Βίβιαν Χαλκίδη, «12 σκηνοθέτες»

 
Βίβιαν Χαλκίδη

Έκθεση / Συναντήσεις στο ευρύ πεδίο της ποίησης

Λήδα Καζαντζάκη

 

Πηγή: Η ΑΥΓΗ/ΤΕΧΝΕΣ

avgi.gr

30.11.22 

«Η τέχνη είναι η κριτική συνείδηση της εποχής της»

Ζούμε την εποχή της παρακμής και της διάψευσης του Κράτους Δικαίου και της προάσπισης όχι μόνο των θεμελιωδών αλλά και των στοιχειωδών δικαιωμάτων μας, που θεωρούσαμε μέχρι πριν από λίγα χρόνια κεκτημένα. Κινδυνεύουμε να βυθιστούμε στον βούρκο της αδράνειας που φέρνει η απογοήτευση από τα όσα βίαια και ασύστολα διαδραματίζονται στον κοινό βίο. Να πέσουμε στη μαύρη τρύπα του καναπέ της απόσυρσής μας από αυτόν, την οποία δρομολογούν με κάθε, θεμιτό ή αθέμιτο, τρομακτικό μέσο της πανίσχυρης διαδυκτιακής τεχνολογίας οι εκλεγμένοι κάτοχοι της εκτελεστικής εξουσίας, που επιχειρούν να πάρουν στα χέρια τους και τη ζωή μας ελέγχοντάς τη με κάθε δυνατό, θεμιτό ή αθέμιτο, μέσο. Παρά τα αισιόδοξα μηνύματα που μας έδωσε η δυναμική, αγωνιστική παρουσία κυρίως των νέων αυτής της χώρας αλλά και των γονιών με τα παιδιά τους στην πορεία που έγινε στη μνήμη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου διαδηλώνοντας 49 χρόνια μετά το επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε αίτημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία».

«Η τέχνη είναι η κριτική συνείδηση της εποχής της»

«Η τέχνη, παρηγορητική και ζωογόνα έκφραση του έσω εαυτού, είναι ο διαλεκτικός ιμάντας που συνδέει άρρηκτα το ιδιωτικό και το δημόσιο, είναι η κριτική συνείδηση της εποχής της, το αντικαθρέφτισμα των κινητήριων δυνάμεων της ζώσας πραγματικότητας» γράφει ο ριζοσπαστικός ποιητής εικόνων, στοχαστής και ομότιμος δάσκαλος της ΑΣΚΤ Γιάννης Ψυχοπαίδης.

Στο τελευταίο του βιβλίο «Εις τον καιρόν», με «μικρά κείμενα για τις μορφές και τους δημιουργούς» της τέχνης που διαρρηγνύουν τα καθιερωμένα όρια των διαφορετικών ειδών αισθητικής έκφρασης και μας προτρέπουν σε μια διαρκή εγρήγορση. Αυτό το ευρύ πεδίο της αισθητικής έκφρασης επιχειρεί να ιχνηλατήσει στην ατομική της έκθεση, στην γκαλερί Αγκάθι Kartάλος, πάνω από την πλατεία Αμερικής, η εικαστικός καλλιτέχνης Βίβιαν Χαλκίδη.

Ο τίτλος της λιτός, «12 σκηνοθέτες», φανερώνει μόνο τη συνάντηση του κόσμου της ζωγραφικής και της χαρακτικής με τον κόσμο του κινηματογράφου. Τα ποικίλα υλικά, λάδια, μελάνια, χρωματιστά μολύβια, γραφίτης, που χρησιμοποιεί καθώς και οι τεχνικές του χαράγματος με έναν βαρύ χάρακα πάνω στον καμβά, της μήτρας της φτιαγμένης από κολάζ, δείχνουν τη διάθεσή της να πειραματιστεί με απλές, νέες και παλιές τεχνικές. Τα πρόσωπα που επιλέγει από το φιλμικό σύμπαν είναι συγκεκριμένα: Κώστας Γαβράς, Παντελής Βούλγαρης, Μιχάλης Κακογιάννης, Νίκος Κούνδουρος, Χρήστος Δήμας, Κωνσταντίνος Γούναρης, Βέρνερ Χέρτσογκ, Φατίχ Ακίν, Πατρίς Λεκόντ - για να αναφέρουμε ενδεικτικά κάποια από αυτά.

Σηματοδοτούν το άνοιγμά της στα διαχρονικά πανανθρώπινα ζητήματα που θίγουν οι σκηνοθέτες στις μεγάλες οθόνες και ανέκαθεν μας ταλανίζουν: η προσφυγιά, η μετανάστευση και οι διπλές ταυτότητες μέσα στις οποίες ζουν οι άνθρωποι αυτοί αλλά και όλοι οι διαφορετικοί από τον κανόνα, η περιθωριοποίησή τους μέσα στις δαιδαλώδεις, κατευθυνόμενες μαζικές και απρόσωπες κοινωνίες, η αντίσταση στη μαζικοποίηση, το τυχαίο της ύπαρξης, η αιώνια πάλη της ανάμεσα στον έρωτα και τον θάνατο.

Τα αποτυπώνει ρεαλιστικά με έντονες γραμμές, που συλλαμβάνουν τα ιδιαίτερα γνωρίσματά τους ανάμεσα σε τοπία αφαιρετικά, θαλασσινά, μαβιά, γκρίζα γραμμένα με στοιχεία του έργου τους, αριθμούς και τραπουλόχαρτα, ονόματα οδών, λαβυρίνθους του μυαλού και του ψυχισμού μας, αγωνιώδη χαράγματα και ρωγμές. Μορφώνει έτσι ένα ευρύ πεδίο συνομιλίας για τα οράματα και τις ουτοπίες ανθρώπων δημιουργών που σημάδεψαν την αισθητική και τους προβληματισμούς μας, πάλεψαν στα «πέτρινα χρόνια» των μεταπολεμικών κοινωνιών και παλεύουν σήμερα μέσα στο ζοφερό τοπίο της κλιματικής και ανθρωπιστικής κρίσης για το επίκαιρο όσο ποτέ στον κόσμο ολόκληρο διαχρονικό αίτημα «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία».

Info

Βίβιαν Χαλκίδη, «12 σκηνοθέτες»

Γκαλερί Αγκάθι Kartάλος, Μηθύμνης 12 και Επτανήσου

Διάρκεια έκθεσης: 18 Νοεμβρίου-3 Δεκεμβρίου 2022

Ωρες λειτουργίας: Τρ.-Σαβ.: 11.30 π.μ.-1.30 μ.μ., Τρ., Πεμ., Παρ.: 7-8.30 μ.μ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Η ΕΚΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ

 

Στην παρούσα εικαστική δουλειά, πραγματοποιείται μια εικονική συνάντηση δώδεκα σκηνοθετών σε έναν κοινό χώρο. Δώδεκα φαινομενικά διαφορετικοί δημιουργοί, που όμως επικοινωνούν και συνδέονται μέσω της μετουσίωσης της τέχνης τους.

Γίνεται μια απόπειρα εικαστικής σκηνοθεσίας μέσω του υπέροχου μυστηρίου της 7ης τέχνης, ενός μυστηρίου που συνεπαίρνει όλους τους μύστες.

H μαγεία του κινηματογράφου προσφέρει συγκινήσεις, χαρές, λύπες, ευαισθητοποιεί και παράλληλα παρασύρει τον θεατή σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, κάνοντας τον συμμέτοχό. Όπως και σε όλες τις μορφές της τέχνης, μέσα από τους ήρωες γίνεται κάποιος κοινωνός των βιωμάτων τους, των εμπειριών τους, αποκτά ενσυναίσθηση, συναισθηματική νοημοσύνη και αυξάνει το προσωπικό αίσθημα της δικαιοσύνης για τον κόσμο.

