εισβολή στο Ιράκ”.

Ο Μάρεϊ υποστηρίζει ότι η έκθεση του ΔΠΔ στο σύνολό της είναι σαν να έχει υπαγορευτεί από τους εισβολείς. Για παράδειγμα, σε όλο το έγγραφο δεν αναφέρεται σε Ιρακινούς που αντιστέκονται στην ξένη κατοχή ή στην εισβολή στη χώρα τους, αλλά σε ‘αντάρτες’. “Αυτό το βλέπουμε για πρώτη φορά στην παράγραφο 43 της έκθεσης του ΔΠΔ, στη φράση ότι οι βρετανικές δυνάμεις στη Βασόρα αντιμετωπίζουν ‘μια ολοένα και πιο βίαιη εξέγερση’.  Λες και η Βασόρα ήταν η πατρίδα αυτών των ταλαίπωρων και αθώων βρετανικών δυνάμεων και δέχονταν επιθέσεις από αντάρτες που όλως τυχαίως είχαν γεννηθεί στη Βασόρα. Η άποψη ότι οι εισβολείς ήταν η αξιοσέβαστη δύναμη και οι ντόπιοι οι κακοί αντάρτες μπορεί να είναι θεμιτή ως γλώσσα για το βρετανικό υπουργείο Άμυνας ή για τη συντηρητική Daily Mail, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι η γλώσσα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Και πάλι, ο εισαγγελέας αποδέχεται ολόκληρο, ακέραιο και έτσι απλά το βρετανικό αφήγημα. Παντού το ΔΠΔ ανακαλύπτει εξεγερμένους στο Ιράκ”.

Μια έρευνα για το Ιράκ χωρίς τη φωνή του Ιράκ

Τι λείπει από την έκθεση του ΔΠΔ για το Ιράκ; Η φωνή του ίδιου του Ιράκ. “Ο εισαγγελέας κλήθηκε να γράψει μια έκθεση για τα βρετανικά εγκλήματα πολέμου εναντίον Ιρακινών. Αποδέχεται ότι υπάρχουν αξιόπιστες αποδείξεις ότι διαπράχθηκαν εκατοντάδες εγκλήματα πολέμου. Ωστόσο, πουθενά δεν υπάρχει μια μαρτυρία από ένα ιρακινό θύμα. Ούτε μία. Ο εισαγγελέας συνέταξε μια ολόκληρη έκθεση για το αν στοιχειοθετείται ενδεχόμενη δίωξη Βρετανών για εγκλήματα εναντίον Ιρακινών, βασιζόμενος αποκλειστικά σε συνεντεύξεις με Βρετανούς σε κυβερνητικές θέσεις”.

Η ανταλλαγή πυρών στο Μαζάρ αλ Καμπίρ, για την οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση του ΔΠΔ, είναι σύμφωνα με τον Βρετανό πρώην διπλωμάτη και πρώην πρύτανη του πανεπιστημίου του Νταντί στη Σκωτία, ένα ακόμα παράδειγμα ότι όλα γράφτηκαν με τη ματιά του βρετανικού στρατού εις βάρος του αόρατου Ιρακινού. Στο έγγραφο του ανεξάρτητου Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου η εν λόγω ένοπλη σύγκρουση αναφέρεται ως η “Μάχη του Ντάνι Μπόι” (σ.σ. μια μπαλάντα γραμμένη από τον Άγγλο Φρέντερικ Γουέδερλι που είναι από τα πιο δημοφιλή παραδοσιακά τραγούδια της Ιρλανδίας. Οι στίχοι του μιλούν για τον αποχαιρετισμό ενός πατέρα στον γιο του που πάει στον πόλεμο ή σε μια εξέγερση). Κανείς άλλος πλην του βρετανικού στρατού δεν αναφέρεται στην ανταλλαγή πυρών του Μαζάρ αλ Καμπίρ ως η “Μάχη του Ντάνι Μπόι”. “Το ΔΠΠ δεν θα έπρεπε να αναφέρεται σε μια περιοχή του Ιράκ (σ.σ. το Μαζάρ αλ Καμπίρ) με το όνομα που ο βρετανικός στρατός επέλεξε να δώσει σε ένα βρετανικό σημείο ελέγχου. Ούτε θα έπρεπε να αποκαλεί ‘μάχη’ μια σύγκρουση ανάμεσα σε 100 άτομα που τελικά κατέληξε στην αιχμαλωσία και κακομεταχείριση μόνο των ηττημένων Ιρακινών”, σχολιάζει ο Μάρεϊ.

