Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Διάβασε στο Ιστολόγιο ή Αναγνώστης

Μηνολόγιον Απριλίου έτους 2026

ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ  1 Απριλίου, 2026 Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ συνήθως την πρώτη του μηνός, ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που το έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως αγγελτήρια θανάτων. Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις από πέρυσι. Πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα (όπως εδώ με την Μαρία Πολυδούρη, που πέθανε στις 29/4). Σημειώνω ακόμα ότι κανονικά σήμερα ήταν να δημοσιευτεί η επόμενη συνέχεια από το αφήγημα του πατέρα μου,  η οποία μετατίθεται για αύριο. Τε 1 Του βαρώνου Μυγχάουζεν και των ανιδιοτελώς ψευδομένων Πε 2 Ιακώβου Καζανόβα του μεγάλου εραστού και Ημέρα του παιδικού βιβλίου Πα 3 Γενέσιον Θεοδώρου Κολοκοτρώνη του στρατηλάτου Σα 4 Γενέσιον Ανδρέου Ταρκόφσκη και αυτοκτονία Δημητρίου Χριστούλα Κυ 5 Γεωργίου-Ιακώβου Δαντώνος καρατόμησις Δε 6 Του ζωγράφου Ραφαήλου Τρ 7 Παγκόσμια ημέρα υγείας – Ιπποκράτους του Κώου Τε 8 Γενέσιον Ιακώβου Μπρελ Πε 9 † Φραγκίσκου Βάκωνος. Kαι Γς τελευτή Πα 10 Θρίαμβος Σπυρίδωνος Λούη του ωκύποδος Σα 11 Γιούρι Γκαγκάριν, του πρώτου ανθρώπου εις το Διάστημα Κυ 12 Τα μεγάλα Διονύσια Δε 13 Βαρούχ Σπινόζα του προδρόμου του Διαφωτισμού και Σαμουήλ Μπέκετ γενέσιον Τρ 14 † Βλαδιμήρου Μαγιακόφσκι αυτοχειριασμός Τε 15 Λεονάρδου ντα Βίντσι Πε 16 † Γεωργίου Βιζυηνού, το τελευταίον της ζωής του ταξίδιον Πα 17 Γενέσιον Κωνσταντίνου Καβάφη και τελευτή Νίκου Παπάζογλου και Δημήτρη Μητροπάνου Σα 18 † Αλβέρτου Αϊνστάιν τελευτή Κυ 19 † Καρόλου Δαρβίνου Δε 20 Τελευτή Μανόλη Τριανταφυλλίδη Τρ 21 Βεβήλωσις του Φοίνικος (αποφράς ημέρα) Τε 22 † Γουλιέλμου Σαιξπήρου του μεγάλου δραματουργού Πε 23  † Τελευτή Γεωργίου Καραϊσκάκη. Και παγκοσμία ημέρα του βιβλίου Πα 24 Της γενοκτονίας των Αρμενίων Σα 25 † Μαγελάνου του εξερευνητού. Και τελευτή Σπειροειδούς αρχιτέκτονος. Κυ 26 Γενέσιον Ευγενίου Ντελακρουά Δε 27 Γενέσιον Αδαμαντίου Κοραή του Διαφωτιστού Τρ 28 Μιχαήλ Λομονόσωφ Τε 29 † Κωνσταντίνου Καβάφη του ανεπαναλήπτου Πε 30 Μαρίας Πολυδούρη τελευτή. Επίσης, ο Απρίλης είναι συνήθως ο μήνας του Πάσχα -το οποίο μπορεί να πέσει από 4 Απριλίου έως 8 Μαΐου (τουλάχιστον στον αιωνα μας), άρα τις περισσότερες φορές πέφτει Απρίλη, όπως και φέτος, που πέφτει στις 12 του μήνα, όπου στο Μηνολόγιο τιμούνται τα Μεγάλα Διονύσια -και μη με ρωτήσετε πώς ο πατέρας μου υπολόγισε τις ημερομηνίες.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η Ιρανή αντιφρονούσα Νασρίν Παρβάζ προειδοποιεί : «Ο βομβαρδισμός του Ιράν και η δολοφονία αμάχων δεν θα φέρουν δικαιοσύνη. Μόνο οι Ιρανοί μπορούν να διαμορφώσουν το μέλλον τους.»

 

Βασανίστηκα από το καθεστώς του Χομεϊνί. Αυτός ο πόλεμος εξακολουθεί να είναι άδικος. - Aυτολεξεί

aftoleksi.gr

6–7 λεπτά

---

Η Nasrin Parvaz, επιζήσασα βασανιστηρίων στη φυλακή του Εβίν, προειδοποιεί ότι ο βομβαρδισμός του Ιράν και η δολοφονία αμάχων δεν θα φέρουν δικαιοσύνη. Μόνο οι Ιρανοί μπορούν να διαμορφώσουν το μέλλον τους.

Η είδηση ​​ότι ένα δημοτικό σχολείο θηλέων στο Μινάμπ είχε πληγεί στις 28 Φεβρουαρίου κατά τη διάρκεια των συνεχιζόμενων στρατιωτικών επιθέσεων ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, έλαβε μικρή προσοχή στα δυτικά μίντια. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πηγές ανέφεραν δεκάδες παιδιά μεταξύ των νεκρών και των τραυματιών, τα περισσότερα από τα οποία ήταν μαθητές δημοτικού. Μέρες αργότερα, αναφέρθηκαν επίσης επιθέσεις κοντά σε ιατρικές εγκαταστάσεις στην Τεχεράνη.

Για τους ανθρώπους εντός του Ιράν, τα περιστατικά αποτελούν μέρος μιας αυξανόμενης αίσθησης ότι η ίδια η ζωή των πολιτών έχει γίνει στόχος.

Ταυτόχρονα, το Ιράν βιώνει μια από τις πιο πολιτικά ασταθείς στιγμές στη σύγχρονη ιστορία του. Ο θάνατος του Αλί Χαμενεΐ έχει δεχτεί αντικρουόμενες αντιδράσεις. Μπορεί να φαίνεται περίεργο σε ανθρώπους άλλων χωρών να βλέπουν Ιρανούς να χορεύουν κάτω από βόμβες αφού άκουσαν για τον θάνατό του, αλλά το καταλαβαίνω. Ο Χαμενεΐ ηγήθηκε ενός συστήματος που χτίστηκε πάνω στις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, τις εκτελέσεις και την καταστολή της διαφωνίας.

Για τόσες πολλές από εμάς, συμπεριλαμβανομένης και εμού, θέλαμε ο Χαμενεΐ και οι μπράβοι του να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη σε μια αίθουσα δικαστηρίου, να δικαστούν για δεκαετίες εγκλημάτων, καταστολής και δολοφονιών. Δεν ήθελα ποτέ να τους δω να σκοτώνονται από ξένες δυνάμεις, αλλά να αντιμετωπίζονται από τις οικογένειες εκείνων που βοήθησε να καταστραφούν.

Ο θάνατος του Χαμενεΐ δεν σβήνει τα εγκλήματα του συστήματος του οποίου ηγήθηκε. Αυτή η δομή πρέπει να αποσυναρμολογηθεί και οι υπεύθυνοι χρειάζεται να λογοδοτήσουν μέσω δίκαιων δικών.

Για τους επιζώντες, αυτό δεν είναι συμβολικό. Η δικαιοσύνη είναι ο τρόπος με τον οποίο ανακτούμε την αξιοπρέπειά μας και την ελευθερία μας. Όταν η αλλαγή έρχεται μέσω ξένων βομβών αντί μέσω της βούλησης του λαού, στέλνει το μήνυμα ότι δεν ήμασταν ποτέ ικανοί να διαμορφώσουμε το δικό μας μέλλον.

Και τίποτα από αυτά δεν μπορεί να δικαιολογήσει ξένες στρατιωτικές επιθέσεις που σκοτώνουν αθώους ανθρώπους. Ο θάνατος ενός ανθρώπου δεν νομιμοποιεί τον βομβαρδισμό μιας χώρας, την καταστροφή υποδομών ή τη δολοφονία παιδιών. Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να αποδοθεί με πυραύλους.

Το Ιράν θα πρέπει να κυβερνάται από τη συλλογική βούληση του λαού του – όχι με τη βία, και όχι από μια προσωπικότητα που επιλέγεται ή επιβάλλεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ. Η πραγματική δικαιοσύνη δεν μπορεί να ανατεθεί σε ξένες δυνάμεις.

Ως κάποια που επέζησε από συλλήψεις, φυλάκιση και βασανιστήρια στο Ιράν, μία εξέλιξη είναι ιδιαίτερα τρομακτική: Οι αναφορές δείχνουν ότι οι ιρανικές αρχές μεταφέρουν πολιτικούς κρατούμενους από τη φυλακή Evin. Για πρώην κρατούμενες-ους όπως εγώ, αυτό είναι ένα αδιαμφισβήτητο προειδοποιητικό σημάδι. Η ιστορία μάς λέει τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια. Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ το 1980, οι κρατούμενοι εκτελέστηκαν αθόρυβα. Το 1988, μετά το τέλος αυτού του πολέμου, περισσότεροι από 5.000 πολιτικοί κρατούμενοι δολοφονήθηκαν σε μαζικές εκτελέσεις μετά από συνοπτικές διαδικασίες. Πολλοί θάφτηκαν σε ανώνυμους τάφους. Οι οικογένειες δεν έμαθαν ποτέ την αλήθεια.

Φοβάμαι ότι, για άλλη μια φορά, οι κρατούμενοι κινδυνεύουν να γίνουν αόρατα θύματα πολέμου – άνθρωποι που μπορεί να σκοτωθούν χωρίς μάρτυρες, χωρίς να λογοδοτεί κανείς, ενώ ο κόσμος κοιτάζει αλλού.

Οι δυτικές κυβερνήσεις συχνά ισχυρίζονται ότι η στρατιωτική επέμβαση φέρνει ελευθερία. Οι άνθρωποι στη Μέση Ανατολή γνωρίζουν ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Έχουμε δει τι έκανε ο πόλεμος στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα αυταρχικά καθεστώτα χρησιμοποιούν τον πόλεμο ως κάλυψη για την καταστολή και ότι οι ξένες δυνάμεις σπάνια ενδιαφέρονται για την αυτοδιάθεση.

Το Ιράν δεν χρειάζεται έναν ηγέτη που θα επιλέξει η Ουάσινγκτον ή το Τελ Αβίβ. Δεν χρειάζεται εξόριστους ισχυρούς άνδρες ή ένοπλες παρατάξεις που θα επιβάλλονται ως «εναλλακτικές λύσεις». Χρειάζεται ένα πολιτικό μέλλον που θα διαμορφωθεί από τον ίδιο του τον λαό – χωρίς βόμβες από πάνω και χωρίς να γεμίζουν οι φυλακές.

Οι άνθρωποι στο Ιράν ζουν υπό μια συνεχή ψυχολογική απειλή πολέμου εδώ και χρόνια. Πέρυσι, τον βίωσαν από πρώτο χέρι. Τώρα, άμαχοι σκοτώνονται χωρίς να τους δίνεται ο λόγος.

Η πρόσβαση στο διαδίκτυο στο Ιράν είναι και πάλι αυστηρά περιορισμένη, με αποτέλεσμα οι οικογένειες εντός και εκτός της χώρας να αγωνίζονται να επικοινωνήσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, απεγνωσμένες για να μάθουν νέα σχετικά με το ποιος είναι ζωντανός, ποιος έχει συλληφθεί ή ποιος απλώς έχει εξαφανιστεί. Ο φόβος επιδεινώνεται από τις αναμνήσεις προηγούμενων φρικαλεοτήτων, όπως πριν από 40 ημέρες, όταν το καθεστώς κατέστειλε βίαια διαμαρτυρίες που φαίνεται να σκότωσαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους απλώς επειδή ζητούσαν ψωμί και ελευθερία.

Η ζωή μοιάζει να έχει ανασταλεί και η αβεβαιότητα κυριαρχεί μέσα σε κάθε νοικοκυριό.

Αυτός ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει. Και ενώ οι άνθρωποι στο Ιράν έχουν μικρή δύναμη να τον σταματήσουν, οι άνθρωποι σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν. Αυτοί οι πόλεμοι διεξάγονται στο όνομά σας, με τα χρήματα των φορολογουμένων σας, από κυβερνήσεις που ισχυρίζονται ότι σας εκπροσωπούν. Η διαμαρτυρία έχει σημασία. Η πίεση έχει σημασία. Η σιωπή ερμηνεύεται ως συναίνεση.