Πολλά κοινά στοιχεία προκύπτουν μεταξύ των δώδεκα δημιουργών, τα οποία αποπειρώνται να φέρουν μια ομοιογενή ζύμωση. Συχνά τους συνδέουν οι κοινωνικές παθογένειες, που αναδεικνύουν στα έργα τους, όπως η μετανάστευση, η προσφυγιά, η ανθρώπινη περιθωριοποίηση, η επικράτηση του κέρδους εις βάρος της ανθρώπινης ύπαρξης, η ηθοπλαστικότητα και η εκστατική αλήθεια.

Κυρίαρχο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης δουλειάς είναι η ανάδειξη του έργου των δημιουργών, μέσω της χρήσης μικτών τεχνικών και πειραματισμών. Είναι κατά κάποιο τρόπο ένα απαύγασμα της μελέτης μου και της προηγούμενης εμπειρίας μου με το έργο αυτών των δώδεκα σπουδαίων σκηνοθετών. Αποτελεί μια προσέγγιση της ψυχοσύνθεσής τους, δεν τοποθετήθηκαν πίσω από την κάμερα αλλά μπροστά της, πρωταγωνιστές των ίδιων τους των έργων, αυτή τη φορά μέσα από τη δική μου ματιά.

 Βίβιαν Χαλκίδη

 

Βιογραφικό της εικαστικού

Η εικαστικός Βίβιαν Χαλκίδη, γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Είναι Υποψήφια Διδάκτωρ του Εικαστικού τμήματος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών και αποφοίτησε με άριστα από το ίδιο τμήμα (2014), όπου σπούδασε με καθηγητές στη ζωγραφική τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, στη χαρακτική τη Βίκυ Τσαλαματά, στη γλυπτική τον Νίκο Τρανό και στη σκηνογραφία τη Λίλη Πεζανού. Επιπλέον, κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο Διεθνούς Μάρκετινγκ από το Πανεπιστήμιο Strathclyde της Γλασκόβης, στη Μ. Βρετανία, καθώς και πτυχίο Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Πειραιά.

Το έργο της είναι έντονα επηρεασμένο από τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα. Μέσω της πλαστικής, εικαστικής γλώσσας, εκφράζει και αποτυπώνει συναισθήματα, σκέψεις, προβληματισμούς, αλλά και το στίγμα της σύγχρονης εποχής.

Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις στην γκαλερί Αγκάθι-Κartάλος (2022), στην γκαλερί Τεχνοχώρος (2015), στην Étage littéraire, Booze Cooperativa (2012) και στο Polis Art (2019).
Επιπρόσθετα, συμμετείχε στη διεθνή έκθεση Platforms Projects (2022), έχει λάβει μέρος σε πλήθος ομαδικών εικαστικών εκθέσεων στην Ελλάδα, στο Παρίσι, στην Κωνσταντινούπολη, στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη κ.λπ. Έχει κάνει εικονογραφήσεις ποιητικών συλλογών για τις εκδόσεις «Κέδρος» και «Κ Εκδοτική». 
Τέλος, είναι μέλος των εικαστικών ομάδων “EX-ILS J.J.” και “Δίπολα”.

Σχετικά με το βιβλίο

Στα εγκαίνια  διατίθεται η συλλεκτική κινηματογραφική έκδοση «12 Σκηνοθέτες» με τις συνεντεύξεις των σημαντικών σκηνοθετών του ελληνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου, από τις Εκδόσεις «Το Μέλλον», με σχόλια του Νέστορα Πουλάκου και τους πρωτότυπους πίνακες της εικαστικού Βίβιαν Χαλκίδη.

 

Classical Music for Winter/Κλασική μουσική για τον χειμώνα

Classical Music for Winter Tracklist: 0:00:00 Debussy - Deux Arabesques, L. 66: No. 1 in E Major, Andantino con moto - New European Ensemble 0:04:06 Debussy - Deux Arabesques, L. 66: No. 2 in G Major, Allegretto scherzando - New European Ensemble 0:07:32 Mozart - Flute and Harp Concerto in C Major, K. 299: III. Rondò. Allegro - Opole Philarmonic Orchestra, Silvano Frontalini, Ursula Mazurek 0:18:06 Grieg - From Holberg's Time, Op. 40 "Suite in Olden Style": I. Praeludium. Allegro vivace - Vadim Chaimovich 0:21:09 Grieg - From Holberg's Time, Op. 40 "Suite in Olden Style": II. Sarabande. Andante - Vadim Chaimovich 0:25:26 Massenet - Thaïs, DO 24, Act II: "Méditation" (Arr. for Cello and Orchestra Live) - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 0:31:27 Saint-Saens - The Carnival of the Animals: XIII, The Swan - Mr & Mrs Cello 0:34:42 Schubert - Ave Maria, D. 839 (Arr. for Two Cellos) - Mr & Mrs Cello 0:38:54 Corelli - Concerto Grosso No. 9 in F Major, Op. 6: I. Preludio. Largo - Kiev Chamber Orchestra, Liviu Buiuc 0:41:01 Corelli - Concerto Grosso No. 1 in D Major, Op. 6: V. Allegro - Kiev Chamber Orchestra, Liviu Buiuc 0:43:21 Corelli - Concerto Grosso No. 1 in D Major, Op. 6: III. Largo - Kiev Chamber Orchestra, Liviu Buiuc 0:47:18 Vivaldi - The Four Seasons, Concerto No. 4 in F Minor, RV 297 "Winter": I. Allegro non molto - Orchestra da Camera Fiorentina, Giuseppe Lanzetta, Christiane Edinger 0:50:45 Vivaldi - The Four Seasons, Concerto No. 4 in F Minor, RV 297 "Winter": II. Largo - Orchestra da Camera Fiorentina, Giuseppe Lanzetta, Christiane Edinger 0:52:57 Vivaldi - Concerto for Strings & Continuo in C Major, RV 113: II. Grave - Kaunas Chamber Orchestra, Silvano Frontalini 0:54:43 Telemann - Viola Concerto in G Major, TWV 51:G9: II. Allegro - Orchestra Sinfonica Warmia, Giovanni Antonioni, Silvano Frontalini 0:57:55 Telemann - Viola Concerto in G Major, TWV 51:G9: IV. Presto - Orchestra Sinfonica Warmia, Giovanni Antonioni, Silvano Frontalini 1:01:08 Telemann - Viola Concerto in G Major, TWV 51:G9: I. Largo - Orchestra Sinfonica Warmia, Giovanni Antonioni, Silvano Frontalini 1:04:44 Vivaldi - Symphony in G Major, RV 149: II. Andante - Kaunas Chamber Orchestra, Silvano Frontalini 1:06:19 Vivaldi - Concerto for Strings in G Minor, RV 152: III. Allegro molto - Kaunas Chamber Orchestra, Marek Tracz 1:08:12 Vivaldi - Concerto for Strings in G Minor, RV 152: I. Allegro molto - Kaunas Chamber Orchestra, Marek Tracz 1:10:09 Tchaikovsky - Serenade for Strings, Op. 48: I. Pezzo in forma di sonatina - Met-amorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:12:33 Tchaikovsky - Serenade for Strings, Op. 48: II. Valse - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:16:19 Tchaikovsky - Serenade for Strings, Op. 48: III. Elegia - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:25:32 Tchaikovsky - Serenade for Strings, Op. 48: IV. Finale - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:32:51 Sibelius - Andante Festivo - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:36:56 Tchaikovsky - The Nutcracker Suite, Op. 71a: No. 2a, March of the Toy Soldiers - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:39:25 Tchaikovsky - The Nutcracker Suite, Op. 71a: No. 2b, Dance of the Sugar Plum Fairy - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:41:23 Tchaikovsky - The Nutcracker Suite, Op. 71a: No. 2c, Russian Dance - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:42:28 Tchaikovsky - The Nutcracker Suite, Op. 71a: No. 2f, Dance of the Mirlitons - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:44:59 Litvinovsky - Suite for Strings "Le Grand Cahier": IV. Nos Etudes - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:47:43 Litvinovsky - Suite for Strings "Le Grand Cahier": I. La Foret et la Riviere - Metamorphose String Orchestra, Pavel Lyubomudrov 1:50:30 Lyadov - Petite Valse in G Major, Op. 26 - Vadim Chaimovich 1:53:22 Mozart - Piano Sonata No. 17 in B-Flat Major, K. 570: II. Adagio - Vadim Chaimovich 2:00:29 Tchaikovsky - The Seasons, Op. 37a: No. 12, December. Christmas - Vadim Chaimovich 2:05:01 Mozart - Rondò in D Major, K. 485 - Vadim Chaimovich

ΜΥΣΤΙΚΟ ΦΡΟΥΡΙΟ (1958) : Η αριστουργηματική ταινία του Κουροσάβα , που έθεσε τις βάσεις για την "σάγκα" του Πολέμου των Άστρων του Τζορτζ Λούκας

 

Το Μυστικό Φρούριο (The Hidden Fortress), 1958, του Ακίρα Κουροσάβα.

  Φεουδαρχική Ιαπωνία. Δύο χωρικοί, ο Ταχέι κι ο Ματασίτσι, επιστρέφουν από έναν πόλεμο μεταξύ φεουδαρχών στον οποίο απέτυχαν να απομυζήσουν κέρδος. Θα συναντήσουν μέσα σε δάσος, τον στρατηγό και την πριγκίπισσα των ηττημένων, οι οποίο αναζητούν τρόπο να βρεθούν σε συμμαχικό έδαφος κι έχουν μαζί τους μεγάλη ποσότητα χρυσού. Οι χωρικοί δέχονται να τους βοηθήσουν με κέρδος ένα μέρος του χρυσού.

 Μια αριστουργηματική ταινία του Kurosawa, που  έθεσε τις βάσεις για την saga του Πολέμου των Άστρων (Πηγή: www.lifo.gr)

Ο George Lucas έχει αναγνωρίσει ότι η ταινία "Το Μυστικό Φρούριο" του Akira Kurosawa αποτέλεσε πηγή έμπνευσης της saga των Star Wars. Πόσο μεγάλο είναι το "δάνειο" όμως;

Η λαμπρά αντισυμβατική οπτική γωνία αφήγησης μιας διαγαλαξιακής περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας του σεναριογράφου και σκηνοθέτη του Star Wars George Lucas δεν είναι και πρωτότυπη. Όπως έχει συχνά αναφέρει και ο ίδιoς, δανείστηκε την ιδέα από την κλασική ταινία με σαμουράι του Akira Kurosawa που γυρίστηκε το 1958. "Εκείνο που με εντυπωσίασε περισσότερο στο Μυστικό Φρούριο" είχε πει το 2001, "είναι ότι η ιστορία παρουσιάζεται από την οπτική γωνία δύο κατώτερων τη τάξει χαρακτήρων. Αποφάσισα ότι θα ήταν ωραίο να αφηγηθώ την ιστορία των Star Wars χρησιμοποιώντας δύο πιο ασήμαντους χαρακτήρες όπως ο Kurosawa, και να διηγηθώ όλη την ιστορία από την δική τους οπτική γωνία- στην περίπτωση του Star Wars δηλαδή να την διηγηθώ από την οπτική γωνία των δύο ρομπότ."
Πηγή: www.lifo.gr
O Akira Kurosawa μετά την εμπορική αποτυχία των δύο ταινιών της προηγούμενης χρονιάς (Ο θρόνος του αίματος και το Καταγώγι), επέλεξε να φτιάξει μία "απλή" ταινία που έχει τα πάντα: κωμικές πινελιές από τους διαλόγους και τις παγαποντιές των δύο χωρικών, περιπέτεια με σπαθιά, άλογα και μονομαχίες από τον Toshiro Mifune και κριτική ματιά στο Καθήκον, την Τιμή και την Υποταγή. Όπως κάθε ταινία του μεγάλου Ιάπωνα σκηνοθέτη, έτσι και το Μυστικό φρούριο έχει εκπληκτικά πλάνα και πανέμορφη φωτογραφία σε widescreen κάδρο. Ήταν εξάλλου η πρώτη ταινία με την τεχνολογία Tohoscope (από τα γιαπωνέζικα στούντιο Toho), αντίστοιχη του Cinemascope.

Ο γιαπωνέζικος τίτλος μεταφράζεται κανονικά «Οι τρεις κακοποιοί του μυστικού φρουρίου».  

 

Η ταινία κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ του Βερολίνου, το 1958.

 

m.facebook.com/therinostobrahami

Το μυστικό φρούριο - Βικιπαίδεια

Dropkick Murphys "The Last One" feat. Evan Felker of Turnpike Troubadours -Mίξη 1/25

Yellowstone: το σίριαλ που υμνεί τις "παλιές καλές αξίες των λευκών Αμερικανών" κάνει θραύση στο ακροδεξιό κοινό της Τραμπικής Αμερικής

 

Yellowstone / Η νέα άνθιση της αμερικανικής συντηρητικής μυθοπλασίας

30.11.22 

Ανδρέας Κύρκος

avgi.gr 

4–5 λεπτά

---

Πρόκειται για ένα παρακλάδι (spin-off) της σειράς «Yellowstone», όπου πρωταγωνιστεί ο Κέβιν Κόστνερ και που για πέντε χρόνια γνωρίζει τεράστια επιτυχία

Το μεγαλύτερο νέο των ημερών στα ενημερωτικά sites που ασχολούνται με την ποπ κουλτούρα είναι το trailer της επερχόμενης τηλεοπτικής σειράς με τίτλο «1923» ,που έρχεται με τυμπανοκρουσίες τον Δεκέμβριο. Φυσικά, η είδηση για την πρώτη τηλεοπτική δουλειά του Χάρισον Φορντ, λίγο πριν τον ξαναδούμε για πέμπτη φορά στον ρόλο του Ιντιάνα Τζόουνς, δεν είναι ήσσονος σημασίας. Πόσο μάλλον όταν στο πλευρό του βρίσκεται η αξιοσέβαστη Βρετανίδα ηθοποιός Έλεν Μίρεν. Ακόμα ένας λοιπόν ισχυρός, χαρισματικός ηθοποιός θα ενσαρκώσει τον φωτογενή εκφραστή τής γενναίας αντίστασης της λευκής Αμερικής απέναντι σε όσα της στέκονται εμπόδιο.

Πρόκειται για ένα παρακλάδι (spin-off) της σειράς «Yellowstone», όπου πρωταγωνιστεί ο Κέβιν Κόστνερ και που για πέντε χρόνια γνωρίζει τεράστια επιτυχία, κυρίως στο λευκό, συντηρητικό κοινό που προσελκύει στους δέκτες του το κανάλι της Paramount. Αξίζει να σημειωθεί ότι το φινάλε της τελευταίας σεζόν μέτρησε περισσότερους από 10 εκατομμύρια θεατές. Πρόκειται για κοινό που ύστερα από πολλά χρόνια αξιώθηκε να έχει μια δική του αγαπημένη σειρά, που δεν είναι προϊόν ευτελούς αξίας, αλλά μπορεί να ανταγωνίζεται σε βραβεία ποιότητας το «Succession», που θεωρητικά ανήκει στην αριστερόστροφα σκεπτόμενη μερίδα κόσμου των δύο ακτών.

Οι ήρωες και οι εχθροί της παράδοσης

Το «Yellowstone» είναι μια σειρά που παρακολουθεί την εξέλιξη και την οικονομική άνθιση μιας οικογενειακής αυτοκρατορίας στις κοιλάδες και στα όρη της πολιτείας της Μοντάνα. Ένας πατριωτικός μύθος στην καρδιά της αμερικανικής Δύσης. Είναι αλήθεια ότι το δεξιό δίκτυο ενημέρωσης Fox News δεν χάνει ευκαιρία να διαφημίσει έμμεσα την τηλεοπτική σειρά, καθώς η αφήγηση εξελίσσεται γύρω από τη μάχη του «λευκού οικογενειάρχη» να κρατήσει όρθια τη χώρα του όταν οι αξίες της δέχονται επίθεση από παντού.

Στην πραγματικότητα, το «Yellowstone» είναι ένα καλοφτιαγμένο οικογενειακό γουέστερν, δηλαδή δίχως πιστόλια, καβγάδες σε σαλούν και σερίφηδες. Στην ουσία πρόκειται για ένα οικογενειακό δράμα που περιστρέφεται γύρω από μια οικογένεια εξουσίας, τους Ντάτον. Ο Κέβιν Κόστνερ είναι ο σοφός και τίμιος γαιοκτήμονας που προσπαθεί να χτίσει τη δική του πολιτική δυναστεία. Τον απειλούν, μεταξύ άλλων, η κοινότητα των ιθαγενών Αμερικανών που ζητά αποζημιώσεις, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση που θέλει φόρους και έλεγχο και φυσικά η απληστία όσων θέλουν ένα κομμάτι της δύναμής του. Οι χαρακτήρες της σειράς υμνούν την απλότητα της ζωής στα μέρη τους και περιφρονούν την Καλιφόρνια, και ιδιαίτερα το προοδευτικό Σαν Φρανσίσκο.

Πρόκειται για μια σαγηνευτική, άρτια εκτελεσμένη φαντασίωση για τους τηλεθεατές με κόκκινα «MAGA» καπέλα των «κόκκινων πολιτειών», με ένα εξαιρετικά προσεγμένο σενάριο, που υπονοεί ότι οι συντηρητικοί δεν μισούν κανέναν, αρκεί όλοι να είναι πρόθυμοι να συμμορφωθούν με τον τρόπο ζωής τους.

Ο θρίαμβος του καλοφτιαγμένου (δήθεν) απολίτικου

Είναι τόσο καλά δοσμένη η ιστορία του «Yellowstone», που δεν μοιάζει εκ πρώτης όψεως να είναι ιδεολογικά στρατευμένη και γι’ αυτό η δημοφιλία του ακουμπάει όλα τα δυναμικά κοινά. Μια δημοφιλία που θα εκτοξευθεί με την έλευση του Χάρισον Φορντ στο σύμπαν της δυναστείας των Ντάτον. Το έδαφος το έστρωσε ο Κέβιν Κόστνερ και αυτή είναι μια ευκαιρία να αναγεννηθεί η ιδέα του αρσενικού πρωταγωνιστή που δίνει το παράδειγμα και κουβαλάει στους ώμους το βάρος της παράδοσης και τη φροντίδα της οικογένειας, όπως έχουν υπάρξει πετυχημένα ο Τζίμι Στιούαρτ και ο Γκάρι Κούπερ για τις προηγούμενες γενιές.

Οι πρόσφατες φήμες λένε ότι μετά το «1923» θα ακολουθήσει και το «6666» από τους ίδιους παραγωγούς, το οποίο θα διαδραματίζεται στο σήμερα και θα αφηγείται την ιστορία του μεγαλύτερου ράντσου βοοειδών στο Τέξας, παράλληλα με τους αγώνες εξουσίας των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται σ’ αυτό. Απομένει να δούμε αν αυτή η επιτυχία θα βρει πολλούς και ισάξιους μιμητές και αν η τάση αυτή ήρθε για να μείνει στα επόμενα χρόνια.

Βρέθηκε στην Ολυμπία πήλινη πλάκα πάνω στην οποία ήταν χαραγμένοι 13 στίχοι από την Οδύσσεια του Ομήρου!

 

Ένας «θησαυρός» αμύθητης αξίας: Η σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη της 10ετίας στην Ελλάδα

menshouse.gr 

~4 λεπτά

---

Με τόσο πλούσιο ιστορικό παρελθόν και «βιογραφικό» που ξεκίνησε να «γράφεται» πριν χιλιάδες χρόνια είναι φυσιολογικό όπου κι αν σκάψεις στην Ελλάδα να υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να πέσεις πάνω σε αρχαία. Και κάποιες φορές, ειδικά αν μιλάμε για περιοχές όπως η Ολυμπία, υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθείς ενώπιος ενωπίω με έναν αμύθητο θησαυρό.

Αυτό φαίνεται πως συνέβη πριν 2 χρόνια, όταν οι αρχαιολόγοι αντίκρισαν μετά από μια επιφανειακή έρευνα στην περιοχή πέριξ του ιερού της αρχαίας Ολυμπίας, μια πήλινη πλάκα πάνω στην οποία χαραγμένοι ήταν στίχοι από την Οδύσσεια του Ομήρου.

Την διεύθυνση των ερευνών είχε αναλάβει η Ερωφίλη-Ίριδα Κόλλια, προϊσταμένης της ΕΦΑ Ηλείας, έχοντας «συμμάχους» της το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, αλλά και μια σειρά πανεπιστημίων της ίδιας χώρας που έχουν εκφράσει έμπρακτα το ενδιαφέρον τους, μέσω προγραμμάτων και ερευνητικών δράσεων στην περιοχή.

Η ομάδα προσέγγισε με μεγάλη προσοχή και χωρίς… τυμπανοκρουσίες το συγκεκριμένο εύρημα, καθώς πολλές φορές στο παρελθόν έχει τύχη να υπάρξουν και μεγάλες απογοητεύσεις μετά από πρόσκαιρους ενθουσιασμούς, οπότε οι αρχαιολόγοι δεν θέλησαν να μιλήσουν δημόσια για όσα βρήκαν στα κατάλοιπα της ρωμαϊκής εποχής που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη.

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης της πλάκας πάντως ήταν πλέον βέβαιο το περιεχόμενο της επιγραφής, το οποίο ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει. Στο πήλινο αντικείμενο ήταν χαραγμένοι στίχοι της Οδύσσειας και πιο συγκεκριμένα, ένα τμήμα της 14^ης ραψωδίας, όπου κυριαρχεί η συνάντηση που πολύπαθου και πολυμήχανου Οδυσσέα με τον φίλο του Εύμαιο, και το απόσπασμα περιέχει τα λόγια του μυθικού βασιλιά της Ιθάκης.

Αυτό που ακολούθησε ήταν μια προσπάθεια χρονολόγησης της πλάκας, με τις επιστημονικές εκτιμήσεις να την τοποθετούν χρονικά στην ρωμαϊκή περίοδο και ειδικότερα περίπου τον 3^ο αιώνα μετά Χριστόν. 

Πάντως η σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού ήταν πολύ προσεχτικά διατυπωμένη και έκανε λόγο για «εκτίμηση», αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Συγκεκριμένα, σε θέση παρακείμενη του ιερού της Ολυμπίας με κατάλοιπα της ρωμαϊκής εποχής βρέθηκε πήλινη πλάκα με εγχάρακτη επιγραφή. Μετά την πρόσφατη ολοκλήρωση της συντήρησής της, διαπιστώθηκε ότι διασώζει 13 στίχους από τη ραψωδία ξ της Οδύσσειας (ομιλία του Οδυσσέα στον Εύμαιο) και, σύμφωνα με την πρώτη εκτίμηση, μπορεί να χρονολογηθεί στη ρωμαϊκή εποχή και πιθανώς πριν από τον 3ο αι. μ.Χ.».

Οι αρχαιολόγοι φαίνεται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πήλινη πλάκα με το απόσπασμα της Οδύσσειας είχε κάποτε παραγγελθεί από κάποιον Ρωμαίο άρχοντα ή αξιωματούχο της περιοχής (που έβλεπε ίσως τον εαυτό του ως Οδυσσέα), ενώ στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως δομικό υλικό. 

Σύμφωνα με την αξιολόγηση της ερευνητικής ομάδας της κ. Κόλλια ενδεχομένως αυτή η πλάκα να αποτελεί την παλαιότερη γνωστή εκδοχή της Οδύσσειας που έχει έρθει ποτέ στο φως, με εξαίρεση ορισμένα όστρακα τα οποία πάντως δεν φέρουν περισσότερους από ένα-δυο στίχους, δηλαδή πολύ μικρότερα αποσπάσματα από αυτό που βρέθηκε στην αρχαία Ολυμπία.

Παρά την συγκρατημένη και επιστημονικώς ορθή στάση των ερευνητών πάντως που θέλουν ακόμη περισσότερα στοιχεία μέχρι να δημοσιοποιήσουν επίσημα τα αποτελέσματα της εργασίας τους, το περιοδικό «Archaeology» έσπευσε να συμπεριλάβει την πλάκα με τους στίχους του Ομήρου στη λίστα με τα 10 πιο σημαντικά ευρήματα του 2018 παγκοσμίως, αξιολογώντας αντίστοιχα το σπάνιο αυτό εύρημα

Νίκος Μαραντζίδης: " Η κυβέρνηση είναι σε διαρκή άμυνα"

Νίκος Μαραντζίδης στο AnatropiNews: "Κυβέρνηση σε διαρκή άμυνα"

Χρόνης Διαμαντόπουλος

 anatropinews.gr 

7–8 λεπτά

---

Ο ίδιος μιλά για τα υπέρ και τα κατά των πρόωρων εκλογών για τη ΝΔ και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τονίζει:  «Δυστυχώς στην Ελλάδα βιώνουμε μια θλιβερή  ιδιαιτερότητα να μην αντιλαμβανόμαστε ότι οι εκλογές με απλή αναλογική, είναι εκλογές για εκλογή αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο και για σχηματισμό κυβέρνησης ταυτόχρονα».

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

–Κύριε καθηγητά, η κυβέρνηση για μια σειρά από λόγους όπως είναι η ακρίβεια και οι παρακολουθήσεις, έχει υποστεί φθορά που αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν φαίνεται να την καρπώνονται. Αν θα συμβουλεύατε τον πρωθυπουργό θα του λέγατε να προκηρύξει εκλογές το συντομότερο ή όχι;    

Είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς. Για τη Νέα Δημοκρατία, όπως και για τον ΣΥΡΙΖΑ και την υπόλοιπη αντιπολίτευση, υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και στις δύο περιπτώσεις. Αναμφίβολα η ΝΔ διατηρεί το δημοσκοπικό προβάδισμα και άρα αν γίνουν τώρα κοντά οι εκλογές δείχνει το ισχυρό φαβορί. Από την άλλη, οι εκλογές μέσα στο χειμώνα θα σηματοδοτούν κάποια ανασφάλεια – καθώς ο πρωθυπουργός επανέλαβε πολλές φορές πως οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Επιπλέον, οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες αυτή τη στιγμή με την ακρίβεια και τον πληθωρισμό στα ύψη και με τη δημόσια ατζέντα να συνεχίζει να ασχολείται και με το θέμα των υποκλοπών, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να το υποβαθμίσει, θα υποχρεώσει την κυβέρνηση σε μια διαρκή άμυνα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και καθώς η στρατηγική της είναι να οδηγηθεί η χώρα σε δεύτερες εκλογές προκειμένου να διεκδικήσει εκεί την αυτοδυναμία, αυτό σημαίνει παρατεταμένη προεκλογική περίοδο υπό συνθήκες πίεσης. Παρόλα αυτά, δεν αποκλείω εφόσον η κυβέρνηση δει να αυξάνεται πολύ η δυσαρέσκεια και να πέφτει κι άλλο η δημοφιλία της να προχωρήσει σε εκλογές σύντομα. Εντούτοις, προς το παρόν δεν το θεωρώ το βασικό σενάριο.   

–Σ’ ένα άρθρο σας στην εφημερίδα «Καθημερινή» γράψατε ότι «η κατανόηση των εκλογικών κινήτρων υπό όρους διλήμματος ‘’συμφέροντα ή αξίες’’, ‘‘ορθολογισμός ή συναίσθημα’’, επιχειρεί να προσαρμόσει την ανθρώπινη συνθετότητα σε μια προκρούστεια κλίνη». Δεν είναι όμως δυστυχώς έτσι τα πράγματα; Όταν κάποιος έχει εξαντλήσει τα οικονομικά του όρια και θεωρεί ότι το πρόβλημά του θα το λύσει ο Α και όχι Β, δεν θα ψηφίσει βάσει του «κατά συνθήκη» συμφέροντος; Αυτό δεν συνέβη την περίοδο των μνημονίων; Ποιος σκέφτηκε τότε το Σύνταγμα;

Εντάξει προφανώς σε οριακές οικονομικές καταστάσεις, – όπως για παράδειγμα τέτοια ήταν  η οικονομική κρίση στα χρόνια της χρεοκοπίας και των μνημονίων, που για πολλούς ανθρώπους πήρε διάσταση αγώνα επιβίωσης μέρα τη μέρα – η πίεση για επιβίωση και η οικονομική κατάρρευση αποτυπώνεται σχεδόν μονοθεματικά σχεδόν πάνω στον πολιτικό ανταγωνισμό. Έτσι συμβαίνει με τις κρίσεις εξάλλου, καθώς αυτές ασκούν μια καταλυτική επίδραση στις εξελίξεις. Όμως πρώτον, οι καταστάσεις εκείνες της χρεοκοπίας ήταν εξαιρετικές και δεύτερον ακόμη και τότε, οι άνθρωποι παρουσίασαν μια ευρεία βεντάλια αντιδράσεων και πολιτικών συμπεριφορών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως τα γεγονότα, πάντα μα πάντα, ερμηνεύονται με βάση τις αξίες που κουβαλάμε, τις ταυτίσεις που έχουμε, τα πάθη και τις ιδέες μας. Η πραγματικότητα ερμηνεύεται και κυρίως αναμιγνύεται με τον κόσμο των αξιών και των ιδεών με τέτοιο τρόπο ώστε να μην καταλήγουμε όλοι στα ίδια συμπεράσματα. Προφανώς πάντως, μια πολύ κακή οικονομική συγκυρία δυσχεραίνει τα κόμματα που βρίσκονται στην κυβέρνηση, ενώ οι ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες τα βοηθούν. Κι αυτό όμως ακόμη πρέπει να διαβαστεί μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ έχασε το 2004 τις εκλογές, παρότι η χώρα εκείνη την εποχή ζούσε μια περίοδο οικονομικής μεγέθυνσης πρωτοφανούς στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

-Με βάση τις προβλέψεις ο δικομματισμός θα κινηθεί γύρω στο 60%. Πιστεύετε ότι θα ξαναζήσουμε όσα έγιναν στις διπλές εκλογές του 2012, όταν από περίπου 36% που είχαν τα δύο κόμματα τον Μάιο πρόσθεσαν άλλες 20 μονάδες τον Ιούνιο ή έχουν αλλάξει οι συνθήκες;