Οι έρευνες αλ Σουέντι και Μπαχά Μούσα

Οι δύο σημαντικότερες έρευνες σχετικά με τις βρετανικές ενέργειες στο Ιράκ είναι η έρευνα αλ Σουέντι και η έρευνα Μπαχά Μούσα. Η πρώτη επικεντρώθηκε στα γεγονότα που αφορούν τη “Μάχη του Ντάνι Μπόι”. Αρχικοί ισχυρισμοί, ότι μία ομάδα Ιρακινών που κρατήθηκαν αιχμάλωτοι εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, αποσύρθηκαν αλλά οι έρευνες συνεχίστηκαν με βάση υπόνοιες για κακοποίηση των κρατουμένων. Η δεύτερη εξέτασε τις συνθήκες θανάτου ενός Ιρακινού ρεσεψιονίστα (του κ. Μπαχά Μούσα), ενώ τελούσε υπό βρετανική κράτηση το 2003.

Ο Μούσα, χήρος με δύο ανήλικα τέκνα, ξυλοκοπήθηκε τόσο βάναυσα, ενώ βρισκόταν υπό την κράτηση των Βρετανών, ώστε υπέφερε 93 διαφορετικούς τραυματισμούς πριν από τον θάνατό του. Η εν λόγω έρευνα κατέληξε σε μία καταδίκη, αυτή του μόνου στρατιώτη που είχε την αξιοπρέπεια να ομολογήσει καθυστερημένα την πράξη του. Στην πραγματικότητα, ο δικαστής ισχυρίστηκε ότι ήταν αδύνατο να εξασφαλιστούν παραπάνω καταδίκες, επειδή οι εμπλεκόμενοι στρατιώτες κάλυπταν ο ένας τον άλλο

Παρ. 91. Διάφορα αξιοσημείωτα γεγονότα συνέβησαν στο στρατόπεδο του Camp Breadbasket. Πρώτον, αν και πολλοί στρατιωτικοί γνώριζαν τις φερόμενες κακοποιήσεις (συμπεριλαμβανομένων των φερόμενων σεξουαλικών εγκλημάτων), κανείς δεν τις κατήγγειλε. Η ανάρμοστη συμπεριφορά του βρετανικού στρατιωτικού προσωπικού αποκαλύφθηκε όταν ένας από τους στρατιώτες που συμμετείχαν στη λήψη φωτογραφιών τροπαίων με τα φερόμενα θύματα έδωσε το φιλμ για εμφάνιση σε εμπορικό κατάστημα. Υπάλληλος του καταστήματος ανέφερε όλα όσα είδε στις φωτογραφίες στην αστυνομία, η οποία προχώρησε σε σύλληψη. Δεύτερον, κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του, ο λοχίας Κένυον ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε στους ανωτέρους την υποτιθέμενη εγκληματική συμπεριφορά στο Camp Breadbasket. Ο Βρετανός απάντησε ότι ‘δεν είχε νόημα να μεταφέρουμε κάτι στην αλυσίδα της διοίκησης, καθώς η ίδια η διοίκηση έκανε τα ίδια και μας παρέδιδε τους Ιρακινούς, για να κάνουμε βασικά τα ίδια’.

Χαρακτηριστικό είναι ότι από τις 776 συνολικά υποσημειώσεις, ούτε μία δεν παραπέμπει σε κάποιο έγγραφο στα αραβικά ή σε μετάφραση από τα αραβικά. Η συντριπτική πλειονότητα των παραπομπών αφορούν επίσημα έγγραφα του βρετανικού κράτους. Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου οι Ιρακινοί αναφέρονται στην έκθεση, είναι για να υπονομευτεί η αξιοπιστία τους ως μάρτυρες. Η ιρακινή φωνή δεν ακούστηκε σε αυτήν την απόφαση του ΔΠΔ. Τα θύματα δεν ελήφθησαν υπόψη, αλλά όλως παραδόξως η έκθεση παραδέχεται ότι τα βρετανικά στρατεύματα διέπραξαν εγκλήματα πολέμου σε σημαντικό βαθμό. Πώς έγινε αυτό; Ο Κρεγκ Μάρεϊ εξηγεί: “Μια ομάδα συντάσσει την έκθεση επιτόπου και μια άλλη ομάδα, αυτή που επηρεάζεται από τα πολικά αφεντικά της, γράφει τα συμπεράσματα”.

ΔΠΔ, παρ. 140: Ο τρόπος που διαπράχθηκαν αυτά τα φερόμενα εγκλήματα δείχνει να ήταν ιδιαίτερα βίαιος, παρατεταμένος και βάρβαρος. Χαρακτηριστικά σε πέντε περιπτώσεις θανάτων σε αιχμαλωσία τα θύματα υπέστησαν βασανιστήρια από μέλη του βρετανικού στρατιωτικού προσωπικού. Στην περίπτωση του θανάτου του Μπαχά Μούσα τον Σεπτέμβριο του 2003 το θύμα ήταν κουκουλωμένο για περίπου 24 από τις συνολικά 36 της κράτησής του και υπέστη τουλάχιστον 93 τραύματα πριν καταλήξει.

Οι διαδικασίες και οι έρευνες του υπουργείου Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με τις καταδίκες. Το όλο θέμα προέκυψε λόγω της ευθιξίας ενός πολίτη που είδε τη φωτογραφία και κάλεσε την αστυνομία, η οποία είχε σαφείς και αναμφισβήτητες φωτογραφικές ενδείξεις βασανιστηρίων και σεξουαλικής κακοποίησης. Διαφορετικά, η όλη υπόθεση θα είχε κουκουλωθεί από το Υπουργείο, ακριβώς όπως συνέβη με όλες τις άλλες υποθέσεις. Το ότι το ΔΠΔ επικαλέστηκε τη μία καταδίκη στο Camp Breadbasket ως απόδειξη ότι οι διαδικασίες διερεύνησης του Ηνωμένου Βασιλείου λειτουργούν είναι ενδεικτική της μεροληψίας του.

Για τον κατάλογο των εγκλημάτων και παραβιάσεων που διαπράχθηκαν κατά την αιχμαλωσία πολλών Ιρακινών στη χώρα τους το ΔΠΔ αφιέρωσε ένα πολύ μικρό μέρος της πολυσέλιδής έκθεσής του. “Ακόμα κι αυτό το μικρό κομμάτι θα ήταν αρκετό και ικανοποιητικό για να πείσει τον εισαγγελέα πως η έρευνα αυτή έπρεπε να συνεχιστεί, να ερευνηθεί και όχι να περατωθεί”, γράφει ο Μάρεϊ.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η έρευνα δεν προχώρησε; Η εισαγγελέας του ΔΠΔ Φατού Μπενσουντά δήλωσε ότι υπάρχει “εύλογη βάση στις καταγγελίες για διάπραξη εγκλημάτων όπως συστηματική απάνθρωπη/βάναυση μεταχείριση κρατουμένων, βασανιστήρια, βιασμοί και σκόπιμες δολοφονίες από τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις”. Ωστόσο, η εισαγγελέας του ΔΠΔ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι οι βρετανικές αρχές εμπόδισαν ως προς τη διερεύνηση αυτών των καταγγελιών ή ότι ήταν απρόθυμες να τις διερευνήσουν”. Στην 184 σελίδων έκθεσή του, το γραφείο της Μπενσουντά παραθέτει τα πορίσματα της προκαταρκτικής του έρευνας και ανακοινώνει ότι η υπόθεση κλείνει και δεν θα κινηθεί μια εκ νέου ευρείας κλίμακας έρευνα.

Ο νομικός σύμβουλος του Παρατηρητηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), Κλάιβ Μπάλντουιν δήλωσε: “Η βρετανική κυβέρνηση ουδέποτε ενδιαφέρθηκε σοβαρά για την έρευνα ή τη δίωξη των εγκλημάτων που διαπράχτηκαν από τα βρετανικά στρατεύματα. Η απόφαση του ΔΠΔ να κλείσει την υπόθεση κατά του Ηνωμένου Βασιλείου απλά ενισχύει την αντίληψη ότι στη δικαιοσύνη υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: μια προσέγγιση για τα ισχυρά κράτη και μια άλλη για τους πιο ανίσχυρους”. Ακόμα και η ίδια η Μπενσουντά σημείωσε: “Παρατήρησα ότι παρά το γεγονός ότι επί μια δεκαετία διερευνώνται τυχόν εγκλήματα ουδείς Βρετανός στρατιώτης προσήχθη ενώπιον της δικαιοσύνης, ένα αποτέλεσμα που στερεί την απόδοση δικαιοσύνης από τα θύματα”.

“Ποτέ μου δεν περίμενα να δω τον Τόνι Μπλερ, τον Τζακ Στρο ή τον Άλιστερ Κάμπελ να οδηγούνται ενώπιον της Δικαιοσύνης για τα ψέματά τους. Ήλπιζα όμως ότι το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο θα απήγγειλε κατηγορίες τουλάχιστον σε εκείνους που βρίσκονταν στο Ιράκ και βασάνιζαν, κακοποιούσαν και εκτελούσαν… αντάρτες ”, καταλήγει ο πρώην πρέσβης Κρεγκ Μάρεϊ.

Λένα Χουρμούζη

Η Λένα Χουρμούζη γεννήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, μεγάλωσε στο μεγάλο σχολείο της Άνω Τούμπας. Πήρε γερές βάσεις: ΠΑΟΚ, πιτόγυρα και Τούμπα Λίμπρε και απέκτησε υπομονή, γερό στομάχι και αγάπη για το ωραίο και το σικ. Η λαμπρή της καριέρα την έφερε από την αίθουσα σύνταξης των εφημερίδων «Μακεδονία - Θεσσαλονίκη», στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC στο Λονδίνο, στην αίθουσα Τύπου της Κομισιόν στις Βρυξέλλες, σε λαμπρές λεωφόρους και σκοτεινά σοκάκια με το Soul. Το 2009 ξεκίνησε να γνωρίζει την Αθήνα μέσα από την Athens Voice. Ήρθε πλέον η ώρα της εκτόξευσης από το Kosmodromio.

Άκρα του τάφου σιωπή και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πρέπει να βασιλεύει ή ! Άλλη μία απειλή από τον Μητσοτάκη για την ελευθερία έκφρασης των πολιτών

 

Social Media / Επιχείρηση "σιωπητήριο" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Γιάννης Ανδρουλιδάκης

Η Αυγή,

avgi.gr 

5-7 λεπτά

---

Μαζική επίθεση σε δημοφιλείς αντιπολιτευόμενες σελίδες στο Facebook τα δύο τελευταία 24ωρα. Να διερευνηθούν οι καταγγελίες ζητεί ο Στέργιος Καλπάκης

Όπου δεν πίπτει Πέτσας, πίπτει ράβδος. Αυτή φαίνεται ότι είναι η αντίληψη κάποιων κύκλων φίλα προσκείμενων στην κυβέρνηση, που, όπως φαίνεται, καταπιάστηκαν μέσα στις γιορτές με τη φίμωση του μόνο τρόπου μαζικής ενημέρωσης στον οποίο δεν έχει ακόμα απλωθεί -μονοπωλιακά τουλάχιστον- το κλίμα ασυγκράτητης ευφορίας για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη διοίκησή του: τα κοινωνικά δίκτυα. Από το μεσημέρι της Τρίτης έχει εμφανιστεί μια μαζική τάση επιθέσεων σε δημοφιλείς σελίδες του Facebook, οι οποίες, κατά διαβολική σύμπτωση, αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση και οι οποίες είτε εξαφανίζονται εντελώς είτε δέχονται μηχανοποιημένο μήνυμα ότι «παραβιάζουν τους όρους» της διάσημης σελίδας κοινωνικής δικτύωσης και πρόκειται να πέσουν σε λίγες μέρες.

Ανάμεσα στις σελίδες που δέχτηκαν τέτοιο μήνυμα τα τελευταία 24ωρα συναντάμε τη σελίδα "Εσύ πού ήσουν" με 220.000 ακόλουθους

Εσύ που ήσουν; - Home | Facebook

, «ΤΖΙΖ» με 97.000 ακόλουθους,

ΤΖΙΖ - Home | Facebook

«Συνωμοσία της Δραχμής» με 41.000 ακόλουθους,

Συνωμοσία της Δραχμής - Home | Facebook

«Παρατηρητήριο Βλακείας» με 20.000 ακόλουθους,

Παρατηρητήριο Βλακείας - Home | Facebook

«Το Καφενείο»,

Το Καφενείο - Home | Facebook

«Άνεμος Ελευθερίας»

Άνεμος Ελευθερίας - Αρχική σελίδα | Facebook

κ.ά. Δεδομένου ότι το σύστημα αναφορών για παραβίαση λειτουργίας του Facebook είναι σχεδόν πλήρως αυτοματοποιημένο, δηλαδή απλώς μετρά αριθμό «αναφορών» σε σχέση με το μέγεθος μιας σελίδας, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία των «καταγγελιών», γίνεται προφανές ότι τις τελευταίες ημέρες έχει στηθεί ένας μηχανισμός, ο οποίος στέλνει πανομοιότυπες καταγγελίες ενάντια σε αντιπολιτευόμενες σελίδες -άλλες πιο πολιτικές και άλλες πιο χιουμοριστικές- με σκοπό να κατέβουν αυτές με ρομποτικό τρόπο από το Facebook.

Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι, το ίδιο διάστημα, ανάλογες «προειδοποιήσεις», «ποινές» ή «κατεβάσματα» δέχτηκαν και δημοφιλείς προσωπικοί λογαριασμοί του Facebook, κάποιοι από τους οποίους ανήκουν σε διαχειριστές των ίδιων αυτών σελίδων που δέχονται επιθέσεις και κάποιες σε άλλα πρόσωπα. Καθώς όμως οι καταγγελίες στους προσωπικούς λογαριασμούς γίνονται ορατές από τον/την καταγγελόμενο/η (σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει με τις σελίδες), μπορεί κανείς να διαπιστώσει τη στόχευση: έτσι αναρτήσεις που καταδικάζουν τη σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης κατηγορούνται μαζικά για «κήρυγμα μίσους», αναρτήσεις που στρέφονται εναντίον του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ για τη «φιλοξενία» του Big Brother στη συχνότητα κατηγορούνται μαζικά για «ρατσιστικές διακρίσεις» κ.ο.κ. Δείγμα ότι οι επιθέσεις είναι οργανωμένες, δηλαδή ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων καταγγέλλει μια ανάρτηση με την ίδια ακριβώς αιτιολογία. Η αιτιολογία δεν χρειάζεται να είναι στοιχειοθετημένη, αρκεί να είναι η ίδια πολλές φορές.

Ας σημειωθεί ότι η κυβέρνηση δεν έχει κρύψει τη δυσθυμία της για την ελευθερία έκφρασης στον χώρο του Διαδικτύου και τα κοινωνικά δίκτυα ειδικά, από την πρώτη περίοδό της. Έτσι, πριν από ένα χρόνο προκλήθηκε ένας μικρός διαδικτυακός σάλος με την επίσημη σελίδα του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Twitter, η οποία άρχισε να μπλοκάρει χρήστες που ασκούσαν κριτική, χωρίς να υπολογίζει ότι δεν επρόκειτο για προσωπική σελίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά για τη σελίδα της πρωθυπουργίας, την οποία διαχειρίζεται το γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού. Το ίδιο συνέβη και με τη σελίδα της Νίκης Κεραμέως, η οποία μπλόκαρε μαζικά μαθητές που έμπαιναν για να διαμαρτυρηθούν για το φιάσκο στην τηλεκπαίδευση.

Για την ώρα πάντως, η κυβέρνηση δεν έχει σκεφτεί να κλείσει τελείως τα κοινωνικά δίκτυα στη χώρα, όπως έχει συμβεί σε μερικές από τις πιο διαβόητες δικτατορίες του κόσμου - ή δεν έχει ακόμα πληροφορηθεί ότι γίνεται και αυτό.

Από το «σκόιλ ελικίκου» στους εμβολιασμούς των κουμπάρων

Mε τα ΜΜΕ απόλυτα ελεγχόμενα, τα κοινωνικά δίκτυα είναι αυτά τα οποία μόνα τους συνήθως φέρνουν στο προσκήνιο τις γκάφες της κυβέρνησης. Από εκεί ξεκίνησε η δημοσιοποίηση του περίφημου «σκόιλ ελικίκου», η δημοσιοποίηση της κατάρρευσης του συστήματος τηλεκπαίδευσης με βάση το οποίο η Κεραμέως απαιτεί να αξιολογηθούν τα παιδιά, αλλά και η διάχυση της πληροφορίας για τον γενικευμένο εμβολιασμό στελεχών της Ν.Δ. και κυβερνητικών αξιωματούχων, που έπαιρναν τη θέση γιατρών και ηλικιωμένων. Τις περασμένες ημέρες, σοβαροί φιλοκυβερνητικοί αναλυτές εξέφραζαν την ιερή αγανάκτησή τους για το γεγονός ότι οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων δεν είχαν αντιμετωπίσει με τον «πρέποντα σεβασμό» τις εικόνες εμβολιασμού του πρωθυπουργού και του επικεφαλής της επιτροπής λοιμωξιολόγων.

Στ. Καλπάκης: Να διερευνηθούν οι καταγγελίες 

«Οι καταγγελίες αυτές πρέπει να διερευνηθούν και οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις, διότι εγείρονται σοβαρά ερωτήματα αναφορικά με την ελευθερία της έκφρασης στη χώρα μας» υπογραμμίζει σε σχόλιό του ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Στέργιος Καλπάκης.

Όπως αναφέρει, οι καταγγελίες αφορούν σελίδες του Facebook, των οποίων το περιεχόμενο τυχαίνει να είναι αντιπολιτευτικό ή σε κάθε περίπτωση να μη συμβαδίζει με το κυρίαρχο αφήγημα της «λίστας Πέτσα». 

