Παρασκευή, Μαρτίου 10, 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για pessimism paintingsΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΡΕΒΕΖΑ

[Με τον τρόπο του Κ. Καρυωτάκη]

 Θάνατος  οι κάργιες της πρωινής συμφοράς
που χτυπιούνται στα μαύρα γυαλιά των TV.

 Θάνατος οι γυναίκες που βλέπουν Πρωινάδικα
και Survivor καθώς καθαρίζουνε κρεμμύδια.

Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,
με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,
οι πρόσφυγες  με φόντο τη θάλασσα κι ακόμη
ο  ρατσιστής θάνατος μες στους θανάτους.

Θάνατος ο αστυνόμος που στέκει ατάραχος

    μπροστά στα αληταριά και τους εθνοφασίστες ,
θάνατος ο πατριδοκτόνος που θέλει να μας σώσει

 κι ο Κρητικός με την κατσούνα  στο χέρι.

Φτώχεια , ανεργία, κόκκινα δάνεια τραπέζης.
οι  εφημερίδες Κι άλλο αίμα  πρώτη λεζάντα.
Η Ελπίδα μετακόμισε στα Λότο που παίζεις,
τακτική   κατάθεσις Ευρώπουλα τριάντα.

Περπατώντας τ΄απογεύματα στην παραλία
"Υπάρχω;" λες κι ύστερα "Δεν υπάρχεις!".
Τόσο αδύναμος, των κορακιών η τέλεια λεία,
σκουπίδια για γεύμα προσφέρει ο καναλάρχης.

Βλέπω-ζυγώνουν-  σοβαρούς  ανθρώπους,

στην όψη τους καθρεφτίζεται  η αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
φέρνουν στεφάνια  για... τη δική μου κηδεία.

Gerontakos

 

  ΚΑΙ ΜΕΣΑ Σ΄ ΟΛΑ ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΚΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ...

Στα μούτρα μας...

Τι δουλειά, θα πείτε, έχει ένα τέτοιο θέμα ανάμεσα σε τόσο σοβαρά άλλα της επικαιρότητας; Τι δουλειά έχει, ντε; Κι όμως παίζει δυνατά, από τα μεγάλα ΜΜΕ μέχρι τους μικρούς του διαδικτύου. Ξεσήκωσε και τις πέτρες στην ΕΡΤ, για να μην πούμε για τις αντιδράσεις της συνήθως άκρως νηφάλιας ΠΟΣΠΕΡΤ. Ξεσήκωσε ακόμα και τους αυτουργούς του μαύρου, τη Ν.Δ. και τον Μητσοτάκη, που μας βγήκαν από πάνω, γιατί κάναμε, λέει, την ΕΡΤ τριτοκοσμική, τραγική και εν γένει συριζαϊκή.
Υπάρχουν αυτές τις μέρες οι θεσμοί με τα θέσμιά τους, το ΔΝΤ με τα δόντια του, ο Μητσοτάκης με τα αγριωπά του, ο Ερντογάν με τα οθωμανικά του, ο Ολυμπιακός με τα πένθιμά του. Σοβαρά θέματα για συζήτηση και ανάλυση. Στα καλά καθούμενα όμως μας προέκυψε και ο Νίκος Ξυδάκης με τα ΕΡΤικά του. Ο πρώην υπουργός και νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε την ΕΡΤ τραγική και τριτοκοσμική. Κι αυτό, όπως είναι φυσικό κι επόμενο, έκανε μπαμ και άναψε φωτιές, όσες προσπάθειες -κάπως ζορισμένες, είναι η αλήθεια- κι αν έκανε ο δράστης και παθών να τα μαζέψει.
Τι δουλειά, θα πείτε, έχει ένα τέτοιο θέμα ανάμεσα σε τόσο σοβαρά άλλα της επικαιρότητας; Τι δουλειά έχει, ντε; Κι όμως παίζει δυνατά, από τα μεγάλα ΜΜΕ μέχρι τους μικρούς του διαδικτύου. Ξεσήκωσε και τις πέτρες στην ΕΡΤ, για να μην πούμε για τις αντιδράσεις της συνήθως άκρως νηφάλιας ΠΟΣΠΕΡΤ. Ξεσήκωσε ακόμα και τους αυτουργούς του μαύρου, τη Ν.Δ. και τον Μητσοτάκη, που μας βγήκαν από πάνω, γιατί κάναμε, λέει, την ΕΡΤ τριτοκοσμική, τραγική και εν γένει συριζαϊκή. Ενώ επί των ημερών τους ήταν κοσμική, ή δευτεροκοσμική, όπως όλοι ξέρουμε. Και τελικώς αναβαθμίστηκε σε... κλειστοκοσμική.
Παίζει δυνατά, είπαμε. Όπως παίζει. Κι αυτό ο έμπειρος Νίκος Ξυδάκης όφειλε να το ξέρει όταν έλεγε όσα είπε. Και να μην έλεγε τη γνώμη του, θα πείτε; Λυπάμαι, αλλά, όταν κανείς είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, ακόμα και σκέτος εκπρόσωπος, ήτοι βουλευτής, πότε και πώς λέει τη γνώμη του πρέπει να το σκέφτεται πολύ. Κι αν το έχει σκεφτεί, και το έχει πάρει απόφαση, ότι πρέπει να την πει, κι ότι αυτή είναι η στιγμή να την πει, δεν τα μαζεύει ύστερα κάτω από μια δίκαιη, ή άδικη, κατακραυγή. Γιατί τότε από την τραγική ΕΡΤ περνάμε στην κωμική Αριστερά. Με τις καρπαζιές να πέφτουν επί δικαίους και αδίκους.
Και ο Νίκος Ξυδάκης δεν είπε όσα είπε σε κάποια αντιπαράθεση, σε κάποια πολωμένη παραθυράδα, όπου ξεφεύγουν «ακρότητες» και αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι. Σε σοβαρό συνέδριο με σοβαρό πάνελ τα είπε. Τα σκέφτηκε, τα έγραψε, τα χτένισε, τα εκφώνησε. Άρα; Άρα, ξέρω κι εγώ; Τραγικό και τριτοκοσμικό, στα μούτρα μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια: