ΤΙ ΚΡΑΤΑΜΕ ΩΣ ΦΥΛΑΧΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΡΟΥΚΤΟΥΡΑΛΙΣΜΟΥ

"Ο κόσμος ξεκίνησε
χωρίς τον άνθρωπο
και θα τελειώσει
χωρίς αυτόν!"

Κλοντ Λεβί Στρος
(1908-3/11/2009)

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ

αφιερώνεται σε όσους θα θέλανε κι αυτοί
να πετάξουν αβγά κατά παντός
"κατεστημένου" διανοούμενου
Γεροντάκος

Αυγό είναι, θα περάσει;

Θα γίνει κι αυτό ρουτίνα; Θα λέμε ο ένας στον άλλο «πέταξαν αυγά στη Σώτη Τριανταφύλλου», «έριξαν μπογές στο θέατρο του Φάις», «έβαλαν γκαζάκι στο γραφείο του Δοξιάδη», «έδειραν τον Γιάννη Πανούση» και θα ξαναγυρνάμε αφασικοί στις ασχολίες μας; Ούτε θυμωμένοι ούτε ανήσυχοι ούτε... τίποτα; Φοβάμαι πως ναι. Ετσι θα γίνει. Ετσι έγινε κιόλας.

Μια, δυο, τρεις, δέκα, τα κατάφεραν οι τύποι των Εξαρχείων με το μυαλό κότας και το θράσος τραμπούκων του '60 να παρακολουθούμε τις επιθέσεις τους σαν απαραίτητα, καθημερινά χάπενινγκ. Και συνήθως σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει παρόν κάποιο στέλεχος της Αριστεράς ή του αντιδικτατορικού αγώνα να ρίξει καμιά φάπα στους εισβολείς. Οχι, αυτοί συνήθως τα βάζουν με τα κράνη των αστυνομικών για να γίνουν ήρωες και να τους βγάλει ο υπουργός από τα κρατητήρια.

Οταν τα φασιστάκια των Εξαρχείων κάνουν ντου, οι δημιουργοί είναι ολομόναχοι. Σκουπίζουν τα αυγά, πλένουν τις μπογιές, δένουν τα τραύματά τους και αποχωρούν ησύχως. Οχι, αυτοί δεν θα ζητήσουν ποτέ προστασία από την αστυνομία - να μην τους πουν αντιδραστικούς. Δεν θα υψώσουν το δάχτυλο στο κράτος - δεν περιμένουν ψήφους στις εκλογές. Δεν θα στείλουν βίντεο από την επίθεση στα κανάλια - κανένας δεν τους ξέρει.
Δείτε τι στόχους επιλέγουν οι κομάντος των Εξαρχείων. Ακόμα και με το μικρό τους το μυαλό μπορούν να διακρίνουν τα ελεύθερα πνεύματα που κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης: δημιουργούς και επιστήμονες που δεν τους γλείφουν και δεν υποκλίνονται στη δήθεν επαναστατικότητά τους. Τους βλέπουν -και το λένε- όπως ακριβώς είναι: σαν επικίνδυνους φονταμενταλιστές, που έρχονται από τις πιο σκοτεινές πλευρές της Ιστορίας.

Κι επειδή δεν μπορώ να φανταστώ παρουσιάσεις βιβλίων στα Εξάρχεια περιφρουρούμενες από αστυνομία, μία απορία μού μένει. Αυτό το έρμο το «Φλοράλ», που ξανάνοιξε για να γίνει στέκι, θα αρχίσει να υποβάλλει το πρόγραμμα των εκδηλώσεών του στον ντόπιο «αντιεξουσιαστή» σερίφη;

Βένα Γεωργακοπούλου ,
Εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", 4/11/2009.

"ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ"

ΕΝΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
*
ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ ΣΑΚΑΓΙΑΝ
"Το βλέμμα του ζωγράφου"
Μουσείο Βλάση Φρυσίρα στην Πλάκα
(Μονής Αστερίου 3, Πλάκα)

Ο διακεκριμένος Θεσσαλονικιός ζωγράφος (γενν. 1957)
"συνομιλεί" με πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή του,
αλλά και αναστοχάζεται πάνω στις φάσεις της δικής του ζωής,
κυρίως της παιδικής .
Ο έκδηλος ανθρωποκεντρισμός του στρέφεται σε αγαπημένους
απόντες , όπως τη μητέρα του και τον πατέρα του, σε φίλους και
οικείους,προς όλους δηλαδή εκείνους που έχουν
εδραιωθεί για πάντα στη μνήμη και στην καρδιά του.
Ευχαριστούμε από καρδιάς τον κύριο Φρυσίρα,
διότι μας επέτρεψε να φωτογραφίσουμε την
έκθεση , που με θαυμάσιο τρόπο έστησε
προσωπικά στο εκπληκτικό νεοκλασικό του.

1. "Διπλή αυτοπροσωπογραφία", 1988-1989.
******************************
2. "Πορτρέτο Βλάση με Εδουάρδο;"
***************************
3. "Pat Andrea , a draft of air ", 1993-94.
***************************
4. " Η βάρκα με τον αναγνώστη".
************************

5. "Η μητέρα μου με το βουβό τηλέφωνο", 1987.
*************************

6. "Η μητέρα μου το Ψυχοσάββατο με χορωδία
των πεθαμένων του άλλου κόσμου", 1987.
******************

7. "Η κηδεία του πατέρα μου κι ένα παιδί", 1985.
********************************

8. "Γέρικα παιδιά μαζί σε κρεβάτια", 1995.
********************************************

9. " H Οικογένεια Βλάση Φρυσίρα" , 1986-87.

ΗΘΙΚΑ ΑΠΟΚΑΪΔΙΑ

Ηθικά αποκαΐδια

του Κώστα Γακίδη*

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν άφησε πίσω της μόνο «καμένη γη» στα Δημόσια Ταμεία, αλλά φρόντισε και να την νομιμοποιήσει – αφού κατά την «αθάνατη» Βουλγαράκειο ρήση «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό»!

Έτσι, χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή, τη μέρα που έκλεινε η Βουλή ο κ. Π. Παυλόπουλος, στο πλαίσιο, φαίνεται, της «επανίδρυσης του Κράτους», πέρασε στο νόμο-σκούπα 3801, ΦΕΚ 163Α, 4/9/2009, που ρυθμίζει «θέματα προσωπικού… οργάνωσης και λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης», το παρακάτω άρθρο που διαγράφει με μια μονοκονδυλιά τις παρανομίες και τις ρεμούλες στους ΟΤΑ: «Θεωρούνται νόμιμες οι δαπάνες που διενεργήθηκαν μετά την 1/7/2005 (από την Τοπική Αυτοδιοίκηση)... εφόσον αυτές δεν προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία ή αν παρά τη ρητή πρόβλεψή τους, συνέτρεξαν πλημμέλειες κατά τη διαδικασία ανάληψης της δαπάνης σε βάρος του προϋπολογισμού... Καταλογισμοί, οι οποίοι έγιναν για δαπάνες της προηγούμενης παραγράφου σε βάρος αιρετών εκπροσώπων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς και των υπαλλήλων του ΟΤΑ και των υπαλλήλων Δημοσιονομικού Ελέγχου, εφ' όσον δεν έχουν εκτελεσθεί ώς τη δημοσίευση του παρόντος, δεν εκτελούνται και τα τυχόν βεβαιωθέντα ποσά διαγράφονται.» (Άρθρο 34).

Να θυμίσουμε ότι με παρόμοια «φωτογραφική» διάταξη, πέρυσι, παραμονές Χριστουγέννων, με το νόμο 3731/20-12-08 είχε νομιμοποιήσει αναδρομικά τις παράνομες - σύμφωνα και με την «ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ» του νόμου - απευθείας αναθέσεις μεταφοράς μαθητών από ΚΤΕΛ, τουριστικά λεωφορεία και ταξί.
Ένα σκάνδαλο για το οποίο έχει παραπεμφθεί η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης Απάτης (OLAF) με ομόφωνη απόφαση της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου το Φεβρουάριο του 2008 - ύστερα από τις καταγγελίες-καταθέσεις των ΕΛΜΕ-Θ και των μικρολεωφορειούχων – ενώ ακόμα εκκρεμεί, χωρίς να δίνεται καμιά εξήγηση, η δημοσίευση του πορίσματος της έρευνας που διενήργησε το ΣΏΜΑ ΕΛΕΓΚΤΩΝ-ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ, «Επωνύμως», 2/11/2009