Νομίζω πως είναι νωρίς να πούμε τι θα γίνει στις μεθεπόμενες εκλογές όταν ήδη απέχουμε κάποιους μήνες από τις επόμενες. Δυστυχώς, στην Ελλάδα βιώνουμε μια θλιβερή  ιδιαιτερότητα να μην αντιλαμβανόμαστε ότι οι εκλογές με απλή αναλογική, είναι εκλογές για εκλογή αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο και για σχηματισμό κυβέρνησης ταυτόχρονα. Υπάρχει μια τάση να υπονομευτεί αυτή η λειτουργία, κυρίως από την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό οι οποίοι θεωρούν άσκοπες τις πρώτες εκλογές. Κατά τη γνώμη μου είναι μια πολύ κακή νοοτροπία αυτή και οδηγεί σε αστάθεια και πόλωση. Είναι απορίας άξιο πως άνθρωποι που υποτίθεται είναι σύγχρονοι, μορφωμένοι και Ευρωπαίοι δεν αντιλαμβάνονται πόσο πολύ κακό κάνει στη χώρα αυτή η εμμονή στη λογική των αυτοδύναμων κυβερνήσεων. 

-Ο τρίτος παίκτης – το ΠΑΣΟΚ – πόσο καθοριστικός θα είναι τελικά για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Κι αυτό είναι δύσκολο να το προβλέψει κανείς από τώρα. Όλα θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τους αριθμούς αλλά και από την πραγματική επιθυμία των πολιτικών ηγεσιών για σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση.

-Τελικά στην Ελλάδα υπάρχει έλλειψη πολιτικής κουλτούρας και τα κόμματα αποφεύγουν τις συνεργασίες ή προτιμούν την «ασφάλεια» της μονοκρατορίας τους;

Αυτό με την κουλτούρα μου θυμίζει, τους γιατρούς που αποκαλούν «ψυχολογικό» όταν αδυνατούν να εντοπίσουν την αιτία  μιας παθογενούς κατάστασης. Με μια γενική έννοια, όλα είναι θέμα κουλτούρας αλλά η κουλτούρα αλλάζει. Οι πρόγονοι μας ζούσαν στα χωριά και η κουλτούρα τους ήταν διαμορφωμένη από έναν τρόπο ζωής αγροτικό και παραδοσιακό. Μέσα σε λίγες δεκαετίες με το που άλλαξαν οι κοινωνικοί όροι της ζωής μας άλλαξαν και οι νοοτροπίες μας. Σήμερα μας σοκάρουν ζητήματα, που μισό αιώνα πριν δεν δίναμε σημασία. Δεν είναι λοιπόν θέμα κουλτούρας. Η αδυναμία κυβερνήσεων συνεργασίας προκύπτει από μια βαθιά ριζωμένη επιθυμία των ισχυρών παικτών του κομματικού συστήματος να μην μοιράζονται την εξουσία, ώστε να με αυτόν τον τρόπο να εξυπηρετούν τα δικά τους πελατειακά δίκτυα κατά προτεραιότητα, τους ανθρώπους τους και το σύστημα που περιστρέφεται γύρω τους. Πρόκειται για μια βαθιά οπισθοδρομική πρακτική, που αναπαράγει ένα κλειστό σύστημα διακυβέρνησης, υπό το μανδύα μιας δήθεν σταθερότητας. Η χώρα όμως έχει ανάγκη από συνεργασίες γιατί έχει ανάγκη από συναινέσεις και έχει ανάγκη από διαφάνεια. Καμιά μονοκομματική κυβέρνηση δεν μπορεί να τα εξασφαλίσει αυτά πλέον. Και στη σημερινή εποχή αυτά εγγυώνται τη σταθερότητα, εκτός κι αν νομίζει κάποιος πως με το να ελέγχει τον τύπο, να παρακολουθεί τους πολίτες, τους φίλους και τους αντιπάλους του, έχει εξασφαλίσει το ελιξίριο της παντοτινής εξουσίας. Τέτοιο ελιξίριο όμως δεν υπάρχει. Ακόμη κι οι δικτάτορες κάποτε πέφτουν, κι όσο πιο πολλά έκανες για να κρατηθείς στην εξουσία, τόσο πιο μεγάλος θα είναι ο θόρυβος που θα κάνεις όταν πέσεις.

 

Έρευνα του Lighthouse Reports, του Ιnside story και της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz δίνει στο σκάνδαλο Predator διαστάσεις διεθνούς κατασκοπευτικού θρίλερ

 

Σκάνδαλο υποκλοπών: Αυτό είναι το ιδιωτικό αεροσκάφος του Predator

Tvxs.gr/ Newsroom

6–7 λεπτά

---

Διαστάσεις κατασκοπευτικού θρίλερ δείχνει να λαμβάνει το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσα από τις συνεχείς αποκαλύψεις ακόμη και από διεθνή ΜΜΕ.

Ειδικότερα, έρευνα του Lighthouse Reports σε συνεργασία με την ελληνική ιστοσελίδα inside story και την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz φέρνει στο φως τις πτήσεις ενός λευκού οκταθέσιου Cessna, το οποίο διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στις επιχειρήσεις του ισραηλινού επιχειρηματία, Ταλ Ντίλιαν, και στη μεταφορά του κακόβουλου λογισμικού Predator όπου υπήρχε ενδιαφερόμενος αγοραστής.

Διαβάστε επίσης: Unit 81: Η μονάδα του ισραηλινού στρατού πίσω από τα spyware

Μάλιστα, μέσα από τα ρεπορτάζ καταγράφονται οι συχνές πτήσεις που πραγματοποιούσε το εν λόγω αεροσκάφος σε Αθήνα, Λάρνακα και υποψήφιους πελάτες σε διάφορες περιοχές, με το δημοσίευμα να τονίζει «μέσα από τον εντοπισμό των κινήσεων του Cessna τους τελευταίους μήνες, καθώς διέσχιζε την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, διαφαίνεται το περίγραμμα ενός διεθνούς σκανδάλου που αποσταθεροποιεί τις χώρες στις οποίες προσγειώνεται, ενώ παράλληλα διοχετεύει κάποιες από τις πιο επικίνδυνες τεχνολογίες του κόσμου στα χέρια μερικών από τα πιο επικίνδυνα καθεστώτα».

Αξίζει να σημειωθεί πως η υπόθεση αποτελεί και κεντρικό θέμα στο πρωτοσέλιδο της αγγλικής έκδοσης της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, στο φύλλο της 30ης Νοεμβρίου.

«Στην Τουρκία, ο Ερντογάν μας έμαθε την αξία της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας»

Πώς εντοπίστηκαν τα «ψηφιακά ίχνη»

Η όλη υπόθεση αποκαλύφθηκε από μια ανάρτηση που έκανε μηχανικός της Intellexa στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συγκεκριμένα, επρόκειτο μια selfie που τον έδειχνε πάνω σε ένα αεροσκάφος με το εσωτερικό  του από γκρι δέρμα και μαόνι, «που άφησε αρκετά ψηφιακά ίχνη ώστε να απομονωθεί και να ταυτοποιηθεί το αεροπλάνο».

Το Lighthouse Reports και οι συνεργάτες του ανέλυσαν και διασταύρωσαν εκατοντάδες αρχεία πτήσεων, συνδέοντας το αεροπλάνο με θέσεις-κλειδιά στις επιχειρήσεις της Intellexa, και χτένισαν δεκάδες λίστες επιβατών, μαζί με εταιρικά αρχεία, αρχεία απασχόλησης και άλλα εμπιστευτικά και ανοικτά δεδομένα.