Αυτός ο παράνομος πόλεμος δεν απειλεί μόνο όσες-ους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή στη Μέση Ανατολή. Κάθε πράξη επιθετικότητας αποσταθεροποιεί την περιοχή, τροφοδοτεί κύκλους βίας και μας κάνει όλες-ους λιγότερο ασφαλείς.

Η διακοπή αυτού του πολέμου προστατεύει ζωές παντού, όχι μόνο στο Ιράν.

——————————————————————————————–

Η Νασρίν Παρβάζ είναι ακτιβίστρια, συγγραφέας και επιζώσα βασανιστηρίων από το ιρανικό καθεστώς. Στα έργα της περιλαμβάνονται τα «One Woman’s Struggle in Iran, A Prison Memoir» (βραβευμένο στην κατηγορία Women’s Issues των Διεθνών Βραβείων Βιβλίου 2019) και «The Secret Letters from X to A» (Victorina Press 2018). 

 Η Ιρανή αντιφρονούσα Νασρίν Παρβάζ: «Ο πόλεμος φέρνει θάνατο, όχι ελευθερία» παρά τα βασανιστήρια του καθεστώτος | Πόλεμος του Ιράν

 Η Ιρανή αντιφρονούσα και αντιπολεμική ακτιβίστρια Νασρίν Παρβάζ, η οποία πέρασε χρόνια σε ιρανικές φυλακές και βασανίστηκε από το καθεστώς του Αγιατολάχ Χομεϊνί τη δεκαετία του 1980, μιλάει ανοιχτά κατά του συνεχιζόμενου πολέμου στο Ιράν παρά την αντίθεσή της στο καθεστώς. Σε μια συνέντευξη, η Παρβάζ δηλώνει ότι «ο πόλεμος και οι βόμβες δεν φέρνουν ελευθερία. Ο πόλεμος φέρνει θάνατο και καταστροφή». Τονίζει την ανθρωπιστική κρίση, σημειώνοντας ότι σχεδόν 1.937 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και πάνω από 24.800 έχουν τραυματιστεί. Η Παρβάζ επικρίνει τόσο τους ισχυρισμούς του Ισραήλ όσο και της Αμερικής για διεξαγωγή «δίκαιου πολέμου» για την απελευθέρωση των Ιρανών, αποκαλώντας το «αστείο» και δηλώνοντας ότι ο πόλεμος «καταστρέφει» τους ανθρώπους καταστρέφοντας σπίτια, εργοστάσια και μέσα διαβίωσης. Υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των Ιρανών είναι τόσο κατά του πολέμου όσο και κατά του καθεστώτος, αλλά δεν έχει φωνή. Η Παρβάζ πιστεύει ότι η λύση βρίσκεται στα χέρια του ιρανικού λαού, επικρίνοντας τις δυτικές κυβερνήσεις για την προηγούμενη υποστήριξή τους στο καθεστώς κατά τη διάρκεια εξεγέρσεων όπως το κίνημα «Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία».

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ ΠΛΥΤΑ: η γυναίκα πιονιέρος του ελληνικού κινηματογράφου/ Ο άσωτος (1964)

2.Μαρία Πλυτά - Βικιπαίδεια

3.frear.gr/Aχιλλέας  Ντελλής: Αρχαιολογία του βλέμματος. Οι ταινίες της Μαρίας ΠλυτάΗ Μαρία Πλυτά και ο Γιώργος Τζαβέλας

Ταινία : Ο άσωτος (1964)