* Πολιτικός μηχανικός-ηθοποιός

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

Το άκρον άωτον της κομματικής υποκρισίας και αναίδειας:
επί χρόνια άφηναν στο απυρόβλητο τριακόσιες υπερκερδοφόρες
εταιρείες και τράπεζες' τώρα που τις υποχρεώνουν να δώσουν
εκτάκτως ένα ασήμαντο ποσό από τα τόσα που έχουν ντερλικώσει,
αυτοαναγορεύονται σε υπερασπιστές τους και φωνάζουν για
"άδικα χαράτσια". Νομίζω ότι ο καιρός της ανοχής τελείωσε.
Πρέπει να τους αρχίσουμε στο κράξιμο...

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

(1)

Eγεννήθην.
εθήλασα.
ησθένησα.
εβαυκαλίσθην.
εκουνήθην.
εκοιμήθην.― ωνειρεύθην.― Mίαν ολόκληρον νύκτα δεν εκοιμήθην από έννοιαν.
εκοιτάχθην άρρωστος πολλαχώς και δη
έπια φάρμακα
κατέπια καταπότια
εκαπνίσθην.
ετρίφθην
εμπλαστρώθην
εκλυστηρίσθην
ετάμην χειρουργικώς
εμβολιάσθην
εσιναπίσθην
περιεδέθην δέματι διά κήλην
εφλεβοτομήθην
εβδελλώθην.
εδαγκάθην υπό κυνός ίσως και λυσσώντος.
έπεσα πλεονάκις πεζός και έχω σημάδια 2-3.
εδάρην πλεονάκις, αλλ’ όχι ανιλεώς.
έμαθα γράμματα και ξένας γλώσσας.[.......]

Στεφάνου A. Kουμανούδη (1818-1899), "Hμερολόγιον 1845-1867" Ίκαρος, 1990.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ

Αφήστε με στις αναμνήσεις μου
Αφήστε με στους πεθαμένους έρωτές μου
Είναι καιρός να κλείσω την πόρτα
Είναι ο καιρός να πάω για ύπνο...

Anne Vanderlove

"Ballade en novembre "

Qu'on me laisse à mes souvenirs,
Qu'on me laisse à mes amours mortes,
Il est temps de fermer la porte,
Il se fait temps d'aller dormir
Je n'étais pas toujours bien mise
J'avais les cheveux dans les yeux
Mais c'est ainsi qu'il m'avait prise,
Je crois bien qu'il m'aimait un peu

[Refrain:]
Il pleut
Sur le jardin, sur le rivage
Et si j'ai de l'eau dans les yeux
C'est qu'il me pleut
Sur le visage.

Le vent du Nord qui s'amoncelle
S'amuse seul dans mes cheveux
Je n'étais pas toujours bien belle,
Mais je crois qu'il m'aimait un peu
Ma robe a toujours ses reprises
Et j'ai toujours les cheveux fous
Mais c'est ainsi qu'il m'avait prise,
Je crois que je l'aimais beaucoup

[Refrain]

Si j'ai fondu tant de chandelles
Depuis le temps qu'on ne s'est vus
Et si je lui reste fidèle,
A quoi me sert tant de vertu ?
Qu'on me laisse à mes amours mortes !
Qu'on me laisse à mes souvenirs
Mais avant de fermer la porte,
Qu'on me laisse le temps d'en rire
Le temps d'essayer d'en sourire...

[Refrain]

Qu'on me laisse le temps d'en rire

ΣΤΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ

Έλεγε : "Προτιμώ το ξεκάθαρο βλέμμα της μοναξιάς.
παρά το ύπουλο άγγιγμα μιας υπονομευμένης σχέσης..."

ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΙΑΣ

"Ελάτε τώρα! Ε όχι και για ένα καλαμπούρι που
κάναμε με τη Φανή
να μου κόψει ο πασόκος Ρογκ το κεφάλι!"

Αρχαίον Πνεύμα της Αδιαντροπιάς αθάνατο, αγνέ πατέρα
της ντόπας, της διαφήμισης και του χρυσού,
κατέβα, φανερώσου κι άστραψ' εδώ πέρα
στη δόξα της ελληνικής σου γης και τ' ουρανού.

Στο δρόμο και στο πάλεμα και στο λιθάρι
στων χρυσοφόρων αγώνων λάμψε την ορμή,
και με τ' αναβολικά σου κάνε τον αθλητή θρεφτάρι
και σιδερένιο πλάσε του κι ατσάλινο το κορμί.


Κάμποι, βουνά, και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας χρυσοπόρφυρος διαβολικός ναός,
και φεύγει απ' το ναό εδώ αρνητής σου,
Αρχαίον Πνεύμα της Αδιαντροπιάς , κάθε λαός.

"Πιο Altius, πιο Fortius, πιο Citius, ρε ξεφτίλες!"

ΥΠΟΜΝΗΣΗ HENRI MATISSE

Henri Matisse
(+ 3 Νοεμβρίου 1954)

Γεννήθηκε στην πόλη Le Cateau-Cambrésis στη Βόρεια Γαλλία,
την τελευταία μέρα του έτους 1869.
Οι γονείς του είχαν εμπορικό και σχεδίαζαν για το γιο τους
μια καριέρα νομικού. Τα έτη 1887/88 ήταν φοιτητής της σχολής
Νομικών Επιστημών του Παρισιού, ενώ το 1889 προσελήφθη
σε ένα δικηγορικό γραφείο.
Αναγκάστηκε να μείνει για έναν ολόκληρο χρόνο (1890)
στο κρεβάτι, εξαιτίας μιας σοβαρής εγχείρισης των εντέρων,
και για να "σκοτώνει" το χρόνο του αποφάσισε να ασχοληθεί
μα την ζωγραφική. Η ερασιτεχνική αυτή ενασχόληση βαθμιαία
μετατράπηκε σε έλξη, που συν τω χρόνω εξελίχθηκε σε σφοδρό
ερωτικό πάθος, προς όφελος της Τέχνης αναντίρρητα...

ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ

" «Η Τουρκία ουδέποτε στην ιστορία της
στάθηκε δίπλα στους διώκτες.
Υποστήριζε πάντα τους καταπιεσμένους…
Η Τουρκία δεν τρέφει εχθρότητα εναντίον καμιάς χώρας."

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

Στόχος νεαρών που δήλωσαν «αντιεξουσιαστές» έγινε το βράδυ της Δευτέρας η γνωστή συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, κατά την παρουσίαση του βιβλίου της με τίτλο «Ο χρόνος πάλι», στον πολυχώρο «Φλοράλ» στα Εξάρχεια.
Μία ομάδα επτά νεαρών εισέβαλε στην αίθουσα και πέταξε αβγά εναντίον της. Οι νεαροί ζήτησαν από τη συγγραφέα να αποχωρήσει, απαιτώντας μάλιστα να παρουσιάζει στο εξής τα βιβλία της στο Κολωνάκι

Εφημερίδα "Τα Νέα", 3/11/2009

Όσους διανοούμενος δε "φτάνει" η αλεπού, τους κάνει ομελέτα,
κι όσους δε χτυπά με ροπαλιές, τους κόβει με φαλτσέτα.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

"Καλημέρα σας
και
Καλώς σας ηύραμε!"

Kώστας Ανυπόμονος,
Γιώτα Τουρλομπούκα,
Γιάννης Κομματόσκυλος,
Βαγγέλης Εθνονταβατζίδης,
Βασίλης Χολεροστάζης,
Χρήστος Αρπακόλλας,
Θεόφιλος Σαβούρογλου,
Μαρία Ευλαβικού-Θεούσα,
Χαρίτων Γλειψιματάκης,
Κωνσταντίνος Κοπρίτης,
Λία Ξεσχισμένου,
Πέτρος Τσογλανόπουλος,
Αρίων Αναρχίδης,
Παρθένα Κραγμένου,
'Ακης Κολοπαιδάκης,
Βαλσάμης Πεοπροσκυνητέλλης,
Μάρα Σφιχτοκόπρανη,
Δίας Νοούμενος,
Τόλης Καριόλης,

['Επονται χιλιάδες υπογραφές...]