«Γεννιούνται λοιπόν ερωτηματικά, μήπως τις τελευταίες ημέρες γίνεται μια οργανωμένη επίθεση από κέντρα που ενοχλούνται από το περιεχόμενο των συγκεκριμένων σελίδων» επισημαίνει. «Κρίνοντας μάλιστα από το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες σοβαρά λάθη και παραλείψεις της κυβέρνησης αναδείχθηκαν αποκλειστικά από τα social media, αφού τα περισσότερα παραδοσιακά μέσα επιχείρησαν να τα αποκρύψουν, το γεγονός δεν μας εκπλήσσει» υπογραμμίζει ο Στ. Καλπάκης.

Τα 50 ελεύθερα e-books με τα περισσότερα downloads το 2020

Ο κόσμος το 2020 στράφηκε έντονα στα ψηφιακά βιβλία και τον άυλο πολιτισμό, λόγω της πανδημίας. Αυτό οδήγησε και σε μεγάλη αύξηση της επισκεψιμότητας στον ιστότοπο της Ανοικτής Βιβλιοθήκης με 1.829.213 διαφορετικούς επισκέπτες συνολικά. Η συλλογή μας αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει 8.492 ελεύθερα ελληνικά ψηφιακά βιβλία και καθημερινά εμπλουτίζεται με νέα.  Καταγράφηκε επίσης έντονο ενδιαφέρον προς τα ηχητικά βιβλία και πλέον δημιουργήσαμε ειδική ενότητα με Audio-books.  Ίσως οι μέρες που ζούμε να αλλάζουν την ανάγνωση!

✔ Τα 50 ελεύθερα e-books με τα περισσότερα downloads το 2020

«Covibook: Το όνοµά µου είναι Κορονοϊός» – Εικονογραφημένο εγχειρίδιο της Manuela Molina «Οδηγός Μαθητή για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω Webex» – Εγχειρίδιο του Νίκου Καλύβα «Καινή Διαθήκη» – Πρωτότυπο κείμενο & Μετάφραση «Ένας ιός με κορώνα» – Παραμύθι της Χαράς Πάτρα «Ο διάβολος του Στρέφη» – Μυθιστόρημα του Αύγουστου Κορτώ «Η άγνωστη κυρά» – Παραμύθι της Δέσποινας Χριστοφορίδου «Θα έρθει άραγε φέτος ο Άι Βασίλης;» – Παραμύθι της Αναστασίας Γκούγκα «Το δώρο» – Ηχητικό βιβλίο αυτοβελτίωσης του Στέφανου Ξενάκη (Μέρος Α’) «Η Αγία Γραφή» – Πρωτότυπο κείμενο «Μάγκας» – Εφηβικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Παραμύθια με την Ξένια» – Η Ξένια Καλογεροπούλου διαβάζει δύο δικά της παραμύθια «Ο Μικρός Πρίγκιπας» – Παραμύθι του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ «Στα μυστικά του βάλτου» – Ιστορικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Ιός χωρίς κορώνα» – Παραμύθι της Γεωργίας Καλύβα «Ο βασιλιάς Κορονοϊός» – Παραμύθι της Γιώτας Στανελούδη «Θεία Κωμωδία» – Αφηγηματικό ποίημα του Δάντη Αλιγκέρι «Μια μάσκα μαγική» – Παραμύθι της Δέσποινας Σπυριδοπούλου «Οι Άθλιοι» – Μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» – Διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού «Γίνε ο μαχητής κατά του κορωνοϊού» – Εγχειρίδιο της Songju Ma Daemicke «Μαθαίνω Ελληνικά» – Εγχειρίδιο του Παντελή Παππά «Είμαι ένας ιός που το όνομά μου είναι Κορονοϊός» – Παραμύθι της Βασιλικής Χουρσίδου «Το δώρο» – Ηχητικό βιβλίο αυτοβελτίωσης του Στέφανου Ξενάκη (Μέρος Β’) «Μια φορά κι έναν καιρό» – 11 καλλιτέχνες αφηγούνται παραμύθια «Αν κάθε μέρα» – Παραμύθι του Αντώνη Παπαθεοδούλου «Το Θαύμα των Παιδιών» – Θεατρικό έργο της Αναστασίας Ξηρομερίτου «Παραμύθι χωρίς όνομα» – Ηχητικό βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα «Οδηγίες εγκατάστασης & χρήσης εφαρμογής Webex Meetings για τον καθηγητή» «39 διηγήματα» – Συλλογή του Αντόν Τσέχωφ «Πολιτεία» – Διάλογος του Πλάτωνα (Μετάφραση) «Ο άνθρωπος που σκότωσε τον εαυτό του» – Διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε «Εννέα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη» σε αφήγηση της Σοφίας Χατζή «Η Θεωρία της Μουσικής» – Εγχειρίδιο του Χρήστου Λέκκα «Συμπόσιον ή Περί του Έρωτος» – Σωκρατικός διάλογος του Πλάτωνα (Μετάφραση) «Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα» – Συλλογή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο κορωνοϊός: ένα αληθινό παραμύθι» – Της Χριστίνας Δαμιανού Μπόγλου «Η τιμή και το χρήμα» – Νουβέλα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Το μαγικό σεντόνι της Πρωτοχρονιάς» – Παραμύθι της Δανάης Στεργίου «Εκπαιδευτικό υλικό για μαθητές και μαθήτριες στο φάσμα του αυτισμού» «Η Λήδα Βαρβαρούση διαβάζει 3 δικά της παραμύθια» «Η Μάγισσα Ταραντούλα αντιμετωπίζει τον υιό της Κορώνας» – Παραμύθι της Τζένης Κοσμίδου «Το καλύτερο Χριστουγεννιάτικο δώρο» – Παραμύθι του Ivan Parvov «Αντιγόνη» – Τραγωδία του Σοφοκλή «Το αμάρτημα της μητρός μου» – Διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού «Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο» – Αυτοβιογραφία της Άλκης Ζέη «Η καρδιά της βασιλοπούλας» – Παραμύθι της Πηνελόπης Δέλτα «Θεωρία & Πράξη της Βυζαντινής μουσικής» – Εγχειρίδιο του Πρεσβύτερου Βασίλειου Περουλάκη «Περί Ψυχής» – Σύγγραμμα του Αριστοτέλη «Να ευτυχήσω για να πετύχω ή να πετύχω για να ευτυχήσω;» – Ηχητικό βιβλίο αυτοβελτίωσης του Νικόλα Σμυρνάκη «Άννα Καρένιν» – Μυθιστόρημα του Λέοντος Τολστόι   Δείτε επίσης:   ✔  Τα 50 ελεύθερα e-books με τα περισσότερα downloads μέσα στο 2019   ✔  Τα 50 ελεύθερα e-books με τα περισσότερα downloads μέσα στο 2018

✩ 8.492 ελεύθερα βιβλία σας περιμένουν >>

✩ 8.492 ελεύθερα βιβλία σας περιμένουν >>

 

Σωκράτης Μάλαμας : Τα σκέτα (της παρέας που μας λείπει αφόρητα)

Εννιά μήνες χωρίς παρέα , χωρίς ένα κοντινό πλησίασμα , μια αγκαλιά, ένα φιλί.Με τους δύο μπαμπούλες τριγύρω σου ως θανάσιμη απειλή της Ζωής και της Ελευθερίας, τον κοροναϊό και τους πραιτοριανούς του Χρυσοχοΐδη...

Τα νομοθετικά πεπραγμένα μιας αντιδημοκρατικής διακυβέρνησης: Μητσοτάκης :«Στη διάρκεια του ταραγμένου 2020 ψηφίσαμε 113 νομοσχέδια, δρομολογήσαμε δεκάδες τολμηρές μεταρρυθμίσεις»

Μπορούν να ψηφιστούν 113 νομοσχέδια σε 12 μήνες… δημοκρατικά;

Θολή η εικόνα των κοινοβουλευτικών λειτουργιών το 2020. EUROKINISSI

Ακόμη και οι αριθμοί πιστοποιούν ότι το 2020 ήταν μια χρονιά με "εκπτώσεις" στη δημοκρατική λειτουργία.

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

news247.gr

«Στη διάρκεια του ταραγμένου 2020 ψηφίσαμε 113 νομοσχέδια, δρομολογήσαμε δεκάδες τολμηρές μεταρρυθμίσεις». Η δήλωση ανήκει στον Κυριάκο Μητσοτάκη και με αυτή ξεκίνησε η εισήγησή του στο τελευταίο υπουργικό Συμβούλιο για το 2020. Ουδείς όμως έδωσε μεγάλη σημασία στο στατιστικό στοιχείο που ανέφερε ο πρωθυπουργός για την λειτουργία της Βουλής.

Κρίμα γιατί μια απλή διαίρεση μας λέει το εξής: Μέσα στο 2020 μηνιαίως ψηφίζονταν 9.41 νομοσχέδια, δηλαδή 9 ή 10 νομοθετήματα κάθε μήνα. Γνωρίζοντας πως ένας μήνας έχει μόλις 4 εβδομάδες είχαμε κάτι παραπάνω από 2 νομοσχέδια την εβδομάδα. Αυτά χωρίς να συνυπολογίσουμε την 10ημερη διακοπή της λειτουργίας της Βουλής τον Αύγουστο και τις διακοπές του Πάσχα, που προφανώς αφαιρούνται από τον διαθέσιμο χρόνο.

Σκεφθείτε τώρα ότι ένα νομοσχέδιο για να ψηφιστεί με βάση όσα προβλέπει το γράμμα και το πνεύμα των κανόνων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας -που καυχιόμαστε ότι διαθέτουμε- πρέπει να συμβούν τα εξής: Να αναρτηθεί επί έναν μήνα το λιγότερο σε δημόσια διαβούλευση. Να κατατεθεί στην Βουλή με όλες τις συνταγματικά προβλεπόμενες ελεγκτικές εκθέσεις. Να το επεξεργαστεί η αρμόδια κοινοβουλευτική διαρκή επιτροπή στην οποία πρέπει να καταθέσουν τις προτάσεις τους εκτός από τα πολιτικά κόμματα και οι ενδιαφερόμενοι κοινωνικοί φορείς. Τέλος να συζητηθεί αναλυτικάστην Ολομέλεια της Βουλής. Με τέτοιον τρόπο ώστε να τοποθετηθούν οι βουλευτές, να υπάρξει περεταίρω επεξεργασία και να ενσωματωθούν τυχόν πολιτικές συγκλίσεις, εφόσον αυτές υπάρχουν.

Προφανώς όλα είναι από εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατο να πραγματοποιηθούν και ταυτόχρονα να ψηφιστούν σχεδόν 3 νομοσχέδια την εβδομάδα. Εκτός αν η εβδομάδα αυτή διαθέτει 18 ημέρες. Όμως οι εβδομάδες του 2020 διέθεταν μόλις 7 ημέρες, εκ των οποίων 5 εργάσιμες.

Έτσι λοιπόν οι αριθμοί πιστοποιούν αυτό που καταγγέλλει εδώ και μήνες σύσσωμη η αντιπολίτευση: Ότι την φετινή χρονιά είχαμε σημαντικές «εκπτώσεις» στην ποιότητα της νομοθέτησης. Πράγμα που αυτόματα μεταφράζεται σε λιγότερη δημοκρατία. Ιδίως όταν συνδυάζεται με αναγκαστικές συνθήκες μειωμένης συμμετοχής των βουλευτών στις διαδικασίες, όπως αυτές που επέβαλλε η πανδημία.

Στην «μαγική εικόνα» προσθέστε και τα εξής: Τις δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που ήταν ο κυρίαρχος τρόπος νομοθέτησης στο lockdown της Άνοιξης. Τις αρνήσεις υπουργών (με πρώτη και καλύτερη την Νίκη Κεραμέως) να καταθέσουν στην Βουλή συμβάσεις που έχει υπογράψει το δημόσιο με ιδιώτες. Την τακτική των βουλευτικών τροπολογίων που γίνονται δεκτές την τελευταία στιγμή, χωρίς αξιολόγηση από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Τα νομοσχέδια που αποτελούν «συρραφή διατάξεων» όπως αυτό του υπουργείου Υγείας που ψηφίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου. Τα νομοθετήματα που ξεκινούσαν με 50 ή 60 άρθρα για να καταλήξουν σε κείμενα – τόμους που ξεπερνούσαν τα 150 άρθρα. Την μή προώθηση για ψήφιση στην Βουλή διεθνών συμβάσεων για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών της Ν.Δ. Την συνεχή επίκληση της «αρχής της δεδηλωμένης» και μάλιστα από μία κυβέρνηση που δεν εκλέχθηκε με το σύστημα της απλής αναλογικής, ώστε να μπορεί να επικαλεστεί -πολιτικά- ότι αποτελεί κυβέρνηση λαϊκής πλειοψηφίας.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το 2020 δεν ήταν μια χρονιά σαν όλες τις άλλες. Η πολιτική ζωή της χώρας κλήθηκε να προσαρμοστεί στις αναγκαιότητες μιας πρωτόγνωρης παγκόσμιας πανδημίας. Όμως αυτό δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ότι ήταν μία χρονιά με λιγότερη δημοκρατία (και) στο κοινοβουλευτικό επίπεδο.