 Ο Γιώργος, γιος του φτωχού νησιώτη Μηνά Ντόμπρου, σπουδάζει νομικά στην Αθήνα και κατασπαταλά απερίσκεπτα στον ιππόδρομο και σε άλλες διασκεδάσεις, με την τραγουδίστρια Τζένη, όλα τα χρήματα που του στέλνει ο πατέρας του. Για να γλιτώσει από έναν τοκογλύφο που τον δάνειζε συχνά, επιστρέφει στην Κάρυστο απ’ όπου κατάγεται, αλλά ο τοκογλύφος τον εντοπίζει αμέσως. Έτσι ο πατέρας του μαθαίνει τα καθέκαστα. Πουλάει την ταβέρνα του για να τον σώσει αλλά ταυτόχρονα τον διώχνει απ’ το σπίτι. Ο Γιώργος συναισθάνεται το κακό που έκανε στους δικούς του και στην ορφανή ψυχοκόρη τους, την Κρινιώ, η οποία τον υπεραγαπά. Μετανιωμένος επιστρέφει στη σχολή και παίρνει το πτυχίο του. Μετά απ’ αυτό, ο πατέρας του τον συγχωρεί κι εκείνος αποκαθιστά τη ζημιά που έκανε. Παίρνει πίσω την ταβέρνα κι αποφασίζει να παντρευτεί τη γλυκύτατη Κρινιώ.

Ο άσωτος (retrodb.gr)

Η Αδελφότητα των Ροδοσταύρων, ο Ντίλιαν και το απίστευτο όργιο πολιτικής , δικαστικής, οικονομικής διαφθοράς στην Κύπρο

 

Ο Μακάριος Δρουσιώτης (δεξιά) σε συνέντευξή του με τον Αντώνη Πολυδώρου για τη Διαφθορά, την επιλεκτική δικαιοσύνη, τις εκδικητικές αγωγές.

Kύπρος / Παιδεραστίες, παρακολουθήσεις από τον Ντίλιαν και στημένες δίκες

tvxs.gr

23–30 λεπτά

---

Ο Μ. Δρουσιώτης έχει αρθογραφήσει στο Tvxs για τις διαπραγματεύσεις για το κυπριακό, με αφορμή το βιβλίο του «Έγκλημα στο Κραν Μοντανά », μέρος της αποκαλυπτικής τριλογίας («Η συμμορία», «Κράτος Μαφία»). Ακολουθεί η ανάρτηση του, που έχει κεντρικό πρόσωπο τον Μιχάλη Χριστοδούλου, δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου:

Η Σάντη ήταν 10 χρονών και ο Μιχάλης 38. Εκείνη ήταν μαθήτρια στο δημοτικό σχολείο και εκείνος δικαστής. Ο Μιχάλης ή Μιχαλάκης Χριστοδούλου ήταν επιστήθιος φίλος του πατέρα της Σάντη, η οποία τον αποκαλούσε θείο Μίκελ. Πέρα από την προσωπική φιλία, ήταν και συναγωνιστές στην ΕΔΕΚ.

Σύμφωνα με την ίδια, ο θείος Μίκελ έβαλε στο μάτι τη Σάντη από πολύ μικρή ηλικία. Την παρενοχλούσε σεξουαλικά από τα 10 της και στα 13 της τη βίασε. Στα 16 την άφησε έγκυο. Εκείνη ήταν μαθήτρια κι εκείνος δικαστής. Σάντη είναι το ψευδώνυμο που της έδωσε ο Χριστοδούλου, και με αυτό το όνομα την γνώρισαν και οι φίλοι του, οι οποίοι ανήκαν στην ελίτ της πολιτικής και δικαστικής εξουσίας.

Ο πατέρας της Σάντη δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το τι συνέβαινε. Σύμφωνα με την ίδια, γέμισε την μπανιέρα με νερό, έβαλε ένα πιστολάκι των μαλλιών στην πρίζα, το έχωσε στο νερό και πέθανε από ηλεκτροπληξία. Το ίδιο τραγικό ήταν και το τέλος της συζύγου του δικαστή η οποία έλουσε το αυτοκίνητο της με βενζίνη, το έθεσε σε κίνηση, και αυτοπυρπολήθηκε.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Σάντη διατήρησε με τον Μιχάλη μια σχέση εξάρτησης και φόβου, αγάπης και μίσους. Απέκτησε μαζί του τρία παιδιά, το πρώτο πέθανε από λευχαιμία.

Ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου και η συμμορία

Όλα αυτά τα χρόνια η Σάντη υπήρξε αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας υποθέσεων διαφθοράς ασύλληπτων διαστάσεων. «Εγώ είχα υποψιαστεί λόγω του ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος κυκλοφορούσε με μεγάλα ποσά. Και του έλεγα εγώ καλά τι συμβαίνει. (…) Δεν μου έδινε πληροφορίες, εξαφανίζετουν συνέχεια τζαι μια νύχτα εμίλησε τζαι είπε πως εν πολλά μπλεγμένος. Τζαι λέω του εγώ πού; Είπεν μου ότι μπήκε σε μιαν οργάνωση και δεν μπορεί να ξεφύγει, αλλά δεν μου είπε παραπάνω».

Η Σάντη θέλησε να μάθει μόνη της την αλήθεια για τον άνθρωπο που είχε κυριαρχικό ρόλο στη ζωή της από τότε που ήταν 10 χρονών. «Είχα τη φαεινή ιδέα να μπαίνω στο κινητό του και να μαθαίνω πράγματα που ποτέ δεν θα μου έλεγε στα ίσια, έτσι αναγκαζόμουν να τον καλώ να μένει μαζί μου και να τον ανέχομαι, ούτως ώστε να τον παίρνει ο ύπνος και να ψαχουλεύω το κινητό του».

Μέσω του κινητού του Χριστοδούλου η Σάντη φώτισε πολλές από τις πιο σκοτεινές πτυχές της ζωής του. Στην κανονική του ζωή παρουσιαζόταν σαν ένας ευυπόληπτος δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα φερόταν σαν μέλος μιας συμμορίας.

Η Σάντη αποφάσισε να τον ξεμπροστιάσει. Στα μέσα του 2020 άνοιξε μαζί του συζήτηση για το παρελθόν του, δια ζώσης και μέσω μηνυμάτων. Τα όσα άκουγε από τον ίδιο τα μοιραζόταν με έμπιστα της πρόσωπα. Προϊόν αυτής της επικοινωνίας ήταν εκατοντάδες μηνύματα, δικά της και από το κινητό του Χριστοδούλου. Επίσης, έδωσε μαρτυρία σε τρίτους και έγραψε η ίδια ένα εκτενές κείμενο για τη ζωή και τα βιώματα της.

Αυτό το υλικό περιήλθε στην κατοχή μου. Αργότερα, περί τον Απρίλιο του 2023, η ίδια επικοινώνησε μαζί μου και μου ζήτησε να συναντηθούμε για να συζητήσουμε «κάτι πολύ σημαντικό». Γνώριζα την ιστορία της διότι είχα ήδη διαβάσει τα πλείστα από τα μηνύματα του αρχείου της. Συναντηθήκαμε την επομένη σε καφέ στο Mall of Cyprus και είχαμε μια εκτενέστατη συνομιλία η οποία δεν ξεκίνησε από το μηδέν. Ήταν ενήμερη ότι γνώριζα την ιστορία της και ότι είχα τα μηνύματά της.

Ο σκοπός της συνάντησης ήταν να μου εκφράσει την επιθυμία της να γράψω την ιστορία της. Είχα ήδη κυκλοφορήσει τα βιβλία «Συμμορία» και «Κράτος Μαφία» και ήταν ενήμερη για το περιεχόμενο τους. Μου επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα των μηνυμάτων που είχα στην κατοχή μου και μου υποσχέθηκε ότι θα μου παραχωρούσε τον φορητό υπολογιστή της στον οποίο είχε αποθηκευμένο όλο το αρχείο της.

Τα βιβλία του Μ. Δρουσιώτη “Συμμορία”, “Εγκλημα στο Κραν Μοντανά” και “Κράτος Μαφία”

Η εξαφάνιση της Σάντη και η Αδελφότητα

Συναντηθήκαμε Τετάρτη 26 Απριλίου 2023 και συνεννοηθήκαμε να βρεθούμε ξανά τη Δευτέρα. Μου είχε πεί πως στο μεταξύ θα συναντούσε τον γενικό εισαγγελέα Γιώργο Σαββίδη με τον οποίο είχε επικοινωνία.

Εξαφανίστηκε και άλλαξε τον αριθμό του τηλεφώνου της. Δεν την είδα ποτέ ξανά. Στις 9 Μαΐου πήρα μήνυμα από δικηγόρο ο οποίος με παρότρυνε να σταματήσω την διερεύνηση για αυτό το θέμα, μου είπε συγκεκριμένα «μην εμπιστευτείς ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, είσαι σε κίνδυνο».

Τότε αντιλήφθηκα και τον λόγο της εξαφάνισής της.

Η Αδελφότητα

Ο Μιχάλης Χριστοδούλου, σύμφωνα με όσα του αποδίδει η Σάντη, ήταν μέλος της Αδελφότητα των Ροδοσταύρων, η οποία σύμφωνα με τις περιγραφές της λειτουργούσε σαν μια πανεθνική συμμορία οικονομικού εγκλήματος:

«… Από το στόμα πλέον του Μιχάλη έμαθα ότι η χώρα μου διοικείται από ανθρώπους οι οποίοι ανήκουν σε μια αδελφότητα η οποία κινεί τα νήματα και εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, σε αυτήν την αδελφότητα όπως την έλεγαν έγιναν μέλη πολιτικοί, δικαστές, δικηγόροι από Κύπρο και Ελλάδα. Είναι κάτι σαν ιεραρχία και ο Μιχάλης ήταν πολύ ψηλά σε αυτήν».

Ο Χριστοδούλου εκμυστηρεύτηκε στη Σάντη ότι από το 1998 «είχε γίνει φίλος με τον Αναστασιάδη». Όπως προκύπτει από τα μηνύματα ο Χριστοδούλου επισκεπτόταν τον Αναστασιάδη στο σπίτι του στη Λεμεσό και ήταν οικείος με τα μέλη της οικογένειάς του.

Ο Ντίλιαν με το μαύρο βαν

Όταν στα τέλη του 2019 δημοσιοποιήθηκε η δραστηριότητα του κατασκοπευτικού βαν, ο επιστήθιος φίλος του Χριστοδούλου, ευρωβουλευτής τότε της ΕΔΕΚ Δημήτρης Παπαδάκης, του έστειλε το εξής μήνυμα:

Δ. Π.: «Άρχοντα μου γειά σου. Ξέρεις τι θυμήθηκα μόλις; Θυμάσαι που πήγες στους Καλόγηρους στον Αναστασιάδη, και μου είπες ότι έριξε την ατάκα ούτε φιλενάδα να κάνουμε δεν μπορούμε γιατί μπορεί να μας ακούει και κανένας;»
Μ. Χ.: «Μπράβο θυμάμαι καλά, ότι κτύπησε το τηλέφωνο του και του είπε ο Γιάννης της Έλσας ότι γράφει Ντίλιαν και τον κοίταξε κάπως αμήχανα».

Ο Νταν Ντίλιαν ήταν ο επικεφαλής της εταιρείας η οποία διαχειριζόταν το μαύρο βαν το οποίο ήταν μια υπερσύγχρονη κινητή μονάδα παρακολούθησης με ισχυρές δυνατότητες υποκλοπής προσωπικών δεδομένων και τηλεφωνικών κλήσεων.

Όταν αποκαλύφθηκε η δραστηριότητα του μαύρου βαν, η κυβέρνηση του Αναστασιάδη στις 16 Νοεμβρίου 2019 δήλωνε λακωνικά «παντελή άγνοια» για τις δραστηριότητες του «πράκτορα» και διέταξε έρευνες. Από το πιο πάνω μήνυμα ωστόσο φαίνεται πως ο Αναστασιάδης είχε προσωπική σχέση με τον «πράκτορα» Ντίλιαν, τον είχε καταχωρημένο στο κινητό του με το μικρό του όνομα, και ήταν σε επικοινωνία μαζί του.

Ο Χριστοδούλου φαίνεται να έχει ιστορικό με τις παρακολουθήσεις. Σε μηνύματα του αναφέρει ότι είχε διασυνδέσεις με το τμήμα ηλεκτρονικού εγκλήματος της Αστυνομίας, το οποίο του παρείχε προσωπικές υπηρεσίες:

Μ. Χ.: «Αγάπη μου να είσαι έτοιμη εντός της ημέρας ή αύριο να σε πάρω τηλέφωνο να συνεννοηθούμε για να μου δώσεις το τηλέφωνο σου. Σου πήρα άλλο με κάρτα χρόνου. Μίλησα με δικό μου στο ηλεκτρονικό έγκλημα να σου το ελέγξει αν είναι καθαρό και να σου βάλει πρόγραμμα για να μη σου το χακάρει κανένας. Μίλησα με Γαλλία. Είναι όλα οκ! Μας περιμένουν».
Σ: «Τι πρόγραμμα μούργο»;
Μ. Χ.: «Μην ασχολείσαι εσύ με αυτά. Εσύ απλά συνέχισε να με ακούς και να κρατάς το στόμα σου κλειστό. Δεν πρόκειται να αφήσω να μας κάνει κανείς τίποτα. Φτάνει να με ακούς. Τα χέρια μου είναι λερωμένα για σένα. Μην τα ξαναπούμε αυτά».

Κοριοί στη Νομική Υπηρεσία – «Ακόμα και κοριούς έβαλα για εσάς»

Σε άλλα μηνύματα του Χριστοδούλου αποκαλύπτεται ότι είχε χαφιέ στη Νομική Υπηρεσία ο οποίος παρακολουθούσε τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη. Πρόκειται για τον ΕΔΕΚ Μορφάκη Σολωμονίδη, ο οποίος ήταν οδηγός του Κληρίδη. Με τη βοήθεια του Χριστοδούλου έγινε από οδηγός αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΕΚ. Ενόσω ήταν οδηγός του Κληρίδη διαβίβαζε πληροφορίες στον Χριστοδούλου.

Σε ένα μήνυμά του, τον Δεκέμβριο του 2017, ο Σολομωνίδης έγραψε στον Χριστοδούλου:

«Έχω νέα στοιχεία από Πολυβίου και Κληρίδη. Μπορείτε να μιλήσουμε τώρα ή μήπως είναι ακατάλληλη η ώρα;»

Σε ένα άλλο μήνυμα ο Σολομωνίδης ενημέρωσε τον Χριστοδούλου ότι θα διέρρεε στον Τύπο, μέσω του βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους, κάτι που σχετιζόταν με τη διαρροή εγγράφων από το γραφείο του Κώστα Κληρίδη. Ο Χριστοδούλου του απάντησε:

«Δεν με ενδιαφέρει το θέμα. Εγώ θέλω να ξέρω ότι αφορά τον τραπεζικό τομέα και μόνο».

Στα μέσα του 2018 ο Χριστοδούλου προωθούσε τον Μορφάκη Σολομωνίδη στη θέση του γενικού διευθυντή της ΕΔΕΚ. Ο Σολομωνίδης, ενόσω ήταν ακόμη οδηγός του Κώστα Κληρίδη, του έστειλε μήνυμα και τον ευχαρίστησε.

«Σας ευχαριστώ πολύ κ. Χριστοδούλου. Χαίρομαι που είμαι δίπλα σας. Δεν πρόκειται να σας προδώσω ποτέ. (…) Αν προκύψει κάτι με τον κ. Κληρίδη που σας αφορά θα σας πω. Φίλοι για πάντα. Δεν σας ξέρω δεν με ξέρετε».

Η μετάβαση του Σολομωνίδη στην ΕΔΕΚ φαίνεται πως δεν εξελίχθηκε ομαλά όσον αφορά τη σχέση του με τον Χριστοδούλου, ο οποίος δεν απαντούσε στο τηλέφωνο. «Δεν σου είπα εγώ να μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο;» του έγραψε. Εκείνος αισθάνθηκε πικραμένος και του απάντησε ως εξής:

Μ. Σ.: «Κύριε Χριστοδούλου εγώ πόσες φορές ρίσκαρα για εσάς; Πόσες πληροφορίες σας έχω δώσει; Ακόμα και κοριούς έβαλα για εσάς».
Μ. Χ.: «Σου ζήτησα εγώ να κάνεις κάτι για μένα; Μόνος σου εσύ δεν ήρθες να με βρεις μέσω Πολυβίου; Εγώ δεν σε έχω ανταμείψει με την θέση που είσαι τώρα;
Μ. Σ.: « Το ξέρω και σας ευχαριστώ, χάρη σε εσάς είμαι αυτό που είμαι τώρα. Σας παρακαλώ πολύ όμως ακούστε με λίγο».

Υπόθεση Focus: «Μην έρθετε στην Ελλάδα είναι δύσκολα τα πράγματα».[......................................]

Kύπρος / Παιδεραστίες, παρακολουθήσεις από τον Ντίλιαν ...