Τα ευρήματα, όπως αναφέρουν στην έρευνά τους, συνδέουν οριστικά το αεροπλάνο με τον Ντίλιαν, τους γνωστούς συνεργάτες του και τους υπαλλήλους της εταιρείας του – συμπεριλαμβανομένου του Μερόμ Χαρπάζ, ενός κεντρικού προσώπου στο επιχειρηματικό του δίκτυο.

Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα «μέσα από τον εντοπισμό των κινήσεων του Cessna τους τελευταίους μήνες, καθώς διέσχιζε την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, διαφαίνεται το περίγραμμα ενός διεθνούς σκανδάλου που αποσταθεροποιεί τις χώρες στις οποίες προσγειώνεται, ενώ παράλληλα διοχετεύει κάποιες από τις πιο επικίνδυνες τεχνολογίες του κόσμου στα χέρια μερικών από τα πιο επικίνδυνα καθεστώτα».

Η εισαγωγή του Predator στην Ελλάδα και ο ρόλος της Thalestris

Στην έρευνα γίνεται αναφορά στην Ελλάδα και στην εισαγωγή του Predator το 2019 επί κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όπως αναφέρεται ο Ντίλιαν όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τη σύλληψή από τις κυπριακές αρχές, «επιθυμούσε διακαώς μια νέα εταιρική στέγη και είχε ήδη θέσει τα θεμέλια από το 2019 στην Ελλάδα. Καθώς η αστυνομική έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητές του στην Κύπρο επιταχυνόταν, ο Ντίλιαν ήδη αναδιοργάνωνε την επιχείρησή του και έβαζε την Intellexa να εργαστεί για λογαριασμό των νέων οικοδεσποτών του».

Κάνει αναφορά ακόμα σε τρεις εταιρείες με την επωνυμία Intellexa, οι οποίες ήταν εγγεγραμμένες, στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους.

«Και οι τρεις ανήκαν σε μια ιρλανδική εταιρεία συμμετοχών, την Thalestris. Καθώς το inside story έψαχνε στα μητρώα εταιρειών στην Ελλάδα και την Κύπρο, διαπίστωσε ότι η Thalestris ήλεγχε επίσης εταιρείες με τις ονομασίες Apollo, Hermes, Mistrona, Dernova, Lorenco και Feroveno – μερικές από τις οποίες φαίνεται ότι ήταν εγγεγραμμένες σε ένα ερειπωμένο κενό οικόπεδο στο κέντρο της Λεμεσού. Η Thalestris, με τη σειρά της, εξαρτιόταν εν μέρει από τα χρήματα μιας άλλης οντότητας των Παρθένων Νήσων, της Chadera Enterprises, η οποία –πίσω από ένα πέπλο ανωνυμίας– ελεγχόταν τελικά από τον Ντίλιαν και δύο συνεργάτες του, όπως αποκαλύπτουν έγγραφα που διέρρευσαν» αναφέρει το δημοσίευμα.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της έρευνας, η εταιρεία συμμετοχών Thalestris διατηρούσε τον έλεγχο των περισσότερων από αυτές τις ελληνικές και κυπριακές θυγατρικές, υπήρξαν δύο εξαιρέσεις, όταν δόθηκε ένα κομμάτι της πίτας σε βασικούς συνεργάτες του Ντίλιαν στην Ελλάδα, όπως αποκαλύπτουν τα εταιρικά αρχεία.

«Η Lorenco πουλήθηκε στο κορυφαίο στέλεχος της Intellexa στην Ελλάδα, Μερόμ Χαρπάζ, ενώ ένα μερίδιο 35% της ελληνικής εταιρείας Intellexa πήγε στον μεσάζοντα του Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιο, μέσω μιας άλλης εταιρείας με έδρα την Κύπρο, της Santinomo» σημειώνει το δημοσιευμα.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η περίπλοκη δομή χρησίμευσε για να συσκοτίσει τους δεσμούς μεταξύ του Ντίλιαν και της Intellexa, καλύπτοντας τους λογαριασμούς του ομίλου με ένα σχεδόν αδιαπέραστο προπέτασμα καπνού.

Μετά από μήνες σχολαστικής γραφειοκρατίας, η άφιξη του Ντίλιαν στην Ελλάδα φάνηκε να στέφεται με επιτυχία. Το ελληνικό γραφείο της εταιρείας κοντά στο εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο και τον πρώην προσφυγικό καταυλισμό, στο Ελληνικό, αναπτύχθηκε με ταχείς ρυθμούς και έφτασε να απασχολεί δώδεκα υπαλλήλους. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως κέντρο κατάρτισης και διέθετε ακόμη και χώρο με στρώματα προσευχής για όσους προέρχονταν από μουσουλμανικές χώρες.

Πηγή φωτογραφίας: inside story/Lighthouse reports/Haaretz

Η επικοινωνιακή υπεροπλία είναι το μεγαλύτερο ατού της κυβέρνησης.

 

Αν όχι εμείς, τότε ποιος;

Ιωάννα Δρόσου

epohi.gr 

7–8 λεπτά

---

Η επικοινωνιακή υπεροπλία είναι το μεγαλύτερο ατού της κυβέρνησης. Έχει την ικανότητα να χειρίζεται επικοινωνιακά κρίσεις, να τις αποτιμά και να καταφέρνει να βγαίνει μέσα από τις χαραμάδες. Η ασπίδα της είναι η σταθερότητα και το όπλο της είναι η τοξικότητα. Μια αχίλλειο φτέρνα έχει, ότι δεν καταφέρνει, όσο και αν προσπαθεί να είναι κοινωνική. Αυτό όμως αρκεί για να την αποδυναμώσει;

Κατά μέτωπο

«Αν όχι εμείς, ποιος», αναρωτήθηκε –όχι με αλαζονεία, όπως σημείωσε- ο πρωθυπουργός από την Αχαΐα. Στη συγκεκριμένη ομιλία, ο Κ. Μητσοτάκης ήταν υπέρμετρα επιθετικός απέναντι σε όποιον θεωρεί αντίπαλο, δηλαδή απέναντι σε όποιον τον αμφισβητεί και χάραξε τον προεκλογικό δρόμο που σκοπεύει να ακολουθήσει τους επόμενους μήνες, μέχρι τις εκλογές.  

Αναφερόμενος στο καλάθι του νοικοκυριού, επιτέθηκε στους «αριστερούς του χαβιαριού» και τους «σοσιαλιστές της σαμπάνιας» ότι δήθεν δεν τους αφορά, από τη στιγμή που το κατακρίνουν. Πρόσθεσε δε «όσοι το σνομπάρουν ας πάρουν το δικό τους ακριβό κουβαδάκι και ας πάνε να παίξουν αλλού». Η επίθεση αυτή δεν στρέφεται μόνο κατά των κομμάτων της αντιπολίτευσης που απορρίπτουν το μέτρο αυτό ως επικοινωνιακό και αναποτελεσματικό, αλλά και κατά των πολιτών οι οποίοι κρίνουν ότι δεν καλύπτει τις ανάγκες τους (μόλις το 28% το κρίνει θετικά, σύμφωνα με την Alco). Επιπλέον, θεώρησε «στοχοποίηση» και «σκευωρίες» το σκάνδαλο των υποκλοπών, όταν στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται σαφώς η αμφισβήτηση των δηλώσεων του πρωθυπουργού πως ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεν έχουν σχέση με τις παρακολουθήσεις (64% σύμφωνα με την Alco). «Τι θέλουν να μας πουν άραγε; Ότι εγώ δεν είχα άλλη δουλειά από το να ακούω τους υπουργούς μου, ούτε καν τους πολιτικούς μου αντιπάλους;» Με τη φράση αυτή δε στρεβλώνει τις αποκαλύψεις που δείχνουν ότι η κυβέρνηση παρακολουθούσε και τους υπουργούς και τους πολιτικούς αντιπάλους. Άλλωστε, το κουβάρι ξεκίνησε να ξετυλίγεται με την παρακολούθηση του Ν. Ανδρουλάκη.

Η πειθώ της σταθερότητας

Το τρίτο μέτωπο του πρωθυπουργού είναι απέναντι στην απλή αναλογική, την οποία χαρακτηρίζει «ύπουλη παγίδα» και «νάρκη στην ομαλή εξέλιξη». Σε αυτό το μέτωπο, που είναι και ο πυρήνας του τρίπτυχου της ΝΔ «σταθερότητα, συνέπεια, συνέχεια», το επικοινωνιακό επιτελείο φαίνεται να κερδίζει τη μάχη, τουλάχιστον προς το παρόν. Σύμφωνα με την Metron Analysis και τον Στρ. Φαναρά «είναι η πρώτη φορά μετά από δυόμιση χρόνια, που το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι προτιμούν αυτοδύναμη κυβέρνηση ξεπερνά το 50% και ανέρχεται στο 51%. Θεωρούμε ότι αν διατηρηθεί αυτή η δεξαμενή σε αυτά τα επίπεδα, θα πριμοδοτήσει ισχυρά το μόνο που κόμμα που τάσσεται υπέρ και ζητά αυτοδυναμία, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία, έστω και σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση». Ομοίως, στη δημοσκόπηση της Pulse υπέρ της αυτοδύναμης κυβέρνησης τάσσεται το 44%, ενώ υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας τάσσεται το 37%. Αντίθετα, στη δημοσκόπηση της Alco το 47% θεωρεί ότι σταθερότητα μπορεί να επιτευχθεί και με κυβερνήσεις συνεργασίας και όχι μόνο με αυτοδύναμες κυβερνήσεις (39%).  Όπως σημειώνει ο Στρ. Φαναράς «οι πολιτικές δυνάμεις που ζητούν κυβερνήσεις συνεργασίας έχουν ένα διπλό πρόβλημα να λύσουν: πριν περιγράψουν τα σχήματα διακυβέρνηση θα πρέπει να πείσουν ότι και το μοντέλο που προτείνουν μπορεί να είναι πιο αποδοτικό για τη χώρα και τους πολίτες».

Η δημοκρατία δεν είναι εύκολος δρόμος, αντίθετα είναι δύσβατος, με εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν, σύμφωνα με τις αρχές που τη διέπουν. Η σταθερότητα είναι σαφώς πιο ομαλός δρόμος. Όμως τα επιχειρήματα υπέρ της δημοκρατίας και επομένως υπέρ της αξίας της ατομικής ψήφου (την οποία και πρεσβεύει η απλή αναλογική) μπορούν να σταθούν απέναντι στο επιχείρημα της σταθερότητας, αρκεί να υπηρετηθούν. Και εδώ είναι η πρόκληση. Πώς μπορεί να σταθεί το επιχείρημα της συνεργασίας ταυτόχρονα με το αίτημα της αυτοδυναμίας; Ακούγεται αντιφατικό. Και αυτό είναι που ενισχύει το δίλημμα αυτοδυναμία ή συνεργασία, υπέρ της σταθερότητας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν βοηθά η επιχειρηματολογία ότι δεν θα επιδιωχθεί κυβέρνηση συνεργασίας, αν δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα. Εξουδετερώνει, θα έλεγα, το επιχείρημα της συνεργασίας, που είναι ότι μπορεί μια κυβέρνηση να είναι δυνατή, όταν πατά σε γερές βάσεις, δηλαδή σε μια ξεκάθαρη κυβερνητική συμφωνία, σημείο το σημείο. Και αυτά τα σημεία είναι που θα διαμορφώσουν το προεκλογικό πρόγραμμα, αλλά και την προεκλογική ατζέντα. Μάλλον στην εξειδίκευση είναι που η κυβέρνηση αποδυναμώνεται. Διότι τότε αποκαλύπτεται η αδυναμία της να είναι κοινωνική, να αφουγκράζεται την κοινωνία, να ικανοποιεί κοινωνικά αιτήματα, να είναι συμπεριληπτική.

Η αχίλλειος φτέρνα

Το επιτελείο της ΝΔ έχει ένα ακόμα σκέλος στην προεκλογική του ατζέντα. Η σύγκριση της κυβέρνησης της ΝΔ με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. «Οι Έλληνες προτιμούν μια καλή κυβέρνηση που κάνει και λάθη από μια λάθος κυβέρνηση. Συγκρίνουν και κρίνουν», ανέφερε στην Πάτρα ο Κ. Μητσοτάκης. «Οι πολίτες ψηφίζουν κυβέρνηση και πρωθυπουργό και θα συγκρίνουν τα τέσσερα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ με Τσίπρα και τα τέσσερα χρόνια ΝΔ με εμένα». Όμως η σύγκριση δεν μπορεί να είναι πατάτες με πορτοκάλια. Θα πρέπει να γίνεται επί του παραδείγματος και στο σήμερα, και επομένως δεν θα αντιπαρατεθούν κυβερνήσεις αλλά προγράμματα, και αυτό είναι που προσπαθεί να αποφύγει η ΝΔ. Στις δημοσκοπήσεις της περασμένης εβδομάδας, η κυβέρνηση αποτυγχάνει να εμπνεύσει εμπιστοσύνη πως είναι ικανή να λύσει τα προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα. Σύμφωνα με την Alco 5 στους 10 αναποφάσιστους πιστεύουν ότι η ακρίβεια και η πορεία της οικονομίας θα επηρεάσει την ψήφο τους και το 48% των πολιτών δηλώνει ότι το εισόδημά τους δεν αρκεί να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Σύμφωνα με την Metron Analysis η ακρίβεια είναι το θέμα που θα βαρύνει τις κάλπες, ενώ το έργο της κυβέρνησης συνολικά κρίνεται εδώ και ενάμιση χρόνο αρνητικά. Συγκεκριμένα, από τον Φεβρουάριο του 2021 ξεκίνησε η αρνητική κρίση του κυβερνητικού έργου (47% έναντι 44% της θετικής κρίσης), πορεία που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με 53% αρνητικές τοποθετήσεις, έναντι 39% θετικές. Όπως καταγράφηκε, στις αδυναμίες της κυβερνητικής πολιτικής, εκτός από την αντιμετώπιση της ακρίβειας, εντοπίζεται αδυναμία αντιμετώπισης στη διαφθοράς, τα εργασιακά, την εγκληματικότητα και την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων. Η ΝΔ δηλαδή δεν μπορεί να απαντήσει στα προβλήματα που μαστίζουν σήμερα της ελληνική κοινωνία, είτε πρόκειται για συνέπεια της πληθωριστικής, ενεργειακής ή οικολογικής κρίσης είτε είναι απόρροια της πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνηση, όπως στην περίπτωση των υποκλοπών ή της εργασιακής επισφάλειας. Η επικοινωνιακή υπεροπλία, επομένως, της κυβέρνησης μπορεί να καταρρεύσει τη στιγμή της κρίσης, όταν η κάλπη θα πλησιάζει, διότι τότε θα αναζητηθεί όχι μια λουστραρισμένη κυβέρνηση, που λέει ότι όλα μπορεί να τα λύσει –έστω και κάνοντας λάθη- αλλά μια κυβέρνηση με σηκωμένα τα μανίκια. Αν δεν τους ανατρέψουμε εμείς, τότε ποιος;